Contacten of vertrouwelingen?

Een jaar of wat geleden waarschuwde Linkedin, de website waar je zakelijke contacten onderhoudt, om niet zomaar iedereen te accepteren als relatie. Alleen mensen die je vertrouwt zou je mogen toevoegen op je Linkedin lijstje. Het verontrustte Linkedin dat hun gebruikers met het grootste gemak 500 contacten of meer verzamelden. Wat Linkedin kennelijk niet begreep is dat velen de website net zo gebruiken als vroeger een kaartenbak, maar dan met extra uitgebreide visitekaartjes. Je stopt iedereen erin die misschien nog eens van pas kan komen. Natuurlijk vertrouw je niet elke persoon van wie een kaart in een kaartenbak zit, net zo min als dat je elk contact in Linkedin voor 100% vertrouwt. En hetzelfde gaat op voor 'vrienden' op Facebook en Hyves.

Kennelijk is ook Linkedin van haar geloof in absoluut vertrouwen gevallen, want ze kondigde onlangs aan dat iedere andere website met haar kan samenwerken. Eindelijk beseft deze dienst dat ze een kaartenbak+ is. Die ook goed van pas kan komen als je wilt e-mailen, twitteren of skypen. De Linkedin-gebruiker kiest uiteraard zelf op welke websites hij de contacten wil gebruiken. Precies zoals het hoort: de Linked-inner is baas over zijn eigen relaties en kan ze naar believen overal gebruiken.

Dankzij de nieuwe openheid van Linkedin is het nu mogelijk op een dienst als http://knx.to in één enkele zoekopdracht een contact te vinden in Linkedin, Facebook, Twitter, Flickr, en Google Mail. Kortom, een nuttige stap naar meer samenwerking tussen websites met als groot voordeel: naadloos gegevens gebruiken, overal op internet. Maar er schuilt nog wel een addertje onder het gras. Linkedin wil uw gegevens met uw permissie niet afstaan aan websites die concurreren met Linkedin. Helemaal baas over uw eigen gegevens bent u dus nog niet. Maar gelukkig hoeft niemand zich meer te schamen voor 500+ contacten op Linkedin. Het zijn, zoals iedereen behalve Linkedin altijd al wist, geen vertrouwelingen. Het zijn contacten.