Zebbe van de 's-Gravenschans

Op deze pagina's vindt u informatie over Zebbe, een kortharige Hollandse Herdershond (reu) die langzamerhand op leeftijd begint te komen, en de Hollandse Herdershond in het algemeen.

Waarom een Hollander ?
Mensen vragen wel eens: Waarom heb je indertijd voor een "Hollander" gekozen ?
Het antwoord is dan steevast "Ik zocht een -niet te grote en niet te kleine- sportieve en actieve hond, die bruikbaar is voor de africhting en waar je mee kunt gaan fietsen; een hond die zo goed op te voeden is, dat je hem bijna overal mee naar toe kunt nemen; en een hond met een stabiel karakter. Verder spreekt een intelligente hond mij ook aan. Tenslotte is de Hollandse Herder een vrij zeldzame verschijning. Het ras is nooit een modehond geworden, waardoor het nog altijd een ras is met weinig of geen erfelijke problemen."

En in de praktijk ?
Zebbe is altijd een hond geweest met veel energie, zodat je wel genoodzaakt bent om hem wat afleiding en beweging te bezorgen. Dit kan prima aan de fiets (hij heeft zijn UV-diploma sinds 12-11-2000), spelend met een frisbee of balletje, zwemmend, of vrij ronddollend met zijn vriendjes in bos en veld. Of op de training natuurlijk... (De gemiddelde "Hollander" is geen hond voor mensen op een flat die drie maal daags tien minuten met het dier gaan lopen, dan kan hij/zij niet voldoende energie kwijt).
Verder gaat Zebbe regelmatig mee op visite of naar restaurants en dergelijke. Hier gaat hij dan braaf onder tafel liggen, zodat mensen nauwelijks merken dat je een hond bij je hebt. Dit lijkt misschien met het voorgaande in tegenspraak, maar een hond die goed opgevoed is en voldoende beweging krijgt kan zich ook heel goed rustig gedragen.
Wat zijn karakter betreft: hij is niet gemakkelijk van de wijs te brengen en erg vriendelijk. Ten slotte is het ook een mooie hond. Hij heeft dan ook het nodige gewonnen op tentoonstellingen. Het is altijd leuk om te horen wat een ander van je hond vindt, en je kunt mensen die het ras niet (of niet goed) kennen vaak een hoop vertellen.
Een vriendelijke en mooie hond trekt vaak al snel de aandacht, en hij heeft dan ook een aantal nakomelingen. Van zijn eerste nest (van Ger v.d. Nourkim) vind u hier foto's.

Opvoeding:
Als ik mensen trouwens een advies mag geven voor de opvoeding van een jonge Hollander:

• Wees in de eerste plaats consequent:
• Als de hond morgen niet op bed mag klimmen, mag hij dat vandaag ook niet.
• Als hij vandaag tegen je op mag springen, mag hij dat volgende week (met modderpoten !) ook.
• Wees niet verbaasd als hij als volwassen hond eens je nieuwe schoenen opeet, omdat hij als pup zo leuk met een oude slof kon spelen... (Dit verschil is ze erg moeilijk uit te leggen, geef ze dan maar liever geen oude schoen).

Normaal gesproken zijn deze honden gevoelig voor correcties met de stem, een tik is zelden of nooit nodig. Zebbe wist na een maand al het verschil tussen "Nee" (= mag niet, maar is nog geen ramp) en "FOEI !" (= mag absoluut niet). Regels (maar wel rechtvaardig) en structuur in het leven van de pup zijn erg belangrijk. Als je hier slim gebruik van maakt ben je al een eind in de goede richting.
Verder is het erg belangrijk dat een pup zoveel mogelijk indrukken opdoet. Neem het dier overal mee heen, zodat de pup leert dat de wereld groter is dan "zijn" huis en tuin. Vóór Zebbe een half jaar was, wist hij al dat de knallen bij een kleiduiven-schietvereniging geen gevaar betekenen. Ook het lawaai van motoren, live-muziek en veel mensen bij de Harley-dag in Appingedam was na een keer heen en weer lopen door de straat al niet erg indrukwekkend meer. Doe gewoon, stel de hond niet overdreven gerust (maar straf hem ook niet als hij toch ergens van schrikt), loop rustig op het "enge" lawaai af en blijf zelf kalm. Op deze manier is het ons in ieder geval gelukt om een hond te krijgen die eigenlijk nergens overdreven angstig op reageert, en die "overal" mee heen kan. In de zomervakantie van 2001 is hij dan ook mee geweest op vakantie naar Zwitserland, en in 2002 naar Noorwegen.

Een "glimlachende" hond.
Een eigenschap van veel Hollandse herders die ook het vermelden waard is, is het feit dat ze kunnen "glimlachen". Als ze blij zijn, kunnen ze met een iets opgetrokken lip op de baas (of bezoekers) afkomen. Er zijn mensen die dit opvatten als een uiting van onzekerheid of agressie, maar niets is minder waar. Als de hond zich verder enthousiast toont en kwispelt, is dit "lachen" gewoon een uiting van blijdschap !

Snel van begrip.
Wat voor sommige mensen een pluspunt is, kan voor anderen soms ook een minpunt zijn, nl. de intelligentie van de meeste "Hollanders". Ze kunnen erg snel leren (ook verkeerde dingen, zoals deuren openmaken) en daardoor raken ze nog wel eens verveeld tijdens een training. Als ze hetzelfde kunstje vijf keer achter elkaar moeten doen verliezen ze hun belangstelling. Deze honden hebben afwisseling, en uitdagingen nodig. Dit is mede reden dat met Zebbe getraind werd bij de "Reddingshondengroep Drenthe". Bij het zoeken in het bos of op een puinstort naar "slachtoffers" kunnen de honden mooi laten zien hoe zelfstandig en inventief ze zijn, en het gewone speuren doet meer een aanslag op hun reuk en concentratie. Verder werd er ook gehoorzaamheid met Zebbe getraind (o.a. bij Kringgroep Noord Oost Nederland van de NHC). Tegenwoordig wordt er niet meer zo intensief getraind, maar hij gaat nog graag overal mee naar toe en komt dan soms zomaar een groepje "fans" tegen.

Tenslotte...
Voor meer informatie over de Hollandse Herder kunt u ook bij de Nederlandse Herdershonden Club terecht.

Zebbe is gefokt door Attie en Tineke Borg van kennel v.d. 's-Gravenschans.

Reacties over deze homepage mogen naar dineke.marks@xs4all.nl.

_{U kunt de foto's op deze pagina aanklikken om ze groter te zien...}