English
Nederlands
2007-03-24
Opnieuw T-girl
F. is een Amerikaanse transseksuele vrouw. Ik dacht eerst dat ze een fantasienaam had opgegeven, maar dat bleek niet het geval te zijn. Ze had onder haar eigen naam een verhaal over transseksualiteit geschreven, terwijl ze volledig in "stealth" probeerde te leven, dat wil zeggen dat iedereen tegenwoordig denkt dat ze een geboren vrouw is. Dat bleek dus niet samen te gaan, daarom heeft ze me gevraagd haar naam uit dit stukje te verwijderen.
Ik hoop voor haar dat het helpt, want het Internet heeft een "geheugen": dingen die er ooit eenmaal opgezet zijn, verdwijnen niet meer zomaar...
Is dat ook wat mij te wachten staat? Waarschijnlijk wel. En bij mij gaat het niet om 1 artikeltje, het hele Internet staat vol met verwijzigen naar transseksualiteit met mijn naam er bij.
Ik hoop voor haar dat het helpt, want het Internet heeft een "geheugen": dingen die er ooit eenmaal opgezet zijn, verdwijnen niet meer zomaar...
Is dat ook wat mij te wachten staat? Waarschijnlijk wel. En bij mij gaat het niet om 1 artikeltje, het hele Internet staat vol met verwijzigen naar transseksualiteit met mijn naam er bij.
2007-03-05
Een saaie periode
Er brak een saaie periode aan. Er waren geen spannende ontwikkelingen meer te vermelden op mijn weg naar volledig vrouw-zijn. Maanden gingen voorbij en de geplande datum voor de operatie bleef vooruit schuiven. Erg vervelend voor mij en ook voor mijn omgeving.
Het was moeilijk om het werk te plannen met zo'n grote onzekerheid die als een molensteen in de lucht hing. En ook vakanties plannen zat er niet in. Langzamerhand nam de stress bij iedereen toe.
Zoveel onzekerheid over zo'n lange periode is niet goed voor een mens. Daar komt nog eens bij dat ik op het werk werd geconfronteerd met een vervelende situatie. Ik zal maar niet op de details in gaan, anders krijg ik er misschien nog problemen door, maar ik kan je wel vertellen dat ik me volkomen klem gezet voelde tussen een onmogelijke opdracht en een onredelijke manager.
Ik ben met de logopedie gestopt in deze periode. Ik kon het gewoon niet meer aan. Elke week elektrisch epileren en spraaklessen, zonder er ooit een minuut voor te verzuimen op het werk, reistijden van anderhalf uur enkele reis en iedereen was ontevreden over mijn functioneren. Ook thuis, want als ik dan eenmaal thuiskwam, was ik natuurlijk humeurig, gefrustreerd en teleurgesteld; niet erg fijn voor Julia!
Ik begon meer en meer uit te zien naar de operatie als een manier om te ontsnappen uit de tredmolen van het dagelijks leven in plaats van als een mijlpaal op de weg die ik jaren geleden was ingeslagen.
Voor de T&T-avonden kreeg ik steeds minder belangstelling. Er zijn op zulke avonden meestal maar een paar transseksuelen. De meeste bezoekers zijn travestieten die daar hun avondje-uit beleven. Eindelijk een kans om zich vrouw te voelen, een rustpunt in hun leven waar ze die gevoelens niet kunnen uiten. Ik gun het ze van harte en ik heb ook jarenlang meegewerkt als vrijwilliger achter de bar. Maar dat laatste is niet meer nodig: Vanaf nu wordt de bar, ook op de T&T-avonden, bemand door de mensen van het buurthuis.
Ook naar de gespreksgroepen bij Humanitas ga ik niet meer toe. Om op tijd in Rotterdam te kunnen zijn, zou ik vroeger van het werk moeten vertrekken. Nou, dat zit er helemaal niet in. Met de werkdruk zoals ik die nu ervaar kan ik dat helemaal niet maken. Trouwens: Een paar honderd kilometer extra in de auto kan ik eigenlijk niet aan. Ik rijd duizend kilometer in de week en dat is echt wel genoeg.
De T&T-avonden duren voortaan nog maar tot één uur. Eigenlijk blijkt dat dat altijd al de regel was, maar ik had als barvrouw altijd de grootste moeite om de mensen zelfs om twee uur de deur uit te werken. Ik vind tot één uur eigenlijk best lang genoeg. Wie dan nog door wil feesten kan bij de danssalon terecht.
Eerdere T&T-avonden: februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei, april, maart, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.
Het was moeilijk om het werk te plannen met zo'n grote onzekerheid die als een molensteen in de lucht hing. En ook vakanties plannen zat er niet in. Langzamerhand nam de stress bij iedereen toe.
Zoveel onzekerheid over zo'n lange periode is niet goed voor een mens. Daar komt nog eens bij dat ik op het werk werd geconfronteerd met een vervelende situatie. Ik zal maar niet op de details in gaan, anders krijg ik er misschien nog problemen door, maar ik kan je wel vertellen dat ik me volkomen klem gezet voelde tussen een onmogelijke opdracht en een onredelijke manager.
Ik ben met de logopedie gestopt in deze periode. Ik kon het gewoon niet meer aan. Elke week elektrisch epileren en spraaklessen, zonder er ooit een minuut voor te verzuimen op het werk, reistijden van anderhalf uur enkele reis en iedereen was ontevreden over mijn functioneren. Ook thuis, want als ik dan eenmaal thuiskwam, was ik natuurlijk humeurig, gefrustreerd en teleurgesteld; niet erg fijn voor Julia!
Ik begon meer en meer uit te zien naar de operatie als een manier om te ontsnappen uit de tredmolen van het dagelijks leven in plaats van als een mijlpaal op de weg die ik jaren geleden was ingeslagen.
Voor de T&T-avonden kreeg ik steeds minder belangstelling. Er zijn op zulke avonden meestal maar een paar transseksuelen. De meeste bezoekers zijn travestieten die daar hun avondje-uit beleven. Eindelijk een kans om zich vrouw te voelen, een rustpunt in hun leven waar ze die gevoelens niet kunnen uiten. Ik gun het ze van harte en ik heb ook jarenlang meegewerkt als vrijwilliger achter de bar. Maar dat laatste is niet meer nodig: Vanaf nu wordt de bar, ook op de T&T-avonden, bemand door de mensen van het buurthuis.
Ook naar de gespreksgroepen bij Humanitas ga ik niet meer toe. Om op tijd in Rotterdam te kunnen zijn, zou ik vroeger van het werk moeten vertrekken. Nou, dat zit er helemaal niet in. Met de werkdruk zoals ik die nu ervaar kan ik dat helemaal niet maken. Trouwens: Een paar honderd kilometer extra in de auto kan ik eigenlijk niet aan. Ik rijd duizend kilometer in de week en dat is echt wel genoeg.
De T&T-avonden duren voortaan nog maar tot één uur. Eigenlijk blijkt dat dat altijd al de regel was, maar ik had als barvrouw altijd de grootste moeite om de mensen zelfs om twee uur de deur uit te werken. Ik vind tot één uur eigenlijk best lang genoeg. Wie dan nog door wil feesten kan bij de danssalon terecht.
Eerdere T&T-avonden: februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei, april, maart, februari 2006, januari 2006, december 2005, november 2005, oktober 2005, september 2005, juli 2005, juni 2005, mei 2005, april 2005, maart 2005, februari 2005, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.
© 1985-2006 E.G. Snel
