Dagboek

EDIT was een gratis cultureel feest voor iedereen in het tweede weekend van juni in een hele speciale omgeving. Drie dagen, twee avonden en een nacht lang kon iedereen genieten van een bijzonder gevarieerd aanbod van kunst en cultuur: van schilderijen en beelden tot film en fotografie, van een klassiek pianoconcert tot hiphop en stoner funk, van kindercircus tot een playground voor skaters, van experimenteel theater tot performance. En dat allemaal in wat vroeger de verboden stad heette, waar alleen Philips-medewerkers toegang toe hadden.
EDIT werd georganiseerd door Stichting Trudo in samenwerking met Stichting PopEi en Stichting Theaterplan.

Op vrijdagmiddag gingen we naar het Klokgebouw in de hoop wat cultuur mee te pikken, maar het zat ons niet mee. Misschien brengt het Philips-terrein waar ik acht jaar heb gewerkt (de eerste vier jaar met veel plezier en de laatste vier jaar met veel verdriet) me tegenwoordig wel ongeluk. In elk geval waren we op de verkeerde plaats op het verkeerde moment. De grote, kale hallen waren vrijwel verlaten. Alleen decorbouwers en technici waren bezig met de voorbereidingen. Hier en daar deed een bandje een sound check en bij de catering waren wij de allereersten die iets te eten bestelden.

Na enkele uren geduld ging er toch echt iets gebeuren: We waren getuige van het openingsconcert, waar verschillende stukken van John Cage ten gehore gebracht werden en hoewel de muziek van Cage me meestal wat te onverteerbaar is, vond ik het in deze vreemde omgeving opeens heel goed tot zijn recht komen. Nee, het beroemde stuk 4'33" van Cage werd gelukkig niet gespeeld; stilte hadden we al genoeg gehad.


In de zaal stonden verschillende enorme vergrotingen van New Yorkse straattaferelen opgesteld en tijdens de muziek dwaalde ik (op mijn tenen, om geen herrie te maken met mijn naaldhakjes) door de zaal om die foto's uitgebreid te bekijken. Ik was echt even aan het genieten!

Het is de bedoeling dat het Klokgebouw een centrum voor kunstenaars wordt, maar het ademt toch wel heel sterk de sfeer van een Philips-fabriek. De karakteristieke geuren van Philips hangen in het gebouw en zullen er wel nooit meer uit gaan. En die geuren brachten bij mij herinneringen naar boven die me wat droevig stemden.
Wonderlijk is dat toch hoe sterk je reukzin aan je geheugen gekoppeld is...


<< Home