Dagboek

Click here for English textEnglish
Nederlands

Evelien's HomepageHomepage
Dagboek
Evelien's Audio ColumnsColumns
Evelien's ZoekmachineZoeken
Evelien's ToneelpaginaToneel
Evelien's Acorn paginaAcorn
RobocupRobocup
Evelien's BookmarksLinks
GamesGames
Evelien's CVCV
Evelien's BBS emulatieBBS



Labels

Eindhoven
Elektorlive
Elektronica
Gniffels
Make-up
Medisch
Nieuw-Zeeland
Second Life
TenT
Transitie
Treinen

2007-09-08

Eten 

Vandaag is mijn urine beter van kleur, hoe zou dat nou komen?

Maar ik mag ook niks eten... Je fantasie gaat dan aan de haal. Een Engels ontbijt zou wel lekker zijn: Gebakken eieren met spek, toast met jam, een paar worstjes, ja, misschien zelfs wel wat witte bonen in tomatensaus...

Met de dame van de catering heb ik gelukkig weer vrede gesloten. Ik was gisteren gewoon een beetje gestresst. Er was ook niemand die tijd voor ons had... En zij had wel water, maar ze had geen kan om het in te doen. Ze is echt hartstikke aardig en geeft me altijd twee koppen thee in plaats van één. Dat scheelt op een dag toch gauw weer 400 ml vocht.

Mijn kamergenote krijgt wel een ontbijt, maar ze wil het niet! Gisteren heeft ze voor het eerst weer gepoept en toen heeft ze geruime tijd in de drek gelegen, voordat iemand haar kwam helpen. Ze wil dat niet nog eens meemaken.

De dokter komt met goed nieuws: Drie van mijn drains hebben maar weinig bloed geproduceerd en mogen er daarom uit. Dat blijkt trouwens wel flink zeer te doen!
Voor mijn buurvrouw heeft hij nog beter nieuws: Haar catheter mag er uit! Eindelijk is ze verlost, na vijf dagen vastgezeten te hebben in bed. Ze gaat voor het eerst weer eens lekker douchen. En binnen een paar uur is ze vertrokken! Ze heeft het helemaal gehad met het ziekenhuis "Les conards!" ("De schoften") en wil alleen nog maar naar huis.

Nu lig ik dus alleen. Ook haar bed wordt weggehaald en opeens is het leeg in de kamer. Waar haar bed stond is nu een "dansvloer" vrijgekomen. Alleen voor mijn bezoek natuurlijk, zelf kan ik het bed niet uit. Voor het eerst heb ik de rust om naar mijn eigen gevoel te luisteren en een potje te huilen...

Julia bezoekt me trouw drie keer per dag, maar vandaag komt ze samen met onze goede vriend Willem! Dat is leuk! Bovendien heeft Julia nu ook een beetje gezelschap; ze gaat vandaag met Willem de stad in.

De tijd verstijkt maak langzaam. En ik heb honger! Ik denk aan een medium gebakken entrecôte met champignonsaus, broccoli en haricots verts, met van die torentjes van aardappelpuree die onder de gril een mooi bruin korstje hebben gekregen. Doe er maar een frisse wortelsalade bij!

Labels:




<< Home

Volg deze blog

© 1985-2006 E.G. Snel

This page is powered by Blogger. Isn't yours?