Dagboek

Vandaag kregen we bezoek van onze lieve vriendinnen B. en E. uit Groningen. Ze reizen vrijwel elke maand helemaal naar Eindhoven om hier de T&T-avond mee te kunnen maken. Ze blijven dan meteen het hele weekend in Eindhoven, dus hebben ze ook tijd om bij wat mensen op bezoek te gaan, zoals bij ons...

E. vertelde dat ze het nu helemaal voor elkaar had met haar ziektekostenverzekering: Ze zou in Thailand geopereerd gaan worden (vaginoplastie), bij dokter Suporn, en ze zou dat toch vergoed krijgen van de verzekering. Ik wist niet wat ik hoorde! Dat kan toch helemaal niet?? Ik dacht niet beter te weten dan dat ze het alleen in Nederland vergoedden. Daarom heb ik jaren en jaren netjes op mijn beurt gewacht bij de VU. Maar blijkbaar kan er toch meer dan je denkt, als je maar lang genoeg doordramt bij je verzekering. Tja, zo ben ik niet...

Ik werd hoe langer hoe stiller. Ik voelde me behoorlijk lullig. Blijkbaar had ik mijn operatie veel eerder en beter gedaan kunnen krijgen, als ik maar niet zo bescheiden, geduldig en goedgelovig was geweest. Dat is toch niet eerlijk??


Het was drie maanden geleden dat ik naar een T&T-avond was geweest. In januari zat ik met de Gniffels in Utrecht en in februari zaten we op de eerste zaterdag van de maand op Mauao (Mount Maunganui). Julia en ik waren deze maand dan ook meteen weer aan de beurt om achter de kassa te zitten op de T&T-avond.

Er waren weer veel nieuwe gasten. Eén van hen vertelde dat ze via mijn site van de T&T-avonden had gehoord. En daarom was ze komen kijken. Nou, dat vind ik leuk! Dat is één van de (vele) redenen waarom ik deze weblog schrijf. Ze leest nog steeds mee op mijn blog, want ze begon ook meteen over de Nieuw-Zeeland-reis...

Er waren deze maand een hoop kramen ingericht, waar verschillende T-gerichte bedrijven hun waren hadden uitgestald:

• Jille & Martine
  • Bijous
  • Zilveren juwelen
  • Handtassen
• Alexandrea
  Consulente Aloë Vera producten
• WIT:
  Laser ontharing met Elos laser: Voorlichting over "definitieve" ontharing
• Laura D:
  Borstprotheses zelfhechtende siliconen borsten
• Haartendens Woerden
  • Pruiken
  • Haarwerken
  • Extensions

Eerdere T&T-avonden: december 2008, november 2008, oktober 2008, september 2008, juli 2008, mei 2008, maart 2008, februari 2008, december 2007, november 2007, oktober 2007, maart 2007, februari 2007, januari 2007, december 2006, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: medisch, TenT

---

Deze maand zorgden Julia en ik samen voor de kassa op de T&T-avond. En we hadden het behoorlijk druk! We beginnen elke maand met een bak van 500 muntjes om te verkopen en dit was de eerste keer, dat ik in de loop van de avond naar de bar moest gaan om 100 munten terug te halen: We waren uitverkocht!

Het buurthuis is druk bezig met het aanbouwen van een nieuw gedeelte, waar straks het biljart komt te staan (en dat ook een officiële rookruimte zal zijn). Dit keer mochten we er voor het eerst in, hoewel het nog niet klaar was en natuurlijk was het al snel de gezelligste plaats om te vertoeven. Als straks de verwarming ook werkt, zul je zien dat alles zich gaat afspelen in de rookruimte en de mensen alleen even naar het niet-rookgedeelte gaan om drankjes te halen.

Julia en ik werden een beetje in verwarring gebracht door een nieuwe gast; een jongen uit België. Hij vroeg ons of er ook jongens naar deze avonden kwamen. We begrepen het niet helemaal. Was hij misschien een homo, op zoek naar andere homo-jongens? Dan is de T&T-avond niet de beste plaats om ze te zoeken.

Julia is nooit te verlegen om pijnlijke vragen te stellen en ze weet ook altijd de juiste toon te treffen, waardoor de vragen ook helemaal niet pijnlijk klinken als zij ze stelt. En zo kwamen we achter de waarheid: Deze jongen was geboren in een meisjeslichaam! Zelfs toen we het wisten, moesten we heel goed kijken om er iets van te zien. Goed, hij had een mooie, gave huid, maar de hebben wel meer mannen. Er was niets te zien van baardgroei, maar dat is met goed scheren ook wel te bereiken. Gelukkig had hij geen grote borsten, want dat zou natuurlijk wel opvallen. Nee, eigenlijk zagen we er helemaal niets van dat we hier met een FtM (vrouw-naar-man transseksueel) te maken hadden. We zien die maar weinig op onze avonden en dat is jammer, want ook voor hen zou het heel fijn zijn om in een informele sfeer met lotgenoten van gedachten te wisselen.

In elk geval had hij het prima naar zijn zin, hij praatte veel met Julia en mij en ook met de anderen en ging helemaal uit zijn dak op de dansvloer, samen met zijn MtF vriendin. Een leuk stel! Ik hoop dat we ze vaker zullen zien op onze T&T-avonden in Eindhoven.

Eerdere T&T-avonden: november, oktober, september, juli, mei, maart, februari, december, november, oktober 2007, maart 2007, februari 2007, januari 2007, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Eén van de vaste bezoekers van T&T-Eindhoven is mijn goede vriendin Elly. Ze is vrijwel elke maand van de partij, terwijl ze toch helemaal uit... Groningen moet komen om erbij te zijn! Blijkbaar is dat geen beletsel voor haar. Is er dan geen T&T in Groningen? Jazeker wel, al sinds 25 jaar! Ze Liep dan ook enthousiast te zwaaien met pagina 15 uit het NO-katern van de Leeuwarder Courant van 11 oktober 2008, want er was uitgebreid aandacht besteed aan dat 25-jarig bestaan. Het is een vriendelijk artikel, met leuke foto's van Elly en haar vriendinnen.

Ook Yvon was er gelukkig weer bij deze maand. Ze hield zich erg gedeisd, zat de hele tijd rustig op een stoel in de Gravity-zaal, maar ze was er tenminste! En dat tussen alle chemokuren door. Binnenkort gaat ze geopereerd worden... De hele club leeft met haar mee!

Eerdere T&T-avonden: oktober, september, juli, mei, maart, februari, december, november, oktober 2007, maart 2007, februari 2007, januari 2007, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Nee, dit gaat niet over borsten. Niet rechtstreeks in elk geval...

Er werd deze maand bij T&T veel gepraat over hormoonimplantaten. Dat klinkt wel heel comfortabel: Geen pleisters meer plakken, gewoon 1x per drie (of zes) maanden naar de huisarts voor een klein prikje. Die plaatst met dat prikje een klein dingetje in je lichaam dat langzaam de juiste hoeveelheid hormonen afscheidt om je ostrogeen op peil te houden. Geweldig toch??

Tja, ik weet het niet. Die pleisters zijn een heel gedoe natuurlijk, maar ik heb nu het gevoel dat ik het zelf in de hand heb. Ik voel me prettig bij mijn huidige hormoonspiegel, maar wat gebeurt er, als de heren doktoren in hun wijsheid besluiten om "voorzichtig te beginnen"? Dan zit ik beneden mijn dosis!

De kassa stond trouwens weer op zijn gewone plek. De mensen moesten als ze binnenkwamen eerst het halve gebouw door lopen om hun entreegeld te betalen. Nou ja, de kassa was deze maand niet mijn verantwoording.

Eerdere T&T-avonden: september, juli, mei, maart, februari, december, november, oktober, maart 2007, februari 2007, januari 2007, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: medisch, TenT

---

Vandaag was het precies een jaar geleden dat mijn operatie plaatsvond. Veel transjes vieren die dag als een soort verjaardag. Ik had niet zo'n behoefte om er al te veel drukte over te maken. Het gaf me wel een beetje een bijzonder gevoel, maar het leven gaat gewoon door.

Ik was weer aan de beurt voor kassadienst op de maandelijkse T&T-avond. Omdat het buurthuis momenteel verbouwd wordt, konden we niet de normale ingang gebruiken. De gasten moesten via de zijdeur binnenkomen. Tja, waar zet je dan de kassa neer? Die moet toch bij de ingang staan! Hoe kun je anders ooit in de gaten houden wie er binnen komen? Maar echt in de gang gaan zitten leek me toch wel erg onpraktisch.

Dus ik stelde de kassa op in de bestuurskamer, vlak bij de ingang en knutselde een mooie wegwijzer uit wat A4-tjes. Nou, dat werkte prima, ik kon iedereen zien binnenkomen en iedereen wist de kassa te vinden. Naast het gewone kassawerk kreeg ik nog een stapel foto's onder mijn hoede. "Die mag je uitdelen aan de mensen die er op staan..." Lastig hoor... Ik heb al moeite genoeg om de namen van alle gasten te onthouden. Dat gaat altijd mis, ik ben heel slecht in het koppelen van namen aan gezichten. Heel vervelend vind ik dat, om de mensen die ik elke maand zie steeds weer hun naam te moeten vragen.

Maar ik zat wel lekker in dat kantoortje: buiten de drukte, buiten de herrie. En er kwamen best wel mensen naar me toe om een praatje te maken. Of zelfs voor een lang gesprek... Een prima avond!

Eerdere T&T-avonden: juli, mei, maart, februari, december, november, oktober, maart 2007, februari 2007, januari 2007, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT, transitie

---

Ik probeerde al jaren mijn haar lang te laten groeien, maar het was en bleef rommelig. Dus hebben we besloten om rigoreus te werk te gaan: minstens 15 centimeter er af. Vandaag ben ik dus naar de kapper geweest.
"Weet je het zeker?" -- Nou en of!
Er kwam een mooie hoeveelheid haar beschikbaar om in een pruik te verwerken. Jos en Tonny zijn gespecialiseerd in het aanmeten van haarwerken en ze zijn dus ook altijd op zoek naar mensen die haar willen doneren.

Als je binnenkort iemand door Eindhoven ziet lopen met een bos touw op zijn hoofd, weet je dus waar dat haar vandaan is gekomen: van mijn hoofd! Maar het schijnt dat ze ook mijn haar heel goed bruikbaar kunnen maken: Het wordt op allerlei manieren behandeld.
"Hadden ze dat dan niet kunnen doen, terwijl het nog op mijn hoofd zit?"
"Nee, ze leggen het in zoutzuur enzo, daar wil je niet met je hoofd in..."
OK, dat lijkt me inderdaad niet zo'n goed idee.

Maar het haar dat ze op mijn hoofd lieten zitten is van uitstekende kwaliteit. Ik verliet de kapsalon dus met een heel nieuwe look! Nu maar afwachten wat men er vanavond op de T&T-avond van zou zeggen...

Het bleek een groot succes: De hele avond kreeg ik complimentjes! Ik had dit veel eerder moeten doen.

Het was vandaag de eerste keer dat we een T&T-avond meemaakten na het ingaan van het rookverbod bij de horeca. Dat verbod geldt ook in het buurthuis. Nou, dat was wel even wennen!
Gelukkig was er op de binnenplaats wel een plekje waar we konden roken en daar was het dan ook vrij druk. Op die plek ontwikkelden zich de gebruikelijke gesprekken die je in alle rookruimtes aantreft: "De politiek doet het allemaal fout." -- "Straks mogen we ook niet meer op straat roken." -- "De sigaretten zijn veel te duur." -- "De benzine ook trouwens." -- Mopper, mopper, mopper...
Nu schilder ik het wel erg triest af. Zo'n plek voor de rokers is vaak juist heel gezellig en het is een goede plek om te netwerken.

Ik zie tegenwoordig elke maand twee mensen die ik in maart de Cogiati-test heb afgenomen. Erg fijn om te zien dat die transgender infodag voor hen aanleiding is geweest om uit hun schulp te kruipen en zich eindelijk te durven uiten.

Eerdere T&T-avonden: mei, maart, februari, december, november, oktober, maart 2007, februari 2007, januari 2007, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Zoals elke werkdag ging ik vandaag naar Nieuwegein.

Maar... Het wàs toch helemaal geen werkdag? Klopt. Vandaag ging ik naar de algemene ledenvergadering van de LkgTenT (Landelijke kontaktgroep Travestie en Transseksualiteit). We hebben meer dan drie uur vergaderd en alle standaard-onderwerpen van een ledenvergadering kwamen aan de orde. Het financieel jaarverslag bijvoorbeeld; een goed doortimmerd stuk, dat met verve gepresenteerd werd door onze penningmeester Evelienne.

Ik moest wel even wennen, want ik ken Evelienne alleen als vrouw, maar vandaag verscheen ze in haar mannelijke gedaante, met een baard van drie dagen zowel aan de onderkant als aan de bovenkant van haar hoofd. Maar bij "de LKG" kijken we van zoiets niet op: Het gaat er niet om of je een man of een vrouw bent; als je werk maar goed is! En dat was het: Ook de kascontrolecomissie was tevreden en de vergadering verleende Evelienne décharge. Goed gedaan!
[Grappig om weer eens zulke taal te gebruiken.]

Na de vergadering gingen we gezamenlijk eten bij een Chinees-Indisch restaurant.

En toen was het tijd voor de Nieuwgeinse T&T-avond. De avonden worden in Nieuwegein gehouden in buurtcentrum "De Boog". Het was lang geleden dat ik daar geweest was, voor het laatst bij de opnamen van Kamphues maakt vrienden, maar er was daar in al die jaren nog weinig veranderd. Vergeleken met Eindhoven vond ik de T&T-avond in Nieuwegein maar saai. Ik miste onze DJ-Silvia en ik miste mijn cigaretje. Als je in Nieuwegein wilt roken, moet je als een vieze verslaafde buiten op de stoep staan.

Wat wel erg leuk was, was een ontmoeting met Frederique. Vaste lezers van mijn weblog kennen haar wel, want ze schrijft hier regelmatig reacties...

Labels: TenT

---

"Ben je al klaar?
"Huh, wat, waarvoor?"
"We gaan toch naar T&T, vanavond?"

Verdraaid, ik was het helemaal vergeten! Inderdaad was het de eerste zaterdag van de maand, dus... T&T in buurthuis De Rondweg in Eindhoven. Natuurlijk ging ik mee. Ik weet dat er mensen zijn die het hele land rondreizen, om elke week in een andere plaats naar de T&T-avond te kunnen gaan, maar voor mij ligt dat toch anders: Veel bezoekers gaan erheen, omdat ze alleen daar zich als vrouw kunnen presenteren. Dat is voor mij heel gewoon.

Maar eerlijk is eerlijk: Ik heb in het verleden veel steun gehad aan die avonden en nu komt daar weer een nieuwe generatie mensen die voorzichtig hun eerste stapjes op het transgender-pad zetten. Nu ben ik in de gelegenheid om anderen te steunen.
Zo denkt Paulien (secretaris van de LKG TenT) er ook over. Ik heb geruime tijd met haar zitten kletsen aan de bar en tussendoor zijn er altijd wel mensen die we één of andere tip kunnen geven.

Ik heb ook weer uitgebreid gepraat met mijn vriendin M. Sinds ze bij de VU ontdekt hebben dat ze interseksueel is, krijgt ze een heel andere behandeling dan de meeste klanten van het Genderteam. Logisch natuurlijk: Haar situatie is heel anders. Het zal niet zo lang meer duren, voordat ze geopereerd wordt. Ook de hormonen slaan bij haar heel goed aan. Ze heeft nu al een boezem, waar veel geboren vrouwen jaloers op zouden zijn.

Ik ontmoette vanavond trouwens nog iemand die met een heel succesvolle transitie bezig is. Een prachtig jong vrouwtje. Ik had helemaal niet in de gaten dat ze ook een TS was. :) Wel dus! Ik heb zelfs nog met haar achter de bar gewerkt, maar ik had haar niet herkend. Fantastisch!

Eerdere T&T-avonden: maart, februari, december, november, oktober, maart, februari 2007, januari 2007, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

We hadden er maanden aan gewerkt, maar vandaag was de grote dag: Transgender Info Dag in Buurthuis De Rondweg in Eindhoven. Er stond veel op het programma:

Ontmoetingsruimte:
10.30 – 17.00 Informatiecentrum geopend: open gesprekken met transgenders.
Verder: T&T Werkgroepen Partners en Transseksuelen, COGIATI-test, foto-expositie, mediatheek over travestie en transseksualiteit; make-up en fotostudio

Feestzaal: Presentaties van specialisten
12.30 – 12.50 Alice Verheij Transgender sportbeoefening nog toekomstmuziek.
13.00 – 13.20 Paul Vennix Onderzoeker van het NISSO en auteur van “Travestie in Nederland en Vlaanderen”
13.30 – 13.50 Jos Megens coördinator van het Genderteam, VUmc Amsterdam
14.00 – 14.20 Els Elaut psychologe-seksuologe van de afdeling Seksuologie en Genderproblematiek, Universitair Ziekenhuis Gent
14.30 – 14.50 Winkie Sandberg lid Genderteam, VUmc Amsterdam met een bijdrage over kinderen en adolescenten.
15.00 – 15.20 Tanja van Hengel psychologe gespecialiseerd in transgenderisme

15.30 – 17.00 Catherine Keyl Forumdiscussie onder leiding van de hoofdredacteur van het blad Catherine en televisieprogrammamaakster
17.00 uur: Hans-Martin Don Afsluiting door de wethouder van de gemeente Eindhoven

Grafiti: Cees van der Pluijm houdt podiuminterviews met:
12.30 – 12.50 Jeanine Trip voorzitter LKG T&T over travestie en relatie
13.00 – 13.20 Paulien Benschop secretaris LKG T&T over haar transitie
13.30 – 13.50 Yvon Kraaijeveld 25 jaar gastvrouw T&T Eindhoven over travestie en kinderen
14.00 – 14.20 Vera gastvrouw T&T Amsterdam op zoek naar de vrijheid
14.30 – 14.50 Jeanette Kos gastvrouw T&T Rotterdam over de T&T open avonden
15.00 – 15.20 Loes Vlaming auteur van Leven Tussenin (Verlangens en frustraties van een transseksueel) over haar transitie en het gezin.

Cursuslokaal 2:
13.00 – 15.00 Anne Lever &
Tim de Jong Leven als transgender: de lasten en de lusten

Ontmoetingsruimte:
20.00 - 01.00 reguliere T&T-avond


Van de presentaties heb ik zelf niets gezien, want Julia en ik hadden ons eigen "winkeltje" in de ontmoetingsruimte. We boden daar de gelegenheid om de bekende COGIATI-test te doen. Tien mensen hebben daar gebruik van gemaakt.
Om heel eerlijk te zijn: Ik zie niet zo veel heil in de COGIATI-test. (Gemaakt door Jennifer Diane Reitz, 1998.) Het gaat om 65 vragen, die heel duidelijk gebaseerd lijken op het idee: "Vrouwen komen van Venus, mannen komen van Mars." Een hoop simpele vragen dus, die nogal gebaseerd lijken op bekende vooroordelen over mannen en vrouwen. Een positief aspect van de test is, dat hij mensen niet in twee hokjes probeert te plaatsen (Man of Vrouw), maar dat hij werkt met een schaal van grijstinten, waarin je ergens tussen Man en Vrouw in kunt staan.
Zelf zie ik meer in de stelling: "Vrouwen komen van Venus, mannen komen van vorige week donderdag." Dat wil zeggen dat ook een schaal van grijstinten tussen man en vrouw niet het volledige beeld kan geven. Mensen kunnen zowel typisch mannelijke als typisch vrouwelijk kenmerken tegelijk hebben.
Maar het bleek vooral dat deze test een geweldig uitgangspunt vormde om gesprekken op gang te brengen. Julia en ik praatten uitvoerig met de mensen die de test deden en ook met mensen die alleen maar belangstellend waren en zichzelf niet wilden testen. Ik heb nog nooit eerder op één dag zoveel mensen kunnen steunen in hun zoektocht naar hun ware gender-identiteit.

De dag was een groot succes: We hebben meer dan 200 gasten mogen ontvangen, de sfeer was goed, de presentaties waren interessant [werd me verteld]. Echt iets dat voor herhaling vatbaar is. Zelf heb ik niets van de presentaties gezien, maar er zijn opnamen van gemaakt, die ik vast binnenkort wel te zien krijg. [Voor links naar de video-opnamen zie Transgender info dag online.]

Omstreeks half zeven vertrokken we naar een Surinaams restaurant in de Gestelsestraat, waar we heerlijk gegeten hebben. Het duurde wel erg lang voordat we iets te eten kregen, maar het restaurant werd dan ook helemaal overstroomd met mensen die allemaal naar de Transgender Infodag geweest waren en nu iets gingen eten, om daarna weer terug te gaan voor de gewone T&T-avond die er op volgde. Toen we aankwamen was het restaurant leeg en binnen tien minuten waren alle tafels bezet!

Toen we terugkwamen ging ik gewoon door waar ik gebleven was: Ik was gestopt halvewege een COGIATI-test en die heb ik nog afgemaakt. En net als overdag volgde er een uitgebreid, diepgaand gesprek, nadat ik de uitslag gegeven had. Ik vond het heerlijk om op deze manier met mensen bezig te zijn. Ik wil graag anderen helpen, maar ik ben er niet zo goed in om een gesprek met mensen te beginnen. De test was steeds weer een aanleiding voor een nieuw gesprek.

Eerdere T&T-avonden: februari, december, november, oktober, maart, februari 2007, januari 2007, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

"Money makes the world go round." Dat geldt overal, ook in de transgenderwereld. Een belangrijke taak op de T&T-avonden is dan ook het bemensen van de kassa. Maar het is moeilijk om daar vrijwilligers voor te vinden. Julia deed dat werk al jaren, meestal op de avonden dat ik achter de bar stond. Maar sinds we niet meer zelf achter de bar hoeven (de vrijwilligers van het buurthuis hebben dat van ons overgenomen), had ik op de T&T-avonden geen taak meer. Deze maand was Julia verhinderd en ik ben voor haar ingevallen, maar ik heb meteen gezegd dat Mieke me voortaan voor dit werk mag inroosteren. Ik vind het fijn om een steentje bij te dragen.

Gelukkig was het niet zo'n zware avond om mee te beginnen. Er waren relatief weinig bezoekers (ruim zestig). Waarschijnlijk had dat veel te maken met het carnaval. Carnaval is een hele leuke gelegenheid voor transjes, die nog niet uit de kast gekomen zijn, om in hun eigen omgeving eens als vrouw gekleed te gaan. Met carnaval mag dat!

Maar ook op onze eigen T&T-avond liepen enkele mensen verkleed rond. Ik zag een paar heksen en een piraat... Leuk! Carnaval zit de Brabanders nou eenmaal zó diep in het bloed, dat ze het zelfs met een T&T-avond willen combineren.

Maar ik zat er dus voor de financiën. Als kassajuffrouw verwelkom je alle gasten en je neemt het entreegeld in ontvangst. Daarnaast verkopen we aan de kassa munten (zeg maar "consumptiebonnen"), waarmee aan de bar drankjes gekocht konden worden. Ik heb er weer een woord Belgisch bij geleerd, want het blijkt dat onze zuiderburen zulke munten "jetons" noemen. In de loop van de avond kreeg ik dus verschillende keren de vraag of ik nog "jetonnekes" had...

Maar er zijn meer geldzaken die de aandacht vragen: Onlangs was ik weer eens bij Humanitas in Rotterdam en daar kreeg ik te horen dat de Werkgroep Transseksualiteit van Humanitas in Rotterdam waarschijnlijk opgeheven moet worden, omdat er geen geld meer voor is! Dat is niet zo mooi! Zelf heb ik erg veel profijt gehad van de gratis hulpverlening die daar gegeven wordt. Ze werken niet alleen voor Rotterdam, maar in feite voor heel Zuid-Nederland.
Ik heb vanavond geproken met Evelienne uit Maastricht, zij is penningmeester van de LKGTenT en ze vertelde me dat er gewerkt wordt aan subsidie voor het landelijke Transgendernetwerk, waar ook Humanitas bij betrokken is. Misschien geeft dat hoop, maar voorlopig ziet het er somber uit. Het Transgendernetwerk is niet bedoeld voor individuele hulpverlening, maar is meer gericht op de maatschappelijke acceptatie van transgenders.
Mocht iemand creatieve ideeën hebben om fondsen voor deze werkgroep te vinden, laat het me dan weten, ik geef het wel door aan Humanitas.


Eerdere T&T-avonden: december, november, oktober, maart, februari, januari, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Vandaag had Julia dienst als invalster bij de kassa op de T&T-avond. En nadat ik vorige maand de T&T-avond had overgeslagen, was het voor mij ook hoog tijd om weer eens te komen kijken.

Ik was blij verrast de ex-vrouw van één van de T-tjes aan te treffen. Toen haar partner definitief besloten had om verder als vrouw door het leven te gaan, wilde ze scheiden. Maar ik had ook verwacht om haar dan nooit meer op de T&T-avond te zien en dat viel dus mee. Ze was er samen met haar ex-partner en haar nieuwe vriend.

Ik trof ook een vriendin uit Rotterdam met wie ik in het verleden vaak bardiensten heb gedaan. Ook zij gaat binnenkort geopereerd worden, in Thailand. Waarom toch in Thailand? Duurt het bij de VU te lang? Ja, dat ook. Maar ze ziet de hele VU niet zo zitten. Ze is in behandeling bij Tanja van Hengel en die doet ook veel meer aan de begeleiding van haar cliënten dan de VU.
Dat zou wel eens kunnen kloppen. Het is me inmiddels wel duidelijk dat de psychologen bij de VU alleen maar als poortwachter functioneren om te bepalen wie wordt toegelaten tot de behandeling en wie niet. Na mijn operatie heb ik van mijn psycholoog helemaal niets meer gehoord, terwijl een stukje begeleiding bij het oppakken van je nieuwe leven toch helemaal geen slecht idee zou zijn...

We zagen een jonge vrouw die het geweldig naar haar zin had. Ze danste als de beste en was de hele tijd vrolijk in gesprekken gewikkeld. We vroegen ons af, wat ze hier deed. Ze zal toch geen transseksueel zijn? Dat konden we ons bijna niet voorstellen, het was echt niet te zien. Mijn vriendin M trok de stoute schoenen aan en vroeg het haar op de man ( ) af.
Jazeker! Ze was trans. Ze was nu 32 jaar oud en tien jaar geleden geopereerd. We waren echt onder de indruk. Zij kan zonder meer als vrouw functioneren in de maatschappij, niemand zal aan haar vrouwelijkheid twijfelen.

Eerdere T&T-avonden: november, oktober, maart, februari, januari, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Deze maand (november) heb ik de T&T-avond maar overgeslagen. Meestal is het Julia die me stimuleert om er naar toe te gaan, maar zij was dit weekend in Groningen om op te treden op een open podium in Oude Pekela.

Ik was heerlijk bezig met mijn PC (op Second Life natuurlijk) en het was al over elven, voordat ik er aan toe was om me om te gaan kleden. Nou, ik had eigenlijk helemaal geen zin om me voor een uurtje helemaal op te doffen en ik had er ook geen fut voor. Niet dat ik verwachtte om weer flauw te vallen, zoals vorige maand, maar ik houd me toch liever nog wat gedeisd.

Eerdere T&T-avonden: oktober, maart, februari, januari, december, november, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Vandaag was er weer T&T-avond en ik had me er op verheugd om weer eens bij al die mensen te zijn, nu in mijn nieuwe hoedanigheid als "Post-op". Ik wist wel dat ik het daar geen hele avond zou volhouden, dat is me nog veel te zwaar, dus Julia en ik zijn ieder met onze eigen auto gekomen.

Het is denk ik goed dat ik er was. Veel mensen hebben me gefeliciteerd, sommigen hebben flauwe grapjes gemaakt, maar iedereen was belangstellend. Ze vonden het wel knap dat ik er alweer was, precies een maand na mijn operatie, maar ik heb daar ook wel eens mensen gesproken die pas een paar weken eerder geopereerd waren! Men vroeg natuurlijk naar hoe het met me gaat, of het me is meegevallen, of ik blij ben, of ik alweer aan het werk ben en... of dilateren een lekker gevoel is.

Hoe het gaat? Nou, ik heb ups en downs. Elke dag is anders. Pijntje hier, pijntje daar. Ik maak duidelijk een genezingsproces door dat steeds in een volgende fase komt. Maar ik heb nog voortdurend bloedingen en ik ben nog steeds aan de pijnstillers.
Is het meegevallen? Nee, het is me tegengevallen. Je kunt je op veel dingen voorbereiden, maar je weet nooit hoe het is, voordat het echt gebeurt. Ik had gerekend op veel heftiger pijn. Dat viel me eigenlijk mee. Maar ik had ook gerekend op sneller herstel. En dat valt me erg tegen.
Ben ik blij? Ja, al met al wel. Het is nog te vroeg om feest te gaan vieren, want ik ben nog lang niet hersteld. Maar het is goed dat dit achter de rug is. Ik hoef nu ook niet meer te twijfelen of dit wel de juiste beslissing was. Ik ben een enorme twijfelaar en ik durf meestal pas een besluit te nemen als ik alle consequenties van mijn keuze tot in de eeuwigheid kan overzien. En dat kan dus niet. Maar nu is er een definitief, onomkeerbaar besluit genomen en dat is goed. Ik ben trouwens geen type om achteraf spijt te hebben van beslissingen in mijn leven. Dat heb ik nog nooit gehad. Je slaat linksaf of je slaat rechtsaf en vanaf dat moment ligt er een duidelijk pad voor je. Wat er ook op dat pad ligt, ik zal het aan kunnen.
Ben ik alweer aan het werk? Nee, nog lang niet. Het zou me al te zwaar zijn om nu heen en weer te rijden van Eindhoven naar Nieuwegein, laat staan dat ik ook nog iets zou kunnen doen in Nieuwegein.
Is dilateren een lekker gevoel? Nee, voorlopig in elk geval niet. Het is een dagelijkse opgave die me te doen staat. Als ik dat niet doe, groeit mijn vagina gewoon weer dicht. Het motto is: "Use it or loose it!" Het helpt ook niet echt dat ik daarvoor zo'n koude, rechte, inflexibele staaf moet gebruiken. "Sensuously smooth.", ja, jaah.

Toen ik al die vragen had beantwoord, voelde ik me niet lekker worden. Als je wel eens bent flauwgevallen, ken je dat gevoel wel. Het zweet brak me uit, ik voelde een soort tinteling door mijn hele lichaam en ik werd misselijk. Dus ik excuseerde me en zette koers naar het toilet, dat helaas bezet was.
Ik ging zitten op de koude vloer in de gang. Het is beter om zelf te gaan zitten. "Als ik dan flauwval, val ik in elk geval niet zo ver." Al snel was Julia bij me en ook Willeke kwam kijken of het wel goed met me ging.
Niet dus. Nadat ik naar het toilet geweest was, ben ik snel naar huis gegaan. Ik had me voorgenomen om een uurtje te blijven, maar het zijn 55 minuten geworden. Dit uitstapje was duidelijk nog iets te heftig voor me, maar ik ben toch blij dat ik het heb gedaan.

Eerdere T&T-avonden: maart, februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Nadat ons optreden vorige maand niet was doorgegaan, was het nu dan toch zo ver: Julia, Geert-Jan (alias Sasja) en Louisa zouden gaan optreden in de kleine zaal van het buurthuis op de maandelijkse T&T-avond. Een maandje extra oefenen had ze wel goed gedaan, ze waren er helemaal klaar voor.

En ook voor de techniek was alles prima geregeld: We hebben dit keer spullen van Geert-Jan gebruikt. Sommige spullen zaten nog nieuw in de doos; nog nooit eerder gebruikt, zoals dit handige kleine mengpaneeltje...
Julia en Geert-Jan hebben zich allebei een draadloos headsetje aangeschaft, dus dat scheelde enorm in het gesleep met kabels en microfoonstandaards.

Julia en Geert-Jan hadden sinds het vorige optreden weer een heleboel nieuwe liedjes, onder andere "Waterbed", "Duur konijn" en "Ik kom uit Groningen", allemaal met door henzelf geschreven tekst en muziek.

Het zaaltje zat stampvol en het optreden werd enthousiast ontvangen. Jammer genoeg heb ik er geen foto's van.

Eerdere T&T-avonden: januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Vannacht om half één ging de telefoon. Dat is niet echt een tijd om even gezellig iemand te bellen. Het was dan ook slecht nieuws: Jozé, één van de vrijwilligers die bezig was met de voorbereidingen van het eten voor de nieuwjaarsborrel van T&T, was plotseling overleden!

Ondanks dat moest de borrel natuurlijk wel doorgaan, we zijn niet eens in staat om iedereen te bereiken die er naar toe zou willen. Het werd dus een ingetogen bijeenkomst. Er was voor deze avond een optreden gepland van "Transmissie", de band van Julia, Sasja en Louisa, maar dat leek ons nu niet gepast. Dat optreden is dus uitgesteld.

Eerdere T&T-avonden: december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Ik ben alweer helemaal hersteld van de operatie en ik was vandaag dus weer actief als vrijwilliger op de T&T-avond in Eindhoven.

De T&T-avonden worden drukker en drukker. Het is al lang niet meer de vraag of we een omzet van 500 muntjes halen en daarmee ons traytje volledig opvullen. Halverwege de avond gaan er munten terug naar de kassa om ze opnieuw te kunnen verkopen. De totale omzet van vanavond: 624 munten!

Meest gemaakte grap:
"Ik mag weer alles zeggen van de dokter."


Eerdere T&T-avonden: november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Vandaag waren we al vroeg in touw voor de voorbereidingen van het grote T&T-feest. Julia zou, samen met onze vrienden Geert-Jan en Louisa, een optreden gaan verzorgen en ik zou daarbij voor de techniek zorgen. We zijn daar al een paar maanden mee bezig geweest om de liedjes in te studeren en alle techniek (microfoons, mengpaneel, versterker, boxen en kabels) op orde te krijgen. We hebben daarbij vaak meegemaakt dat afspraken opeens veranderden of dat mensen opeens niet meer wilden doen wat ze hadden toegezegd, dus we waren op alles voorbereid. Zelfs als er voor de rest helemaal niemand zou komen opdagen, zouden wij in staat zijn om ons optreden te verzorgen.

We gingen dus eerst maar eens poolshoogte nemen in het buurthuis om te zien hoeveel van onze eigen spullen we nodig zouden hebben. Daar wachtte ons een verrassing: Gisteren was ons nog gezegd dat de band alles de avond tevoren opgebouwd zou hebben, maar er bleek nog bijna niks klaar te zijn. Maar wij wilden wel een soundcheck doen! Nou, om 14:00 uur zou dat wel kunnen. En we mochten alle spullen van de band gebruiken, dus al mijn apparatuur kon gewoon thuis blijven staan.

We gingen nu eerst Geert-Jan van het station halen en broodjes verzorgen voor alle aanwezigen en daarna ging ik naar huis om me zo snel mogelijk te verkleden. Ik moest me zo haasten dat ik mijn nagellak geen tijd gaf om goed op te drogen dus die werd op te terugweg alweer flink beschadigd. Toen ik aankwam, gingen we meteen door naar de zaal om met soundcheck te beginnen, maar er stond nog steeds niet één microfoon. We konden hooguit alvast kijken of het uitgangssignaal van onze elektrische gitaar geschikt was voor het mengpaneel, maar zelfs dat mocht niet, omdat de technicus van de band er nog niet was.

Na al dat gehaast moesten we dus nu wachten en wachten en er bleef ons maar weinig tijd om te oefenen met de apparatuur die we niet kenden. Ik begon me meer en meer te ergeren aan de slechte afspraken die er gemaakt waren. Gelukkig wist Julia me redelijk rustig te houden.

Uiteindelijk ging het feest dan toch van start en de gasten kwamen binnen. Ik was al snel in gesprek met een transseksuele vrouw uit Zeeuws-Vlaanderen. Amsterdam is voor haar vreselijk ver weg, dus ze heeft zich aangemeld bij het genderteam in Gent. Ze is nog niet zeker of ze wel de hele behandeling wil ondergaan, want daarmee komt wel haar huwelijk in gevaar.

Ze vertelde ook dat ze medicijnen in huis had om eventueel een eind aan haar leven te maken als haar transitie niet door zou kunnen gaan. Volgens mij zou ook dat het einde van haar huwelijk betekenen, dus het lost niks op, maar je merkt er wel aan hoe diep ongelukkig mensen zich kunnen voelen als ze gedwongen zijn in het verkeerde lichaam te leven.

Om half acht werden we geroepen om te gaan eten en we kregen een heerlijke maaltijd voorgeschoteld in de kleine zaal van het buurthuis, die voor deze gelegenheid prachtig was aangekleed met decorstukken. Het was echt net of je buiten zat. Heel geslaagd!

Toen we terugkwamen van het eten, kregen we te horen dat onze gastvrouw Yvon intussen geridderd was! Terwijl wij beneden zaten te eten, was boven de burgemeester in eigen persoon verschenen om haar een koninklijke onderscheiding op te spelden voor 25 jaar vrijwilligerswerk! Een welverdiende huldiging volgens mij, want het werk dat Yvon doet voor het buurthuis en voor T&T is met geen pen te beschijven.

Inmiddels gingen boven de diverse optredens van start. Er was echt heel veel te beleven met een professionele band en acts van verschillende show-travestieten, maar ook ons eigen optreden viel in de smaak bij het publiek en er werd volop meegezongen. Julia, Geert-Jan en Louisa kregen na hun optreden een bloemetje aangeboden. Voor mij als technicus was dat er niet bij. Ach, het is immers al jaren bekend: De mensen beseffen pas dat er een technicus meewerkt, als er iets niet goed gaat.

In elk geval was ons optreden goed verlopen en we waren allemaal best wel opgelucht en blij. Ik had nu wel naar huis gewild, we waren immers alweer 12 uur in touw, maar het was pas half elf! Het buurthuis was werkelijk afgeladen vol en nergens was nog een plaatsje om te zitten, behalve bij de kassa. Daar was het ook iets koeler, dicht bij de buitendeur, dus daar heb ik een hele tijd doorgebracht, blij om uit de drukte en het lawaai te zijn.

Zo'n feest is best leuk, maar het is voor mij gewoon te druk, zeker met al dat werk er omheen. Gelukkig kwam Julia me wel af en toe gezelschap houden. Zij was ook best moe, maar ze zit nou eenmaal anders in elkaar dan ik: Ze is extrovert en put daardoor energie uit het samenzijn met andere mensen. Ik ben introvert en ik put mijn energie uit alleen zijn. Het één is denk ik niet beter of slechter dan het ander, maar extroverte mensen zijn een stuk gezelliger op een feestje .


Eerdere T&T-avonden: oktober, september, augustus, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Vandaag bracht mijn huidtherapeute, Eefje Wouters, een bezoek aan de T&T-avond. Julia en ik hebben dit contact tot stand gebracht, omdat we dachten dat er bij de bezoekers van de T&T-avond veel belangstelling zou zijn voor laserontharing. Gelukkig bleek onze verwachting uit te komen: Er zaten zo'n 30 mensen in het zaaltje om haar lezing bij te wonen. Eefje kwam met een fraaie PowerPoint-presentatie, waarin werd uitgelegd hoe haartjes groeien en op welke manier daar met de laser iets tegen te doen is.
Na de voordracht was er gelegenheid tot het stellen van vragen en ook daar werd uitgebreid gebruik van gemaakt. Het is wel duidelijk dat veel mensen van die hinderlijke baardgroei af willen en daar ook best iets voor over hebben. Maar ze willen graag zekerheid: Wat kost het, hoe lang duurt het en welk resultaat kan ik er van verwachten? En dat zijn toch vragen die van geval tot geval bekeken moeten worden.
In het algemeen kun je zeggen dat een laserbehandeling beter werkt naarmate je huid lichter van kleur is en je haar donkerder. Als je met blonde haartjes zit, kun je het wel vergeten, dan is elektrisch epileren de aangewezen methode. Dat doet Eefje trouwens ook, bijvoorbeeld bij mij.

Ook mijn vriendin A. was vanavond weer van de partij. En zoals zo vaak had ze weer iets interessants meegebracht: Meer dan 100 foto's van een straatheatervoortelling in Calais. Daar zal ik morgen apart aandacht aan besteden.


Eerdere T&T-avonden: september, augustus, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Nog nauwelijks terug in Nederland was er alweer werk aan de winkel: T&T-avond in Eindhoven met Julia achter de kassa en Fenna en ik achter de bar. Gelukkig hebben ze in het buurthuis nieuw meubilair, we hoeven nooit meer met de vreselijk zware tafels te sjouwen. Maar het blijft hard werken zo'n avond achter de bar.

Iemand kwam met het idee om een bordje op te hangen met de naam van de beide bardames er op en dat leek me een heel goed plan. Het is veel fijner als de klanten je naam roepen dan "Hee" of "Hallo". Leitjes hingen er wel, maar waar was het krijt? Ik heb het hele buurthuis afgezocht en uiteindelijk vond ik een krijtje:

Achter de bar: Fenna & Evelien

Het was weer erg druk en Ice Tea blijft het populairste drankje. Gelukkig wist Fenna nog een geheime voorraad extra glazen te staan die geschikt waren om Ice Tea in te serveren. We moeten alle blikjes die we uitschenken bewaren, zodat ze geteld kunnen worden voor het controleren van de kas, maar dat was gewoon niet meer te doen. Halverwege de avond heb ik maar alvast vijftig van die blikken in de afvalcontainer gekieperd en een aantekening gemaakt op de lijst dat er al 50 blikken weg waren.

Eerdere T&T-avonden: augustus, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Het was een erg gezellige avond bij de T&T deze maand. Het is moeilijk te zeggen hoe het nou komt dat ik het de ene keer zo naar mijn zin heb en de andere keer niet. In elk geval heb ik met heel veel mensen gepraat en ik heb ook heerlijk gedanst.
Ik heb trouwens ook foto's gemaakt, maar die komen niet op de site. Er zijn nou eenmaal mensen die liever niet herkenbaar op het Internet willen en die wens respecteer ik natuurlijk.

Zoals bijna elke maand was mijn vriendin-met-de-draailier er ook weer bij. Zonder draailier trouwens, maar wel met een boek over henna-tattoo's. Ze is die techniek aan te leren en krijgt al heel leuke resultaten.

Het is trouwens ook leuk om te zien hoe mensen zich ontwikkelen. De transseksuelen worden elke maand weer een stukje vrouwelijker en de travestieten leren steeds beter zich geraffineerd op te maken en te kleden.

En elke maand weer komen er ook nieuwe mensen. De eerste keer is meestal meteen een geweldige ervaring voor ze en in de maanden daarna gaan ook zij weer groeien en voelen zich steeds meer thuis.

Eerdere T&T-avonden: juli, juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Het was zulk mooi weer dat bijna niemand vandaag zin had om binnen te blijven op de T&T-avond. Ik stond een tijdje voor de deur te praten met een paar mensen en intussen keken we naar een tweetal travestieten die foto's van elkaar aan het maken waren. Op de openbare weg nog wel! Hier in Eindhoven durven ze dat, maar in hun eigen stad mag niemand van hun 'grote geheim' weten. Jammer is dat toch. Juist de geheimzinnigheid veroorzaakt heel veel problemen in het leven van travestieten.

We zagen een heleboel ballons in de lucht en even was ik bang dat het vandaag "Eindhoven Ballooning" was. Dat kan toch niet? Vorig jaar was dat evenement veel later in de zomer en ik had dit jaar mee gewild, ik wil ook in een ballon!

Toen ik weer binnen kwam, viel het me op hoe weinig mensen er waren. Yvon sprak me aan: "Help even mee deze tafels naar buiten te brengen! En een paar stoelen..."
Naar buiten?
Ja zeg! De hele goegemeente zat in de achtertuin van het buurthuis. Ik wist niet eens dat ze dat hadden! Er stonden al zeven tafels buiten en met deze drie erbij werd het dus tien! Bijna iedereen zat buiten. Een beetje sneu voor Sylvia met haar disco binnen, maar het was weer een geweldige gelegenheid voor wat diepzinniger gesprekken, met wat meer mensen tegelijk.

E´n van mijn vriendinnen zat op haar praatstoel: "Laatst vertelde ik aan een vriend dat ik travestiet was."
De reactie van haar vriend was: "Gôh, ik wist niet dat jij homo was??"
Waarop zij zei: "Gôh, ik wist niet dat jij doof was??"
"???"
"Ja, ik zei toch niet dat ik homo was?
Een travestiet is heel iets anders!"
Er zijn nog steeds zoveel misverstanden in onze maatschappij. Mensen vegen alles wat anders is op één grote hoop: Homo. Er valt nog een heleboel uit te leggen aan de mensen om ons heen.

Eerdere T&T-avonden: juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september, juli, juni, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Vandaag was het precies 18 maanden geleden dat ik aan mijn Real Life Test ben begonnen. Dat betekent dat ik nu officiëel aan alle voorwaarden voldoe om de geslachtsveranderende operatie te ondergaan. Toen ik aan die "RLT" begon, dacht ik nog dat ik dan dus op 3 juni 2006 geopereerd zou kunnen worden, maar inmiddels weet ik wel beter! Ik kom nu op de wachtlijst. Of, nauwkeuriger gezegd, ik kom op de wachtlijst voor een gesprek met de chirurg en daarna kom ik op de wachtlijst voor de operatie.

Reden voor een feestje? Nee, niet echt. Het voelt niet alsof er veel veranderd is. Toch had ik gehoopt dat ik hier vanavond op de T&T-avond met wat mensen over zou kunnen praten. Maar er was helemaal geen tijd om te praten. Ik had weer bardienst en het was gewoon een avond van hard werken, die dit keer langer duurde dan ooit, omdat wij naast Yvon de laatste vrijwilligers waren die in het buurthuis aanwezig waren. Je kunt niet weghollen en Yvon alleen achterlaten, dus we zijn tot het bittere einde (tegen vier uur) gebleven.

Ik had het helemaal gehad. Toen ik thuiskwam riep ik: "Dit is dus de laatste keer geweest dat ik daar achter de bar sta!"

Ach, op het moment dat ik dit schrijf, is het alweer drie weken geleden en zijn de blaren op mijn voeten en op mijn ziel allang weer genezen. Ik ga nog wel een tijdje door met dit vrijwilligerswerk, het gaat tenslotte om de mensen die dit nodig hebben en/of gewoon een heel fijne avond hebben. Iemand moet het werk doen...

Eerdere T&T-avonden: mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september, juli, juni, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Vanavond hadden we op de T&T-avond een hoop speciale gasten. En dat was niet zomaar. Vanavond werd namelijk de eerste roman van Loes Vlaming officieel gepresenteerd. Buiten de gewone bezoekers van de T&T-avond trok dat zeker 50 extra gasten en daar was goed op gerekend. Voor deze gelegenheid hadden we de zaal op de eerste verdieping, die normaal niet gebruikt wordt op de T&T-avonden, speciaal ingericht.
Ook de bar in deze zaal was geopend, dus er was me gevraagd om een extra bardienst te draaien. Ik was blij dat ik boven achter de bar stond en niet beneden, want nu kon ik het hele gebeuren goed volgen en ik kwam in contact met onze speciale gasten, zoals Loes Vlaming zelf en haar uitgever.

Omstreeks negen uur begon de officiele presentatie. Yvon introduceerde de sprekers en daarna kwamen Loes en haar uitgever aan het woord. Loes vertelde dat ze ervoor gekozen heeft om dit werk ("Leven Tussenin", Uitg. Filatop, 2006, ISBN 90-803027-7-5) onder haar eigen naam te publiceren. Geen pseudoniem dus. Waarom zou ze ook? Ze is trots op wie ze is en wat ze heeft bereikt.
Dit boek is eigenlijk een kort verhaal, dat is uitgegroeid tot een roman. Toch was er nog een hoop werk nodig om er echt een roman van te maken en Loes is schrijverscursussen gaan volgen om dat voor elkaar te krijgen. Er zit inmiddels al een tweede boek aan te komen ("Zo'n Lieve Jongen"), dat wordt waarschijnlijk dit najaar gepubliceerd.
Bij het schrijven van "Leven tussenin" heeft Loes bewust niet gekozen voor een autobiografie, die zijn er al zat. Door van het verhaal een roman te maken, zal de lezer dus wel altijd in het ongewisse blijven over wat echt gebeurd is en wat niet. In elk geval spelen de gebeurtenissen zich af aan het einde van haar "Real Life Test"-periode, dus ongeveer in de fase van de transformatie waar ik nu zelf ook in zit. Er wordt in het boek wel een heleboel basisinformatie aangereikt over transseksualiteit, maar dat is in deze vorm hopelijk beter verteerbaar voor het publiek. Op die manier kan het zorgen voor meer begrip voor transseksuelen.
Loes las een stuk uit het boek voor. Het ging over haar bezoek aan een gespreksgroep voor transseksuelen in Houston, Texas, maar vooral ook over haar herinneringen aan een bezoek dat ze een jaar eerder aan diezelfde groep had gebracht. Toen was ze nog veel minder "passable" en een stel politiemannen had haar tegengehouden en vervelende opmerkingen gemaakt. Ze spraken haar aan met "meneer" en dreigden dat ze wel eens wilden onderzoeken wat er ècht aan haar was en wat niet... Alleen haar Nederlandse paspoort kon destijds voorkomen dat de zaak echt uit de hand liep. Wat een verschil met de Nederlandse politie, die zich over het algemeen uiterst correct gedraagt tegenover transseksuelen!
Het officiële gedeelte werd afgesloten met het aanbieden van het eerste exemplaar van het boek aan Loes' grote vriendin Laura, die bij het tot stand komen van het boek een onschatbare hulp is geweest.
Natuurlijk was het boek ook te koop op deze avond. En veel mensen hebben daar gebruik van gemaakt. Ieder verkocht boek werd door Loes persoonlijk gesigneerd. Ik heb zelf twee exemplaren gekocht: Eén voor mezelf en één voor mijn ouders. Mijn ouders hebben mij volledig geaccepteerd, maar het is soms lastig om emotioneel gevoelige onderwerpen met hen te bespreken. Hopelijk kan dit boek hen helpen om iets meer van mij te begrijpen.

Op het moment dat ik dit schrijf heb ik het boek al gelezen. Het is een mooi verhaal over een liefde tussen twee transseksuelen. Zelf ken ik ook een transseksueel stel (beide MTF), dat al jaren heel gelukkig samenleeft. Eén van de twee is inmiddels geopereerd, de ander is dit jaar aan de beurt. Ze kunnen elkaar optimaal steunen bij hun transitie en ze kunnen elkaars gevoelens beter begrijpen dan wie ook.
Helaas gaat de relatie die in het boek beschreven wordt een hoop minder voorspoedig en heeft het verhaal wat dat betreft een open eind. De geslachtsveranderende operatie (in Thailand) wordt ook genoemd in het boek, maar daar wordt eigenlijk heel weinig aandacht aan besteed, alsof het maar een kleinigheid betreft.
Ik kwam in het boek heel veel herkenbare dingen tegen en ik vind het geschreven met een bewonderenswaardige openheid!

Gelukkig was DJ-Silvia weer voldoende hersteld om zoals gewoonlijk voor swingende muziek te zorgen. Niet iedereen is trouwens blij met die muziek en deze maand was er, doordat de bovenzaal open was ter ere van de boekpresentatie, meer gelegenheid om je aan Silvia's luidruchtige aanwezigheid te onttrekken en een rustig gesprek te voeren. Na afloop van de boekpresentatie had ik dan ook al snel een grote groep, vooral Belgische, gasten aan mijn bar zitten. Daarom moest ik mijn bar wat langer open houden dan gepland, maar ik vond dat helemaal niet erg: Dit is een heel gezellige groep en ik kon volop meedoen aan hun gesprek.

Toen de bovenzaal was opgeruimd en werd afgesloten, was er nog net een half uurtje over voordat het buurthuis ging sluiten, zodat ik nog uitgebreid kon swingen bij Silvia op de dansvloer.

Eerdere T&T-avonden: april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september, juli, juni, mei, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: Boeken, TenT

---

We moesten het vanavond op de T&T-avond stellen zonder het vertrouwde geluid van DJ Silvia. Ze heeft ernstig last van haar benen en kon daardoor niet komen. Dat gaf de avond wel een heel ander karakter dan anders.

Ik miste de muziek. Er kon nu niet gedanst worden. En ik miste ook Silvia zelf. Ze kan soms een beetje te druk zijn naar mijn zin, maar het is toch altijd gezellig als ze er is.

Doordat er nu niet zulke harde muziek was, was het wel beter mogelijk om met de mensen te praten, niet alleen één-op-één, door in elkaars oor te schreeuwen, maar ook gewoon in groepen. En dat gebeurde dan ook veel.

Iedereen die hoorde dat Julia en ik weer samen verder gaan, was erg blij voor ons. Dit is eindelijk weer eens een positief geluid over de relatie van een T'tje, terwijl de meeste verhalen die je hoort gaan over scheidingen en over partners die het moeilijk hebben met de T-gevoelens van hun geliefde.

Yvon heeft me gevraagd om volgende maand een extra bardienst te draaien. Het zal dan erg druk zijn en we openen zowel beneden als boven de bar, omdat op die dag het eerste boek van Loes Vlaming gepresenteerd wordt. Op onze T&T-avond!

Eerdere T&T-avonden: maart, februari, januari, december, november, oktober, september, juli, juni, mei, april, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Deze maand wilde ik eens mooi tevoorschijn komen op de T&T-avond. Dus ik had een kinky outfit gekozen: Helemaal zwart met Zilveren sieraden. Zwarte laarzen, een zwarte netpanty, een zwart jurkje dat weinig te raden overlaat en een zwart kanten vestje daar overheen, om mijn blote schouders nog een beetje warm te houden. Het was bijna Gothic, met uitzondering van mijn fel roze nagellak en lipstick.
Ik was net van plan om mijn zwarte mascara aan te brengen, toen de telefoon ging. Het was Yvon, de vaste gastvrouwe van T&T-Eindhoven. "Ben je nog van plan om te komen? Het is acht uur", zei ze. Ik schrok enorm: "Je bedoelt toch niet dat ik vanavond bardienst heb?"
Wel dus! Ik was het helemaal vergeten. Echt reuze stom van me! Ik ging meteen kijken in mijn inbox en jawel hoor: Op maandag 12 december had ik het nieuwe barrooster ontvangen en het was inderdaad mijn beurt.
Als we even terugdenken naar 12 decenber is het heel goed te begrijpen dat ik dat mailtje toen over het hoofd gezien heb: Het was het begin van mijn tweede volledige week in mijn nieuwe baan en het was het begin van mijn tweede volledige week van alleen-wonen, dus zonder Jullia.
Ik had Yvon's mailtje dus ook niet geforward naar Julia. En dus was Julia ook niet komen opdagen voor haar dienst achter de kassa. En tot overmaat van ramp had mijn collegaatje, dat met me achter de bar zou staan, zich ziek gemeld. Yvon stond dus in het buurthuis zonder 1 vrijwilliger om de diensten te draaien!

Natuurlijk ben ik meteen in de auto gesprongen en naar het buurthuis gescheurd. Gelukkig ben ik geen politie tegen gekomen, want de boete voor 90 rijden in de bebouwde kom is volgens mij 320 Euro. Brrrr....

Ik was er dus binnen tien minuten en ging er meteen met volle kracht tegenaan. Het was hard werken vanavond, want het was behoorlijk druk. Er waren ook verschillende bijzondere gasten, zoals een team het Eindhovens dagblad, die kwamen om travestieten en transseksuelen te interviewen en te fotograferen (ik zei toch, dat dat in de mode is ), een dame uit Oostenrijk die een vergelijkend onderzoek aan het doen is tussen de situatie van transseksuelen in Oostenrijk en in andere landen en een psych (-iater of -oloog) uit Limburg die veel ervaring heeft met het behandelen van transseksuelen, transgenders en mensen met een parafilie, zoals fetishisme, homofilie en BDSM. Hij was vooral geïnteresseerd in het ontmoeten van transgenders, dus mensen die ervoor kiezen om ergens halverwege tussen man en vrouw te leven. Die zijn in zijn praktijk de meest ingewikkelde gevallen. (Nee, het was niet meneer A Campo; gelukkig niet!)

Ik zou graag even met die man gesproken hebben, maar dat is er niet van gekomen. Ik had het veel te druk achter de bar. Er werd behoorlijk veel gedronken vanavond; onder meer een record-aantal tapbiertjes, whisky en vieux...

Ik heb pas een interessant boek gelezen: "Flirt Coach" van Peta Heskell. De belangrijkste tip die ik er uit onthouden heb, is dat je "een zonnetje" moet zijn voor je omgeving. Natuurlijk is dat een open deur, zoals zoveel tips uit zelfhulpboeken, maar voor mensen zoals ik, die nou eenmaal geen natuurtalent zijn in sociale contacten, is het een goede tip. En als barvrouw heb je alle gelegenheid om daarmee te oefenen. Dus ik bleef vrolijk. Ook toen ik een bestelling kreeg voor een rode wijn, een droge witte wijn, een cola en een Spa rood en toe bleek dat de rode wijn op was, zodat ik een nieuwe fles moest opentrekken en de witte wijn op was, zodat ik een nieuwe fles moest opentrekken en ik een glas liet vallen, zodat ik eerst de scherven moest opruimen en de cola op was, zodat ik een nieuwe fles moest open trekken. De Spa was gelukkig niet op, dus ik kon gewoon in één keer een glas Spa in schenken. Nou, dat viel weer mee, toch?

Ik weet niet of het aan mijn vrolijkheid lag of aan mijn outfit, maar ik kreeg vanavond complementen over mijn haar, mijn nagels en mijn kleding. Dat was dus wel even kicken!

Eerdere T&T-avonden: januari, december, november, oktober, september, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

De T&T-avond kwam deze maand maar rustig op gang. Ik hoopte al, dat we het niet zo druk zouden krijgen achter de bar, maar uiteindelijk liep de zaak toch vol en draaiden we weer een flinke omzet. Julia en ik hadden allebei weer dienst, zij achter de kassa en ik achter de bar. Gelukkig werden we daardoor niet teveel met elkaars aanwezigheid geconfronteerd, want dat is toch best lastig als je net een paar dagen uit elkaar bent.

Ik had er nogal tegen op gezien om weer een hele avond te moeten werken, juist nu ik het ook met mijn nieuwe baan zo druk heb, maar eigenlijk was het deze maand best goed te doen. En er was nog een pluspunt: Het buurthuis heeft nieuw meubilair aangeschaft en daarom hoeven we nu niet meer elke keer die vreselijk zware tafels naar een andere ruimte te dragen.

Het is best leuk om achter de bar te staan. En ik heb daar de hele avond voldoende ruimte om te dansen als ik daar zin in heb: Een privé-dansvloertje van twee meter breed en vijf meter lang, wat wil je nog meer?

Eerdere T&T-avonden: november, oktober, september, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

De T&T-avond van deze maand was er één om snel weer te vergeten. Ik heb lang getwijfeld of ik er wel iets over moest schrijven, maar ja, het leven is niet altijd leuk.

Er ontstond een ruzie tussen een vriendin van Julia en mij. Op het moment dat ik dit schrijf is dat allemaal gelukkig weer uitgepraat, maar de emoties liepen even hoog op.

Verder heb ik met verschillende mensen gepraat over het feit dat Julia en ik uit elkaar gaan en hoe erg we dat allebei vinden. De meeste transseksuelen raken tijdens hun transitie hun partner kwijt en begrijpen de situatie dus wel. Maar bij Julia en mij zag het er juist zo lang naar uit dat het bij ons wèl goed zou gaan.

Eerdere T&T-avonden: oktober, september, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Vorige maand heb ik geen verslag van de T&T-avond gemaakt, omdat ik er niet bij was; ik zat toen in Amsterdam zat bij de Gay parade.

Maar deze maand was ik er weer wel. En opnieuw was het mijn beurt om achter de bar te staan. Het werk begint al om een uur of zeven met het verplaatsen van de tafels, het controleren en bijvullen van alle voorraden, het voorbereiden van de spoelbak en de tapinstallatie en dat soort dingen.
Als ik binnen kom begin ik dus meteen met het rotste werk, dat is het sjouwen van die zware tafels naar een andere ruimte en de tafels die wij gebruiken van de bovenetage halen. Het verbaasde me niet eens dat mijn collegaatje nog niet erg snel kwam opdagen, maar toen het bijna acht uur was, heb ik toch maar eens aan Yvon gevraagd of Josje nog zou komen...
"Nee, die heeft afgebeld. In haar plaats komt Jun invallen..."
Tja, Jun woont ruim twee uur rijden van Eindhoven, dus vandaar dat ze pas om acht uur kwam en ook om twee uur alweer wegging. Het is toch al heel mooi dat ze wilde invallen. En ze weet haar handen uit de mouwen te steken, dus het is met haar fijn samenwerken.

Op de T&T-avonden zie je echt het hele T-spectrum voorbij komen. Ook deze maand was dat zo. We zagen een vrouw alleen aan de bar zitten en we vroegen ons af waar haar man was. Was die misschien naar de schminkruimte? Julia knoopte een gesprek met haar aan en toen bleek hoe de vork in de steel zat: Zij was zelf een transseksueel. Nou dat hadden Julia en ik echt niet gezien en ook niet gehoord, terwijl wij toch de nodige ervaring hebben in het 'spotten' van transjes en terwijl je op een T&T-avond kunt verwachten een transseksueel tegen het lijf te lopen. Wat een geslaagde transitie, geweldig!
Aan het andere uiterste van het spectrum was er een Belgisch echtpaar dat deze maand voor het eerst aanwezig was. Zoals gebruikelijk nam Yvon hen eerst apart voor een uitgebreid gesprek. Daarna verdween hij in kleedruimte, om even later getransformeerd weer tevoorschijn te komen, gekleed in een minirokje met pantermotief en een vrouwelijke blouse met een stel flinke oorbellen. Hij had nog geen pruik en hij hield ook zijn zware, zwarte, zeer mannelijke bril op. Zo moet je niet over straat gaan natuurlijk, maar op een T&T-avond is het geen enkel probleem. Ze hebben beiden erg genoten van deze avond en komen zeker nog eens terug.

Als barvrouw spreek je iedereen op zo'n avond, maar erg diepgaande gesprekken zijn er natuurlijk niet bij; daar is geen tijd voor. Alleen met Jun kon ik wat uitgebreider praten. Ze vertelde me dat ze naar een bijeenkomst van travestieten in Engeland was geweest. Ongelofelijk hoeveel travestieten ze daar in korte tijd bij elkaar wisten te krijgen, Jun ziet dat in Nederland nog niet zo snel gebeuren, er zijn zoveel travestieten in Nederland die voor geen goud de straat op durven!

Je kunt aan de bestellingen die mensen doen goed merken dat er vaste groepjes zijn die de hele avond bij elkaar zitten. Zo kreeg ik wel drie keer een bestelling voor 3 Ice-tea, 1 cola, 1 cola light en 1 'plat water' (zo noemen de Belgen Spa blauw. Spa rood heet bij hen 'bruiswater'). Maar die groepjes sluiten zich niet voor anderen af, want later op de avond kwam er opeens een Jus d'orange en een Moreeke bier bij, blijkbaar hadden zich twee mensen bij de groep aangesloten.

Jun bleef de hele avond flink meewerken. Als er een grote bestelling kwam hielp ze ook spontaan mee, zodat we samen de drankjes zo snel mogelijk bij elkaar hadden. Toen er een bestelling kwam voor 3 thee, 1 cola, 1 cola light, 1 plat water, 1 Moreeke en 1 koffie, kwam ze spontaan met drie glazen heet water aandragen. De vergissing werd pas duidelijk toen ik met de grote bak met theezakjes kwam, waaruit de gasten hun thee konden kiezen: Ze hadden opnieuw Ice-tea gewild
De Ice-tea wordt steeds populairder op de T&T-avonden, we hebben er minstens 80 blikjes van verkocht. En dat terwijl we maar een stuk of zes Ice-tea-glazen hebben. Dat is altijd improviseren geblazen en het wordt elke maand erger. We hebben nu zelfs Ice-tea in Moreeke-glazen moeten schenken. (Tip: Doe er niet meer dan één ijsblokje bij, anders past het niet )

Eerdere T&T-avonden: juli, juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Deze maand hadden we twee goede vrienden meegenomen naar de T&T-avond. Ze waren erg benieuwd om eens met travestieten kennis te maken. En ze hebben die avond een hoop geleerd. Ze liepen rond met een heel verkeerd beeld van travestieten en hoe het op zo'n avond toe zou gaan.
Om te beginnen dachten ze dat de meeste travestieten wel homo zouden zijn. Nou, dat klopt dus niet. Ongeveer 10% van de travestieten is homo, net als in de rest van de samenleving.
En ze verwachtten een hoop show-travestie te zien met veel uitzinnige kleding en overdreven makeup. Nou, dat vind je ook niet op de T&T-avonden, de meesten zien er gewoon redelijk representatief uit als vrouw. Je kunt hooguit stellen dat sommige rokjes wat te kort zijn.
Ze hebben echt een heel fijne avond gehad en waren getroffen door de openheid en eerlijkheid van de travestieten die ze daar ontmoet hebben.

Zelf had ik het ook erg naar mijn zin. We zaten met een groepje transseksuelen (toch een kleine minderheid op deze avonden) bij elkaar om ervaringen uit te wisselen.
Eén van hen zei dat ze normaal gesproken niet graag samen met andere transjes gezien wordt. Dat is niet, omdat ze iets tegen transjes zou hebben, natuurlijk, maar vooral omdat mensen sneller in de gaten hebben dat je transseksueel bent als je met een groepje bij elkaar bent. Dat is ook mijn eigen ervaring. Ik voel me behoorlijk goed geaccepteerd in de maatschappij, maar als ik in gezelschap van andere transjes ben, heb ik weer het gevoel dat iedereen naar ons zit te staren, zoals ik dat vroeger had. En het is altijd maar hopen dat het bij staren blijft, want er lopen genoeg idioten rond die nare opmerkingen gaan maken of zelfs agressief worden.

Later op de avond heb ik nog wel met een echte show-travestiet gepraat. Ze zag er trouwens vanavond heel normaal uit, maar ze treedt ook op in een travestie-act, "Cabaret Champagne", en dan is ze dus wèl zeer uitbundig uitgedost.

Eerdere T&T-avonden: juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Voorafgaand aan de T&T-avond was er dit keer weer een partnermiddag. Uiteraard mocht ik daar niet bij zijn, maar Julia was er wel. Ze vertelde me dat veel partners weer een hoop steun gevonden hebben.

Omdat het elke maand weer drukker is bij T&T dan de maand ervoor, rekende ik op een zware avond achter de bar. En het werd inderdaad erg druk, hoewel geen nieuw record. Ik hoefde me echt niet te vervelen, we hebben bijna 600 drankjes verkocht! Ik heb mijn voeten stukgelopen!
Daarnaast moest ik weer een laserbehandeling ondergaan en ik hoopte op een fotosessie met professionele make-up, want die was aangekondigd. Die laserbehandeling heb ik inderdaad gekregen. We hopen dat het met Lipoxome lukt om ook mijn witte baardharen weg te krijgen, maar dat schiet nog niet erg op. Toch heb ik het trouw zes weken lang twee keer per dag gebruikt. Maar de fotosessie ging helemaal niet door! Dat was een tegenvaller. De make-up dame en de fotograaf waren gewoon niet komen opdagen...

Tegen het eind van de avond werd het wat rustiger en had ik de gelegenheid om me in een gesprek te mengen. Er was iemand die al een poosje gesprekken bij Humanitas heeft maar nog niet kan besluiten om naar de VU te gaan voor een behandeling. Bij Humanitas zeggen ze: "Meld je nu maar aan, de procedure bij de VU duurt zo lang dat je nog alle tijd hebt om over je beslissing na te denken." Dat hebben ze tegen mij ook gezegd destijds. Had ik maar beter naar ze geluisterd, dan was ik nu al een jaar verder in de procedure! Maar iedereen moet zijn eigen besluiten nemen, je moet iemand nooit pushen in deze moeilijke keuze...

Eerdere T&T-avonden: mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT

---

Deze maand werd de T&T-avond voorafgegaan door een make-up cursus voor degenen die zich daarvoor hadden ingeschreven. Er zijn die middag veel leuke foto's gemaakt, maar er geldt ook een afspraak, dat we daarvan geen mensen herkenbaar in beeld zetten op het Internet. Jammer is dat toch, dat mensen bang (moeten) zijn om ervoor uit te komen dat ze zich graag als vrouw presenteren! Ze doen daar toch niemand kwaad mee? Ik heb me aan de afspraak gehouden door mijn mede-cursisten op de foto's alleen onherkenbaar in beeld te brengen.

Onze cursusleidster was Marcha. Marcha geeft regelmatig dit soort workshops voor T's.
We beginnen met wat theorie. Er is een belangrijk verschil tussen dagelijks geloofwaardig over komen en eens in de week een T&T-avond bezoeken.
We hebben een cursusboek gekregen. Daar staan bijvoorbeeld leuke dingen in over de geschiedenis van make-up. Goed om thuis door te lezen. Overigens zijn veel van de stoffen die we vandaag de dag gebruiken, nog dezelfde die de Egyptenaren ook al gebruikten.
Om te beginnen moet je iets over je eigen gezicht weten.
Een schilder bestudeert ook eerst zijn doek, voordat hij een schilderij maakt.
We vullen enkele vragen over ons eigen gezicht in ook over de persoon die naast ons zit. Daarna vergelijken we die aantekeningen. Het blijkt duidelijk, dat anderen vaak heel anders tegen je aankijken dan jijzelf.

We moeten weten wat ons huidtype is en daarbij moet je er op letten, dat verschillende delen van je gezicht een verschillend huidtype kunnen hebben.

Onze huid staat dagelijks bloot aan vele kwalijke invloeden van buitenaf: Uitlaatgassen, zure regen, cigarettenrook. De make-up biedt daar vescherming tegen.
"Maar je wilt, dat wij er zelf iets op gaan smeren", werp ik tegen: "Dat is toch ook schadelijk?"
Dat valt erg mee: Alle make-up is tegenwoordig dermatologisch getest, dat is echt veel beter dan alle viezigheid die in de lucht om ons heen hangt. Marcha adviseert ons dan ook om in elk geval een dagcreme te gebruiken. Vroeger werd er make-up op basis van lood gebruikt. Ja, dat was wel schadelijk: Dan vallen er na verloop van tijd vanzelf gaten in je huid.
Foundation is de grondverf van de make-up: Het sluit de poriën af, het absorbeert licht en het maakt het gezicht egaal.

Gebruik geen alcohol op je gezicht. Gebruik zeker geen aftershave na het scheren. Dat doet pijn en dat is geen wonder ook! Dep na het scheren je huid af met water, wacht even en breng dan je dagcreme aan. Wondjes na het scheren kun je dicht krijgen met aluin.

Zorg dat je je make-up overzichtelijk bewaart. Een gereedschapskistje met vakjes is een hele goede oplossing. En zorg dat je niet teveel hebt: Koop alleen dat wat je gebruikt en gooi oude make-up weg. Het bederft! Mascara wordt gemaakt op basis van eiwit en is maar drie maanden houdbaar!
"De mijne is vier jaar oud!"
Gooi weg die rommel, je moet met je ogen heel zorgvuldig omspringen!

Heel belangrijk is het gebruik van de juiste kwastjes en/of sponsjes. Marcha heeft zelf twaalf verschillende. Goede kwastjes zijn duur, maar ze gaan dan ook een leven lang me. Goede kwastjes zijn van echt haar en die kun je goed schoonmaken met warm water. Verder is een lange steel erg nuttig: Daardoor kun je beter zien wat je doet en het maakt het ook gemakkelijker om in de juiste houding te zitten bij het opmaken. Sponsjes uit de theaterwinkel zijn niet geschikt voor gewone make-up: Ze zuigen veel te veel van je make-up op en ze zijn te grof van structuur.

Na de pauze gaan we zelf aan de slag. Ik heb mijn hele make-up rommel meegebracht, maar van sommige dingen weet ik niet eens wat het is! De leesbril moet er aan te pas komen om de kleine lettertjes op de verpakking te ontcijferen!

Uiteindelijk bepaal ik mijn keuze: Ik ga geen foundation aanbrengen (de mijne is ook al vier jaar oud, dus die vertrouw ik niet meer), maar een dagcreme met een tintje. Verder ga ik een oogschaduw in een heel lichte kleur boven mijn ogen aanbrengen. Mijn ogen liggen afschuwelijk diep in de kassen dus ze hebben geen schaduw nodig, het moet daar juist iets lichter gemaakt worden!

Maar wat moet ik met mijn wenkbrouwen aan? Ik vind ze er zelf afschuwelijk uit zien. En als ik ze donkerder ga maken, accentueer ik ze toch juist? Ik vraag het aan onze juf en prompt krijg ik natuurlijk een beurt om voor het bord te komen. Marcha bespreekt voor de klas uitgebreid mijn huidtype (en de slechte conditie van mijn huid). Ze adviseert me te stoppen met roken en veel water te drinken. Mijn wenkbrouwen moet ik eens door een schoonheidsspecialiste onder handen laten nemen. Maar voor vandaag brengt ze er toch een kleurtje in aan, want ze contrasteren te weinig met de rest van mijn gezicht. Inderdaad is het resultaat opmerkelijk!

Mijn mascara ruikt nog prima, volgens mij, dus die gebruik ik gewoon toch. Rouge hoef ik niet, dat zou alleen maar een extra schaduw aanbrengen op een plek waar bij mij al schaduw valt! Niet doen dus: Gebruik alleen dat wat je nodig hebt.
Blijft over: De lippen. March had ons aangeraden om te experimenteren, dus ik kleur mijn hele lippen eens in met een lippenpotlood. Dat zou langer houden volgens haar. Dan nog een kleurloos laagje lipgloss er overheen en ik ben klaar!

Na de cursus zijn we met de hele club gaan eten bij Kiekerjan. Dat is zo'n beetje vaste prik bij elke cursus die bij T&T-Eindhoven wordt gegeven. Ze hadden het interieur en de menukaart weer eens mooi opgefrist sinds ik daar de laatste keer geweest was. Het was erg gezellig en het eten was prima. Onze fotografen waren niet meer te stuiten en waren bijna constant foto's aan het maken.

En toen gingen we met ons allen terug naar het buurthuis, waar de T&T-avond inmiddels in volle gang was. Het was vanavond drukker dan ooit tevoren en de bardames zullen wel een zware avond gehad hebben.
Er was ook van alles te doen. Er was een bedrijf uit Turnhout, dat een grote collectie kleding, BH's en sieraden te koop aanbood voor heel leuke prijsjes. Zelfs de 'All Natural Bra', bekend van TV, was er te koop, maar dan voor 10 Euro in plaats van de gebruikelijke 50!
Natuurlijk waren ook de dames van Medi Skin Care aanwezig voor de laserontharing en onze vriendin Amélie speelde verschillende nummers op haar draailier. Er werd dit keer zelfs gedanst op de muziek van de draailier, het is echt een succes!
Voor mij was het hoogtepunt de fotosessie, die nog bij onze workshop van vanmiddag hoorde. Ik moet zeggen, dat ik me nog nooit zo lekker gevoeld heb voor een camera als vandaag! En hier is één van de vele foto's die daar van mij is gemaakt:



Eerdere T&T-avonden: april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei en april 2004.

Labels: Make-up, TenT

---

Deze maand was voor de T&T in Eindhoven weer een topavond. Het was echt erg druk, bijna te druk. Er waren ongeveer 70 'transjes'. Als je dan hun partners en de vrijwilligers meetelt, kom je uit op zo'n 100 aanwezigen!

Zelf had ik me dit keer eens niet al te uitbundig uitgedost. Ik droeg hoge hakken, een panty, een kort rokje, een strak, wit topje met spagettibandjes en een zwart jasje. Julia had me geholpen om mijn haar vorm te geven en dat was heel goed gelukt, daar kregen we verschillende positieve reacties op!
Nee, ik droeg geen BH en ook geen vullinkjes. Die heb ik niet meer nodig! Dat is echt heel fijn, de hormonen beginnen goed werk te doen in mijn lichaam...

Meestal werk ik mijn makeup even bij in het damestoilet, maar vandaag was de verlichting daar kapot. Dus ik heb maar eens gebruik gemaakt van de ruimte die beschikbaar gesteld wordt om je om te kleden. Ik wist niet wat ik zag! Rond een grote tafel staan zestien stoelen en die waren bijna allemaal bezet. Daar kun je zien, hoe de transformatie van man naar vrouw in zijn werk gaat. Mannen komen binnen met een weekendtas vol kleding. Ze kleden zich om en daarna wordt de makeup aangebracht. Je herkent de mensen daarna vaak niet meer terug als ze dan als vrouw de ruimte weer verlaten!

Ik had weer reclame gemaakt voor deze T&T-avond op het forum van "De Vlaamse Genderkring" en daar had ik in een prive bericht ook een reactie op ontvangen van een nieuw lid van de genderkring. Ze was erg onzeker en erg onervaren, maar wilde ook wel eens zoiets meemaken. En ze was aanwezig. Ik ontmoette haar al in de omkleedruimte. Ze heeft een tijd bij me in de buurt gestaan en deelgenomen aan de gesprekken, maar op een gegeven moment ben ik haar uit het oog verloren. Ze vond het een geweldige ervaring om zich nu eens, voor het eerst, buitenshuis als vrouw te laten zien. Ik hoop maar dat ze een fijne avond heeft gehad.

Ik werd ook nog aangesproken door een ander lid van de Vlaamse genderkring. Ook zij had mijn oproep op het forum gelezen en ze begreep wel, waarom daar maar weinig respons op komt: Er is een beetje aversie tegen de T&T-avonden, omdat daar veel travestieten komen. Blijkbaar wordt er een beetje neergekeken op travestieten. Dat zijn toch maar 'mannen die zich aanstellen'. Je bent pas echt in tel, als je transseksueel bent.
Dat stuit me tegen de borst! Het is waar dat travestieten er soms niet uit zien. Het is waar dat ze soms een seksuele kick krijgen uit dit 'omkleedspelletje'. Het klopt dat voor hen de consequenties veel minder ver gaan dan voor transseksuelen: Zij gaan maandag gewoon weer als man naar hun werk.
Maar wees nou eerlijk: We zijn allemaal in meer of mindere mate 'transgender'. Zelf ben ik ook ooit als travestiet 'begonnen'. Dat is een fase waar elke transseksueel doorheen gaat. En voor velen is dat zelfs voldoende: Die zijn tevreden met een leven als travestiet. Dat is geen reden om op die mensen neer te kijken!
We vormen als transgenders toch al een kleine minderheid in onze maatschappij. Het is echt een heel slecht idee om binnen die kleine groep ook nog eens muurtjes op te werpen tussen verschillende subgroepen. Laten we alsjeblieft samen gebruik maken van de weinige gelegenheden die ons geboden worden om ons te uiten en om in contact te komen met anderen die met vergelijkbare gevoelens geconfronteerd worden!

En er komen echt ook veel transseksuelen naar deze avonden toe. We weten elkaar wel te vinden en we bespreken onze ervaringen. We zijn allemaal met hetzelfde proces bezig, maar iedereen is in een ander stadium. Reden genoeg om wel naar de T&T-avonden te komen!

Eerdere T&T-avonden: maart, februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei en april.

Labels: TenT

---

Zaterdag was ik weer aan de beurt om bardienst te doen op onze maandelijkse T&T-avond. Vorige keer had ik aangegeven dat ik niet tevreden was over de bijdrage die de andere vrijwilligster achter de bar leverde en dat ik dus niet meer met haar wilde samenwerken. Dat heeft geholpen! Dit keer werkte ik samen met iemand die veel ervaring had en flink de handen uit de mouwen stak! Geweldig, dat maakt het werk een stuk leuker. Het is nog steeds zwaar, maar er komt geen ergernis meer bij kijken. Zo is het heel fijn werk om te doen. Je neemt op zo'n avond honderden bestellingen aan en je helpt de mensen vriendelijk en correct. Daar zijn ze blij mee en dus krijg je waardering voor je werk! Heel anders dan in mijn dagelijkse werk...
Overigens heb ik dat andere meiske sindsdien wat beter leren kennen en ik weet nu, dat zij haar partner is kwijtgeraakt door een nare ziekte en dat ze nu, naast een volledige baan, in haar eentje opdraait voor het huishouden in een gezin met vier kinderen. Bovendien zit ze in hetzelfde proces als ik: Ze is kortgeleden begonnen met het gebruik van vrouwelijke hormonen. Als je dat allemaal optelt, begrijp je wat beter hoe het komt dat ze achter de bar niet functioneerde. Ik ben niet boos meer op haar.

Vanwege de toestand van de wegen waren de dames van de laserontharing vandaag niet aanwezig. En onze disk-jockey Sylvia was wel aanwezig, maar ze had haar apparatuur thuis gelaten, dus ze moest improviseren met de geluidsinstallatie van het buurthuis zelf. Ook een van de gasten die een demonstratie zou komen geven, had die afspraak afgezegd. We moesten dus een hoop elementen missen, maar het werd toch een heel geslaagde avond. Het was erg gezellig en druk.
Er waren ook meerdere mensen die vandaag voor het eerst kwamen. Dat kan te maken hebben met een TV-programma, dat vorige week te zien was bij Omroep Brabant. Onze gastvrouwe, Yvon, die op haar werk gewoon als man verschijnt, trad op in het programma 'Olifantendoders'. Daarin vertelde ze over haar travestie en ze kwam zowel in mannenkleding als in vrouwenkleding in beeld. Dit programma is ingeslagen als een bom! Werkelijk iedereen had het gezien en Yvon heeft enorm veel positieve reacties gekregen: Op het werk, in de buurt en ook van volslagen onbekenden!
Het is voor de nieuwkomers een enorme stap om voor de eerste keer naar zo'n T&T-avond te komen en dan is Julia, die aan de kassa zit, al een eerste opvang. Zij heeft echt een talent om mensen op hun gemak te stellen en dat kwam deze avond weer goed van pas. Als ze eenmaal binnen zijn, neemt Yvon ze onder haar hoede en dan kunnen ze met haar een gesprek onder vier ogen hebben. Er wordt op zulke avonden echt heel goed werk gedaan met deze opvang.

Er was ook nog iemand, die mij kende van het werk. Ik kende hem niet, maar dat is niet zo verwonderlijk. Iedereen kent mij natuurlijk, daar zorgt het geruchtencircuit wel voor. Maar zo zie je maar, dat ik niet de enige ben met transgendergevoelens in mijn werkomgeving. De meesten komen daar niet voor uit en dat is ook niet nodig als je genderdysforie minder sterk is dan bij mij...

Eerdere T&T-avonden: februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei en april.

Labels: TenT

---

1 januari is een ongewone dag voor een T&T-avond, maar het was wel de eerste zaterdag van de maand. En omdat het een bijzondere dag was, werd er ook een extra-feestelijk tintje aan de avond gegeven met lekkere hapjes en een glas champagne.

Een feestelijke bijeenkomst vraagt ook om feestelijke kleding. Dus ik dook diep in mijn kasten om kleding te zoeken, die je normaal gesproken nooit draagt. Nou, dat viel een beetje tegen: Een heleboel kleding blijkt me opeens niet meer te passen! Wat erg! Je voelt je net een olifant als je moeizaam staat te trekken aan een rits, die vroeger gemakkelijk dicht kon!
Ik begin iets te begrijpen van meisjes, die last hebben van anorexia. Als je gewend bent dat je altijd een maatje 36 had, is het moeilijk om te moeten erkennen dat dat opeens niet meer zo is. De vrouwelijke hormonen zorgen ervoor dat je zwaarder en dikker wordt, of je dat nou wilt of niet.

Gelukkig vond ik nog een prachtige, lange, glimmend roze feestjurk die me nog wel paste. Ik heb er nu eens geen BH en geen vulling onder gedragen. Mijn borsten zijn nog wel ontzettend klein, maar ze zijn tenminste echt!! Onder zulke dunne, glimmende stof tekent alles zich heel duidelijk af...
Ik moest dus wel goed opletten dat ik netjes mijn buik inhield en ook onder mijn buik waren dit keer nog wat speciale maatregelen nodig om te voorkomen dat daar een onnatuurlijke bult te zien was...

Niemand had verwacht, dat het op zo'n ongewone dag erg druk zou zijn op een T&T-avond, maar dat bleek ontzettend mee te vallen. Ik denk dat er wel zestig mensen aanwezig waren. Vijf mensen hadden van te voren beloofd dat ze lekkere hapjes mee zouden brengen, maar er bleken een heleboel mensen te zijn die spontaan ook iets meebrachten, zonder dat ze dat beloofd hadden. Het resultaat was een heerlijk koud buffet, waarvan iedereen zoveel heeft kunnen eten als zhij wilde. En er bleef zelfs nog wat van over. Heel geslaagd! Een fijne avond!

Eerdere T&T-avonden: december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei en april.

Labels: TenT

---

Net als in november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei en april was het vandaag weer tijd voor T&T.
We hoefden ons nu eens niet te haasten, dus we konden rustig de tijd nemen om ons leuk aan te kleden en op te maken voordat we vertrokken.

De T&T-avonden bieden wat ruimte om te experimenteren, omdat daar (bijna) alles kan en mag op het gebied van kleding.
Dus ik heb gekozen voor een prachtig, sexy topje, dat ik al anderhalf jaar in huis heb. Ik had het nog nooit buitenshuis gedragen. Het is zwart met zilveren glitters en het laat veel huid bloot. De rest van mijn kleding, make-up en sieraden had ik hier op aangepast, dus alleen zilver en zwart, tot en met zwarte nagellak. Het geheel zou op een Gothic feestje beslist niet misstaan hebben, maar bij de T&T trok het toch wel wat bekijks. Iemand merkte op, dat hij me van achteren had aangezien voor een meisje van 24. Tja, dat valt dan toch weer tegen, als je me van voren ziet, natuurlijk.

Voor het eerst in een half jaar moest ik weer een laserbehandeling ondergaan. Nu zou dan echt blijken, of de Lipoxome effect heeft gehad, zodat ook de witte haren verwijderd zouden kunnen worden. Gezien het experiment, dat ik eerder deze maand heb gedaan, verwachtte ik van wel. Ik rekende er dus op, dat de behandeling dit keer erg pijnlijk zou zijn.
De huidtherapeute had uit voorzorg haar laserapparaat al op 33 Joule ingesteld, terwijl ik normaal wel 37 Joule kon verdragen. En dat was maar goed ook, want zelfs met deze instelling deed het meer pijn dan ooit. Telkens als een groep haartjes geraakt werd, zat ik te schokken in mijn stoel. Het zweet brak me uit en de tranen stonden in mijn ogen. Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden! Als het nou maar helpt...

Gelukkig herstel ik altijd vrij snel na zo'n behandeling, dus ik had nog volop de gelegenheid om van de avond te genieten. Ik heb met veel mensen gepraat en ik heb veel gedanst. Heerlijk!

Labels: TenT

---

Zoals elke maand (zie ook augustus, juli, juni, mei en april) was het weer T&T-avond, maar dat was deze maand geen onverdeeld genoegen. Het is al een paar maanden erg rustig. Dat zal wel met de vakanties te maken hebben, maar die moeten nu toch een keer afgelopen zijn?

Het zal voor een deel wel aan mezelf gelegen hebben, maar ik heb me van 9 tot 11 stierlijk verveeld. En van 11 tot 1 voelde ik me om onverklaarbare redenen ontzettend eenzaam, ik voelde me niet in staat om kontakt met iemand te maken. Die uren heb ik telkens en telkens weer op de klok gekeken, of het eindelijk nog niet tegen sluitingstijd liep. Het laatste uurtje, van 1 tot 2, had ik het opeens toch weer wel naar mijn zin.
Toen werd het zo gezellig, dat het dipje, waar ik blijkbaar in zat, doorbroken werd. Gelukkig maar, want ik begon er hard over te denken om volgende maand maar eens helemaal niet te komen...

Labels: TenT

---

De eerste zaterdag van de maand is in Eindhoven T&T-avond. Dit keer hoefde ik niet achter de bar en ik hoefde ook geen laserbehandeling te ondergaan. En ik had zelfs niet zoveel zin om te gaan! Elke maand weer daar naartoe? Je wilt ook wel eens rustig thuis blijven! Maar dat heb ik niet gedaan. En ik kreeg er ook geen spijt van. Ik heb vanavond weer een nieuwe vriend(in) leren kennen.
Zhij is nog niet zo lang geleden tot de ontdekking gekomen dat de gewone hokjes 'man' en 'vrouw' te beperkend zijn om alle mensen te plaatsen. Maar gelukkig zit zhij niet als een zielig hoopje mens bij de pakken neer. Welnee! Zhij heeft een eigen leven en was zaterdag nog actief als straatmuzikant in Eindhoven.

Muzikant? Met welk instrument dan?
Met een draailier!
Wat is dat???
Goeie vraag! Een draailier is een middeleeuws instrument. Het lijkt niet op de instrumenten, die we vandaag de dag kennen. Misschien lijkt het geluid nog wel het meeste op een doedelzak, maar een doedelzak is een blaasinstrument en een draailier is een snaarinstrument.
Het ziet er een klein beetje uit als een viool, maar er zit geen strijkstok bij. In een draailier worden de snaren in beweging gebracht door een schijf die ronddraait. Zo krijg je dat karakteristieke geluid, dat veel mensen omschijven als 'gejengel', maar dat de echte liefhebbers meteen weten te herkennen en te waarderen. Een ander verschil is, dat je niet met de hand de lengte van de snaren hoeft te beperken, dat gaat door middel van toetsen.

Ik hoor dus tot de 'liefhebbers'. Ik vind muziek van een draailier echt heel mooi. Een voorbeeld van een Nederlandse groep, die de draailier gebruikt is Pekel. Je kunt de draailier (en het mondorgel) bijvoorbeeld heel mooi horen in "Jan Mijne Man" en in "Cupidootje"... [Helaas blijkt dat deze links niet meer werken. Op de site van Pekel kun je nog wel voorbeelden van hun muziek horen.]

Ik ben dol op muziek. Ook de theorie die er achter zit. Ook hoe je instrumenten bouwt en hoe die werken. Jammer genoeg kan ik zelf geen muziek maken. Niet zonder de hulp van een MIDI-sequencer in elk geval.

Maar het is geweldig interessant om met muzikanten en instrumentenbouwers te praten. Zo'n mogelijkheid werd me dus vanavond zomaar in de schoot geworpen!

Iemand heeft me gewezen op een site met MP3tjes van draailierdeuntjes:

http://www.midcoast.com/~beechhil/vielle/sounds.html

In de stukjes "short sample" en vooral "The dining table" hoor je waarom de
draailier ook wel eens de middeleeuwse synthesizer genoemd wordt. In deze
stukjes hoor je één enkele draailier.


(Eerdere T&T-avonden: juli, juni, mei en april).

Labels: TenT

---

Het was de eerste zaterdag van de maand, dus het was weer tijd voor de maandelijkse T&T-avond. (zie ook juni, mei en april). Ik was ook weer aan de beurt om achter de bar te staan en dat was deze keer nog zwaarder dan de vorige keer.

Een groot deel van de tijd stond ik er helemaal alleen voor. Mijn collegaatje arriveerde veel later dan ik en trok zich toen eerst geruime tijd terug om zich op te maken. Ze had ook een stuk minder ervaring in het werk achter de bar. Ik moest haar er nota bene op wijzen, dat je geen theedoek moet gebruiken om de bar mee schoon te maken! De theedoek gebruik je om de glazen af te drogen, zodat die schitterend en proper klaarstaan voor de gasten.

Ze besteedde ook veel tijd aan het praten met de gasten. Nou is dat op zich prima natuurlijk, maar er is ook praktisch werk te doen! Op een gegeven moment stond ze uitgebreid te praten met twee ervaren transseksuelen, die al veel verder zijn met hun transitie dan ik. Het leek me een heel interessant gesprek, dus toen het even rustig was, omdat ik geen klanten hoefde te helpen, wilde ik me bij dat gesprek aansluiten.

Nee zeg! Op dat moment maakten ze van de gelegenheid gebruik om alle drie een bestelling bij mij te plaatsen! Uiteraard hebben ze die gekregen, maar toen was de maat voor mij ook vol. Ik ben toen een tijdje achter de bar vandaan gelopen en ik heb me onder de gasten gemengd, om zelf ook eens de gelegenheid te hebben voor een gesprek. Ik heb dat net zo lang volgehouden, tot ik gezien had, dat zij ook eens een paar gasten bediend had. Toen vond ik, dat ze wel weer genoeg gestraft was en ik heb mijn werkzaamheden weer hervat.

Al met al heb ik zelf natuurlijk weinig aan zo'n avond. Ik vind het niet erg, ik vind dat deze avonden nuttig en belangrijk zijn en ik heb er zelf in het verleden ook veel aan gehad. Daarom zet ik me er graag voor in, zodat anderen er ook door vooruit geholpen worden. Maar ik ben blij, dat ik niet elke maand achter de bar hoef!

Labels: TenT

---

De eerste zaterdag van juni, dus was er weer een T&T-avond. (Zie ook april en mei.) Allemaal travestieten en transseksuelen bij elkaar. Deze mensen hebben allemaal iets gemeen, maar toch zijn er ook enorme verschillen. Vooral de transseksuelen maken in de loop der jaren een hele ontwikkeling mee.

Vandaag zei iemand: "Ik heb geen zin om voor de zoveelste keer een verhaal aan te horen, van iemand die voor het eerst in vrouwenkleding een blokje om is gegaan. Als ik zo'n verhaal hoor, zal ik zeker positief reageren en haar prijzen voor haar moed. Maar dat brengt mij als transseksueel niet verder. Ik zou liever praten met mensen, die op hetzelfde punt staan in hun transformatie als ik, of die zelfs al verder zijn dan ik..."

In dat standpunt herken ik wel iets. Natuurlijk is het nuttig om mensen, die aan het begin van hun ontwikkeling staan te helpen, maar zelf wil je graag ook iets leren op zo'n avond. Toch moeten we ontzettend oppassen, dat we als 'T-tjes' niet onderling verdeeld raken. Soms gaan de verschillende groepen zich tegen elkaar afzetten en dat is echt zonde. We vormen toch al een kleine minderheid in de maatschappij, maar als we elkaar niet willen helpen, dan maken we het alleen maar erger!

Ik wilde haar wijzen op de gespreksgroepen van Humanitas, waar transseksuelen een betere gelegenheid hebben, om ervaringen uit te wisselen, maar gelukkig was ze daarvan al op de hoogte...

Labels: TenT

---

Gisteravond was het weer tijd voor de maandelijkse T&T-avond (T&T = Travestie en Transseksualiteit) in Eindhoven. Elke eerste zaterdag van de maand is er zo'n avond in een buurthuis in Eindhoven. Er is altijd een heel fijne sfeer. Voor veel mannen is zo'n avond de eerste gelegenheid om gekleed te zijn als vrouw in het gezelschap van andere mensen.
Er wordt in onze maatschappij zo onbegrijpelijk moeilijk gedaan over travestie, dat travestieten vaak vol zitten van angsten en schuldgevoelens en zich alleen in het diepste geheim durven omkleden. En dan mogen we in Nederland nog van geluk spreken, omdat dit een erg tolerant land is.
Zelf heb ik ook zulke angsten en schuldgevoelens gekend, toen ik nog niet 'uit de kast' gekomen was. Mijn eerste bezoek aan een T&T-avond was ook heel spannend voor me. Dat is inmiddels een paar jaar geleden, maar elke maand weer komen er nieuwe bezoekers, die er voor het eerst zijn. Ze kunnen zich daar veilig voelen en ontmoeten voor het eerst mensen, die met dezelfde problemen te maken hebben als zij. Wie niet als vrouw over straat durft, kan gewoon als man komen en zich in het buurthuis omkleden.
Voor mij is dat allemaal niet meer nodig, want ik leef allang full-time als vrouw, maar toch blijf ik er graag komen vanwege de sfeer en de gezelligheid en vanwege de vele vriendinnen, die ik daar elke maand weer tref.
Elke maand zijn er ook weer de dames van Medi Skin Care uit Volendam. Zij helpen ons door middel van laserlicht van onze baardgroei af. Dat is niet goedkoop, maar ze doen het op deze avonden voor een vriendenprijsje. Een behandeling bij een gewone huidtherapeut kost je al snel 250 Euro, maar hier kan het voor de helft van de prijs!
Natuurlijk hebben we het gehad over de plannen van de minister, om gezichtsontharing uit het ziekenfondspakket te schrappen. Die minister lijkt wel niet goed bij zijn verstand! Het lijkt me best leuk om eind mei, als het lekker weer is, een grote demonstratie van transseksuelen te houden. Dan gaan we allemaal in mooie, luchtige zomerjurkjes naar het Malieveld. Maar dan wel zonder make-up en ongeschoren, of desnoods met een aangeplakte snor en baard. Dan kan de minister eens zien, wat dit beleid voor gevolgen heeft!

Labels: TenT

---