Dagboek

Ik was nu, tussen onze uitstapjes door, al een paar dagen bezig met de PC van Tallie en Henk. Hij had dan wel verbinding met het Internet, maar hij was nog erg traag. Dat kwam niet alleen door de trage verbinding via een modem, maar ook door de PC zelf: Het ding had gewoon veel te weinig intern geheugen: Iets meer dan 300 Megabytes. Vroeger vonden we dat veel ja, maar tegenwoordig heb je echt wel een Gigabyte minimaal nodig om een klein beetje mee te kunnen. Ik kon bijvoorbeeld nog steeds niet mijn email lezen op deze PC, gewoon doordat hij de webmail-pagina van XS4All niet kon laden.
Ik heb Henk aangeraden om extra RAM-geheugen bij te kopen. Dan moet wel de kast even open om het te plaatsen. Waarschijnlijk doen ze dat in de computerwinkel wel even voor hem.

  
Julia was intussen bezig om de was op te hangen voor Tallie in de tuin. Moet je eens kijken naar die wolken op de foto. Heel bijzonder! Ik heb later nog veel meer bijzondere wolken gezien in Nieuw-Zeeland. Daar kon ik nog op terug.

Er was ook nog tijd om te kijken naar de foto's die mijn zwager Ben gemaakt had toen hij twee jaar geleden Tallie bezocht. Hij had wel een trein gezien in Eketahuna! Nou, dan maak ik toch gewoon een foto van deze foto's! Thuis kijk ik wel of ik er nog iets mee kan.

  
Het bleek niet zo eenvoudig om deze foto's goed te krijgen: Zo'n stoomlocomotief is heel erg zwart en steekt af tegen het heel erg lichte landschap. Bovendien bleek dat er op de rechter foto hele grote vingerafdrukken staan. Waarschijnlijk heeft iemand het negatief verkeerd beetgepakt. Als ik het contrast nog verder zou opvoeren, zou de schuldige makkelijk te identificeren zijn...

We waren in de afgelopen dagen eindelijk weer eens goed bijgepraat met Henk en Tallie. We spreken ze wel vaak via de telefoon, maar dit is toch anders.
Ze hebben door de jaren heen met veel belangstelling mijn transitie van man naar vrouw gevolgd. Ze hebben ons ook al lang geleden gewezen op Georgina Beyer, parlementslid voor de Labour Party voor Wairarapa in Nieuw-Zeeland. Ze is waarschijnlijk de eerste transseksueel die eerst tot burgemeester en later tot parlementslid is verkozen (door de overwegend blanke plattelandsbevolking van Wairarapa). Behalve vrouw is ze ook nog eens Maori, dus ze zal best tegen een hoop discriminatie hebben moeten knokken om die positie te bereiken. Georgina is trouwens ook nog eens ge-interviewd in Gendertalk, het LGBT-radioprogramma en podcast waar ik zelf twee jaar aan heb meegewerkt.

Ik had gelezen dat 6 februari Waitangi-day was, de nationale feestdag van Nieuw-Zeeland. Zou het niet een leuk idee zijn om die dag in Waitangi door te brengen? Tallie raadde ons dat af: "Je hebt grote kans, dat er op die dag rottigheid in Waitangi gebeurt." Later zou blijken, dat ze daar gelijk in had...

  
We aten vandaag in het hotel. Er viel niks te kiezen, je eet daar wat de pot schaft. Nou, dat viel eigenlijk helemaal niet tegen: Een stevig stuk vlees, aardappels en koolsla. Het was smakelijk en natuurlijk veel meer dan we op konden.

  
Ook van Pete, die we elke avond in de bar spraken, moesten we vandaag afscheid nemen. De bar was vandaag dicht, maar we vonden hem in de TV-kamer in het hotel. We hebben nog lang met hem zitten kletsen en hij liet ons ook zijn foto's zien, die hij allemaal op een laptop heeft staan. Een kiwi? Ja hoor, die had hij ook op de foto staan. Een baby-kiwi zelfs, die hij tijdens zijn reis in Coromandel in zijn handen had gehad. Ik nam een foto van het scherm van de laptop, opnieuw met het idee om die thuis uit te vergroten en recht te trekken in Paint.NET.

Tot zo ver Eketahuna... De volgende dag zouden we vertrekken naar Wellington!

Labels: nz, treinen

<< Home