Dagboek

Op 22 maart heb ik kennis gemaakt met mijn nieuwe logodediste. Het gesprek was... Ja, typisch een kennismaking he. We hebben elkaar veel verteld over onszelf en over onze ervaringen met genderdysfonie. Ik ben niet de eerste transseksueel in haar praktijk, om precies te zijn: Ik ben de vierde.

Ze heeft dus vaker met dit bijltje gehakt en dat geeft in elk geval vertrouwen. Ze kwam ook heel sympatiek op me over. We hebben afgesproken dat we oefenmateriaal gaan verzamelen. Zij zou een "hutsekluts" van oefeningen voor me opzoeken en ik zou zoveel mogelijk van het oefenmateriaal meebrengen dat ik bij Pamela gebruikt heb. Toen ze die oefeningen zag, was ze wel verrast: Ze heeft zelf nog meegewerkt aan het samenstellen van oefenmateriaal voor de VU en nu herkende ze dingen terug waar ze zelf aan meegewerkt heeft!

Natuurlijk heb ik verteld op welke manieren ik mijn stem allemaal gebruik. Vooral mijn radio columns zijn dan natuurlijk interessant. Ze vroeg me of ik die 'even' op een CD'tje zou willen branden, zodat we kunnen luisteren naar mijn progressie in de afgelopen 18 maanden. Tja, ook zo'n lastige opgave. Het is ook niet voor niks dat mijn podcast zo slecht opschiet (die loopt bijna een jaar achter): Om dat te doen moet je een overzichtelijk lijstje in de juiste volgorde hebben van alles wat er op de CD moet komen. We zijn alweer maanden verder intussen en het lijstje is nog steeds niet af. Er komt ook elke twee weken weer een column bij natuurlijk, dus dat komt nooit af. Dus ik heb nog steeds geen CD gebrand...

Intussen ben ik al een keer of vier bij haar geweest. We werken vooral aan mijn ademhaling en aan de zinsmelodie. Ik ben ontzettend goed in oefeningen doen bij haar in de spreekkameer, maar nog steeds is de grote moeilijkheid het toepassen van wat ik geleerd heb in het dagelijks leven. Als ik met mijn hoofd bij mijn werk ben, dan denk ik alleen maar aan wat ik te zeggen heb en niet meer aan hoe ik het zeg, jammer genoeg.

Toch maak ik nog steeds vorderingen. Het gaat niet van de ene dag op de andere, maar dat kan nou eenmaal niet. Ik heb wel in mijn columns gemerkt dat mijn ademhalingstechniek verbeterd is: Je hoort me niet meer zo luid en storend inademen voor het begin van elke zin. Ik probeer nu meer met mijn buikademhaling te werken. Je werkt dan met kleine beetjes lucht per woord in plaats van met liters lucht om een hele zin achter elkaar uit te spreken. Dat begin ik al een beetje te leren...


<< Home