Dagboek

Vandaag was het dan zo ver: De eerste keer dat mijn geslachtsdelen gelaserd moesten worden. Ik had me behoorlijk zenuwachtig gemaakt van te voren. Het zou vreselijk pijnlijk zijn, was me verteld.

Maar gelukkig had ik Emla-creme om de huid mee te verdoven. Die creme moet je een uur van te voren aanbrengen en daarna moet je de huid afdekken met een speciale pleister. Er waren ook van die pleisters meegeleverd met de creme, maar daar had ik dus helemaal niks aan. Ze waren maar een paar vierkante centimeter groot! Ik had ergens gelezen dat iemand aluminiumfolie had gebruikt om de huid af te dekken, dus dat heb ik ook maar gedaan. Met grote stukken hechtpleister er aan om het spul op zijn plaats te houden. Wat een knoeiboel!

Nou, eigenlijk deed het niet eens echt pijn, die Emla-creme werkt fantastisch. En mijn huidtherapeute gaat heel professioneel met de situatie om. Het is toch een behoorlijk intieme behandeling, maar ze blijft er volkomen rustig bij en doet haar werk nauwkeurig en snel.

Ik vraag me af hoe ik een paar jaar geleden zelf op zoiets gereageerd zou hebben. Veel mannen zouden erg opgewonden raken als een beeldschone vrouw een half uur lang op deze manier met ze bezig was. Gelukkig werken de hormonen uitstekend: Ook in deze extreme omstandigheden komen er geen akelige, mannelijke impulsen in me naar boven.


<< Home