Dagboek

Binnenkort is het weer zo ver: Begin augustus moet ik weer naar de VU voor de driemaandelijkse controle. De vorige keer was het daar niet zo fijn, omdat ik door drie verschillende artsen op het belang gewezen werd van het stoppen met roken.

Ja, jeemig... Ik weet het wel! Maar ik rook al dertig jaar! Het is echt niet zo gemakkelijk om er mee te stoppen hoor! Maar van de andere kant wil ik per se niet dat de VU straks toch nog een drukmiddel in handen heeft om mijn operatie tegen te houden. Ik ben ze altijd een stap voor geweest en dat moet nu ook zo zijn.

Er zit dus niets anders op dan deze maand te stoppen met roken. Dan hoef ik als ik weer bij de psycholoog zit niet te vertellen "welke methode ik ga gebruiken om te stoppen", nee, dan kan ik gewoon vertellen dat ik al gestopt ben!

Het zal mij niet gebeuren dat ik straks bovenaan de wachtlijst sta en dat me dan gezegd wordt: "Ja, mevrouw Snel, U staat wel bovenaan de lijst, maar U rookt nog steeds. We kunnen U dus nog niet opereren!"

Je hoort vaak zeggen dat "minderen" met roken niet helpt, maar dat is toch de techniek die ik gebruik. De afgelopen weken heb ik mezelf eerst één sigaretje per uur toegestaan, toen eentje per twee uur, daarna eentje per drie uur en vandaag is het voor het eerst gelukt om op het werk de hele dag niet te roken.

Zodra ik thuis kwam ben ik de schade gaan in halen, maar ik heb in elk geval al iets belangrijks bereikt. Nu nog thuis minderen en uiteindelijk ook daar stoppen.


<< Home