
Van Andermatt naar Vught fietsen was het plan. Daarbij de Rijn volgend tot aan Koblenz, dan de Moesel een stuk volgen en tenslotte vanuit Trier naar huis door Ardennen of de Eifel. Dat is ook allemaal uitgekomen, maar door een kapotte achternaaf ter hoogte van Schaffhausen (bij de waterval), moesten we 4 dagen afwachten om te zien of (en hoe!) we het gemaakte plan ook inderdaad uit konden voeren.
We hebben mooi weer gehad en het mooiste stuk van de tocht was eigenlijk het dichtste bij huis: De Eifel is een belevenis met prachtige fietsroutes.
De Sierra de Segura bezochten we in 2002 voor het laatst. We passeerden toen een leuke hospederia langs de Rio Zumeta, maar die was toen gesloten. Dit voorjaar lukte het ons om er wel een plekje te vinden. We zijn op de foto bezig aan de afdaling naar de Rio Zumeta, komend vanuit Pedro Andrés.
Maar ook de Sierra de Espuña bezochten we opnieuw, ditmaal ook om er te wandelen. Een plan dat we deze vakantie vaker uitvoerden. Het weer is deze vakantie prachtig geweest.
Deze vakantie zijn we ook bij de bron én de monding van de Rio Segura geweest.
Lees het hele verhaal
In Spanje waren we al sinds 2004 niet meer geweest. Tijd voor een nieuw bezoek dus, vooral ook om eens te zien hoe de Vias Verdes te gebruiken zijn. Dit zijn fiets- en wandelroutes op oude spoortrajecten en ze zijn verspreid over heel spanje te vinden.
Opnieuw waren we in de Sierra de la Subbética en opnieuw waren de olijven overvloedig aanwezig. In Jaén staan 60.000.000 olijfbomen, en we hebben ze bijna allemaal gezien!
Lees het hele verhaal.
We gingen met de trein naar Freiburg en dan door het Zwarte Woud naar de oorsprong van de Donau in Donaueschingen. Vanaf daar volgden we de Donau tot aan Passau. We hebben daarmee het Donaufietspad tot aan Wenen bestreken in de afgelopen 3 jaar.
Vervolgens namen we de trein naar Maribor, omdat het weer in het noorden van Oostenrijk slecht was. Na een week in Slovenië en het zuiden van Oostenrijk namen we weer de trein naar het noorden, omdat nu het slechte weer in het zuiden werd verwacht! In het Weinviertel kun je erg mooi fietsen en er zijn uitstekende fietsvoorzieningen.
Een kort uitstapje bracht ons in Tsjechië en vervolgens moesten we voor slecht weer opnieuw uitwijken naar Oostenrijk en Duitsland waar we via de Altmühl route en de fietsroute langs de Main terugkeerden naar Frankfurt en met de dagtrein terug naar huis.
Lees het hele verhaal.
Van 12 augustus tot 9 september hebben we een tocht door Oostenrijk gemaakt die ons langs de Inn, Donau, Enns, Ybbs, Salza, Mürz, Mur, Gail, Drau en de Isar voerde. Daarnaast nog de Ossiacher See, de Wörther See, de Chiemsee en nog wat water her en der.
Eén ding is zeker: De Drau fietsroute verslaat het Donaufietspad op alle fronten!
Zelf gaan proberen!
Lees het hele verhaal
Van 16 tot 23 oktober waren we in de Vogezen en de Elzas. Onvoorstelbaar mooi herfstweer met temperaturen tot 23°! De herfstkleuren waren overweldigend, zowel in de bossen als in de wijngaarden.
In de Vogezen en de Elzas liggen behoorlijk veel goede fietspaden en zijn de route's goed gemarkeerd.
We namen de nachttrein naar Basel en stonden daar om 7u 's-ochtends klaar voor vertrek. Omdat het nog wat te donker was hebben we eerst maar koffie gedronken.
Lees het hele verhaal
Van 24 april tot 4 mei waren we voor een korte rondtocht in het zuiden van Portugal. Heel erg droog, en veel schade daardoor aan de natuur, met minder bloemen en veel bosbranden.
Op 17 augustus 2004 vertrokken we uit Wenen om op 14 september in Nice aan te komen. Langs de Donau, Oostenrijkse en Duitse meren, Oostenrijkse Alpen, Duitse Alpen, Italiaanse Alpen, Zwitserse Alpen, Italiaanse meren, Franse Alpen en nog veel meer (25.000 hoogtemeters!).
Vrijwel de gehele tocht (2000 kilometer) hadden we uitstekend fietsweer. We kregen gaandeweg het idee dat we met een wereldreis bezig waren, zoveel verschillende culturen en landschappen!
Een minpuntje is wel de ongelooflijke drukte op vrijwel alle wegen. Zelfs buiten het seizoen rijd je vrijwel steeds in de uitlaatgassen!
Hoogtepunten (letterlijk en figuurlijk): De Stelvio en de Iseran.
We hadden het plan om naar de Sierra de Guadarrama te gaan om wat lentezon te vangen. Dat werd echter een iets ander plan toen we er eenmaal waren!!
We wilden de Pyreneeën wel weer eens zien, maar gecombineerd met wat andere stukken van Frankrijk. We begonnen in de Montagnes de l'Espinouse, daarna de Montagnes Noir en daarna naar de Pyreneeën, waarna de Port de Lers onze eerste col werd in de Pyreneeën. Dat ging wel gelijk gepaard met een verbogen kettingblad én een gebroken ketting!
We reden van 23 juni tot 20 juli. Het weer is fantastisch geweest en we hebben zeer veel geklommen, maar de Peyresourde én de Aspin na elkaar op een bepakte tandem valt zelfs Lance Armstrong zwaar!
En eindelijk (na 10 jaar) hebben we in "Grand Beau Temps" ook de Tourmalet klein gekregen!
We wilden ook wel eens wat van Portugal zien en besloten om van Faro naar Sevilla te fietsen. We reden van 24 april tot 11 mei. Portugal is ons erg bevallen en zal zeker vaker op het programma komen te staan.
We kwamen Spanje weer binnen via Extremadura, en dat is behoorlijk tegengevallen, vooral door de weinig fietsvriendelijke wegen, de stugge bevolking en de eindeloze bossen met kurk- en steeneiken.
De Sierra de Aracena (onderdeel van de Sierra Morena) was weer wel erg mooi.
Een korte tocht van een week in de herfst van 2002. Vooral de Sierra de Subbética is een verrassing. Ook het weer was erg goed.
In dit jaar (2002) hebben we Spanje 3 keer bezocht: voorjaar, zomer en herfst.
Van 21 juni tot 13 juli een hernieuwde kennismaking met een gebied waar we in 1999 een fantastische tocht onder ideale omstandigheden hebben gereden.
Dit keer waren de weergoden iets minder gunstig gestemd want we troffen tamelijk hollands weer aan met regen, wind en behoorlijk lage temperaturen!
Van 26 april tot 9 mei maakten we een korte rondtocht vanuit Alicante. We kwamen weer in de Sierra de Segura en hebben onze tocht verder laten bepalen door de weersvoorspellingen in Spanje, want dit voorjaar was het er tamelijk slecht met zeer veel regen. Gelukkig hebben we daar goeddeels omheen kunnen fietsen.
Zeer bijzonder waren de enorme hoeveelheden citroen- en sinaasappelbomen die overal in bloei stonden. Ook de bloemenpracht was weer overweldigend.
Van 17 juli tot 19 augustus waren we opnieuw in Amerika om een tocht te maken waartoe we in 1996 al besloten hadden (toen reden we in en rond Yosemite Park, de zgn. "High Sierra's" in California):
de kust van Oregon en California.
Deze kust is zeer indrukwekkend, de "Oregon Pines" en de enorme redwoods zijn hier nog veel grootser dan elders en de "Lost Coast" is een ruig en onherbergzaam gebied waar we prachtig hebben gefietst.
Op de foto een mooi uitzicht bij Cape Sebastian - in Oregon, over de pacific. Langs de kust zijn veel van dergelijke rustige uitkijkpunten te vinden.
Let op de kromming van de aarde aan de horizon!
Van 21 juni tot 25 juli 2000 maakten we op de tandem, dwars en kris-kras door Spanje, een tocht van Alicante naar de Sierra de Cazorla, daarna de Serrania de Cuenca en dan via het Ebro-dal naar de Pyreneeën, om tenslotte in Argelès-Gazost te eindigen.
Een tocht door het onbekende Spanje met zeer veel verrassingen!
We werden in ieder geval gekookt en gestoofd door de onvoorstelbare hitte: 43°! En dat was om 8 uur 's-avonds.
De foto hiernaast is gemaakt op weg van Alarcon naar Cuenca, 's-ochtends om 7 uur, dan was het nog een beetje uit te houden.
Het dal van Fuente Dé - het hart van de Picos de Europa.
In de nazomer van 1999 maakten we hier een fantastische tocht. Een zeer indrukwekkend berggebied dat steeds de indruk wekt dat het er veel hoger lijkt dan het in werkelijkheid is!
Een overweldigende natuur en prachtig weer maakten deze tocht compleet.
Van 17 augustus tot 12 september 1998 waren we opnieuw in de Pyreneeën. We begonnen aan de Franse kant, staken over via de Pourtalet, zwierven daarna rond aan de Spaanse zijde waarbij we ook in het Ordesa park zijn geweest, en keerden via de Col d'Ares weer terug in Frankrijk. Het bijzondere was dat we dit keer op de tandem zijn gegaan. Een heel bijzondere tocht.
Het fietsen op de tandem beviel ons zo goed, dat we vanaf dit jaar alle volgende tochten ook op de tandem hebben gemaakt!
De foto links is het bekende kruispunt op de Col du Soulor, de rechterfoto is genomen in het Ordesapark.
Dit verhaal is ook opgenomen in een PDF bestand.
Ga naar de downloadsectie.
Een tocht in Mei 1998 in het zuiden van Andalucia. Op deze tocht hebben we (genoodzaakt door het weer) een route gereden die geheel afweek van het oorspronkelijke plan.
Heel bijzonder was het feit dat er werkelijk miljoenen (wat zeg ik, miljarden) bloemen in bloei stonden.
Ook opvallend was dat de grote droogte van 1995 (zie: Strijd in de Sierra Nevada) nu voorbij is, alle stuwmeren zijn vol.
Op de foto probeert Jonne de stormachtige wind op de Cabo de Gata te weerstaan!
Een tocht in de zomer van 1997 (21 juni - 17 juli) via de Sierra de Cazorla, Sierra Morena, Sierra de Gredos en de Sierra de Guadarrama.
Een groot aantal verschillende landstreken en verschillende mensen. Er zijn veel foto's in dit verhaal opgenomen.
Foto: op weg naar het voor fietsers zo belangrijke bruggetje bij Luciana.
Verslag van een indrukwekkende tocht in de High Sierra's, Yosemite park, Gold Country en Sonoma/Napa valley in Juli 1996. De titel slaat op de hoge temperaturen waarin werd gefietst: 41° C was het maximum!
Dit was onze eerste fietstocht in de VS.
Ik heb dit verhaal in maart 2007 geheel herzien, geactualiseerd en van veel betere kwaliteit foto's voorzien.
De foto rechts is een terugblik op de fantastische Yosemite Vallei.
Verslag van een tocht naar de Franse Alpen (nazomer 1995) waarbij ook de Bonette op het programma stond. Daarnaast Alpe d'Huez, Galibier, Izoard, Col de Vars, Croix de Fer en nog vele andere.
Op de foto de Col de la Bonette
Een verslag over de beklimming van de Collado de Veleta (de hoogste, per weg bereikbare, pas van Europa) en de rest van een prachtige fietstocht door Andalucia in mei/juni 1995.
Nieuwe foto's geplaatst in 2007.
Deze verhalen zijn in juli 1999 herzien en aangepast. Ook zijn er nu veel foto's in opgenomen.
In de zomers van 1992, 1993 en 1994 maakten wij een aantal lange fietstochten door de Pyreneeën. De tochten van 1992 en 1993 waren van kust tot kust, de tocht van 1994 was een cirkelvormige tocht die vooral in het Spaanse gedeelte van de Pyreneeën werd gereden.
Er volgt nu eerst een overzicht van de algemene zaken die voor alle tochten van belang waren.
Tot mei 1998 reden we op een Cannondale M900 en M700 ATB met 24 resp. 21 versnellingen. Onze bagage zat in kleine (zelf gemaakte, nog steeds waterdichte) canvas fietstassen op de achterdrager. Voor hadden we een AGU stuurtas.
Vanaf augustus 1998 hebben we al onze tochten op een tandem gereden.
En hier is het gereedschap dat we meenemen:
En dat gereedschap gaat (met uitzondering van de reservebanden) in deze kist:
Vanaf 1998 tot 2006 hebben we op een Burley Samba gereden, met 24 versnellingen, vóór 52, 42, 28 en achter 11 t/m 34. Oorspronkelijk zat er 11-28 op, maar toen ik voor onze tocht langs de Amerikaanse westkust alle onderdelen heb vervangen, leek een iets lichter verzet me wel handig, en dat is in de praktijk ook wel gebleken. Vooral de wat langer durende klimmen zijn dan goed vol te houden. In 2004 heb ik het lichtste verzet op 28 x 34 gebracht (was 28x32), want je merkt toch wel dat je wat ouder wordt. Ook het stuur heb ik toen vervangen door een vlinderstuur met meer mogelijkheden.
Deze tandem heeft voor de stoker een speciale Softbeam gemonteerd, een verende - koolstofvezel - buis waarop het zadel zit. Voor de stoker wordt het rijcomfort daardoor aanzienlijk verhoogd.
In 2007 hebben we een Cannondale Touring Tandem gekocht. Voorzien van Magura hydraulische velgremmen, én een hydraulische schijfrem op het achterwiel. 27 versnellingen (48,38,26 en 11 - 34). Ons lichtste verzet is weer wat lichter geworden (26x34), maar wat we nu wel missen is het grote 52x11 verzet dat op vlakke stukken en/of wind mee op een tandem altijd een plezier is om rond te trappen!
Het was wel zo dat op de Burley wel eens schakelproblemen optraden, en dat is wat op de Cannondale vlekkeloos gaat. Op de Burley had ik grip-shifters, nu zijn het 2 kleine hendeltjes die licht en foutloos schakelen.
We hebben op deze nieuwe tandem erg moeten wennen aan de andere stabiliteit en het rijgedrag.
De bagage zit in vier Ortlieb voor- en achtertassen, alsmede een door ons zelf gemaakte tas die bovenop de twee achtertassen past.
Wij beleven altijd veel plezier aan het rijden op deze tandem en kunnen het iedereen aanbevelen!
1992: Hoewel we ons in het dagelijks leven vaak per fiets verplaatsen, zijn we geen getrainde fietsers. In het beklimmen van bergen hadden we maar een beperkte ervaring: hoger dan 800 meter waren we nooit geweest. Voorafgaande aan deze tochten probeerden we nog wat kilometers in de benen te krijgen in de heuvels van Limburg. Bovendien had ik de tochten zo uitgezocht dat we in de eerste dagen niet al te veel hoefden te klimmen zodat we konden toewerken naar de te leveren prestaties. Ter voorbereiding hadden we van Bart Aardema "Fietsen in de Pyreneeën" doorgelezen om een indruk te krijgen van wat ons te wachten stond. Ook handig is de Atlas des cols des Pyrenees van Altigraph Edition, waarin van alle cols goede hoogteprofielen en beschrijvingen van de route staan. Onze gemiddelde snelheid bergopwaarts bleek op 5-7 km/u te liggen. Per uur werd op deze manier gemiddeld 300m hoogteverschil overbrugd. Tijdens het klimmen pauzeerden we regelmatig om op adem te komen, foto's te nemen of te genieten van het uitzicht. Bij afdalen in de regen krijg je altijd ijskoude handen maar daar vonden wij een ideale oplossing voor: een paar dunne katoenen handschoentjes en daar overheen ruimzittende plastic afwas-handschoenen!! Geen gezicht maar je gaat lachend met warme handen naar beneden. Onze regenpakken waren van Mont-Bell en voor onze schoenen hadden we gamaches van Agu.
Opmerking 1995:
Inmiddels hebben we al aardig wat fietstochten in de bergen gemaakt en kunnen we onszelf niet meer als "ongetrainde" fietsers beschouwen. Desalnietemin geldt nog steeds dat we buiten deze tochten door en in de bergen, niet veel aan echte training op de fiets zelf doen. We rijden niet wekelijks honderd km of meer om onze conditie op peil te houden
Het kaartmateriaal voor Frankrijk:
De basisroute is uitgezocht op Michelinkaarten 85/86 die we thuis lieten. De volgende kaarten hadden we steeds bij ons:
Met deze kaarten kun je in de gehele Pyreneeën goed uit de voeten. De kaarten zijn echter zo ingedeeld dat de spaanse stukken er nauwelijks op voorkomen. Alleen het gebied rond de Bonaigua staat wel op deze kaarten.
Voor de Alpen gebruikte ik de 1:25.000 serie van het IGN die verschijnt onder de naam: Les Cartes touristiques locales. De nieuwe serie van deze kaarten is wat logischer ingedeeld waarbij telkens een landschappelijk bij elkaar horend gebied op een kaart staat. Deze kaarten kun je het beste in Frankrijk zelf kopen, ze zijn hier niet altijd te krijgen en in ieder geval een stuk duurder dan in Frankrijk.
Het kaartmateriaal voor Spanje:
De Firestone T-33 als grote overzichtskaart. Daarnaast de (in Nederland aangeschafte) kaarten van het Spaanse IGN en de MOPU (of MOPT). Deze kaarten heten Mapa Provincial en zijn op schaal 1:200.000. We gebruikten de kaarten van Gerona en Lérida. Deze kaarten bleken erg tegen te vallen. Veel informatie ontbreekt (namen van dorpen of de dorpen zélf, stuwmeren die er wél zijn maar niet op de kaart staan, enz.) en ook de hoogte-informatie is onduidelijk. Ook de T-33 heeft onjuiste of geen informatie maar is toch betrouwbaarder. Bovendien wordt in Spanje druk aan het wegennet gesleuteld. Prachtige mooie slingerende fietsweggetjes zijn nu strakke rechte autowegen met een vluchtstrook voor de fietser. We hebben nog het meest gehad aan de Guia Cartografica kaarten van Editorial Alpina op schaal 1:25.000, 1:40.000 of 1:80.000. Ook voor ghet gebied rond het Ordesa Park zijn deze kaarten heel geschikt. Deze kaarten zijn voorzien van een boekje met informatie over het betreffende gebied. Maar heel vaak is dat weer in het Catalaans! Er zijn in (met name) Catalunya wel heel goede kaarten in de maak. Dit zijn de 1:50.000 kaarten van heel Catalunya. Deze hebben we ter plaatse aangeschaft. Ze zijn afkomstig van de Generalitat de Catalunya, en de serie van zo'n 30 kaarten is nog niet compleet verkrijgbaar maar voldoet aan dezelfde eisen als de Nederlandse en Franse topografische kaarten. Er is dus hoop!
Voor het noordwesten van Spanje en de Picos de Europa gebruikten we de Michelin 442 en de Firestone T-21, T-22 en R-2 kaarten. Voor wandelingen of ATB tochten in de Picos zijn de kaarten van Adrados aan te bevelen (1:80.000 en 1:25.000), ze zijn ter plaatse volop verkrijgbaar.
1998:
Bij een bezoek aan een kaartenzaak in Málaga bleek dat de 1:25.000 kaarten nu voor geheel Spanje op grote schaal worden vernieuwd en uitgebracht. Ze zien er uitstekend uit en bevatten goede, recente gegevens.
2004:
Michelin heeft een nieuwe serie kaarten uitgebracht op de schaal 1:200.000 onder de naam "Zoom" die mooi gedetailleerd zijn. Momenteel zijn die verkrijgbaar voor de volgende gebieden:
Frankrijk (1992, 1993, 1995, 1998, 2000, 2003, 2004, 2005)
Vóór de tocht zoek ik thuis uit (met Michelin kaart en gids) waar hotels zijn te vinden en baseer daarop het etappeschema. Eenmaal ter plekke blijken er vaak veel meer mogelijkheden te zijn zodat we nooit problemen hebben gehad met het vinden van een geschikte verblijfplaats. Meer informatie vonden we in plaatselijk verkregen folders. Een keer stuurde de Franse VVV ons naar een andere plaats dan was uitgezocht door onszelf omdat daar beslist geen hotel zou zijn. Na 30 km omrijden bleek het geadviseerde hotel vol, waarna we alsnog naar onze eerste keus doorreden (gelukkig bergaf), alwaar minstens 3 hotels bleken te zijn!! Op veel plaatsen in Frankrijk kom je bovendien Centres de Vacance tegen en het blijkt mogelijk om daar ook een nacht door te brengen, inclusief diner, ontbijt en lunchpakket voor de volgende dag! De hotels varieerden van eenvoudige herberg tot 3-sterren hotels of appartement met ijskast en keuken. Prijzen van 170 FF t/m 400 FF met een gemiddelde van 220 FF per (tweepersoons) kamer per nacht. Betalen met creditcard is bijna altijd mogelijk. Het stallen van de fietsen was zelden een probleem: op de binnenplaats, in het skihok, in de bar, in het restaurant, in het washok, op het balkon van de kamer, altijd was er wel een plaats te vinden en was men zeer behulpzaam, behalve één keer en toen zijn we verder gegaan naar een ander hotel. De kosten van levensonderhoud (eten onderweg, restaurants) zijn in Frankrijk hoog, zeker in vergelijking met Spanje betaal je forse bedragen. Als je echter in de supermarkt zelf je eten koopt en meeneemt naar je hotelkamer (stokbrood met kaas gaat er altijd in!) kun je ook voortreffelijk eten. In algemene zin is ons opgevallen (en ook tegengevallen) dat de kwaliteit van het Pyreneeën voedsel niet heel bijzonder is. Vrij vet klaargemaakte en stevige kost. Zeker in de centrale Pyreneeën valt het in vergelijking met bv. de mediterane keuken ronduit tegen.
In de Alpen is een overvloed aan hotels beschikbaar maar in de zomer zijn die wel allemaal druk bezet. In de periode dat wij er verbleven (eind augustus - half september) was er echter alweer volop plaats (sommige wintersporthotels zijn dan alweer dicht, die zijn alleen in juli en augustus open voor de vakantie en tour de france) en we hebben altijd direct iets gevonden.
Het eten in de Alpen is over het algemeen goed. Probeer hier zeker de kaasfondue!
In Frankrijk werd de giromaatpas wel eens geweigerd door een automaat maar de pas kwam wel altijd terug. We hebben één keer meegemaakt dat (op een zaterdag) geen enkele automaat met een giromaatpas tot uitbetaling was te bewegen terwijl dezelfde automaat wél betaalde op de creditcard (ook van de postbank)!
Spanje (1994, 1995, 1997, 1998, 1999, 2000, 2002, 2003, 2004, 2007, 2008)
In de zomer van 1994 werd een recordaantal toeristen in Spanje verwacht en in juni waren er alarmerende berichten over hotels die al helemaal volgeboekt zouden zijn. We gingen dus enigszins ongerust op weg! Geheel ten onrechte bleek echter. We hebben (zelfs aan de kust) niet één keer naar een ander hotel moeten zoeken omdat het vol was! In Spaanse kranten bleek ook uit de berichtgeving dat de hotelbezetting aan de kusten krap 65% was en dat pas in augustus (als de Spanjaarden én de Fransen zelf op vakantie gaan) een bezetting van rond de 95% werd verwacht. Bovendien is het aantal mogelijkheden om in Spanje een verblijfplaats te vinden veel groter dan we verwacht hadden. Zelfs in de kleinste dorpjes tref je wel iets aan. Deze zijn vaak niet vermeld in de officiële gidsen maar de kwaliteit is er niet minder om. Wij gebruikten om ons te oriënteren op de hotels de gidsen van Turespaña, verkrijgbaar bij het Spaanse verkeersbureau in Den Haag.
In 1998 en 1999 viel onze vakantie gedeeltelijk samen met die van de Fransen en Spanjaarden, en dat is behalve aan de prijzen ook goed te merken aan de drukte op de wegen en de toeloop bij allerlei toeristische attracties. Een enkele keer moesten we wat langer zoeken om een hotel/hostal te vinden.
Ook in Spanje is het stallen van de fiets nooit een probleem geweest, alhoewel we in 2000 voor het eerst te maken kregen met hotels waar we voor de stalling van de fiets moesten betalen. Dit was dan altijd wel in de luxere hotels.
In Spanje wordt het ontbijt laat gegeven. Vaak kun je niet voor 8 uur terecht. We vertrokken dan ook vaak na in onze kamer een eigen ontbijt te hebben klaargemaakt. De lunch (warm) en het diner (ook warm) worden ook laat gegeven: de lunch vaak vanaf 14:00u en het diner niet vóór 21:00u. In de grotere plaatsen zijn echter wel restaurants te vinden waar je de hele dag terecht kunt. De maaltijden zijn goedkoop: €8,- tot €14,- per persoon voor een uitgebreide maaltijd met wijn. De prijzen van de hotels in Spanje zijn (ook in juli!) nog vaak heel schappelijk. Prijzen van €25,- tot €60,- voor een tweepersoonskamer en in een hostal vaak maar rond de €10,-. Pas in augustus wordt het duurder. Ook het eten in Spanje is goedkoop.
Je kunt in Spanje op zeer veel plaatsen met een giromaatpas geld ophalen en betalen met een creditcard (op een enkel hotel na) is ook geen probleem.
Voor het lezen van dit formaat is Adobe Reader nodig.
Vrij verkrijgbaar bij Adobe.
De foto's van de webversies ontbreken in deze versie, de typografie is echter beduidend fraaier.
De verhalen in Spanje zijn in december 2003 uitgebreid, geheel herzien en aangepast.
Overigens is het ook mogelijk om alle verhalen afzonderlijk goed af te drukken vanuit uw browser omdat er een speciaal stylesheet aan de pagina's is gekoppeld dat zorgt voor fatsoenlijke uitvoer naar uw printer.
In maart 2007 is de directorystructuur van deze website gewijzigd.
Dit document (fietsen.html) staat nog op dezelfde lokatie en het geeft toegang tot al mijn reisverslagen.
De andere reisverslagen zitten nu een niveau dieper. Ik heb echter gezorgd voor een automatische redirect voor mensen die nog naar de oude lokatie verwijzen.
Als u de links wilt aanpassen in uw eigen bestanden, dan is het voldoende om de link REIZEN/ te vervangen door REIZEN/reisverslagen/
Wilt u mij melden als er iets niet klopt?
|
Marc Zoutendijk - Vught © 1993-2093
Hier is een mailformulier |
|