Dagboek

Nadat we gisteren zo heerlijk hadden kunnen ontspannen, was ik vandaag alweer vroeg uit de veren. Om acht uur stond ik voor de deur van de supermarkt te wachten tot die open ging, om wat lekkere broodjes te kopen voor het ontbijt. We wilden vandaag van Rotorua naar Te Kuiti rijden, dat is 148 kilometer. Maar ik wilde niet langs de kortste weg: Ik wilde onderweg nog wat leuke dingen gaan bekijken. Daarmee kwam de totale afstand uit op 211 kilometer.

Voor Trudi was het blijkbaar nog een beetje te vroeg, want zij gaf er de brui aan. (Kon je gelijk zien dat ze werkt met het Windows CE besturingssysteem.)

De geplande omweg bracht ons voor de derde keer bij Lake Taupo, want even ten noorden van Taupo stroomt het water uit het meer via de Waikato River (100 meter breed en 4 meter diep). Bij de Huka Falls wordt het samengeperst in een doorgang van 15 meter breed en 10 meter diep. En dan stort het met donderend geweld naar beneden in een waterval: De Huka Falls!

  
We verlieten de hoofdweg en gingen de Huka Falls Road op, waar we al snel het eerste uitzichtspunt vonden. We hadden daar een mooi overzicht over de loop van de Waikato River. Maar wat een lawaai hier! (Nee, niet van het water, maar van de cicaden!) Ik probeerde een foto van een cicade te maken, maar terwijl ik daarmee bezig was, ging er eentje op mijn rug zitten! Tja, toen moest ik de camera wel even uit handen geven, want een foto van mijn eigen rug maken, dat lukt me toch nog niet.

  
Eindelijk kwamen we dan bij de rivier. Nou, eerlijk gezegd heb ik wel eens meer spectaculaire watervallen gezien. Ik zou dit eerder een stroomversnelling noemen. Maar wel een grote!

  
Maar de waterval was lang niet het enige wat hier te zien was. Ook de The Honey Hive is beslist een bezoekje waard. Het is vooral een winkel, waar de geneeskractige Manuka-honing wordt verkocht, maar er is ook erg veel informatie te zien over bijen en het maken van honing. Verbazend om to horen hoe nauwkeurig de bijen elkaar vertellen waar honing te vinden is, hoeveel honing daar is en van welke kwaliteit!
Natuurlijk hebben we een potje Manuka-honing aangeschaft. Wat zullen we nu gezond worden!

  
Nadat je de Honey Hive hebt gezien, ben je nog steeds niet klaar bij de Huka Falls, want hier is ook nog het Wairakei Research Center gevestigd met het Volcanic Activity Centre, dat heel veel informatie te bieden heel over de valkanische verschijnselen in en rond Nieuw-Zeeland.

  

Julia had het al vaak gehad over de mogelijkheid om niet in een hotel te logeren, maar bij een "Bed&Breakfast". Zelf ben ik nogal op mijn privacy gesteld, dus ik zie het helemaal niet zitten om zo boven op de lip van je gastvrouw of -heer te zitten. Ik zit veel liever anoniem in een groot hotel. Maar je moet alles een keer geprobeerd hebben, dus ik had iets leuks gevonden in onze onvolprezen reisgids (New Zealand (Country Guide)): "Simply the Best Bed & Breakfast"...

  We gingen er op af, zonder dat we ons van te voren hadden aangekondigd, maar we werden meteen hartelijk ontvangen en er was ook plaats voor ons. Er was een prachtige, grote kamer met een ruim terras met adembenemend uitzicht... Maar we wilden twee nachten blijven en die kamer was voor de volgende nacht gereserveerd. Tja, dan konden we wel terecht in een veel kleiner kamertje aan de achterkant van het huis. Geen probleem! En van het terras mochten we toch wel gebruik maken.


Wel even wennen, zo'n bed&breakfast; je hebt je maar te schikken naar de regels van het huis. Die hielden onder meer in, dat onze schoenen buiten op de stoep moesten blijven staan. Om van het uitzicht mee te genieten, moet je echt wel even op het onderstaande plaatje klikken...


En waar gaan we eten? Daar wist onze gastvrouw wel raad op. Ze greep de telefoon en reserveerde voor ons een tafeltje bij The Riverside Lodge in Te Kuiti. Het was maar een paar kilometer rijden en het bleek een uitstekend restaurant. Het lag een beetje af van de hoofdweg aan de oever van de rivier.


De weg terug was nog wel een beetje spannend: In het donker moesten we ons pension zien terug te vinden op de berghelling en via het nauwe pad langs de berghelling terug naar ons parkeerplekje voor het huis, maar dat lukte prima.

Labels: nz

<< Home