Missers

Het is de laatste tijd weer vaak raak. Ik moet tegenwoordig overstappen in Utrecht en heb dan een paar minuten om m'n "aansluitende" trein te halen. Vaak betekent dit, dat ik even een sprintje moet trekken...

De afgelopen week hoef ik dat echter niet meer te doen, omdat ik de aansluiting toch met geen mogelijkheid meer kan halen. Om de een of andere reden stopt de trein steeds voor Utrecht en blijft daar dan een paar minuten staan. Precies genoeg om mij m'n aansluiting te laten missen. Behoorlijk balen!

Ik kan me er eigenlijk niet echt heel druk om maken als ik de trein mis, maar andere mensen lijken zich vaak op te winden. Gistermiddag nog stond ik te wachten op de trein (omdat ik de aansluiting weer had gemist). Langs het perron stond de stoptrein naar Rotterdam. Netjes op tijd fluit de conducteur en laat nog een aanrennende reiziger in de trein springen, waarna hij de deur dicht doet. In de verte komen er nog twee personen aan rennen, maar die zijn duidelijk te laat. De trein begint al te rijden (met alle deuren gesloten), maar de twee renners willen blijkbaar toch nog mee. Eentje begint er druk te zwaaien naar de machinist en de ander, die eerder bij de deur is waar de conducteur in is gestapt, begint al wat rustiger te lopen en geeft bij de bewuste deur nog even een vinger naar de conducteur.

Oke, hij is dus gefrustreerd, maar wat hij daarna doet, begrijp ik niet.... hij loopt verder het perron op naar zo'n wachthokje en geeft daar een enorme dreun op. Daarna loopt hij gewoon verder. Bizarre gast......

Duisternis en rust

Vanochtend stond ik te wachten op de trein naar Den Bosch. Toen deze binnen kwam rijden liep ik naar een treinstel dat er vrij leeg uit zag. Op zich niet vreemd, want het was het enige treinstel waar geen licht brandde.

Een andere man die stond te wachten liep naar een ander treinstel toen hij zag dat het donker was en zei nog even tegen de anderen die er stonden te wachten: "Deze is donker hoor!". DUH!!!! Dacht 'ie dat we dat niet konden zien ofzo?!

Ik liep door het donkere treinstel en zocht een rustig plekje op. En dat was niet moeilijk, want er waren niet heel veel mensen die in het donker wilden zitten.

Een groot voordeel hiervan was, dat het lekker rustig bleef en de mensen eigenlijk alleen gingen slapen (ja, het was nog vroeg). Een ander voordeel is, dat je makkelijker naar buiten kan kijken (ook buiten was het nog donker). Anders weerkaats alles in de trein in de ruit, maar deze keer dus niet. Zo kon ik eens goed naar buiten kijken om te zien wat er daar allemaal gebeurde.

Na een tijdje reed de trein langzaam over een brug. Dat moment was best mooi! In de verte lag er een pontje stil op het water te dobberen met slechts een klein beetje verlichting. Verder stonden er nog een paar huizen met een klein beetje straatverlichting erbij... Voor de rest was er niets te zien. Geen auto's, geen fietsen... helemaal niets!

Het enige dat op dat moment te horen was, was het ritmische geluid van de trein... en het lichte gesnurk van de mede-passagiers.

Sommige mensen...

Afgelopen week ook weer wat meegemaakt. Ik zat in de trein van Den Bosch naar Utrecht. In Utrecht moest ik nog een andere trein halen, maar had daarvoor maar een paar minuten! De trein had nog een klein beetje vertraging ook, dus dat moest een partij rennen worden. Vlak voordat de trein Utrecht binnen rijdt sta ik vast op en loop naar het balkon, zodat ik een van de eerste ben om de trein te verlaten.

Als ik op het balkon aankom, zie ik een wat ouder echtpaar bij de deur staan. Mijn plan om snel de trein uit te rennen lijkt in duigen te vallen... totdat het echtpaar denkt dat het perron aan de andere kant zal komen en zich met z'n tweeen naar de andere deur begeeft. Ik lijk dus geluk te hebben!!!

Het balkon is van zo'n trein waar de deur open gaat door een handvat in de deur zelf op te tillen. Naast de deuren zit nog een knop om de deur weer dicht te doen... het is dus zo'n trein die je niet zo heel erg vaak tegen komt.

Wanneer de trein langzamer gaat rijden langs het perron, pak ik alvast het handvat in de deur om deze te openen zodra de trein stil staat. Korte tijd later stopt de trein en ik heb nog net genoeg tijd om de andere trein te halen. Ik haal dus de hendel omhoog en de deur gaat een stukje open, wanneer deze opeens weer dicht gaat. Snel haal ik de hendel weer omhoog en de deur gaat weer een stukje open en weer evensnel dicht. Dan haal ik nog een keer de hendel omhoog en kijk opzij. Daar zie ik de oudere vrouw vrolijk het knopje indrukken om de deur weer dicht te doen!!! Het was dus geen wonder dat de deur steeds weer dicht ging....

Ik haal nog een keer de hendel omhoog en tegelijkertijd haal ik de hand van de vrouw van het knopje af... eindelijk gaat de deur normaal open en kan ik rennen naar een ander perron.... waar blijkt dat de trein 10 minuten vertraging heeft.

Televisies

NS wordt moderner! En hierbij horen ook de LCD schermen. Langzaam aan komen er steeds meer schermen in en om stations en treinen. Eerst werden ze in stationshallen en toegangswegen van stations opgehangen om de mensen op de hoogte te stellen van de actuele aankomst- en vertrektijden. Daarna zag ik ook ineens op station Duivendrecht een aantal tv's fungeren als reclamebord... en het laatste is NStv.

Zelf was ik het nog niet tegengekomen in de trein, tot gistermiddag toen ik van Den Bosch naar Utrecht reisde. Ik stapte in en werd al snel geconfronteerd met een aantal schermen die onder de bagagerekken waren gehangen. Er hingen er 3 in het treinstel waar ik plaats in had genomen.

Ik had er al wel van gehoord, maar nog niet echt zelf gezien... Dit was mijn kans om te zien wat de meerwaarde was!

De eerste informatie die ik voorgeschoteld kreeg, was wel zinvol te noemen. Het was namelijk de huidige tijd en eveneens informatie over de komende stations en hoe laat daar werd aangekomen. Na een poosje sprong het beeld over op enkele nieuwsberichten. Hierbij werd in tekst het nieuws weergegeven, terwijl tegelijkertijd aan kort filmpje werd getoond. Dit filmpje was echter niet afleidend en diende meer ter ondersteuning van het onderwerp. Een ander element wat ook nog tegelijkertijd werd getoond, was een bewegende tekst onderin het scherm, waar enkele headlines werden getoond. Je had echter geen tijd dit te lezen wanneer je geinteresseerd was geraakt door het 'hoofditem'.

Na de nieuwsberichten volgden nog een aantal andere onderwerpen de revue, als entertainment, historisch nieuws (wat gebeurde er vandaag x-jaar geleden?), een quiz en nog enkele items. Allen leuk ter vermaak... Eveneens werd het weeroverzicht van vandaag/vannacht en een voorspelling van de week gedaan. Dergelijke informatie vind ik als reiziger altijd wel zinvol. Vooral omdat ik op die manier weet hoe warm ik me moet kleden voor de tijd die ik op het station op een trein sta te wachten.

Al met al ben ik redelijk positief over het fenomeen NStv. Al ben ik wel enkele nadelen tegen het lijf gelopen. Zo is bijvoorbeeld na 10 minuten het cirkeltje alweer rond en begint de boel weer van voor af aan. Bij een reis van ongeveer 30 minuten (zo lang duurde mijn reis) zie je dus hetzelfde nieuws 3 maal voorbij komen. Voordeel hierbij is dan wel, dat je eindelijk tijd hebt om de bewegende headlines onderin het scherm te lezen.

Een ander nadeel is, dat ik eigenlijk werd afgeleid van het lezen van mijn krantje. Nu is het wel mogelijk om op een dergelijke manier in de trein plaats te nemen dat je de monitoren niet ziet, maar wanneer je geen keuze hebt (doordat er bijvoorbeeld geen andere plek meer beschikbaar is), kan ik me voorstellen dat je je eraan stoort.

Een item waar ik in dit verhaal nog niet bij stil heb gestaan is reclame. Is die er dan? Ja, wel degelijk... maar gelukkig beperkt deze zich tot een tweetal filmpjes, welke niet achter elkaar getoond worden. Op deze manier is het niet direct irritant. Ik ben echter bang, dat wanneer de proef met NStv een succes blijkt, het aantal reclamefilmpjes toe zal nemen en het 'kijkgenot' zal afnemen.

Telefoongedrag

Ik stond gisteren op station Utrecht CS te wachten op m'n trein. Toen er werd omgeroepen dat deze 10 minuten vertraging had, zag je het aantal mensen dat ging telefoneren enorm toenemen.

Aangezien ik toch niets beters te doen had ging ik nadenken over het gedrag van de mens wat betreft het mobiel bellen. Ik keek om me heen en zag dat het blijkbaar verplicht is om heen en weer te lopen wanneer je staat te bellen. Er zijn maar weinig mensen die stil blijven staan wanneer ze aan het bellen zijn. Nog vreemder is, dat het vaak niet zomaar heen en weer lopen is. Zo was er een meisje die meende op iedere witte tegel langs de rand van het perron te moeten staan. Toen dit blijkbaar niet leuk meer was, werden ook de gewone tegels erbij betrokken. Wat ik me afvraag, is of dit echt bewust was, of dat het eigenlijk zonder nadenken gebeurde...

Vervolgens ging ik erover nadenken hoe dat 'vroeger' allemaal was. Je weet wel, in het tijdperk dat de mobiele telefoon nog geen gemeengoed was. Ook toen reisde ik veel met de trein. Mensen waren toen vooral aan het lezen. Tegenwoordig zie je echter dat het mobieltje veel belangrijker is geworden. Mensen bellen continu, of zitten een spelletje te spelen, radio luisteren, of menen hun beltonen op een zo luid mogelijke manier aan een vriend of vriendin te moeten laten horen. Ook wordt er zo nu en dan tijd gedood met het maken van foto's.

Waarom zou de mens (en dan vooral de jeugd) toch zo bereikbaar zijn? Dit was vroeger helemaal niet zo. Het was helemaal niet erg wanneer je even niet te bereiken was. Nu is het ene gesprek nog niet beeindigd, of de volgende persoon belt alweer... En vaak lijkt het erop, dat het niet echt belangrijke gesprekken zijn die worden gevoerd. Ik maak geregeld mee, dat iemand een treinreis van een half uur vol weet te kletsen met iemand en dan vervolgens het gesprek beeindigd met "ik zie je zo...". Ik vraag me op zo'n moment ook af, of dat gesprek dan niet even had kunnen wachten. Er gaat zo veel geld verloren!

Maar ik wil toch nog even terugkomen op het begin van dit artikel... de vertraging. Vroeger werd er pas naar de telefoon gegrepen wanneer de vertraging echt aanzienlijk was. Werd dit omgeroepen in de trein, dan werden de mensen socialer. Er werden gesprekken aangegaan met mede-passagiers. De 'zeldzame' mobiele telefoons werden gedeeld om het thuisfront op de hoogte te kunnen stellen. Tegenwoordig gebeurt dit allemaal niet meer. Nu wordt er niets meer omgeroepen en bellen de mensen zelf wanneer de trein 5 minuten later dreigt aan te komen. Je zou verwachten dat met al die telefoons de mensen wellicht wat socialer zijn geworden, maar dit lijkt zich dan alleen binnen de vriendenkring plaats te beperken. Gesprekken tussen reizigers onderling zijn een zeldzaamheid geworden.

Jammer toch?

Tijdje geleden alweer

Het is alweer (veel te) lang geleden dat ik een stukje heb zitten tikken. Nu lijkt het me dan ook weer een mooi moment om weer eens wat te bloggen. Nu ik ook zo terug kijk naar de afgelopen tijd, denk ik dat ik het maar eens over een hele andere boeg gooi. Vaak wordt er wat geschreven over dingen die je bezig houden of zaken waar je veel mee te maken hebt.

Als ik me nu bedenk wat mij bezig houd en waar ik veel mee te maken heb, dan is dat eigenlijk reizen met de trein en werken als programmeur bij een internet bureau. Het lijkt me dan ook een goed/leuk idee om hier wat verder mee te doen...

Ik kan me voorstellen, dat dit dus de plek wordt voor wat reisverhalen (rare, vervelende, leuke situaties) en wellicht ook wat technologieen/technieken voor webdesign.

Binnenkort dus meer. :)

Grave Danger

Gisteravond naar de preview van "CSI - Grave Danger" geweest en ik kan niet anders zeggen dan "WOW, wat een geweldige aflevering is dat".

De hele avond was overigens een groot succes. Alles was goed geregeld. Bij binnenkomst in Cinemec was er een speciale balie voor de prijswinnaars, waar je na het melden van je telefoonnummer een keycord kreeg. Hiermee kreeg je dan weer toegang tot een afgezonderd deel van de lobby waar volop hapjes en drankjes te vinden waren. Na een uurtje wachten en celebs/bobo's spotten was het tijd om naar de zaal te gaan. De bobo's werden hierbij naar een andere zaal gestuurd dan de winnaars. In de zaal werd vervolgens eerst naar een inleidend verhaaltje gekeken van Rene Mioch. Hij stond natuurlijk in de zaal met de bobo's, maar er was een directe (camera) verbinding naar de zaal waarin wij zaten. Na zijn verhaal was het tijd om te gaan genieten van de (dubbele) aflevering CSI. Het beeld was niet mega-goed (maar ja, het is dan ook niet een film) en het geluid liep soms wat achter bij het beeld, maar verder was het echt geweldig!

Het grote voordeel van de avond was ook, dat er alleen maar 'fans' aanwezig waren en et dus niet gekletst, gebeld en dergelijke werd, zoals dat wel vaak het geval is wanneer je voor een film komt.

Na afloop van de aflevering was er nog gelegenheid voor nog meer hapjes en drankjes. Overal werd nog rustig nagepraat en genoten....

Wat een avond!

CSI

Nou, op de een of andere manier heb ik toch zo nu en dan geluk. Ik heb namelijk 2 kaartjes gewonnen voor de preview van de laatste seizoensaflevering van CSI, genaamd "Grave Danger". Deze 2 uur durende preview wordt vertoond in Cinemec, Ede en wordt morgenavond al vertoond!

Ben ik morgenavond in ieder geval weer van de straat!

De tuin

Zij die onze tuin kennen, weet dat het een groot drama is. Sinds het moment dat we in het huis waren getrokken is er eigenlijk nooit iets aan de tuin gedaan... En dat is toch al weer de nodige jaren geleden. Er is wel een poging geweest om hem helemaal leeg te maken, door het gras (voor zover je dat nog gras kunt noemen) dat er lag eruit te halen. Op zich slaagde de poging wel, maar daarna werd er weer niets gedaan. Resultaat: een berg onkruid.

En nu is het genoeg!

Met een hovenier in de arm wordt nu komende maandag een start gemaakt met het in orde maken van de tuin. Er wordt een mooi terras aangelegd en de tuin wordt klaar gemaakt om beplant te worden. Dat laatste gaan we uiteindelijk weer zelf doen...

Het zal mij benieuwen!

(Op)voeding

Gisteravond wat langer in Amsterdam gebleven omdat er kado's gekocht moesten worden. We hadden besloten om dan ook wat in de stad te gaan eten. En omdat we er toch moesten wezen, werd het bij de V&D. Lekker een entrecote met aardappeltjes genomen en toen een plekje gezocht.

We leken het prima voor elkaar te hebben. Lekker rustig eten... heerlijk! Helaas was er ook nog andere mensen aanwezig. Niet dat dit per definitie vervelend is, maar wel als ze een kind bij zich hebben wat blijkbaar niet (of zonder discipline) wordt opgevoed. Het stel en opa en oma zaten heerlijk te eten, terwijl het kind vrolijk rond liep en her en der met de lichtschakelaar begon te spelen en de magnetron zo nu en dan aan zette. De 'vader' probeerde hem af en toe nog tot de orde te roepen, maar je kon zien dat 'ie duidelijk geen gezag had. Op een gegeven moment had het ventje het toch iets te bont gemaakt en werd op de stoel naast mama gezet door papa.

Wat hierbij opviel, was dat het ventje zijn vader geen moment aankeek en dat vader ook niet probeerde de aandacht van zijn zoontje te krijgen. Even later toen papa weer aan tafel zat keek mama naar het ventje en zei iets wat neerkwam op "Foei, niet meer doen... en ga nu maar weer rondlopen.". Het gezag van papa (voor zover dit al aanwezig was), werd in rap tempo door mama ongedaan gemaakt.

Het ventje had welgeteld 1 minuut 'straf' gekregen en was nu weer onderweg naar de lichtknopjes en magnetron.

Op een gegeven moment moest het ventje met papa mee om wat eten te halen. Je kon duidelijk zien, dat hij veel liever bij zijn moeder bleef. Totaal niet gek wanneer je bedenkt dat hij van zijn moeder veel meer mag dan van zijn vader... Papa is dan natuurlijk degene bij wie je niet wilt zijn...

Voor iedereen betekende dit eigenlijk dat er weer rustig gegeten kon worden.