Dagboek

Voordat we vertrokken naar Nieuw-Zeeland had Julia een interview met Echo radio over de CD "Wijs met Groningen" van de Gniffels. Vandaag zou dat uitgezonden worden en het was natuurlijk heel leuk om daar met Tallie en Henk naar te luisteren. Ook Jane verstaat voldoende Nederlands om het te kunnen begrijpen.

Ontbijt in het Commercial Hotel in Eketahuna vindt plaats in de keuken. Normaal is dat het werkterrein van het personeel, maar de dingen gaan hier wat informeel toe. Er stond wel volop "cereal" klaar, cornflakes en dat soort dingen, maar ik eet toch liever brood 's morgens. Dus we leerden onze weg vinden in de kastjes en koelkasten en we scharrelden wel iets bij elkaar.

We wilden dus met de familie naar de radio luisteren, maar er was wel een probleem: Het station waar het zou worden uitgezonden is in Eketahuna vrijwel niet te ontvangen. In Masterton lukte het wel, op de autoradio. Dus moesten we met de hele club naar Masterton om daar te luisteren.
Alleen zou dat heel sneu zijn voor Marina, want die moest dan alleen thuis blijven. We besloten dus om overdag een uitstapje met Marina te maken en dan 's avonds met de rest naar Masterton te rijden.

En Marina wilde... Naar Masterton! "> Ze wilde verschillende inkopen doen voor haar school, want de grote vakantie (die in Nieuw-Zeeland in december en januari valt) zat er bijna weer op. Tijd voor agenda's, multomappen, pennen, potloden en dat soort dingen. Ze verkopen dat soort spullen bij "stationery"-winkels en daar zijn er een heleboel van. Die verkopen trouwens ook boeken, het verschil met een "book shop" is volgens mij een beetje vaag.

Er waren dus volop boeken te zien en terwijl Marina haar schoolspullen uitzocht, ging ik kijken bij de tijdschriften en de afdeling reisgidsen en Julia ging op zoek naar souveniers. We vonden allemaal wat. Julia kwam bij de kassa met ondermeer een potje jam! En ik vond een treinentijdschift voor mijn vader en een reisgids. Eindelijk! Die had ik veel eerder moeten kopen. Stel je voor dat we straks in Nederland terugkomen en ik hoor achteraf dat ik een belangrijke bezienswaardigheid gemist heb. Dat zou toch doodzonde zijn?

Na het shoppen gingen we met Marina weer terug naar Eketahuna om de rest van de familie op te pikken. De weg tussen Eketahuna en Masterton kon ik langzamerhand wel dromen. Een prima weg trouwens, afgezien van een brug dicht bij Masterton, die wat te smal en bochtig is aangelegd naar mijn smaak.
We waren van plan om de familie uit te nodigen voor een maaltijd bij Joxer Dalys Ale House, want dat was ons gisteren prima bevallen. Bovendien wist ik dat er een mooi parkeerterrein in de schaduw van het restaurant lag, ideaal geschikt om een uur stil te staan en naar de radio te luisteren.
  
Het interview met Julia is online te vinden op de website van radio echo: http://www.myechoradio.com/audio/wijsmetgroningen.mp3. We waren best nieuwsgierig hoe de uiteindelijke montage van het gesprek zou klinken. Nou, keurig gedaan! Ze hadden er een heel leuk stuk van gemaakt.

  
Na het radioprogramma gingen we naar binnen in het restaurant, waar ik meteen een leuke tafel voor vijf personen vond. Henk hanteerde ook mijn camera even, zodat we allemaal op de foto konden.
Daarna kon ik de bestellingen gaan opnemen. Natuurlijk wilde iedereen iets anders, maar het smaakte allemaal even goed! Dit was echt een heel leuk uitje voor Tallie, Henk en Jane, die in geen jaren een restaurant aan de binnenkant hadden gezien.

Nadat we iedereen weer naar huis hadden gebracht, gingen we weer iets drinken in de bar van ons hotel. Zoals ik al zei, is dit het centrum van het uitgaansleven in Eketahuna. Iedereen komt er, van jong tot oud. En natuurlijk zijn er wel eens mensen bij, die verwonderd in mijn richting kijken en zich afvragen of ik nou een vrouw of een man ben. Ik ben daar zo aan gewend, dat me dat nauwelijks meer opvalt.
Ik stond bij de juke-box wat platen uit te zoeken, toen een jongeman op me af kwam:
"Ulaikmoikoljakson?" zei hij.
Ik keek hem verwonderd aan, waar had hij het over?
"Do you like Moikoljakson?" vroeg hij opnieuw.
Ik begreep het nog steeds niet, dus ik zei: "Sorry, I don't understand."
"Do you like Micheal Jackson?" vroeg hij nu.
Ik had de vraag begrepen, al snapte ik nog niet, waarom hij dat vroeg. Ja, ik houd wel van de muziek van Micheal Jackson. Toen ik hem dat gezegd had, ging hij weer terug naar zijn vrienden.
Later zag ik ze nog in een discussie verwikkeld. "It's a guy", ving ik op: "No, it's a girl", zei iemand anders. Tja, toen snapte ik het: Hij had graag mijn stem willen horen, omdat hij er "hom of kuit" van wilde hebben. Maar blijkbaar waren ze er nog niet uit.

Ik heb me er maar niet druk over gemaakt en als ze me geen rechtstreekse vragen stellen, ga ik ook geen uitleg geven. Ik heb trouwens later op de avond nog een leuk en spannend spelletje pool-biljart met één van die gasten gespeeld. De sfeer was beslist niet vijandig.

Labels: gniffels, nz

---

De eerste zaterdag van het jaar is traditioneel het moment voor de nieuwjaarsreceptie van T&T in Eindhoven, maar dit jaar waren Julia en ik niet van de partij. We hadden iets anders te doen: Een optreden van de Gniffels in Utrecht!

De Vereeniging Groningen en Ommelanden in Utrecht had haar jaarlijkse nieuwjaarsbijeenkomst in een zaal in Utrecht en ze hadden de Gniffels gevraagd om een optreden. Alle gasten zaten aan twee lange tafels en er was een toneel waar we onze kunsten mochten gaan vertonen. De techniek moest ik dit keer zelf verzorgen...

Toen alles was opgesteld en ingeregeld, was er eerst tijd voor koffie, die werd geserveerd in fraaie ouderwetse kraantjeskannen.

De middag begon met een toespraak van de voorzitter, die verslag uitbracht over het afgelopen jaar en daarna verschenen Thomas Vaar en Pieternel, die ook het afgelopen jaar met ons doornamen, op de cabareteske manier die we van dit tweetal gewend zijn.

 
Daarna was het de beurt aan de Gniffels. Julia en Geert-Jan hadden, naast enkele nummers van de CD, ook nieuw materiaal voorbereid dat nog niet eerder was uitgevoerd. Het publiek genoot!

 
 
En intussen draaide ik aan de knopjes voor het geluid. Gelukkig werd er goed voor ons gezorgd, ook voor mij. Bijvoorbeeld in de vorm van dit glas boerenjongens (rozijnen in sterke drank). Dat was voor mij de eerste kennismaking met deze ouderwetse Groningse delicatesse.
Een heel groot glas? Nee hoor, een hele kleine MiniDisk-speler. Naast het geluid voor de zaal heb ik ook een geluidsopname van het optreden gemaakt...

Toen alle optredens achter de rug waren, was het tijd om te gaan eten. Traditionele Groningse kost natuurlijk: "Maus!" -- "Wat is dat dan?" -- "Boerenkool met worst!!" -- Lekker!

 

Labels: gniffels

---

Vanavond was de voertaal Papiamento. We waren uitgenodigd door onze Antilliaanse vriend Roki om gezellig een hapje te komen eten. Het bleek dat we niet de enige gasten waren: Zijn huis zat stampvol mensen. Eigenlijk was dat nog geen verrassing voor me: Het is precies zoals je bij een Antilliaans gezin verwacht: Een heleboel familie over de vloer. Maar wat deed die man met een grote, professioneel ogende camera op zijn schouder daar?? "O, die is wat aan het oefenen met zijn nieuwe camera..."

Roki is kok van beroep en er was dan ook volop lekker eten. Eerst werden er verschillende hapjes-vooraf uitgedeeld en daarna was er een warm buffet. Echt heerlijk!

Na het eten werd de tafel snel leeg geruimd en nu begonnen mensen een hoop apparatuur op de tafel op te stellen. Het werd langzaam duidelijk dat er toch wel iets meer aan de hand was dat "een beetje oefenen met de camera"...

Het bleek dat er een TV-programma werd opgenomen, dat zou worden uitgezonden op Curaçau. Jacinto Zimmerman (voorzitter van de vereniging Nos Mundu, de Antilliaanse/Arubaanse Vereniging met als doelstelling de Antilliaanse en Arubaanse gemeenschap in Eindhoven te stimuleren om gezamenlijk actief bezig te zijn binnen de samenleving van Eindhoven en omgeving) interviewde Roki en zijn vrouw en verschillende andere familieleden over het leven in Nederland en de verschillen met het leven op de Antillen. Het was knap lastig om te volgen waar het over ging, omdat alle interviews in het Papiamento werden gedaan.

Ook Julia werd ge-interviewd en ze zong een lied van de CD "Wijs met Groningen". Wat een verrassing! De Gniffels krijgen nu ook bekendheid in de "overzeese gebiedsdelen"!

Een van de medewerkers van het TV-station had haar zoontje meegebracht en voor hem werd de avond wel wat erg lang: We waren nog ver na middernacht bezig met de opnamen. Julia nam hem op schoot en al snel lag hij vredig te slapen...

Labels: gniffels

---

Meer dan een jaar hebben we hier naartoe gewerkt! De presentatie van de CD "Wijs met Groningen"... En vandaag was dan de grote dag: De Gniffels traden op in Veendam in Groningen.

Nu leerde ik voor het eerst de andere medewerkers in het project kennen: Julia en ik logeerden dit weekend bij Wim en Janny Dussel in Veendam, die zich allebei enorm voor deze productie hebben ingezet. Wim zingt ook mee op de CD, hij heeft heel veel contacten in de Groningse muziekwereld en hij heeft al eerder zelf een CD uitgebracht. En dan zijn er nog Rob Strässer (basgitaar en techniek) en Ilona van Veen (viool). Een geweldig team!

Na het optreden werden we geïnterviewd door Radio Parkstad Veendam:



Maar ook van het optreden zelf hebben ze een compilatie gemaakt:

Labels: gniffels

---

Vandaag traden Julia en Geert-Jan op in literair café Kraaij en Balder, in Eindhoven op de Strijpsestraat 79. Het werd live uitgezonden via Ustream...
En hier is de opname (het geluid is helaas een beetje zacht):

Labels: gniffels

---

Dit weekend staat voor Julia en mij helemaal in het teken van de eerste CD van Gniffels. Ze hebben er bijna een jaar aan gewerkt en nu hebben we het resultaat kunnen horen. Tja, misschien ben ik bevooroordeeld, maar ik vind hem echt keigoed!

En ik kon er meteen mee aan de slag: Ik heb op de website van Gniffels een zestal MP3-filetjes neergezet met korte voorproefjes van de muziek. En ik heb een inschrijfformulier gemaakt, waarmee mensen de CD met korting kunnen bestellen tot een week voor de officiële presentatie op 27 september.

Websites bouwen is altijd veel werk en hoewel de site van Gniffels met Joomla! is gebouwd (dat zou volgens Joomla!-fans alles veel gemakkelijker en sneller maken), merk ik nog niet veel van de voordelen. Waarschijnlijk is DDS niet de beste hosting provider om te kiezen als je met Joomla! wilt werken: Alle PHP-scripts draaien bij DDS in de zogenaamde "safe mode" en dat maakt dat allerlei dingen niet werken zoals het hoort.
Ze proberen op die manier te voorkomen dat hackers toegang krijgen tot de databases en op zich is dat wel verstandig natuurlijk: Bij verkeerde gebruik van PHP en SQL wordt een website zo lek als een mandje en dan lopen ALLE klanten van DDS gevaar, niet alleen die ene webmaster die gisteren een paar woordjes PHP geleerd heeft en vandaag even een site in elkaar heeft geklungeld...
Het is alleen zeer de vraag of "safe mode" de juiste manier is om die gevaren te bestrijden, maar daar zal ik verder maar niet op in gaan. We moeten ermee leren leven, of een andere provider zoeken.

Hoe dan ook, Julia en ik moesten vandaag ook nog achter de kassa zitten op de T&T-avond en het werk was nog niet gedaan. Dus Julia is alvast als eerste vertrokken, terwijl ik nog even verder ging met de website en de inschrijvingsformulieren.

Ik kwam dus een uurtje later aan, toen Julia al volop bezig was om entreegelden te incasseren en muntjes te verkopen. Toch was ik volgens onze vriend Hans de hoofdcassière, "omdat jij als laatste binnenkwam". Ja, zo kun je er tegenaan kijken.

DJ Silvia heeft een nieuwe auto, een Twingo, net als Julia en ik. Helaas kan ze daarin niet die grote disco-bar meenemen die ze altijd meebracht, maar wel voldoende apparatuur en CD's om muziek te draaien, zoals we dat van haar gewend zijn. En natuurlijk draaide ze ook het openingsnummer van Julia's nieuwe CD. Die werd goed ontvangen, drie mensen hebben er een besteld.

Er was slecht nieuws vanavond: Onze gastvrouwe Yvon, die al meer dan twintig jaar de motor van T&T-Eindhoven is, is ernstig ziek. Ze gaat binnenkort voor enkele weken naar het ziekenhuis voor een zware operatie en ze krijgt een chemokuur. Tja, daar was iedereen wel even stil van. We denken als transgenders wel eens dat we probleempjes hebben, maar dit is toch iets van een andere orde.

We wensen Yvon heel veel sterkte met haar genezing!

Eerdere T&T-avonden: juli, mei, maart, februari, december, november, oktober, maart 2007, februari 2007, januari 2007, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: gniffels

---