Dagboek

Onze volgende bestemming was Napier. We hadden dat eigenlijk op het laatste moment besloten, aan de hand van het weerbericht. De oostkant van het land heeft gewoon altijd het beste weer. Wellington was veel te koud.
Maar om te beginnen liep onze route langs de westkust en we waren dus nog niet van de wind verlost. Toen we even uitstapten voor een cigaretje, woei het haar bijna van ons hoofd af.

  
Niet echt een parkeerplaats om eens lekker te gaan picknicken, maar wel heel geschikt om andere dingen te doen. Zo vonden we een kluisje dat waarschijnlijk in Wellington gestolen was en dat men hier gekraakt had.

Onderweg ben ik nog even op het stationnetje van Otaki gaan kijken, maar er was niks te beleven. In Nieuw-Zeeland is de trein bepaald geen populair vervoermiddel. Alleen toeristen rijden er mee.

Het weer bleef maar somber en zwaar bewolkt, totdat we weer bij de gorge kwamen. Daar ga je van de westkant naar de oostkant van de bergketen en dat is een verschil als dag en nacht!

  
Dit keer zat Julia aan het stuur, toen we door de gorge reden, dus ik kreeg de kans om vanuit de auto wat foto's te maken. (Er is nergens een gelegenheid om te stoppen en uit te stappen.)

  
Na de passage van de gorge werd het landschap meteen weer vriendelijker en ook het weer werd beter, hoewel het nog steeds licht bewolkt was. We sloegen meteen rechtsaf en vonden aan het eind van een onverharde zijweg een heel vriendelijk restaurantje, waar juist een groep jonge Japanse meisjes hun eerste rit op een pony ging meemaken.

Eenmaal aangekomen in Napier, vervoegden we ons op het VVV-kantoor (de i-Site noemen ze dat) en dat bleek echt de gemakkelijkste manier om een hotel te vinden. Je vertelt gewoon wat je wensen en je budget zijn en dan laat de dame van de i-Site zien wat de mogelijkheden zijn en ze belt verschillende hotels, totdat je samen gevonden hebt wat je zocht. Dan reken je af bij de i-Site en je krijgt een waardebon (voucher) mee, waarmee je bij het hotel kunt inchecken.

  
Dit keer viel de keuze op een kamer in een appartement dat op een paar kilometer afstand van het hotel stond. Lekker veel privacy... En vlak bij het strand! Ook restaurants waren er volop in de buurt, maar het kostte ons toch best een hoop moeite om er eentje te vinden dat naar onze zin was. Uiteindelijk kwamen we terecht bij Tandoori restaurant "Master of India" in 79 Bridge Street, waar we een "Maharaja Banquet" voor twee bestelden, met een fles witte Kemblefield wijn erbij. Voortreffelijk!

Labels: nz

<< Home