Grumman F9F PANTHER

Straaljager voor de Navy

De F9F Panther werd vanaf begin mei 1949 geleverd aan de eerste squadrons van de US Navy en vanaf juli 1950 ingezet tegen het algemene offensief van de Noord-Koreaanse strijdkrachten.

De Grumman G-79 werd ontworpen op verzoek van de US Navy die daartoe in juni 1946 een aanvraag had geformuleerd, en drie maanden later werden er drie prototypes van gebouwd. De eerste twee van die machines werden aangedreven door een Britse straalmotor Rolls-Royce Nene, terwijl de derde een Amerikaanse Allison J33 met een stuwkracht van 2.085 kg kreeg.

Tweede prototype verongelukt

Het eerste prototype met Nene straalmotor maakte zijn eerste vlucht in november 1947. In de loop van het jaar daarop werd het toestel, dat was uitgerust met brandstoftanks op de vleugeluiteinden, getest door de testpiloten van de US Navy in het Naval Air Test Center van Patuxent River, waar het tweede prototype in oktober 1948 neerstortte door een defect aan het brandstofcircuit. Dit ongeval had echter geen invloed op het verdere verloop van het programma.

Ingezet in Korea

De eerste serieversie van de nieuwe jager, de F9F-2 Panther, waarvan 30 stuks werden besteld, werd medio 1949 in gebruik genomen. Enkele van deze toestellen, gestationeerd op het vliegdekschip Valley Forge, werden begin juli 1950, kort na het uitbreken van de oorlog in Korea, ingezet. De Panther, waarvan verscheidene serieversies werden gebouwd, werd in het midden van de jaren vijftig uit dienst genomen.

Belangrijkste afnemers

Verenigde Staten

Belangrijkste versies

F9F-2, F9F-3, F9F-5, F9F-5P (verkenning).

Hoofdcategorie

Jachtvliegtuigen

Jachtbommenwerpers

Verenigde Staten

Grumman

Korea 1950 - 1952

De Eerste Straaljagers