English
Nederlands
2006-06-15
Kolik jazyků znáš, tolikrát jsi člověkem
Nee, ik ben niet naar een Tsjechisch restaurant geweest, daar ga ik pas over een paar maanden naar toe. Maar ik ben me al wel aan het voorbereiden. Als ik naar een ander land ga, leer ik altijd de taal van dat land. Wat dat betreft heb ik een reputatie hoog te houden. We gaan binnenkort naar Praag, dus ik moet nu Tsjechisch leren...
De titel van dit stukje, "Kolik jazyků znáš, tolikrát jsi člověkem", is een Tsjechisch spreekwoord en het betekent: "Hoe meer talen je kent, hoe meer keer je iemand bent." En dat is waar natuurlijk: Je hebt pas echt contact met mensen, als je hun taal spreekt, zelfs al is het maar een heel klein beetje.
(In Portugal en in Griekenland werden we soms uitgenodigd om tot in de kleine uurtjes mee te borrelen met de eigenaar van een restaurant, in Japan was ik de enige die de weg durfde te vragen en kwam ik daardoor precies op de plek waar ik naartoe wilde...)
Ik heb met dat Tsjechisch wel iets aangehaald, dat heb ik al gemerkt: Het is een erg moeilijke taal om te leren en bovendien is het de eerste West-Slavische taal die ik leer. In het verleden heb ik al eens Kroatisch geleerd, dus aan de "č" ben ik al gewend, maar dat is al heel lang geleden. En in het Tsjechisch vind je dat omgekeerde dakje (de háček) op verschillende medeklinkers en soms ook op klinkers.
Overigens viel mijn kennis van het Kroatisch bij onze vakantie in Kroatië in 1989 niet bij iedereen in de smaak; wist ik veel! Joegoslavië was in die tijd nog niet opgedeeld. Ik dacht dat ik "Joegoslavisch" geleerd had
...
We ontmoetten een vrouw die het vertikte om ook maar iets te verstaan van wat ik zei. De enige reactie die we van haar kregen was: "Kroačk!!" Ze spuugde nog net niet op de grond, terwijl ze dat woord uitsprak. Met wat we nu weten over de geschiedenis van Joegoslavië is het wel te begrijpen: Zij was blijkbaar een lid van de Servische minderheid die in die tijd in Kroatië leefde. Het boterde toen al niet tussen Kroatiërs en Serviërs. Zo zie je maar dat het gebruik van de juiste taal ook iets met politiek te maken heeft.
Een studente raadde ons aan om Sarajevo te gaan bekijken "nu het nog kon", maar dat hebben we jammer genoeg niet gedaan.
<< Home
De titel van dit stukje, "Kolik jazyků znáš, tolikrát jsi člověkem", is een Tsjechisch spreekwoord en het betekent: "Hoe meer talen je kent, hoe meer keer je iemand bent." En dat is waar natuurlijk: Je hebt pas echt contact met mensen, als je hun taal spreekt, zelfs al is het maar een heel klein beetje.
(In Portugal en in Griekenland werden we soms uitgenodigd om tot in de kleine uurtjes mee te borrelen met de eigenaar van een restaurant, in Japan was ik de enige die de weg durfde te vragen en kwam ik daardoor precies op de plek waar ik naartoe wilde...)
Ik heb met dat Tsjechisch wel iets aangehaald, dat heb ik al gemerkt: Het is een erg moeilijke taal om te leren en bovendien is het de eerste West-Slavische taal die ik leer. In het verleden heb ik al eens Kroatisch geleerd, dus aan de "č" ben ik al gewend, maar dat is al heel lang geleden. En in het Tsjechisch vind je dat omgekeerde dakje (de háček) op verschillende medeklinkers en soms ook op klinkers.
Overigens viel mijn kennis van het Kroatisch bij onze vakantie in Kroatië in 1989 niet bij iedereen in de smaak; wist ik veel! Joegoslavië was in die tijd nog niet opgedeeld. Ik dacht dat ik "Joegoslavisch" geleerd had
...We ontmoetten een vrouw die het vertikte om ook maar iets te verstaan van wat ik zei. De enige reactie die we van haar kregen was: "Kroačk!!" Ze spuugde nog net niet op de grond, terwijl ze dat woord uitsprak. Met wat we nu weten over de geschiedenis van Joegoslavië is het wel te begrijpen: Zij was blijkbaar een lid van de Servische minderheid die in die tijd in Kroatië leefde. Het boterde toen al niet tussen Kroatiërs en Serviërs. Zo zie je maar dat het gebruik van de juiste taal ook iets met politiek te maken heeft.
Een studente raadde ons aan om Sarajevo te gaan bekijken "nu het nog kon", maar dat hebben we jammer genoeg niet gedaan.
Ik kreeg in een priveberichtje een hele leuke reactie:
"Zlozity jazyk, vsak ? Ale v kazdem pripade dobrou cestou do Prahy... "
Dat is dus Tsjechisch en het betekent: "Hoeveel talen ken je dan? Laat ik je om te beginnen een aangenaam verblijf in Praag toewensen..."
"Zlozity jazyk, vsak ? Ale v kazdem pripade dobrou cestou do Prahy... "
Dat is dus Tsjechisch en het betekent: "Hoeveel talen ken je dan? Laat ik je om te beginnen een aangenaam verblijf in Praag toewensen..."
Tja, het is moeilijk te tellen. Wanneer ken je een taal goed genoeg om hem mee te tellen? Nederlands, Engels, Duits, Frans, Deens, Portugees, Japans, Italiaans, Grieks en Kroatisch zijn de talen die ik wel eens ooit gebruikt heb om mezelf verstaanbaar te maken.
Maar vraag me nu niet om een gedicht in het Japans te schrijven, of een sollicitatiebrief in het Grieks, dat zou me waarschijnlijk niet lukken!
In elk geval:
"Děkuji mockrát!"
Oftewel:
"Hartstikke bedankt!"
Maar vraag me nu niet om een gedicht in het Japans te schrijven, of een sollicitatiebrief in het Grieks, dat zou me waarschijnlijk niet lukken!
In elk geval:
"Děkuji mockrát!"
Oftewel:
"Hartstikke bedankt!"
<< Home
© 1985-2006 E.G. Snel
