Dagboek

Dit jaar waren we uitgenodigd om de oudejaarsavond door te brengen bij onze kappers -- inmiddels ook goede vrienden -- Jos en Tonny. En we waren niet de enigen! De hele kapsalon was tijdelijk omgebouwd tot een feestzaal en er waren minstens 40 gasten.

Men had ons gewaarschuwd om van te voren niet te veel te eten en dat bleek wel een goed advies, want we kregen een compleem warm en koud buffet met soep vooraf aangeboden. Heerlijk.

Er was bijna niemand die we kenden, maar toch hadden we al snel aanspraak. Wat een gezellige groep mensen! We hebben een hele tijd gepraat met een groep vrouwen (een moeder, drie dochters en een vriendin) die allemaal op flamenco-les zitten. Dat kwam goed uit, want het was een feest met een Spaans tintje en we kregen dan ook verschillende demonstraties te zien. En later op de avond mochten we ook zelf meedoen. Natuurlijk kan ik geen hout van de flamenco, maar het is gewoon leuk om je te laten gaan. Tjonge wat kunnen die vrouwen indringend kijken zeg, dat hoort bij de dans. Dus ik liet me niet intimideren en keek net zo uitdagend terug.

Om twaalf uur was het champagne drinken en gelukkig nieuwjaar wensen geblazen. Er waren veel mensen die elkaar niet kenden, maar daar trok niemand zich iets van aan: Iedereen zoende iedereen, behalve een paar ouderwetse hetero-mannen. Wat een verschil met twee jaar geleden, toen ik me nog duidelijk geremd en niet-geaccepteerd voelde!

We wilden graag terug naar huis met een taxi, maar dat zat ons niet glad: Alle taxicentrales waren overbelast. Gelukkig waren er op het feest wel vriendelijke mensen aanwezig die toch dezelfde kant op moesten en ons even naar huis gebracht hebben.


<< Home