Dagboek

Ik ben nog een nachtje in het ziekenhuis gebleven, want ik kon gisteren de terugreis nog niet aan. Maar vandaag is het dan zo ver. De dokter inspecteert me nog een laatste keer en zegt: "Tjonge, jonge, wat een heftige zwelling nog!" Maar op zich is dat niet ongewoon: De één herstelt nu eenmaal sneller dan de ander.

Natuurlijk rijdt Julia weer op de terugweg. Het is voor mij al zwaar om al die tijd op het rechter stoeltje te zitten, tot autorijden ben ik echt niet in staat. Halverwege nemen we een pauze, niet bij zo'n saai wegrestaurant, maar bij Paviljoen de Colonie in Waardenburg. Het blijkt een uitstekende keus. We nemen koffie en Julia neemt er een apfelstrudel bij. Dat is voor mij te heftig, maar er blijken bij haar apfelstrudel wat losse stukjes fruit te horen, precies een lekker fris hapje voor mij, ik had juist zo'n zin in vruchtjes!

Eenmaal thuisgekomen, rol ik snel in mijn bed. Heerlijk, ze hebben goede bedden in het ziekenhuis, maar er gaat toch maar niks boven je eigen bed!

Labels: medisch

<< Home