English
Nederlands
2007-10-12
Hyves
Ik kreeg vandaag een uitnodiging van Iris om me aan te melden bij Hyves. Nou weet ik wel dat half Nederland inmiddels op Hyves zit, maar ik snap niet zo goed wat ze daar doen. Het is lastig om de berichtenuitwisseling tussen mensen te volgen: Iedereen heeft als het ware een "Inbox" waar anderen in kunnen kijken, maar de reacties op de berichten die je ziet, moet je dan weer gaan zoeken op de pagina van de geadresseerde. Geef mij maar een forum, waar je de berichten keurig in de vorm van "Threads" gesorteerd krijgt en wèl overzicht over het gesprek hebt.
Maar goed, mensen vinden Hyves leuk. Dus ik heb besloten om dan maar gezellig mee te doen en ook een eigen pagina op Hyves aan te maken. Het blijkt dat ik daar ook mijn weblog kan publiceren, gewoon door een link naar de RSS feed te plaatsen. Dat is toch wel verbazend handig, maar...
Maar goed, mensen vinden Hyves leuk. Dus ik heb besloten om dan maar gezellig mee te doen en ook een eigen pagina op Hyves aan te maken. Het blijkt dat ik daar ook mijn weblog kan publiceren, gewoon door een link naar de RSS feed te plaatsen. Dat is toch wel verbazend handig, maar...
- De datum van mijn blog-posting wordt niet overgenomen; Hyves pakt domweg de datum waarop het bericht bij Hyves is binnengekomen, terwijl de juiste datum wel degelijk wordt meegestuurd in de RSS-feed.
- Lettertekens met accenten worden niet correct weergegeven.
- GIF-plaatjes (dus al mijn smiley's) komen niet goed door.
- Deze opsomming wordt trouwens fout weergegeven.
2007-10-06
Post-op
Vandaag was er weer T&T-avond en ik had me er op verheugd om weer eens bij al die mensen te zijn, nu in mijn nieuwe hoedanigheid als "Post-op". Ik wist wel dat ik het daar geen hele avond zou volhouden, dat is me nog veel te zwaar, dus Julia en ik zijn ieder met onze eigen auto gekomen.
Het is denk ik goed dat ik er was. Veel mensen hebben me gefeliciteerd, sommigen hebben flauwe grapjes gemaakt, maar iedereen was belangstellend. Ze vonden het wel knap dat ik er alweer was, precies een maand na mijn operatie, maar ik heb daar ook wel eens mensen gesproken die pas een paar weken eerder geopereerd waren! Men vroeg natuurlijk naar hoe het met me gaat, of het me is meegevallen, of ik blij ben, of ik alweer aan het werk ben en... of dilateren een lekker gevoel is.
Hoe het gaat? Nou, ik heb ups en downs. Elke dag is anders. Pijntje hier, pijntje daar. Ik maak duidelijk een genezingsproces door dat steeds in een volgende fase komt. Maar ik heb nog voortdurend bloedingen en ik ben nog steeds aan de pijnstillers.
Is het meegevallen? Nee, het is me tegengevallen. Je kunt je op veel dingen voorbereiden, maar je weet nooit hoe het is, voordat het echt gebeurt. Ik had gerekend op veel heftiger pijn. Dat viel me eigenlijk mee. Maar ik had ook gerekend op sneller herstel. En dat valt me erg tegen.
Ben ik blij? Ja, al met al wel. Het is nog te vroeg om feest te gaan vieren, want ik ben nog lang niet hersteld. Maar het is goed dat dit achter de rug is. Ik hoef nu ook niet meer te twijfelen of dit wel de juiste beslissing was. Ik ben een enorme twijfelaar en ik durf meestal pas een besluit te nemen als ik alle consequenties van mijn keuze tot in de eeuwigheid kan overzien. En dat kan dus niet. Maar nu is er een definitief, onomkeerbaar besluit genomen en dat is goed. Ik ben trouwens geen type om achteraf spijt te hebben van beslissingen in mijn leven. Dat heb ik nog nooit gehad. Je slaat linksaf of je slaat rechtsaf en vanaf dat moment ligt er een duidelijk pad voor je. Wat er ook op dat pad ligt, ik zal het aan kunnen.
Ben ik alweer aan het werk? Nee, nog lang niet. Het zou me al te zwaar zijn om nu heen en weer te rijden van Eindhoven naar Nieuwegein, laat staan dat ik ook nog iets zou kunnen doen in Nieuwegein.
Is dilateren een lekker gevoel? Nee, voorlopig in elk geval niet. Het is een dagelijkse opgave die me te doen staat. Als ik dat niet doe, groeit mijn vagina gewoon weer dicht. Het motto is: "Use it or loose it!" Het helpt ook niet echt dat ik daarvoor zo'n koude, rechte, inflexibele staaf moet gebruiken. "Sensuously smooth.", ja, jaah.
Toen ik al die vragen had beantwoord, voelde ik me niet lekker worden. Als je wel eens bent flauwgevallen, ken je dat gevoel wel. Het zweet brak me uit, ik voelde een soort tinteling door mijn hele lichaam en ik werd misselijk. Dus ik excuseerde me en zette koers naar het toilet, dat helaas bezet was.
Ik ging zitten op de koude vloer in de gang. Het is beter om zelf te gaan zitten. "Als ik dan flauwval, val ik in elk geval niet zo ver." Al snel was Julia bij me en ook Willeke kwam kijken of het wel goed met me ging.
Niet dus. Nadat ik naar het toilet geweest was, ben ik snel naar huis gegaan. Ik had me voorgenomen om een uurtje te blijven, maar het zijn 55 minuten geworden. Dit uitstapje was duidelijk nog iets te heftig voor me, maar ik ben toch blij dat ik het heb gedaan.
Eerdere T&T-avonden: maart, februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.
Het is denk ik goed dat ik er was. Veel mensen hebben me gefeliciteerd, sommigen hebben flauwe grapjes gemaakt, maar iedereen was belangstellend. Ze vonden het wel knap dat ik er alweer was, precies een maand na mijn operatie, maar ik heb daar ook wel eens mensen gesproken die pas een paar weken eerder geopereerd waren! Men vroeg natuurlijk naar hoe het met me gaat, of het me is meegevallen, of ik blij ben, of ik alweer aan het werk ben en... of dilateren een lekker gevoel is.
Hoe het gaat? Nou, ik heb ups en downs. Elke dag is anders. Pijntje hier, pijntje daar. Ik maak duidelijk een genezingsproces door dat steeds in een volgende fase komt. Maar ik heb nog voortdurend bloedingen en ik ben nog steeds aan de pijnstillers.
Is het meegevallen? Nee, het is me tegengevallen. Je kunt je op veel dingen voorbereiden, maar je weet nooit hoe het is, voordat het echt gebeurt. Ik had gerekend op veel heftiger pijn. Dat viel me eigenlijk mee. Maar ik had ook gerekend op sneller herstel. En dat valt me erg tegen.
Ben ik blij? Ja, al met al wel. Het is nog te vroeg om feest te gaan vieren, want ik ben nog lang niet hersteld. Maar het is goed dat dit achter de rug is. Ik hoef nu ook niet meer te twijfelen of dit wel de juiste beslissing was. Ik ben een enorme twijfelaar en ik durf meestal pas een besluit te nemen als ik alle consequenties van mijn keuze tot in de eeuwigheid kan overzien. En dat kan dus niet. Maar nu is er een definitief, onomkeerbaar besluit genomen en dat is goed. Ik ben trouwens geen type om achteraf spijt te hebben van beslissingen in mijn leven. Dat heb ik nog nooit gehad. Je slaat linksaf of je slaat rechtsaf en vanaf dat moment ligt er een duidelijk pad voor je. Wat er ook op dat pad ligt, ik zal het aan kunnen.
Ben ik alweer aan het werk? Nee, nog lang niet. Het zou me al te zwaar zijn om nu heen en weer te rijden van Eindhoven naar Nieuwegein, laat staan dat ik ook nog iets zou kunnen doen in Nieuwegein.
Is dilateren een lekker gevoel? Nee, voorlopig in elk geval niet. Het is een dagelijkse opgave die me te doen staat. Als ik dat niet doe, groeit mijn vagina gewoon weer dicht. Het motto is: "Use it or loose it!" Het helpt ook niet echt dat ik daarvoor zo'n koude, rechte, inflexibele staaf moet gebruiken. "Sensuously smooth.", ja, jaah.
Toen ik al die vragen had beantwoord, voelde ik me niet lekker worden. Als je wel eens bent flauwgevallen, ken je dat gevoel wel. Het zweet brak me uit, ik voelde een soort tinteling door mijn hele lichaam en ik werd misselijk. Dus ik excuseerde me en zette koers naar het toilet, dat helaas bezet was.
Ik ging zitten op de koude vloer in de gang. Het is beter om zelf te gaan zitten. "Als ik dan flauwval, val ik in elk geval niet zo ver." Al snel was Julia bij me en ook Willeke kwam kijken of het wel goed met me ging.
Niet dus. Nadat ik naar het toilet geweest was, ben ik snel naar huis gegaan. Ik had me voorgenomen om een uurtje te blijven, maar het zijn 55 minuten geworden. Dit uitstapje was duidelijk nog iets te heftig voor me, maar ik ben toch blij dat ik het heb gedaan.
Eerdere T&T-avonden: maart, februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli 2006, juni 2006, mei 2006, april 2006, maart 2006, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.
Labels: TenT
2007-10-03
Opnieuw de lichtjesroute
Het is alweer een paar jaar geleden dat ik voor het laatst de Lichtjesroute had gezien, dus het werd hoog tijd om weer eens te gaan kijken. Destijds had ik nog zo'n ouderwetse "analoge" camera, maar dit jaar kon ik mijn digitale camera gebruiken. Ik heb veel bekende dingen gezien, maar er waren ook nieuwe versieringen te zien. En ik kreeg opnieuw de kans om plaatjes te maken die de vorige keer mislukt waren.Ik heb gekozen voor een vaste sluitertijd van 1/10 seconde en de camera koos daar een gevoeligheid van ISO 100 bij. Misschien had de sluitertijd dus nog iets korter gekund voor minder bewegingsonscherpte, maar nu heb ik in elk geval weinig ruis in het beeld. Ik vind ruis in donkere foto's erg storend.
Maar 1/10 seconde is best lang om je camera stil te houden, zeker in een rijdende auto. De meeste foto's moest ik dus weggooien. Toch zijn er wel een paar leuke overgebleven.Zoals het PSV-stadion...
En de grote smurf...Uiteraard zat Julia weer aan het stuur, zo'n grote afstand rijden is niks voor mij. Het kost echt wel een paar uur om alles te zien, dus halverwege zijn we even gestopt voor een plaspauze. Er is daar een informatiestand, waar ook souvenirs worden verkocht en waar je kunt praten met de organisators. Deze stand is bij het terrein waar een groot circus is nagebouwd in de vorm van lichtjes.
Terwijl Julia het toilet bezocht, schoof ik aan bij de hangtafel waar de standhouders wachten op bezoekers. Er was ook een chauffeur van Connexion, die de route reed met een groep bejaarden. Ze had de bus even stilgezet bij het circus en kletste gezellig met ons mee.
We zijn ook even binnen gaan kijken in de informatiestand. Er was onder meer een verzameling vlaggen te zien. Nu weet ik eindelijk, waarom er toch van die agressief ogende adelaars bij de ornamenten zijn. Ik vond die altijd slecht passen tussen de vriendelijke aapjes, muziekinstrumenten, smurfen en vredesduiven, maar het blijkt dat die adelaar afkomstig is van de vlag van de Airborne Division...Om elf uur gaan de lichtjes uit en het was ongeveer vijf voor elf, toen we de hele route gereden hadden. Het was best inspannend voor me, zelfs als passagier, maar voor Julia als chauffeur is het nog zwaarder. Je zit in het donker te turen naar de wegwijzertjes die de route aangeven, je moet letten op tegenliggers, fietsers en verkeersdrempels. En toch nog proberen iets te zien van al die mooie lichtjes! Maar we hebben er allebei van genoten om weer eens samen er op uit te gaan en iets fijns te doen.
Labels: Eindhoven
© 1985-2006 E.G. Snel
