English
Nederlands
2006-10-28
Bijbelse toestanden
En het geviel in die dagen dat keizer Augustus in zijn wijsheid besloot dat het gehele volk beschreven moest worden. Hij zond omroepers uit om aan iedereen mee te delen dat hij naar zijn geboorteplaats moest om zich daar te laten registreren. Zo ook Jozef en Maria die hun timmerwerkplaats in Nazareth achter zich moesten laten om zich in het verre Betlehem te melden. Gelukkig hadden ze een ezeltje, waarop de hoogzwangere Maria de tocht kon volbrengen. (Vrij naar Lucas 2:1...5)
Eenmaal aangekomen in Betlehem konden ze nergens een slaapplaats vinden voor de nacht. Ze trokken van herberg naar herberg, maar alle herbergen waren vol en ze moesten genoegen nemen met een plaatsje in een stal.
De afloop van dit verhaal kennen jullie waarschijnlijk wel... (Zie anders Lucas 2:6...11)
In onze dagen geviel het dat de Postbank in zijn wijsheid besloot dat alle rekeninghouders zich opnieuw moesten legitimeren. Ze zonden brieven uit om iedereen mee te delen dat men naar het postkantoor moest om zich daar te laten registreren. Ik hoefde er niet voor naar mijn geboorteplaats. In de brief stond: "Wij hebben voor uw gemak tijdelijk de openingstijden van een aantal Postkantoren verruimd. Het dichtstbijzijnde postkantoor voor u is Kastelenplein 64 in Eindhoven. Hier kunt u terecht op maandag van 13.00 tot 17.00 uur, dinsdag tot en met vrijdag van 9.00 tot 12.00 uur en van 13.00 tot 17.00 uur en zaterdags van 9.00 tot 17.00 uur."
Nou ik was vorige week al op zaterdagmiddag naar het postkantoor aan het Kastelenplein gegaan, maar toen was het gesloten.
"En deze brief dan?"
"Ja dat is een standaardbrief; dat geldt niet voor ons."
Dus deze week kwam ik vroeg mijn bed uit en ik ging er op zaterdagochtend naar toe in de veronderstelling dat ze op dat onchristelijke tijdstip wel open zouden zijn. Niet dus! Op de gebruikelijke onvriendelijke manier waarop in deze sigarenwinkel annex postkantoor de klanten te woord worden gestaan, werd me te verstaan gegeven dat ze nog nooit op zaterdag open geweest waren, dus nu ook niet.
In arren moede ging ik dan maar naar het postkantoor aan de Tivolilaan, waar ik vroeger ook altijd heen ging. Maar helaas! Dat postkantoor blijkt sinds maart 2006 niet meer te bestaan.
Ik ging verder naar de Kanaaldijk waar een gloednieuw postkantoor geopend is, speciaal om op zaterdag nog zaken te kunnen doen. Helaas! Ze doen daar alleen post, geen girozaken. En bovendien is de balie alleen open van 7:30 tot 9:30 uur.
Dat maar naar het centrum. Het postkantoor aan de Vestdijk was wel open, maar ik kon mijn auto daar niet kwijt zonder minstens 50 cent in een parkeerautomaat te gooien. En in het postkantoor moest ik een nummertje trekken en geruime tijd wachten. Daar moest ik dan maar genoegen mee nemen.
Ik was trouwens wel benieuwd of er nog moeilijk gedaan zou worden over mijn identiteit, maar zoals gewoonlijk was dat niet het geval. Ik moest een handtekening zetten op een stuk papier en die leek voldoende op de handtekening in mijn paspoort. En ook mijn gezicht leek voldoende op de foto in mijn pas. Het was in een paar minuten gebeurd, maar al met al heeft deze flauwekul me toch minstens twee uur gekost en dertig autokilometers.
Ik had nog net tijd om bij de elektronicawinkel (Brigatti) langs te gaan voor wat kabels en stekkers die ik nodig heb voor ons optreden volgende week en toen moest ik meteen door naar de kapper.
Julia had telefonisch instructies aan de kapper gegeven om me nu eens extra-mooi te maken, dus Jos en Tonny gingen ijverig aan de slag onder het motto "er moet meer getut worden". Ze hebben gelijk ook!
Dus na het verven hebben ze rollers in mijn haar gezet om het te watergolven. En toen moest ik weer drie kwartier onder de droogkap.
"Drie kwartier?"
"Ja, drie kwartier!"
Het leven van een vrouw gaat nou eenmaal niet over rozen, dus ik heb braaf de tijd uitgezeten. En daarna hebben ze mijn haar prachtig getoupeerd en opgestoken. Wauw, wat een kapsel! Ik wist niet dat ik er zo mooi uit kon zien. Als het goed is, kan dit kapsel een week blijven zitten, dus het is bruikbaar voor het feest van Julia's toneelclub vanavond en ook nog voor het T&T-feest volgende week.
<< Home
Eenmaal aangekomen in Betlehem konden ze nergens een slaapplaats vinden voor de nacht. Ze trokken van herberg naar herberg, maar alle herbergen waren vol en ze moesten genoegen nemen met een plaatsje in een stal.
De afloop van dit verhaal kennen jullie waarschijnlijk wel... (Zie anders Lucas 2:6...11)
In onze dagen geviel het dat de Postbank in zijn wijsheid besloot dat alle rekeninghouders zich opnieuw moesten legitimeren. Ze zonden brieven uit om iedereen mee te delen dat men naar het postkantoor moest om zich daar te laten registreren. Ik hoefde er niet voor naar mijn geboorteplaats. In de brief stond: "Wij hebben voor uw gemak tijdelijk de openingstijden van een aantal Postkantoren verruimd. Het dichtstbijzijnde postkantoor voor u is Kastelenplein 64 in Eindhoven. Hier kunt u terecht op maandag van 13.00 tot 17.00 uur, dinsdag tot en met vrijdag van 9.00 tot 12.00 uur en van 13.00 tot 17.00 uur en zaterdags van 9.00 tot 17.00 uur."
Nou ik was vorige week al op zaterdagmiddag naar het postkantoor aan het Kastelenplein gegaan, maar toen was het gesloten.
"En deze brief dan?"
"Ja dat is een standaardbrief; dat geldt niet voor ons."
Dus deze week kwam ik vroeg mijn bed uit en ik ging er op zaterdagochtend naar toe in de veronderstelling dat ze op dat onchristelijke tijdstip wel open zouden zijn. Niet dus! Op de gebruikelijke onvriendelijke manier waarop in deze sigarenwinkel annex postkantoor de klanten te woord worden gestaan, werd me te verstaan gegeven dat ze nog nooit op zaterdag open geweest waren, dus nu ook niet.
In arren moede ging ik dan maar naar het postkantoor aan de Tivolilaan, waar ik vroeger ook altijd heen ging. Maar helaas! Dat postkantoor blijkt sinds maart 2006 niet meer te bestaan.
Ik ging verder naar de Kanaaldijk waar een gloednieuw postkantoor geopend is, speciaal om op zaterdag nog zaken te kunnen doen. Helaas! Ze doen daar alleen post, geen girozaken. En bovendien is de balie alleen open van 7:30 tot 9:30 uur.
Dat maar naar het centrum. Het postkantoor aan de Vestdijk was wel open, maar ik kon mijn auto daar niet kwijt zonder minstens 50 cent in een parkeerautomaat te gooien. En in het postkantoor moest ik een nummertje trekken en geruime tijd wachten. Daar moest ik dan maar genoegen mee nemen.
Ik was trouwens wel benieuwd of er nog moeilijk gedaan zou worden over mijn identiteit, maar zoals gewoonlijk was dat niet het geval. Ik moest een handtekening zetten op een stuk papier en die leek voldoende op de handtekening in mijn paspoort. En ook mijn gezicht leek voldoende op de foto in mijn pas. Het was in een paar minuten gebeurd, maar al met al heeft deze flauwekul me toch minstens twee uur gekost en dertig autokilometers.
Ik had nog net tijd om bij de elektronicawinkel (Brigatti) langs te gaan voor wat kabels en stekkers die ik nodig heb voor ons optreden volgende week en toen moest ik meteen door naar de kapper.
Julia had telefonisch instructies aan de kapper gegeven om me nu eens extra-mooi te maken, dus Jos en Tonny gingen ijverig aan de slag onder het motto "er moet meer getut worden". Ze hebben gelijk ook!
Dus na het verven hebben ze rollers in mijn haar gezet om het te watergolven. En toen moest ik weer drie kwartier onder de droogkap.
"Drie kwartier?"
"Ja, drie kwartier!"
Het leven van een vrouw gaat nou eenmaal niet over rozen, dus ik heb braaf de tijd uitgezeten. En daarna hebben ze mijn haar prachtig getoupeerd en opgestoken. Wauw, wat een kapsel! Ik wist niet dat ik er zo mooi uit kon zien. Als het goed is, kan dit kapsel een week blijven zitten, dus het is bruikbaar voor het feest van Julia's toneelclub vanavond en ook nog voor het T&T-feest volgende week.
<< Home
© 1985-2006 E.G. Snel
