2008-02-29
Einde Hulpverlening
Ik had het er al over bij het verslag van de vorige T&T-avond: De hulpverlening van de werkgroep transseksualiteit in Rotterdam stopt er mee. Er wordt al een paar maanden geknokt om de werkgroep in stand te houden, maar tot nu toe zonder resultaat. De oorzaak is een verandering in de regels rond de AWBZ. Nu proberen de ziektekostenverzekeringen, de gemeentes en de landelijke overheid elkaar de Zwarte Piet toe te spelen om voor de kosten op te draaien.
Vandaag was Els Ditvoorst van Humanitas in Rotterdam te zien in Eén Vandaag in een poging om dit probleem onder de aandacht te brengen. In feite gaat het helemaal niet om veel geld: Er zou hooguit 100.000 Euro per jaar nodig zijn om de werkgroep te redden.
Ik was blij Els te zien. Zij heeft destijds een belangrijke rol gespeeld in mijn zoektocht toen ik aan het begin van mijn transitie stond. Deze hulpverlening is echt heel belangrijk en vormt een noodzakelijke aanvulling op de hulp van de kant van de VU in Amsterdam. Jammer genoeg zat ze dus in de uitzending met een heel droevig bericht: De werkgroep houdt per 1 maart op te bestaan.
Het is werkelijk een grof schandaal dat zo'n belangrijke voorziening gestopt moet worden vanwege de krenterigheid van de verzekeraars. En zoals zo vaak is deze bezuiniging "penny wise en pound foolish", met andere woorden: Er wordt een klein beetje geld uitgespaard op korte termijn, maar het zal leiden tot veel grotere kosten op de lange termijn.
Ik hoop werkelijk dat er naar aanleiding van deze noodkreet toch nog ergens een gaatje gevonden wordt om de werkgroep te redden. Anders is er grote kans dat transseksuelen die nu gemakkelijk op de juiste weg geholpen kunnen worden, straks ontsporen en uiteindelijk in de hulpverlening terechtkomen als drugsverslaafden of als zelfmoordenaars. Niet alleen de kosten, maar ook het leed zijn dan veel groter.
<< Home
Vandaag was Els Ditvoorst van Humanitas in Rotterdam te zien in Eén Vandaag in een poging om dit probleem onder de aandacht te brengen. In feite gaat het helemaal niet om veel geld: Er zou hooguit 100.000 Euro per jaar nodig zijn om de werkgroep te redden.
Ik was blij Els te zien. Zij heeft destijds een belangrijke rol gespeeld in mijn zoektocht toen ik aan het begin van mijn transitie stond. Deze hulpverlening is echt heel belangrijk en vormt een noodzakelijke aanvulling op de hulp van de kant van de VU in Amsterdam. Jammer genoeg zat ze dus in de uitzending met een heel droevig bericht: De werkgroep houdt per 1 maart op te bestaan.
Het is werkelijk een grof schandaal dat zo'n belangrijke voorziening gestopt moet worden vanwege de krenterigheid van de verzekeraars. En zoals zo vaak is deze bezuiniging "penny wise en pound foolish", met andere woorden: Er wordt een klein beetje geld uitgespaard op korte termijn, maar het zal leiden tot veel grotere kosten op de lange termijn.
Ik hoop werkelijk dat er naar aanleiding van deze noodkreet toch nog ergens een gaatje gevonden wordt om de werkgroep te redden. Anders is er grote kans dat transseksuelen die nu gemakkelijk op de juiste weg geholpen kunnen worden, straks ontsporen en uiteindelijk in de hulpverlening terechtkomen als drugsverslaafden of als zelfmoordenaars. Niet alleen de kosten, maar ook het leed zijn dan veel groter.
<< Home

English
Nederlands
© 1985-2006 E.G. Snel