Dagboek

Meer dan een jaar hebben we hier naartoe gewerkt! De presentatie van de CD "Wijs met Groningen"... En vandaag was dan de grote dag: De Gniffels traden op in Veendam in Groningen.

Nu leerde ik voor het eerst de andere medewerkers in het project kennen: Julia en ik logeerden dit weekend bij Wim en Janny Dussel in Veendam, die zich allebei enorm voor deze productie hebben ingezet. Wim zingt ook mee op de CD, hij heeft heel veel contacten in de Groningse muziekwereld en hij heeft al eerder zelf een CD uitgebracht. En dan zijn er nog Rob Strässer (basgitaar en techniek) en Ilona van Veen (viool). Een geweldig team!

Na het optreden werden we geïnterviewd door Radio Parkstad Veendam:



Maar ook van het optreden zelf hebben ze een compilatie gemaakt:

Labels: gniffels

---

Vandaag traden Julia en Geert-Jan op in literair café Kraaij en Balder, in Eindhoven op de Strijpsestraat 79. Het werd live uitgezonden via Ustream...
En hier is de opname (het geluid is helaas een beetje zacht):

Labels: gniffels

---

Vandaag vierden mijn ouders officieel hun 50-jarig huwelijk. Er was een zaal afgehuurd in "De Landvast" in Alblasserdam en daar kwam iedereen bij elkaar. Er waren minstens 70 mensen en daar waren er heel wat bij die mij nog nooit als Evelien hadden gezien. Sommigen had ik in tien jaar niet gezien en ja, tien jaar geleden was ik nog heel iemand anders...
Best spannend dus, zowel voor mijn ouders als voor mij, maar alles is heel goed verlopen. Het was een gezellig samenzijn met een heerlijke broodmaaltijd. Ik kreeg verschillende positieve reacties!
Het ergste wat er gebeurde, was dat één van de tafels door zijn poten zakte. Ze gebruiken blijkbaar opklapbare tafels bij De Landvast en deze tafel kon niet tegen de schoppende voetjes van onze achterneefjes... Gelukkig stonden er op dat moment geen hete dranken op de tafel, dus er waren geen persoonlijke ongelukken.

Labels: transitie

---

11 september is een uitstekende dag om te gaan vliegen. Kijk maar!

---

Vandaag was het precies een jaar geleden dat mijn operatie plaatsvond. Veel transjes vieren die dag als een soort verjaardag. Ik had niet zo'n behoefte om er al te veel drukte over te maken. Het gaf me wel een beetje een bijzonder gevoel, maar het leven gaat gewoon door.

Ik was weer aan de beurt voor kassadienst op de maandelijkse T&T-avond. Omdat het buurthuis momenteel verbouwd wordt, konden we niet de normale ingang gebruiken. De gasten moesten via de zijdeur binnenkomen. Tja, waar zet je dan de kassa neer? Die moet toch bij de ingang staan! Hoe kun je anders ooit in de gaten houden wie er binnen komen? Maar echt in de gang gaan zitten leek me toch wel erg onpraktisch.

Dus ik stelde de kassa op in de bestuurskamer, vlak bij de ingang en knutselde een mooie wegwijzer uit wat A4-tjes. Nou, dat werkte prima, ik kon iedereen zien binnenkomen en iedereen wist de kassa te vinden. Naast het gewone kassawerk kreeg ik nog een stapel foto's onder mijn hoede. "Die mag je uitdelen aan de mensen die er op staan..." Lastig hoor... Ik heb al moeite genoeg om de namen van alle gasten te onthouden. Dat gaat altijd mis, ik ben heel slecht in het koppelen van namen aan gezichten. Heel vervelend vind ik dat, om de mensen die ik elke maand zie steeds weer hun naam te moeten vragen.

Maar ik zat wel lekker in dat kantoortje: buiten de drukte, buiten de herrie. En er kwamen best wel mensen naar me toe om een praatje te maken. Of zelfs voor een lang gesprek... Een prima avond!

Eerdere T&T-avonden: juli, mei, maart, februari, december, november, oktober, maart 2007, februari 2007, januari 2007, december, november 2006, oktober 2006, september 2006, augustus 2006, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

Labels: TenT, transitie

---

Mijn moeder kookte al precies 50 jaar op hetzelfde fornuis. Een ETNA. Jazeker, die dingen zijn bijna onverwoestbaar. Maar toch begon het de laatste jaren wat kleine gebreken te vertonen... We hebben als kinderen de koppen bij elkaar gestoken en besloten dat het zo niet langer kon. Er moest een nieuwe komen! En er was een goede aanleiding voor een cadeautje want, je raadt het al: Ze waren vandaag 50 jaar getrouwd. Ze hadden eigenlijk om een magnetron gevraagd, maar het fornuis hebben we er bij gedaan...


Mijn ouders houden niet zo van moderne apparaten (die magnetron is echt een doorbraak ) en ook van koken op gas moeten ze niks hebben. Gelukkig zijn we er in geslaagd om een goede vervanger voor ze te vinden: Een modern fornuis dat bijna even eenvoudig te bedienen is als het oude.


Het apparaat werd geleverd zonder netsnoer. Volgens de verkoper konden we het oude snoer wel even even overzetten op het nieuwe fornuis. Een beetje een vreemde vorm van zuinigheid, als je het mij vraagt: Bij een apparaat van vele honderden Euro's ga je toch niet bezuinigen op een snoertje?!?

We kwamen dus zonder netsnoer aan en begonnen met het snoer van het oude apparaat af te halen. Dat was een stuk nieuwer dan de rest van het apparaat: het was 39 jaar geleden nog vervangen. Natuurlijk brokkelde de isolatie meteen af als je het aanraakte. Dus we moesten naar de bouwmarkt om eerst een snoertje te halen. In Alblasserdam is dat Hornbach. Eerlijk gezegd had ik daar nog nooit van gehoord, maar het bleek een hele grote, goed gesorteerde winkel te zijn. En ze hadden alles wat we nodig hadden: Een vijf-aderige kabel en een vijfpolige stekker, speciaal voor het aansluiten van elektrische fornuizen.

Zo hadden mijn zwager Gert en ik ook nog wat te knutselen op deze middag. En toen het allemaal klaar was hebben we het fornuis en de magnetron ook nog gedemonstreerd door er een maaltijd in te bereiden. Mijn ouders kunnen nu weer 50 jaar vooruit... En het oude fornuis kan rechtstreeks naar een museum!

Labels: elektronica

---