Dagboek

Vorige maand had ik al aangekondigd dat ik over het Delfts eenakterfestival wilde schrijven en dat heb ik toen ook meteen gedaan: De bezoekers van het festival verwachten dat je zo snel mogelijk met een verslag komt, net zoals ik dat vroeger altijd deed, in een soort weblog avant-la-lettre.

Voor zover het over theater gaat, heb ik dus bijna alles al verteld, het is alleen leuk om nog even te vermelden dat de Delfste koeien uiteindelijk gewonnen zijn door de spelers van "Tocht", die voorstelling die ik die avond al meteen zo geweldig vond. Ook de publieksprijs is naar die voorstelling gegaan. De prijs voor de beste regie is gewonnen door de regisseur van de jeugdtheaterschool van het VAK.

Maar ik had ook beloofd om iets te vertellen dat met transseksualiteit te maken heeft. Twee dingen die die avond zijn gebeurd zijn in dat verband belangrijk om te vermelden.
Het eerste heb ik al verteld, omdat het ook met theater verband houdt: In de rij voor de kassa ontmoette ik Wilma Keizer. Ze vertelde me dat ze bezig was met jeugdtheater, ondermeer aan een voorstelling gebaseerd op "Majlent: jongen in meisjesdagen", een boek van Ted van Lieshout (Uitg. Van Goor, 1991 - ISBN 90.00.02807-8), dat gaat over een jongen die denkt dat hij van binnen een meisje is: Hij wil moeder worden!
"Joeri wil een wonder, hij denkt dat hij beter in de wereld zou passen als hij een meisje was. Hij noteert een aantal dagen uit zijn leven, waarin hij denkt dat het wonder zal gebeuren en hij eindelijk een meisje zal worden. Om zijn droom te verwezenlijken wil Joeri gerust een aantal dingen opofferen...
'Maljent' is geschreven vanuit het oogpunt van een twaalfjarige, die er alles voor over heeft om "zijn" wonder te doen geschieden, en kan misschien voor ouders van een kind met genderidentiteitsstoornissen een blik geven op de belevingswereld van hun kind. Ook erg geschikt voor kinderen en adolescenten"

De tweede belangrijke ontmoeting die ik die avond had was met Linda. Haar achternaam ben ik nooit te weten gekomen, maar zij heeft acht jaar geleden een heel belangrijke rol gespeeld in mijn "coming out". Ze had mijn vriend F uitgenodigd om naar een feestje met een heel speciale dresscode te komen: De mannen moesten daar gekleed als vrouw verschijnen! Ik was meteen geïntersesseerd, want het leek me geweldig om me eens in het openbaar als vrouw te mogen presenteren.
Ik mocht met F mee en een stel vrienden van ons gingen ook mee. Maar eerst gingen we langs bij mijn vriendin J. Samen met J ging ik naar de slaapkamer, waar we een keuze maakten uit haar garderobe. Toen ik na een half uur weer naar beneden kwam, voelde ik me een prachtig meisje! Natuurlijk zag ik er niet uit, niet naar de maatstaven die ik nu aanleg, maar dat was voor dit feestje ook helemaal niet nodig.

Op het feest viel ik helemaal niet uit de toon. Je zag daar alles door elkaar: Een paar echte travestieten, maar ook mannen die dit normaal nooit zouden doen, maar voor dit feestje echt hun best hadden gedaan om er vrouwelijk uit te zien. En er waren mannen die over hun shirt heen een BH hadden aangetrokken en die opgevuld met meloenen of sinasappels. Het kon daar allemaal en iedereen werd in zijn waarde gelaten, de meloen-gevulde schreeuwlelijken even goed als de verlegen beginnelingen zoals ik.
Ik had een geweldige avond, ik voelde me als een vis in het water. Ik heb die avond heerlijk gedanst, ook met Linda, en ik heb iets over mezelf geleerd: Het was niet alleen heel spannend om me als vrouw te kleden, het was op een bepaalde manier ook juist heel ontspannend, alsof het zo hoorde, alsof het bij me paste!
Het heeft nog jaren geduurd, voordat ik er echt uit was wat dit betekende en nog langer voordat ik de consequenties daarvan durfde te aanvaarden, maar als Linda ons niet had uitgenodigd, had het nog veel langer geduurd!


<< Home