English
Nederlands
2006-02-28
Geiser (3)
Vanmorgen wilde ik per se douchen. Dan maar een koude douche. En eigenlijk viel het best mee! Als ik 's morgens uit bed kom, ben ik door en door warm en het is gewoon heerlijk om dat even van je af te spoelen. Ik was wel erg snel klaar met douchen! Ik spaar op deze manier tijd uit!
Ik zou vandaag gebeld worden als er duidelijkheid was over de nieuwe warmtewisselaar, maar ik werd helemaal niet gebeld. Dus om een uur of twee heb ik dan maar zelf gebeld. "Ja, er is een nieuwe besteld", wist de telefoniste me te melden: "Waarschijnlijk wordt die morgen geleverd." Nou, dat hadden ze me toch wel even kunnen laten weten, dan? Vanavond zat ik dus nog steeds in de kou.
Ik zou vandaag gebeld worden als er duidelijkheid was over de nieuwe warmtewisselaar, maar ik werd helemaal niet gebeld. Dus om een uur of twee heb ik dan maar zelf gebeld. "Ja, er is een nieuwe besteld", wist de telefoniste me te melden: "Waarschijnlijk wordt die morgen geleverd." Nou, dat hadden ze me toch wel even kunnen laten weten, dan? Vanavond zat ik dus nog steeds in de kou.
2006-02-27
Geiser (2)
Nou, de reparateurs zijn geweest. Ze hebben urenlang gewerkt aan onze geiser en Julia moest al die tijd hier in huis doorbrengen. Gelukkig is het niet erg koud in huis, blijkbaar is ons huis erg goed geïsoleerd. Het was in de woonkamer nog 18 graden!
Aan het eind van de middag was de klus geklaard en zowel de monteurs als Julia waren met een tevreden gevoel terug naar huis gegaan. Natuurlijk had Julia me het goede nieuws doorgebeld, dus ik verheugde me al op een heerlijk heet bad...
Maar dat pakte anders uit. Ik had het niet meteen door toen ik binnenkwam, maar toen ik in de badkamer kwam, zag ik dat de hele vloer onder water stond. Het water kwam van boven, waar de verwarmingsketel hangt en liep langs de buizen naar beneden. Het liep zelfs nog verder naar beneden langs de buizen, tot bij de voordeur!
Toen ik op zolder kwam, was de bron waar deze rivier ontsprong duidelijk te zien: het water stroomde uit de geiser! Er was duidelijk iets mis gegaan. Alle druk was van het verwarmingssysteem af en op het display stond weer een foutmelding, hoewel die niet goed te zien was, doordat het raampje in de kast nu helemaal beslagen was.
Ik heb de reparateur weer gebeld en ik ben maar gaan dweilen.
Gelukkig was de monteur snel ter plaatse. Het eerst wat hij deed, was de stekker er uit te trekken. (Waarom heb ik daar niet aan gedacht?) Toen hij de kap van de geiser afhaalde kwam er opnieuw een grote plens water uit. Hij had vrij snel in de gaten, wat er aan de hand was: De warmtewisselaar is stuk. Juist het duurste en grootste onderdeel dat er in dit apparaat te vinden is. Die zal helemaal vervangen moeten worden. En het is nog maar de vraag, of ze hem op voorraad hebben! Hij heeft het verwarmingssysteem verder afgetapt via de vulslang. (Waarom heb ik daar niet aan gedacht?)
Intussen was Julia onderweg naar me toe om me ter zijde te staan. Maar toen ze arriveerde, was de monteur alweer weg en ik was bezig om een maaltijd voor mezelf te bereiden. (Lekker warm, zo'n frituurpan en een magnetron!) Ze kon dus weinig concreets voor me doen, maar ze kon me in elk geval morele steun bieden.
En nu maar hopen, dat ze morgen de warmtewisselaar komen vervangen!
Aan het eind van de middag was de klus geklaard en zowel de monteurs als Julia waren met een tevreden gevoel terug naar huis gegaan. Natuurlijk had Julia me het goede nieuws doorgebeld, dus ik verheugde me al op een heerlijk heet bad...
Maar dat pakte anders uit. Ik had het niet meteen door toen ik binnenkwam, maar toen ik in de badkamer kwam, zag ik dat de hele vloer onder water stond. Het water kwam van boven, waar de verwarmingsketel hangt en liep langs de buizen naar beneden. Het liep zelfs nog verder naar beneden langs de buizen, tot bij de voordeur!
Toen ik op zolder kwam, was de bron waar deze rivier ontsprong duidelijk te zien: het water stroomde uit de geiser! Er was duidelijk iets mis gegaan. Alle druk was van het verwarmingssysteem af en op het display stond weer een foutmelding, hoewel die niet goed te zien was, doordat het raampje in de kast nu helemaal beslagen was.
Ik heb de reparateur weer gebeld en ik ben maar gaan dweilen.
Gelukkig was de monteur snel ter plaatse. Het eerst wat hij deed, was de stekker er uit te trekken. (Waarom heb ik daar niet aan gedacht?) Toen hij de kap van de geiser afhaalde kwam er opnieuw een grote plens water uit. Hij had vrij snel in de gaten, wat er aan de hand was: De warmtewisselaar is stuk. Juist het duurste en grootste onderdeel dat er in dit apparaat te vinden is. Die zal helemaal vervangen moeten worden. En het is nog maar de vraag, of ze hem op voorraad hebben! Hij heeft het verwarmingssysteem verder afgetapt via de vulslang. (Waarom heb ik daar niet aan gedacht?)
Intussen was Julia onderweg naar me toe om me ter zijde te staan. Maar toen ze arriveerde, was de monteur alweer weg en ik was bezig om een maaltijd voor mezelf te bereiden. (Lekker warm, zo'n frituurpan en een magnetron!) Ze kon dus weinig concreets voor me doen, maar ze kon me in elk geval morele steun bieden.
En nu maar hopen, dat ze morgen de warmtewisselaar komen vervangen!
2006-02-26
Geiser
Vanavond had ik tijdens het chatten alvast de kranen van het bad open gezet, zodat ik meteen in een heerlijk heet bad zou kunnen plonzen als ik uitgekletst was. Ik voelde me de hele avond al koud en ik had pijn onderin mijn rug; waarschijnlijk kou gevat. Toen ik de chatroom verliet riep mijn vriendin m me nog achterna: "Badder ze, Evelientje!"
Ik checkte eerst nog even het water of het niet te heet was, maar het was ijskoud!!! Had ik misschien de verkeerde kraan opengedraaid? Welnee! Er moest dus iets met de geiser mis zijn... En inderdaad er stond een foutmelding op het display en de manometer stond veel te laag. Ik heb hem gauw bijgevuld en toen op de resetknop gedrukt, maar de foutmelding bleef terugkomen. Niks "badderen" en zelfs geen verwarming!
Gelukkig hebben we een service-contract, dus ik heb meteen het nummer van de monteurs gebeld, maar die zijn pas morgen weer beschikbaar! Ik ben dus nog maar even gaan chatten met een fles whisky onder handbereik om warm te worden en daarna ben ik met een kruik naar bed gegaan.
Morgen gaat Julia voor me bellen en dan komt ze hier in huis om de installateur op te vangen. Het is geweldig dat ik toch niet overal alleen voor sta. Ik moet morgen gewoon werken. Hoe moet je zoiets oplossen als je alleen bent?
Ik checkte eerst nog even het water of het niet te heet was, maar het was ijskoud!!! Had ik misschien de verkeerde kraan opengedraaid? Welnee! Er moest dus iets met de geiser mis zijn... En inderdaad er stond een foutmelding op het display en de manometer stond veel te laag. Ik heb hem gauw bijgevuld en toen op de resetknop gedrukt, maar de foutmelding bleef terugkomen. Niks "badderen" en zelfs geen verwarming!
Gelukkig hebben we een service-contract, dus ik heb meteen het nummer van de monteurs gebeld, maar die zijn pas morgen weer beschikbaar! Ik ben dus nog maar even gaan chatten met een fles whisky onder handbereik om warm te worden en daarna ben ik met een kruik naar bed gegaan.
Morgen gaat Julia voor me bellen en dan komt ze hier in huis om de installateur op te vangen. Het is geweldig dat ik toch niet overal alleen voor sta. Ik moet morgen gewoon werken. Hoe moet je zoiets oplossen als je alleen bent?
2006-02-25
Ποικιλία κε Ψαρονέφρι
Goed geraden: Ik ben weer bij de Griek geweest. Dit keer at ik "Ποικιλία" ("Pikilia") als voorgerecht en "Ψαρονέφρι" ("Psaronefri") als hoofdgerecht. Ποικιλία is een schotel vol kleine voorgerechtjes, waarmee je echt op zijn Grieks kunt tafelen. Lekker kletsen, roken en drinken en af en toe een hapje nemen van één van de lekkernijen. Ψαρονέφρι is varkenshaas, die in dit geval geserveerd werd met een heerlijke fetasaus.
En er was nog een belangrijk verschil met de vorige keer: Vandaag at ik niet alleen, want ik had een heuse date met een heuse man! Ik heb er erg van genoten; je voelt je pas echt op en top vrouw als er een man bij je is die naar je opkijkt! Hij had een prachtige bos rozen voor me meegebracht...
En er was nog een belangrijk verschil met de vorige keer: Vandaag at ik niet alleen, want ik had een heuse date met een heuse man! Ik heb er erg van genoten; je voelt je pas echt op en top vrouw als er een man bij je is die naar je opkijkt! Hij had een prachtige bos rozen voor me meegebracht...
2006-02-24
Genderdysfonie
Vanmorgen ben ik eerst naar de logopediste geweest. Ze is al wekenlang voor me aan het zoeken naar een logopediste in Nieuwegein die ervaring heeft met "genderdysfonie". Ja, dat is het vakterm voor spraakles voor transseksuelen. Ik heb er dus weer een nieuw woord bij geleerd. Ze zei me dat veel logopedisten tijdens de opleiding een beetje raar aankijken tegen stemtherapie. Ik was wel verrast, want logopedie is toch altijd stemtherapie?
Nee dus! Logopedie is een veel breder vakgebied. Ook helpen bij taalachterstanden en eetproblemen horen daar bijvoorbeeld bij. Zij betekent voor mij ook veel meer dan een "spraakjuf" we praten altijd bij over hoe het met mijn acceptatie als vrouw in het dagelijks leven gaat. Daar heb ik erg veel aan. Eigenlijk veel meer dan aan de begeleiding van de psycholoog van de VU. Die zie ik immer maar 1x per drie maanden! Van serieuze begeleiding kan dan nauwelijks sprake zijn.
Ik heb nu een lijstje van logopedisten in Nieuwegein meegekregen en die kan ik zelf gaan bellen om uit te vinden bij wie ik het beste terecht kan. Uiteindelijk kan ik toch zelf de beste afweging maken als ik zelf met die mensen praat. Ze heeft me tips meegegeven over waar ik naar moet vragen. En ik heb weer nieuwe oefeningen meegekregen, ze weer altijd weer een nieuwe oefening te bedenken die me vooruit kan helpen.
Zoals altijd verliet ik haar praktijk weer met een stukje extra positieve energie en ik ging vol goede moed op weg naar het werk...
...en nu het werk ging ik in een opgewekte stemming weer terug richting Eindhoven, want deze dag had me nog een verwennerij te bieden: Een bezoek aan de schoonheidsspecialiste! Ook dat is iets waar je helemaal van bijkomt. Het is gewoon heerlijk om je in die comfortabele stoel te vlijen en je te onderwerpen aan haar vaardige handen. Ik weet inmiddels precies wat me te wachten staat. HEt epileren van mijn wenkbrouwen doet flink pijn. Maar daar staat dan weer een heerlijke massage tegenover. Tijdens de massage droomde ik letterlijk weg. Ik weet niet meer wat ik gedroomd heb, maar het is een feit dat ik helemaal van de wereld was. Ook de tijd dat het masker moet inwerken op je gezicht is heerlijk om weg te dromen. Als je niet de muziek van Sky Radio zou horen, zou je elk besef van tijd verliezen. Ik had haar nog verteld dat mijn favoriete radiostation XFM is, maar haar afstemknop lijkt vastgeroest op Sky. Is ook niet erg, als ik maar niet geconfronteerd wordt met stompzinnige radiospelletjes, ben ik al erg tevreden.
Nu morgenmiddag nog naar de kapper, dan ben ik helemaal klaar om zaterdag uit te gaan!
Nee dus! Logopedie is een veel breder vakgebied. Ook helpen bij taalachterstanden en eetproblemen horen daar bijvoorbeeld bij. Zij betekent voor mij ook veel meer dan een "spraakjuf" we praten altijd bij over hoe het met mijn acceptatie als vrouw in het dagelijks leven gaat. Daar heb ik erg veel aan. Eigenlijk veel meer dan aan de begeleiding van de psycholoog van de VU. Die zie ik immer maar 1x per drie maanden! Van serieuze begeleiding kan dan nauwelijks sprake zijn.
Ik heb nu een lijstje van logopedisten in Nieuwegein meegekregen en die kan ik zelf gaan bellen om uit te vinden bij wie ik het beste terecht kan. Uiteindelijk kan ik toch zelf de beste afweging maken als ik zelf met die mensen praat. Ze heeft me tips meegegeven over waar ik naar moet vragen. En ik heb weer nieuwe oefeningen meegekregen, ze weer altijd weer een nieuwe oefening te bedenken die me vooruit kan helpen.
Zoals altijd verliet ik haar praktijk weer met een stukje extra positieve energie en ik ging vol goede moed op weg naar het werk...
...en nu het werk ging ik in een opgewekte stemming weer terug richting Eindhoven, want deze dag had me nog een verwennerij te bieden: Een bezoek aan de schoonheidsspecialiste! Ook dat is iets waar je helemaal van bijkomt. Het is gewoon heerlijk om je in die comfortabele stoel te vlijen en je te onderwerpen aan haar vaardige handen. Ik weet inmiddels precies wat me te wachten staat. HEt epileren van mijn wenkbrouwen doet flink pijn. Maar daar staat dan weer een heerlijke massage tegenover. Tijdens de massage droomde ik letterlijk weg. Ik weet niet meer wat ik gedroomd heb, maar het is een feit dat ik helemaal van de wereld was. Ook de tijd dat het masker moet inwerken op je gezicht is heerlijk om weg te dromen. Als je niet de muziek van Sky Radio zou horen, zou je elk besef van tijd verliezen. Ik had haar nog verteld dat mijn favoriete radiostation XFM is, maar haar afstemknop lijkt vastgeroest op Sky. Is ook niet erg, als ik maar niet geconfronteerd wordt met stompzinnige radiospelletjes, ben ik al erg tevreden.
Nu morgenmiddag nog naar de kapper, dan ben ik helemaal klaar om zaterdag uit te gaan!
2006-02-19
Drieendertigste Column
Vannacht is mijn 33e column uitgezonden in Gendertalk #548.
Het volledige programma is te vinden in het Gendertalk archief.
Als je alleen mijn column wilt beluisteren, kan dat hier:
http://eveliensnel.com/audio/CHOOSE01.mp3
De volledige tekst staat hier.
Het volledige programma is te vinden in het Gendertalk archief.
Als je alleen mijn column wilt beluisteren, kan dat hier:
http://eveliensnel.com/audio/CHOOSE01.mp3
De volledige tekst staat hier.
2006-02-11
High Tea
Vandaag was het weer tijd voor een jaarlijks terugkerend gebeuren: We vierden de verjaardag van mijn moeder en van mijn zwager Gert. Hun verjaardagen liggen zo dicht bij elkaar dat ze elk jaar gezamenlijk de rest van de familie uitnodigen voor een etentje.
De keuze was dit jaar gevallen op een "High Tea" bij restaurant Listers in Eindhoven. Dat klinkt alsof het gemakkelijk te vinden is, maar pas op: Listers heeft inmiddels al vijf restaurants in Eindhoven!
Ik haastte me naar het juiste restaurant en kwam maar net te laat binnen, om 1 minuut over 3. Het bleek dat ik de eerste was die was aangekomen, dus ik had me voor niks gehaast, maar dat was niet zo erg. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om alvast even een sigaretje te roken. Mijn moeder en mijn zus kunnen erg slecht tegen de rook, dus ik rook liever niet waar zij bij zijn.
Toen het sigaretje op was arriveerde de rest van de familie en iedereen feliciteerde iedereen. Er was een apart hoekje in het restaurant voor ons ingeruimd, met een apart tafeltje voor iedereen. Het zag er allemaal heel verzorgd uit, maar we zaten zo wel een beetje ver uit elkaar, dus er volgde een complete stoelendans totdat iedereen knus genoeg bij elkaar zat. Intussen werd de thee geserveerd. Iedereen die thee wilde kreeg een eigen potje, dat precies bovenop de "oversized" theekop paste. Er zat dus ook evenveel heet water in het potje als er in de theekop paste.
Zoals tegenwoordig gebruikelijk is, kregen we ook een grote, Houten doos, waaruit iedereen zijn eigen smaakje thee kon kiezen. Ik heb een enorme hekel aan gearomatiseerde thee en in zo'n geval kies ik meestal voor de gewone Ceylon-thee, maar dit keer was er ook rooibosthee. Dat is niet gearomatiseerd, het is gewoon een ander soort thee. Heel heilzaam en lekker.
Natuurlijk worden er op een verjaardag ook cadeautjes gegeven. Het cadeautje voor mijn zwager hadden we al maanden geleden gekocht op een braderie: Een kubus van glas, waar binnenin met behulp van geavanceerde laser-techniek een driedimensionale afbeelding van een saxofoon is ingebrand. Gert speelt saxofoon in een band en dit leek ons nou precies het juiste cadeau voor hem. Het cadeautje voor mijn moeder had Julia alleen uitgezocht.
Ik schrok wel een beetje, toen ik vanuit mijn ooghoek mijn vader onder de tafel zag manipuleren met een kubusvormig pakje. "Ze zullen toch niet precies hetzelfde cadeautje hebben gekocht als wij?"
Wel dus! Ook mijn ouders hadden voor Gert een Glazen blok gekocht met een afbeelding van een saxofoon er in. Gelukkig niet precies dezelfde als wij. Het is wel grappig dat we allemaal hetzelfde idee hadden. Ik denk dat dat een extra bewijs is, dat dit voor Gert een heel toepasselijk cadeau is. En waarom zou hij geen twee van deze kunstwerkjes op de schoorsteenmantel kunnen zetten? Ze zijn allebei mooi!
Voor mijn moeder had Julia een prachtig armbandje uitgezocht, ik vond het een erg goede keus van haar!
Intussen deden we ons te goed aan al het lekkers dat bij een high tea hoort. Natuurlijk waren er sandwiches (belegd met heerlijke, frisse salades), maar ook scones en worstebroodjes, jam en "clotted cream", vruchtjes en "pizza slices". Het was allemaal uitstekend verzorgd en iedereen was voldaan na het eten.
Een heel geslaagde, gezellige middag!
De keuze was dit jaar gevallen op een "High Tea" bij restaurant Listers in Eindhoven. Dat klinkt alsof het gemakkelijk te vinden is, maar pas op: Listers heeft inmiddels al vijf restaurants in Eindhoven!
Ik haastte me naar het juiste restaurant en kwam maar net te laat binnen, om 1 minuut over 3. Het bleek dat ik de eerste was die was aangekomen, dus ik had me voor niks gehaast, maar dat was niet zo erg. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om alvast even een sigaretje te roken. Mijn moeder en mijn zus kunnen erg slecht tegen de rook, dus ik rook liever niet waar zij bij zijn.
Toen het sigaretje op was arriveerde de rest van de familie en iedereen feliciteerde iedereen. Er was een apart hoekje in het restaurant voor ons ingeruimd, met een apart tafeltje voor iedereen. Het zag er allemaal heel verzorgd uit, maar we zaten zo wel een beetje ver uit elkaar, dus er volgde een complete stoelendans totdat iedereen knus genoeg bij elkaar zat. Intussen werd de thee geserveerd. Iedereen die thee wilde kreeg een eigen potje, dat precies bovenop de "oversized" theekop paste. Er zat dus ook evenveel heet water in het potje als er in de theekop paste.
Zoals tegenwoordig gebruikelijk is, kregen we ook een grote, Houten doos, waaruit iedereen zijn eigen smaakje thee kon kiezen. Ik heb een enorme hekel aan gearomatiseerde thee en in zo'n geval kies ik meestal voor de gewone Ceylon-thee, maar dit keer was er ook rooibosthee. Dat is niet gearomatiseerd, het is gewoon een ander soort thee. Heel heilzaam en lekker.
Natuurlijk worden er op een verjaardag ook cadeautjes gegeven. Het cadeautje voor mijn zwager hadden we al maanden geleden gekocht op een braderie: Een kubus van glas, waar binnenin met behulp van geavanceerde laser-techniek een driedimensionale afbeelding van een saxofoon is ingebrand. Gert speelt saxofoon in een band en dit leek ons nou precies het juiste cadeau voor hem. Het cadeautje voor mijn moeder had Julia alleen uitgezocht.
Ik schrok wel een beetje, toen ik vanuit mijn ooghoek mijn vader onder de tafel zag manipuleren met een kubusvormig pakje. "Ze zullen toch niet precies hetzelfde cadeautje hebben gekocht als wij?"
Wel dus! Ook mijn ouders hadden voor Gert een Glazen blok gekocht met een afbeelding van een saxofoon er in. Gelukkig niet precies dezelfde als wij. Het is wel grappig dat we allemaal hetzelfde idee hadden. Ik denk dat dat een extra bewijs is, dat dit voor Gert een heel toepasselijk cadeau is. En waarom zou hij geen twee van deze kunstwerkjes op de schoorsteenmantel kunnen zetten? Ze zijn allebei mooi!
Voor mijn moeder had Julia een prachtig armbandje uitgezocht, ik vond het een erg goede keus van haar!
Intussen deden we ons te goed aan al het lekkers dat bij een high tea hoort. Natuurlijk waren er sandwiches (belegd met heerlijke, frisse salades), maar ook scones en worstebroodjes, jam en "clotted cream", vruchtjes en "pizza slices". Het was allemaal uitstekend verzorgd en iedereen was voldaan na het eten.
Een heel geslaagde, gezellige middag!
2006-02-05
Tweeëndertigste Column
Vannacht is mijn tweeëndertigste column uitgezonden in Gendertalk #546.
Alle programma's van Gendertalk en al mijn columns zijn te vinden in het Gendertalk archief.
Als je alleen de column van deze week wilt beluisteren, kan dat hier:
http://eveliensnel.com/audio/TRAP01.mp3
De volledige tekst vind je hier.
Alle programma's van Gendertalk en al mijn columns zijn te vinden in het Gendertalk archief.
Als je alleen de column van deze week wilt beluisteren, kan dat hier:
http://eveliensnel.com/audio/TRAP01.mp3
De volledige tekst vind je hier.
2006-02-04
Een vergeetachtig zonnetje
Deze maand wilde ik eens mooi tevoorschijn komen op de T&T-avond. Dus ik had een kinky outfit gekozen: Helemaal zwart met Zilveren sieraden. Zwarte laarzen, een zwarte netpanty, een zwart jurkje dat weinig te raden overlaat en een zwart kanten vestje daar overheen, om mijn blote schouders nog een beetje warm te houden. Het was bijna Gothic, met uitzondering van mijn fel roze nagellak en lipstick.
Ik was net van plan om mijn zwarte mascara aan te brengen, toen de telefoon ging. Het was Yvon, de vaste gastvrouwe van T&T-Eindhoven. "Ben je nog van plan om te komen? Het is acht uur", zei ze. Ik schrok enorm: "Je bedoelt toch niet dat ik vanavond bardienst heb?"
Wel dus! Ik was het helemaal vergeten. Echt reuze stom van me! Ik ging meteen kijken in mijn inbox en jawel hoor: Op maandag 12 december had ik het nieuwe barrooster ontvangen en het was inderdaad mijn beurt.
Als we even terugdenken naar 12 decenber is het heel goed te begrijpen dat ik dat mailtje toen over het hoofd gezien heb: Het was het begin van mijn tweede volledige week in mijn nieuwe baan en het was het begin van mijn tweede volledige week van alleen-wonen, dus zonder Jullia.
Ik had Yvon's mailtje dus ook niet geforward naar Julia. En dus was Julia ook niet komen opdagen voor haar dienst achter de kassa. En tot overmaat van ramp had mijn collegaatje, dat met me achter de bar zou staan, zich ziek gemeld. Yvon stond dus in het buurthuis zonder 1 vrijwilliger om de diensten te draaien!
Natuurlijk ben ik meteen in de auto gesprongen en naar het buurthuis gescheurd. Gelukkig ben ik geen politie tegen gekomen, want de boete voor 90 rijden in de bebouwde kom is volgens mij 320 Euro. Brrrr....
Ik was er dus binnen tien minuten en ging er meteen met volle kracht tegenaan. Het was hard werken vanavond, want het was behoorlijk druk. Er waren ook verschillende bijzondere gasten, zoals een team het Eindhovens dagblad, die kwamen om travestieten en transseksuelen te interviewen en te fotograferen (ik zei toch, dat dat in de mode is
), een dame uit Oostenrijk die een vergelijkend onderzoek aan het doen is tussen de situatie van transseksuelen in Oostenrijk en in andere landen en een psych (-iater of -oloog) uit Limburg die veel ervaring heeft met het behandelen van transseksuelen, transgenders en mensen met een parafilie, zoals fetishisme, homofilie en BDSM. Hij was vooral geïnteresseerd in het ontmoeten van transgenders, dus mensen die ervoor kiezen om ergens halverwege tussen man en vrouw te leven. Die zijn in zijn praktijk de meest ingewikkelde gevallen. (Nee, het was niet meneer A Campo; gelukkig niet!)
Ik zou graag even met die man gesproken hebben, maar dat is er niet van gekomen. Ik had het veel te druk achter de bar. Er werd behoorlijk veel gedronken vanavond; onder meer een record-aantal tapbiertjes, whisky en vieux...
Ik heb pas een interessant boek gelezen: "Flirt Coach" van Peta Heskell. De belangrijkste tip die ik er uit onthouden heb, is dat je "een zonnetje" moet zijn voor je omgeving. Natuurlijk is dat een open deur, zoals zoveel tips uit zelfhulpboeken, maar voor mensen zoals ik, die nou eenmaal geen natuurtalent zijn in sociale contacten, is het een goede tip. En als barvrouw heb je alle gelegenheid om daarmee te oefenen. Dus ik bleef vrolijk. Ook toen ik een bestelling kreeg voor een rode wijn, een droge witte wijn, een cola en een Spa rood en toe bleek dat de rode wijn op was, zodat ik een nieuwe fles moest opentrekken en de witte wijn op was, zodat ik een nieuwe fles moest opentrekken en ik een glas liet vallen, zodat ik eerst de scherven moest opruimen en de cola op was, zodat ik een nieuwe fles moest open trekken. De Spa was gelukkig niet op, dus ik kon gewoon in één keer een glas Spa in schenken. Nou, dat viel weer mee, toch?
Ik weet niet of het aan mijn vrolijkheid lag of aan mijn outfit, maar ik kreeg vanavond complementen over mijn haar, mijn nagels en mijn kleding. Dat was dus wel even kicken!
Eerdere T&T-avonden: januari, december, november, oktober, september, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.
Ik was net van plan om mijn zwarte mascara aan te brengen, toen de telefoon ging. Het was Yvon, de vaste gastvrouwe van T&T-Eindhoven. "Ben je nog van plan om te komen? Het is acht uur", zei ze. Ik schrok enorm: "Je bedoelt toch niet dat ik vanavond bardienst heb?"
Wel dus! Ik was het helemaal vergeten. Echt reuze stom van me! Ik ging meteen kijken in mijn inbox en jawel hoor: Op maandag 12 december had ik het nieuwe barrooster ontvangen en het was inderdaad mijn beurt.
Als we even terugdenken naar 12 decenber is het heel goed te begrijpen dat ik dat mailtje toen over het hoofd gezien heb: Het was het begin van mijn tweede volledige week in mijn nieuwe baan en het was het begin van mijn tweede volledige week van alleen-wonen, dus zonder Jullia.
Ik had Yvon's mailtje dus ook niet geforward naar Julia. En dus was Julia ook niet komen opdagen voor haar dienst achter de kassa. En tot overmaat van ramp had mijn collegaatje, dat met me achter de bar zou staan, zich ziek gemeld. Yvon stond dus in het buurthuis zonder 1 vrijwilliger om de diensten te draaien!
Natuurlijk ben ik meteen in de auto gesprongen en naar het buurthuis gescheurd. Gelukkig ben ik geen politie tegen gekomen, want de boete voor 90 rijden in de bebouwde kom is volgens mij 320 Euro. Brrrr....
Ik was er dus binnen tien minuten en ging er meteen met volle kracht tegenaan. Het was hard werken vanavond, want het was behoorlijk druk. Er waren ook verschillende bijzondere gasten, zoals een team het Eindhovens dagblad, die kwamen om travestieten en transseksuelen te interviewen en te fotograferen (ik zei toch, dat dat in de mode is
), een dame uit Oostenrijk die een vergelijkend onderzoek aan het doen is tussen de situatie van transseksuelen in Oostenrijk en in andere landen en een psych (-iater of -oloog) uit Limburg die veel ervaring heeft met het behandelen van transseksuelen, transgenders en mensen met een parafilie, zoals fetishisme, homofilie en BDSM. Hij was vooral geïnteresseerd in het ontmoeten van transgenders, dus mensen die ervoor kiezen om ergens halverwege tussen man en vrouw te leven. Die zijn in zijn praktijk de meest ingewikkelde gevallen. (Nee, het was niet meneer A Campo; gelukkig niet!)Ik zou graag even met die man gesproken hebben, maar dat is er niet van gekomen. Ik had het veel te druk achter de bar. Er werd behoorlijk veel gedronken vanavond; onder meer een record-aantal tapbiertjes, whisky en vieux...
Ik heb pas een interessant boek gelezen: "Flirt Coach" van Peta Heskell. De belangrijkste tip die ik er uit onthouden heb, is dat je "een zonnetje" moet zijn voor je omgeving. Natuurlijk is dat een open deur, zoals zoveel tips uit zelfhulpboeken, maar voor mensen zoals ik, die nou eenmaal geen natuurtalent zijn in sociale contacten, is het een goede tip. En als barvrouw heb je alle gelegenheid om daarmee te oefenen. Dus ik bleef vrolijk. Ook toen ik een bestelling kreeg voor een rode wijn, een droge witte wijn, een cola en een Spa rood en toe bleek dat de rode wijn op was, zodat ik een nieuwe fles moest opentrekken en de witte wijn op was, zodat ik een nieuwe fles moest opentrekken en ik een glas liet vallen, zodat ik eerst de scherven moest opruimen en de cola op was, zodat ik een nieuwe fles moest open trekken. De Spa was gelukkig niet op, dus ik kon gewoon in één keer een glas Spa in schenken. Nou, dat viel weer mee, toch?
Ik weet niet of het aan mijn vrolijkheid lag of aan mijn outfit, maar ik kreeg vanavond complementen over mijn haar, mijn nagels en mijn kleding. Dat was dus wel even kicken!
Eerdere T&T-avonden: januari, december, november, oktober, september, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari 2005, december 2004, november 2004, oktober 2004, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.
Labels: TenT
© 1985-2006 E.G. Snel
