Spuitenpomp

Een spuitenpomp is, plat gezegd, een apparaatje waarop je een, meestal kunststof, spuit kunt vastklemmen waarna de plunjer (zuiger), met behulp van een motortje, automatisch langzaam wordt ingedrukt. De snelheid van dit motortje is regelbaar waardoor de medicatie, via een infuuslijntje (slangetje) en een naald, gedoseerd aan de patiënt kan worden toegediend. Een spuitenpomp wordt meestal toegepast voor een medicatie met een hoge concentratie. Vandaar dat de snelheid waarmee de spuit wordt leeggedrukt laag ligt, b.v. 20 ml/uur. De grenzen liggen tussen 0.1 ml/uur en zo'n 100 ml/uur.

Volumepomp

Een volumepomp daarentegen wordt meestal gebruikt voor toediening met een groot volume van een medicatie met een lage concentratie. Bloed of plasma wordt ook wel met deze pomp toegediend. Vanaf een infuuszak of -fles gaat een infuuslijntje naar de pomp, wordt daarin geklemd, en gaat dan naar de patiënt. De pomp bevindt zich dus tussen het infuus en de patiënt. Het pompmechanisme zorgt ervoor dat het volume, van het deel van de infuuslijn dat zich in de pomp bevindt, gecontroleerd richting patiënt wordt verplaatst. Het slangetje wordt, in de pomp, aan de bovenzijde dichtgeklemd, wordt stapsgewijs "leeggeknepen" richting patiënt, dan aan de onderzijde afgesloten, aan de bovenzijde weer gevuld, etc. (een beetje te vergelijken met het melken van een koe, wat ik overigens nog nooit heb gedaan....). De doseringssnelheid kan maximaal zo'n 1000 ml/uur bedragen.

Wat heb ik bij Alaris gedaan

Mijn functie was servicecoördinator.
Samen met mijn toenmalige collega Ageeth allerhande spuitenpompen en volumepompen gerepareerd en getest.
Regelmatig (samen) onderhoud uitgevoerd aan pompjes in diverse ziekenhuizen en instellingen in Nederland.
Het uitleveren en bestellen van diverse reserveonderdelen.
Telefonische troubleshooting.
Maandelijks diverse rapportages uitbrengen aan het Europese hoofdkantoor in Basingstoke (Engeland).
Regelmatig technische trainingen en vergaderingen bijwonen in o.a. Basingstoke.
Soms een "snoepreisje" (o.a. een week Miami, aantal dagen in Sevilla).
Technische training geven aan medewerkers van ziekenhuizen.
Implementatie en onderhoud van de ISO 9001 standaard.

Ik heb daar echt een leuke tijd gehad, leuke collega's en leuk werk.
Het bedrijf werd verplaatst naar België, daar had ik geen zin in...

Printers

Wat is nou het verschil tussen een "gewone"- en een industriële printer? Thuis hebben we een printer die af en toe eens wat tekst print. Soms een foto, soms moet je eens een etiketje ontwerpen en printen voor de kerstmailing.... Een industriële printer is ervoor gemaakt om veel meer bedrijfsuren te maken dan de printer die we thuis gebruiken. Ook moet hij tegen een stootje kunnen; vaak staat hij in een niet zo ideale omgeving. In de industrie wordt gebruik gemaakt van ruwweg drie typen printers: inkjet, thermal direct en thermal transfer.
Inkjet
Met deze techniek wordt er direct inkt op het materiaal (etiket/product) gespoten.
Thermal direct
Direct thermisch printen: een warmtegevoelig materiaal (papier of kunststof) wordt m.b.v. een thermische printkop op de gewenste plaatsen warm gemaakt zodat je op die plaatsen een afdruk krijgt. De afdruk verschijnt direct op het thermisch materiaal. Het nadeel van deze methode kan zijn dat, o.a. door temperatuursinvloeden (zon), de afdruk op den duur vervaagt/verdwijnt; het materiaal is immers warmtegevoelig. Als het etiket niet echt lang houdbaar hoeft te zijn omdat het bijvoorbeeld een adres- of prijsetiket is dan vervalt dit nadeel natuurlijk.
Thermal transfer
Thermisch printen m.b.v. een inktfolie: tussen de thermische printkop en het te bedrukken materiaal bevindt zich een inktfolie, dit is een kunststof drager voorzien van inkt in vaste vorm. Wanneer de inkt, door de thermische printkop, wordt verhit, smelt op die plaatsen de inkt en zet zich vast op het materiaal. In tegenstelling tot de thermal direct methode is de bedrukking ongevoelig voor weersinvloeden. Er zijn zelfs inktfoliesoorten (mooi Scrabblewoord - 3x woordwaarde?) verkrijgbaar die bestand zijn tegen oliën en andere chemische stoffen.
Wat zijn etiketten?
Etiketten zijn "stickers" die op een dragermateriaal (papier of kunststof) zijn geplakt. Wanneer ze er zo opgeplakt zouden zijn, zouden ze wel eens zó vast kunnen zitten dat ze er niet meer af te halen zijn. Dat wil je niet. Het dragermateriaal is daarom voorzien van een siliconenlaagje. Het etiket blijft er wel op zitten maar is er toch makkelijk af te halen.
Toepassing
Avery heeft geen inkjetprinters in het programma.
Thermal direct en thermal transfer: de printer wordt voorzien van een rol met zelfklevende etiketten, deze etiketten liggen achter elkaar, gescheiden door een tussenruimte, op het dragermateriaal. Via een computer wordt de informatie naar de printer gestuurd en deze zal het ingegeven aantal etiketten printen. De geprinte etiketten kunnen handmatig op de producten worden geplakt of kunnen worden opgewikkeld voor later gebruik. Ze kunnen b.v. op een etiketteermachine worden geplaatst die ze automatisch op de producten aanbrengt.

labelers

Een labeler is een etiketteermachine die zelfklevende etiketten automatisch kan aanbrengen op een product. Een sensor detecteert het product, geeft een startsignaal aan de labeler die op zijn beurt een etiket afgeeft en op het product aanbrengt. Dit product kan zeer verschillend zijn, b.v. een doos, fles, potje, ampul, enzovoort. Je kunt aan de bovenkant, zijkant, onderkant, rondom etiketteren, kortom: je kunt het zo gek niet bedenken of er kan wel een etiket op. Kijk maar eens in de supermarkt. Het voordeel van zo'n etiketteermachine is dat je bijvoorbeeld producten op een transportbandje laat lopen en telkens, wanneer er één langskomt, er een etiket op kan laten plakken zonder dat je er zelf iets aan hoeft te doen. Nou ja, wanneer de rol etiketten op is moet je die natuurlijk wel vervangen door een nieuwe....
De labeler kan een etiket aanbrengen met dezelfde snelheid als die waarmee het product langskomt (synchroon etiketteren). Ook is het mogelijk de snelheid waarmee het etiket vrijkomt automatisch aan te passen aan de snelheid waarmee het product langskomt. Zelfs de plaats van het etiket op het product blijft dan gelijk bij wisselende transportsnelheid van dit product. Wanneer het niet mogelijk is om het etiket synchroon aan te brengen, omdat het etiket b.v. verdiept of op een moeilijk bereikbare plaats moet worden aangebracht, dan kan je ervoor kiezen het etiket met behulp van een vacuümvoetje (een houdertje met gaatjes of sleuven erin waarop een vacuüm staat zodat het etiket daarop wordt vastgezogen) aan te brengen. Dat vacuümvoetje, waaronder het etiket is vastgezogen (met de lijmlaag naar het product toe), plaats je b.v. op een luchtcilinder, de cilinder wordt bediend, brengt het etiket naar het product en drukt het erop. Dit heet asynchroon- of intermitterend etiketteren. Deze manier van etiketteren is vooral handig wanneer het product op het moment van etiketteren stilstaat. Natuurlijk zijn er nog veel meer manieren om een etiket aan te brengen, b.v. aanblazen - het etiket wordt dan op het product geblazen.

Wat is etiketteren?

Print & Apply

Een print & apply installatie is een combinatie van een printer en een labeler. Een etiketteermachine met een ingebouwde printer dus. Meestal kun je het printgedeelte uitschakelen als je eens een keertje alleen maar een etiket moet aanbrengen zonder dat er iets op geprint moet worden. In de meeste gevallen zal het printgedeelte natuurlijk ingeschakeld zijn. Hoe gaat e.e.a. in zijn werk? Het printgedeelte bedrukt het etiket (thermal direct of thermal transfer) en het apply-gedeelte kan dit bedrukte etiket aanbrengen op het product. Op deze manier ben je natuurlijk uiterst flexibel: voor elk verschillend product kan je de betreffende informatie op het etiket printen en direct aanbrengen. Je vangt dus twee vliegen in één klap. Je kunt zelfs verder gaan: stel je voor, je hebt verschillende producten die al van een barcode zijn voorzien. Op al die producten wil je een etiket hebben met de inhoudsgegevens. Alle producten liggen door elkaar. Aan de hand van de barcode weet je wat voor product het is. Wanneer je op de computer een database samenstelt met de diverse productgegevens, gekoppeld aan de barcode, dan kan je alle producten van het juiste etiket voorzien:
1.-het product wordt getransporteerd.
2.-de barcode wordt gelezen door een scanner.
3.-de gegevens gaan naar de computer.
4.-de computer zoekt in de database naar de betreffende productgegevens.
5.-de computer stuurt deze data naar de print & apply installatie.
6.-het etiket wordt geprint en aangebracht.
Dit was maar één voorbeeldje. Er zijn legio toepassingsgebieden.