Dagboek

Vannacht is mijn 25e column uitgezonden in Gendertalk #534.
Het volledige programma is te vinden in het Gendertalk archief.
Als je alleen mijn column wilt beluisteren, kan dat hier:
http://eveliensnel.nl/audio/MAKING12.mp3
De volledige tekst staat hier.

---

Hier sta ik nou met mijn nieuwe arbeidscontract in de hand! Zal ik het tekenen? Gisteren heeft opeens de twijfel weer toegeslagen. Dit is een contract voor een jaar. In feite is dat natuurlijk gewoon een verkapte proeftijd!

Daarmee ga ik een hoop onzekerheid tegemoet. Van de andere kant: Welke zekerheid heb ik nu? Ja, ik heb een vast contract, maar ik heb al vaker gezien wat dat echt waard is: Helemaal niks; hooguit een paar maandsalarissen mee als 'gouden handdruk'. En ik vertrouw de situatie bij mijn huidige werkgever niet. Ik heb niet voor hen gekozen en zij hebben niet voor mij gekozen. Ik heb sterk het gevoel dat ze graag van me af willen. Het is alleen nog even de vraag hoe en wanneer ze dat gaan realiseren...

Laat ik verstandig zijn en zelf het initiatief in handen houden. Ik heb een bedrijf gevonden dat kiest voor mij, zoals ik ben. En ik zou er graag werken: Ze hebben een prettige sfeer en ze doen interessant werk.

Ik teken het contract en stuur het op...

---

F. is een Amerikaanse transseksuele vrouw. Ik dacht eerst dat ze een fantasienaam had opgegeven, maar dat bleek niet het geval te zijn. Ze had onder haar eigen naam een verhaal over transseksualiteit geschreven, terwijl ze volledig in "stealth" probeerde te leven, dat wil zeggen dat iedereen tegenwoordig denkt dat ze een geboren vrouw is. Dat bleek dus niet samen te gaan, daarom heeft ze me gevraagd haar naam uit dit stukje te verwijderen.

Ze heeft een uitgebreid artikel gepubliceerd onder de titel: So You Want to be a T-Girl.

In dit artikel wordt ingegaan op de vele problemen die je als transseksueel op je pad zult vinden. Daarbij gaat het over de situatie in de USA, maar veel dingen zijn ook hier in Europa van toepassing. Het is in elk geval een waarschuwing voor iedereen: denk niet lichtvaardig over het veranderen van geslacht. Van de andere kant: Als je transseksueel bent, dan komt er een moment dat je de overstap moet maken. Je zult weten wanneer het zover is en dan kun je niet anders...

---

Altijd bij elkaar, m'n armen om je heen
m'n allergrootste liefde, dat wist ik echt meteen
de allerlaatste weken, de dagen gingen snel
dichtbij komt het afscheid, moeilijk wordt het wel

Zeg dat je niet hoeft te gaan schat
dat je aan mij echt genoeg had
zeg dat je niet hoeft te gaan schat
ga schat, want je moet, ik weet je moet

Als het even kon dan, bleef ik nog een nacht bij jou
als het even kon dan, bleef ik nog een nacht bij jou
dan zou ik zeggen, dat ik op je wacht
en dat de toekomst naar ons lacht
dan zou ik zeggen voor de zoveelste keer
ik wil geen ander nooit meer

De koffers staan al buiten, de achterklep slaat dicht
een laatste lange kus in het vroege ochtendlicht
je kijkt me liefjes aan en pakt me stevig beet
ik fluister in je oor, dat ik je niet vergeet

Zeg dat je niet hoeft te gaan schat
dat je aan mij echt genoeg had
zeg dat je niet hoeft te gaan schat
ga schat, want je moet, ik weet je moet

Als het even kon dan, bleef ik nog een nacht bij jou
als het even kon dan, bleef ik nog een nacht bij jou
dan zou ik zeggen, dat ik op je wacht
en dat de toekomst naar ons lacht
dan zou ik zeggen voor de zoveelste keer
ik wil geen ander nooit meer

Nooit meer zal ik voelen, wat ik voel voor jou
ik hoop dat ik kan leven zonder jou

Kom ga nu maar, veeg je tranen weg
en onthoud heel goed, dat ik van je hou, van je houd

Nee, nee, nee, je hoeft niet te gaan schat, nee
Nee, nee, nee, je hoeft niet te gaan schat, nee

Volumia

---

Het ene moment zit ik met twee vrouwelijke collegaatjes te praten over het project waar één van hen aan werkt: Een apparaat voor voor borstonderzoek. (De technische details zullen wel geheim zijn, maar ik kan je verzekeren dat dat onderzoek een stuk prettiger zal zijn dan de huidige methode, waarbij je borst tussen twee platen ingeklemd wordt...)
Ik voel me helemaal geaccepteerd tussen deze vrouwen.

Het volgende moment loop ik over het terrein tussen onze bedrijfsgebouwen en vang ik een opmerking op van een stel mannen die zich lopen te vervelen. Op een aanstellerig, quasi-homo toontje zegt er eentje: "Eéénig meid!" Het is wel duidelijk dat hij doelt op mijn roze mantelpakje en roze handtas.
Ben ik tè roze misschien? Ach, waarschijnlijk kenden ze me nog van vroeger; iedereen hier op het terrein kent me, daar heeft het roddelcircuit wel voor gezorgd. Maar waarom kunnen mannen toch nooit eens normaal doen!

Weer even later ga ik naar de rookruimte. Ik schrik even als ik daar binnenkom: Ik zit daar meestal alleen of met mijn collega M., maar nu zitten er opeens vier mij onbekende mannen. Werkvolk, verhuizers, denk ik. Gelukkig is er nog één stoel vrij, dus ik neem plaats en ik rook, zoals ik me had voorgenomen. Ik raak zelfs met die mannen in gesprek. Het zijn rasechte Amsterdammers, dat kun je horen. Ze gedragen zich volkomen normaal en als ze de ruimte weer verlaten zegt de aanvoerder van het stel: "Nauw mefrauw, een hele faane dag nog!"
Ik heb niet zo'n hele fijne dag vrees ik, maar het doet me goed dat er toch mannen zijn die wèl normaal kunnen doen!

---

Vannacht is mijn vierentwintigste column uitgezonden in Gendertalk #532.

Alle programma's van gendertalk en al mijn columns zijn te vinden in het Gendertalk archief.

Als je alleen de column van deze week wilt beluisteren, kan dat hier:
http://eveliensnel.nl/audio/SPLIT01.mp3
De volledige tekst staat hier.

---

Vandaag is het novembernummer van Elektuur uitgekomen met daarin: Mijn eerste eigen publicatie in gedrukte vorm!
De redactie heeft me present-exemplaren toegestuurd van de vier edities van Elektuur die wereldwijd verschijnen met mijn artikel er in.
Naast de Nederlandse "Elektuur" zijn dat de Duitstalige "Elektor", de Engelstalige "Elektor Electronics" en de Franstalige "Elektor".
Ik werk al vijf jaar als free-lance vertaler voor Elektuur, maar nu is er dan eindelijk ook een eerste artikel waar mijn naam boven staat!

Het artikel gaat over E-Blocks. Dat is een systeem dat is ontwikkeld door Matrix Multimedia in Engeland. Het bestaat uit modules waarmee gemakkelijk en snel een prototype van een microcontrollersysteem is op te bouwen. Elektuur heeft me twee maanden geleden zo'n systeem toegestuurd met het verzoek om er iets over te schrijven.
Er zullen nog wel meer artikelen gaan volgen, want ik heb er meer over geschreven dan in dit eerste artikel gepubliceerd is. Bovendien ben ik van plan om met dit systeem allerlei leuke toepassingen te gaan bouwen. Op dit moment werk ik bijvoorbeeld aan... Nee, dat verklap ik niet; dat lees je wel in een toekomstig nummer van Elektuur!


Elektuur is een populair maandblad over elektronica. Het wil mensen inspireren om zich elektronica eigen te maken door het presenteren van bouwbeschrijvingen en het signaleren van ontwikkelingen in de elektronica en technische informatica. Naast de Nederlandse editie verschijnt het onder de naam Elektor in het Engels, Duits en Frans. Elektor is in meer dan 50 landen verkrijgbaar.

---

Julia en ik gaan weer eens samen naar de VU voor de 3-maandelijks controle. Op het programma staan de psycholoog, de endocrinoloog (= hormonendokter), een botscan en logopedie.

Bij de psycholoog is het heftig; ik geef aan dat ik me wil ontplooien en me geremd voel. Maar Julia heeft al zoveel van me moeten accepteren, de grens is bereikt. Ik zal maar niet te diep op de details ingaan, maar we hebben hier duidelijk een probleem. De psycholoog hoort het allemaal geduldig aan, maar spreekt geen oordeel uit. Het is iets waar Julia en ik samen uit moeten komen.

De endocrinoloog, een andere dan vorige keer, schrijft me nu weer geen kalktabletjes voor. Hij vindt dat ik met een halve liter melk per dag voldoende kalk in de voeding heb. Gelukkig heb ik nog een flinke pot van die dingen staan, ik ga die zuinig gebruiken, alleen slikken op dagen dat ik geen melk gehad heb...

De botscan is oninteressant; het is trouwens echt röntgen, geen MRI-scan zoals ik vorig jaar nog dacht. Ik snap dan ook niet waarom ik niks van metaal aan mijn lijf mag hebben, maar zelfs mijn BH moet uit.

De logopediste is enthousiast over mijn stem en presentatie. Ik kom behoorlijk vrouwelijk over. Maar toch mist mijn articulatie nog een zeker pittigheid. Ze waarschuwt me wel dat ik dit niet moet laten versloffen. Als ik geen aandacht aan mijn stem besteed kan ik terugzakken in oude, verkeerde gewoontes.
Als de logopediste even de kamer uit is, merkt Julia op dat ik tegen haar anders praat dan thuis. Ja, dat kan wel kloppen: Ik doe nu heel erg mijn best om goed over te komen; thuis ben ik daar niet de hele tijd alert op...
Ik lees opnieuw "De Vijvervrouw" en blijk nu op 145 Hz te zitten! Dat is een geweldig resultaat. Vorig jaar streefde ik ernaar om van de muzieknoot A (110 Hz) naar de muzieknoot E (150 Hz) te komen. 145 Hz zit tussen de D en de E in, dus ik ben er bijna. De logopediste is ook erg tevreden over dit resultaat. Deze toonhoogte zit echt aan de bovenkant van wat met een mannelijk strottenhoofd te realiseren is.

Tot mijn verrassing hoeft er dit keer geen bloed geprikt te worden. Gelukkig maar, want ik vind dat gedoe met naalden altijd maar eng...

---

Ga zitten want ik wil eens met je praten
Ik ben allang niet meer zo blij als toen
Nee, schrik maar niet ik wil je niet verlaten, nee-hee
Er is iets en ik kan er niks aan doen

We komen niets tekort, we hebben alles
Een kind, een huis, een auto en elkaar
Maar weet je lieve schat wat het geval is, aha
Ik zoek iets meer ik weet alleen niet wat

refr.
Is dit alles (oeh oeh oeh oeh)
Is dit alles
Is dit alles wat er is

refr.

We zijn nu net een stuk in dertien delen
Aan 't einde zijn we allemaal de klos
Hmm, en leven 't ouwe leven van zovelen
Oewaah, ik wil iets meer, ik wil een beetje los

refr.(3x)

Doe Maar - Tekst en muziek: Henny Vrienten

---

Vannacht is mijn 23e column uitgezonden in Gendertalk #530.
Het volledige programma is te vinden in het Gendertalk archief.
Als je alleen mijn column wilt beluisteren, kan dat hier:
http://eveliensnel.nl/audio/INTER12.mp3
De volledige tekst staat hier.

---

"Evelientje, wordt eens wakker! Je moet over een half uur bij de kapper zijn!"

Huh? Wat? O, nee! Mijn wekker is niet afgelopen!
Haastig ga ik me even douchen en ik schiet snel wat kleren aan. Eten? -- Geen tijd voor! Opmaken? -- Vergeet het maar! Geld? -- Ik gris snel wat mee en stop het in mijn jaszak. Contactlenzen? -- Ja, dat moet wel, ik moet autorijden...
Wat een hectische start voor een zaterdag! Ik spring in de auto en scheur naar Studio Tonny. We hebben Jos en Tonny leren kennen op de T&T-avond in maart en nu ga ik me dan eindelijk eens door hen onder handen laten nemen.

Ik kijk wel even raar op, als ik daar binnenstap: Het lijkt helemaal niet op een kapsalon! Er zijn in elk geval wel spiegels, maar die staan op een grote tafel midden in de ruimte. Aan beide kanten van de tafel zijn stoelen, maar dat zijn geen kappersstoelen. Ze zitten trouwens prima, maar ze zijn dus niet in hoogte verstelbaar. Ik hoop niet dat Jos en Tonny hier op den duur rugklachten van gaan krijgen.
Om te beginnen moet mijn haar geverfd worden. We kiezen samen een kleur uit. Het wordt goudblond, een iets warmere kleur dan ik tot nu toe had. "Sorry hoor, we vinden dat jouw gezicht dat echt nodig heeft, anders kom je zo bleekjes over." Hoezo sorry? Ik kom naar deze kapsalon toe voor advies.

Andere vrouwen hebben vaak prachtig haar, dat in brede golven over hun schouders valt, tot onderaan de schouderbladen. Dat wil ik ook! Ik heb veel haar; ik heb stevig haar; als het pas geverfd is, is het mooi van kleur. Maar het hangt als een bos uitgeplozen touw op mijn schouders!! Er zit voor mij dus voorlopig niks anders op, dan het op te steken.
Jos en Tonny hebben wel adviezen voor me: Niet te vaak wassen, wel veel borstelen, eventueel een paar hele dikke krulspelden er in zetten. Maar voorlopig gaan ze me anders knippen: Al mijn haar moet op dezelfde lengte komen. Het zal nog wel even duren voor het zover is, maar er is een begin mee gemaakt.

Tot slot steken ze mijn haar nog even prachtig voor me op. Het zag er echt geweldig uit, dus ik was meteen klaar voor de T&T-avond. De rest van de dag gaat snel voorbij en voor ik het weet moeten we alweer vertrekken naar Buurthuis "De Rondweg". Ik heb helemaal geen zin om me extra-mooi aan te kleden ofzo, ik houd gewoon dezelfde kleding aan. Dan hoef ik ook geen topje over mijn mooi-opgestoken haar heen te trekken. Even de standaard-makeup aanbrengen: Mascara, twee strategisch geplaatste stipjes oogschaduw en een beetje lipstick...

Het was geen erg drukke avond bij de T&T. Maar er was wel iets te doen: Deze maand was Lia van Beek weer eens aanwezig met een selectie uit de kleding, makeup, sieraden, pruiken en BH's uit haar winkel. Zij en haar partner waren mooi gekleed in hun 'bedrijfskleding': Allebei het zelfde mantelpakje met de naam van de winkel er op. Echt heel mooi!

Ik vond tussen de kleding een heel leuk mantelpakje voor mezelf, dat maar 30 Euro bleek te kosten. Niet te geloven! Dat kwam ook heel goed uit, omdat ik me een beetje te gewoontjes voelde in de kleding die ik vanochtend inderhaast had aangetrokken. Zo'n mantelpakje staat ontzettend sjiek en vrouwelijk. Ik heb er altijd al eentje willen hebben, maar ze zijn meestal zo duur!

We hebben trouwens ook nog twee rokken gekocht, eentje voor Julia en eentje voor mij. Lia heeft echt hele mooie spullen en ik denk dat een bezoek aan haar winkel voor beginnende transjes zeker aan te raden is! Ze kan je helpen met een transformatie van man naar vrouw. Je moet wel even een afspraak maken:

Lia's Transformation Donk 12 2360 Oud Turnhout België	Tel 0032-(0)474-678749 Fax 0032-(0)14-440169 www.lia-transformation.nl Email: Lia(apenstaartje)skynet.be
De winkel is alleen toegankelijk volgens telefonische afspraak.

Ik heb nog een uurtje zitten praten aan de bar met een Belgische travestiet die ik een jaar geleden voor het laatst gezien had. Ze komt zelden haar huis uit als vrouw, omdat ze bang is dat ze niet passabel genoeg is. Nou, volgens mij hoeft ze zich daar echt geen zorgen over te maken; ze ziet er echt prima uit: Goed postuur, nette kleding, vrouwelijk gezichtje... Niks mis mee!

Eerdere T&T-avonden: september, juli, juni, mei, april, maart, februari, januari, december, november, oktober, september 2004, augustus 2004, juli 2004, juni 2004, mei 2004 en april 2004.

---