English
Nederlands
2005-03-29
Een jaar online
Een heel jaar webloggen! Hoe hou je het vol? Ik weet het niet. Ze zeggen dat als je het langer dan vier maanden volhoudt, dat het bloggen je dan in het bloed zit...
Dat zal het dus wel zijn. Het is gewoon leuk om te doen, ik ben altijd trots als ik weer een mooie pagina gemaakt heb. En een weblog is een hoop minder werk dan een site opbouwen zonder de hulp van Blogger.
Maar de nieuwe rage is natuurlijk Ipod, "PodCasting", daar wil ik ook iets mee gaan doen. Als Adam Curry het kan, moet ik het toch ook kunnen? In twee avonden had ik de techniek onder de knie. Nog even voor de afwerking zorgen en dan kan ik om te beginnen mijn Gendertalk columns gaan PodCasten...
Dat zal het dus wel zijn. Het is gewoon leuk om te doen, ik ben altijd trots als ik weer een mooie pagina gemaakt heb. En een weblog is een hoop minder werk dan een site opbouwen zonder de hulp van Blogger.
Maar de nieuwe rage is natuurlijk Ipod, "PodCasting", daar wil ik ook iets mee gaan doen. Als Adam Curry het kan, moet ik het toch ook kunnen? In twee avonden had ik de techniek onder de knie. Nog even voor de afwerking zorgen en dan kan ik om te beginnen mijn Gendertalk columns gaan PodCasten...
2005-03-27
Erkenning
We hebben de eerste Paasdag bij mijn ouders geluncht. Zoals altijd was er volop lekker eten, maar dit keer waren er ook... cadeautjes! Mijn ouders zijn kortgeleden naar Scandinavië geweest en ze hadden voor iedereen iets meegebracht.Voor mij hadden ze een zilveren ketting met een hanger in de vorm van een gans. (Dat is natuurlijk de gans waar Nils Holgersson op gevlogen heeft.) Ik was er erg blij mee. Niet alleen omdat ik nog op zoek was naar een mooie, zilveren hanger, maar vooral omdat dit een erkenning inhoudt van mijn vrouwelijkheid. Voor hun zoon zouden ze zoiets nooit meebrengen.
Iedereen zal begrijpen hoe moeilijk het voor ouders is om te accepteren dat hun zoon in een dochter wil veranderen. Het is ook een onderwerp dat moeilijk bespreekbaar is. Maar als ze zo'n cadeau geven, zijn woorden overbodig.
2005-03-24
Remco Claassen
Het werken bij mijn nieuwe werkgever heeft zo zijn voordelen. Er worden bijvoorbeeld heel interessante lezingen georganiseerd:
Zakendoen is een kwestie van gunnen. In onderhandelingen, commerciële trajecten, promoties, relaties en tal van andere processen speelt de ratio een ondergeschikte rol: het moet u simpelweg gegund worden!
Het draait allemaal om vragen als:
Voor deze voordracht ‘de psychologie van het gunnen’ put Remco Claassen uit zijn jarenlange ervaring als verkoper, coach en trainer. Deze inzichten koppelt hij aan de visies van bekende denkers uit de psychologie en persoonlijke effectiviteit.
Remco Claassen is directeur van ADVANCE Leadership Development BV, een trainings- en adviesbureau dat zich richt op de ontwikkeling van talent op het gebied van leiderschap en effectiviteit.
Hij is één van de meest gevraagde en best beoordeelde trainers van Nederland.
Remco gaf ons dus een korte, zeer korte inleiding in de 'gunnologie'. Zijn workshop die normaal drie en een halve dag duurt, moest hier gecomprimeerd worden tot anderhalf uur. Het was een geweldige performance, hij zou met deze show zo als cabaretier in het theater kunnen gaan staan!
Weet je wat een paradigma is? "Een denkwijze", zei ik. Ja, zoiets, het is "jouw werkelijkheid", de wereld zoals jij denkt dat die is. En die paradigma's zijn erg "self fulfilling".
We laten namelijk anderen voelen wat zij van ons vinden. Als jij al van te voren denkt, dat iemand een klootzak is, dan voelt hij dat aan. En daardoor gaat hij zich bijna automatisch als een klootzak gedragen, in elk geval ga je dat zo voelen. (Ik ken dat mechanisme zelf heel goed, want dit is de manier om als (transseksuele) vrouw geaccepteerd te worden: Ik ga er van uit dat ik geaccepteerd zal worden en dan gebeurt dat ook.)
We doen een spelletje "responsief", waaruit blijkt dat we automatisch doen wat er gezegd wordt, zelfs als het niet als commando bedoeld is.
Remco vertelt over de Amygdala en de Thalamus in de hersenen. Elkaars tegenpolen. De Amygdala is erg kinderlijk. Die wordt dan ook in de eerste zeven levensjaren 'gevuld'. De Thalamus houdt herinneringen vast over oorzaak en gevolg. Ze zijn verbonden via... de Hypofyse (daar heb je hem weer)!
Als iemand je benadeelt, roept de Amygdala: "Schoppen! Slaan! Spugen!", maar de Thalamus zegt: "Zou je dat nou wel doen?" (Heel herkenbaar. Ik heb ook wel eens tegenover mijn vroegere baas gezeten en een sterke aanvechting gevoeld om hem op zijn bek te slaan, maar ja, dat doe je niet.)
We zouden willen, dat de "klootzakken" in onze omgeving veranderen, maar helaas: "Mensen kunnen en willen veranderen, maar ze willen niet veranderd worden."
Voor iedereen die je kent, houd je een 'Emotional Bank Account' bij.
Daarop kunnen ze 'plussen' en 'minnen'. Zelfs rente werkt: Na iemands dood groeit het saldo door, positief of negatief.
Maar moet je hier dan altijd rekening mee houden? Dat is toch niet vol te houden? "Nee hoor", zegt Remco, terwijl hij heftig van "ja" knikt... "Lastig he? Probeer het maar te zien als een spel van Manipu-Helpen(TM), dat maakt het gemakkelijker..."
Een geslaagde avond met een geweldige performance! Ik zou graag eens aan zo'n workshop van Remco willen meedoen.
Zakendoen is een kwestie van gunnen. In onderhandelingen, commerciële trajecten, promoties, relaties en tal van andere processen speelt de ratio een ondergeschikte rol: het moet u simpelweg gegund worden!
Het draait allemaal om vragen als:
- Hoe komt het toch dat sommigen een streepje voor hebben en anderen geen goed kunnen doen?
- Welke wereld gaat er schuil achter ‘gunnen en gegund worden’?
- Hoe kunt u de grip op gun-gedrag vergroten?
- Welke veranderingsprocessen vinden plaats bij de gunst-verlener en hoe kunt u hier een effectieve invloed op hebben?
- Welke munitie heeft u zelf in het gunningsproces (Gunpowder)?
Voor deze voordracht ‘de psychologie van het gunnen’ put Remco Claassen uit zijn jarenlange ervaring als verkoper, coach en trainer. Deze inzichten koppelt hij aan de visies van bekende denkers uit de psychologie en persoonlijke effectiviteit.
Remco Claassen is directeur van ADVANCE Leadership Development BV, een trainings- en adviesbureau dat zich richt op de ontwikkeling van talent op het gebied van leiderschap en effectiviteit.
Hij is één van de meest gevraagde en best beoordeelde trainers van Nederland.
Remco gaf ons dus een korte, zeer korte inleiding in de 'gunnologie'. Zijn workshop die normaal drie en een halve dag duurt, moest hier gecomprimeerd worden tot anderhalf uur. Het was een geweldige performance, hij zou met deze show zo als cabaretier in het theater kunnen gaan staan!
Weet je wat een paradigma is? "Een denkwijze", zei ik. Ja, zoiets, het is "jouw werkelijkheid", de wereld zoals jij denkt dat die is. En die paradigma's zijn erg "self fulfilling".
We laten namelijk anderen voelen wat zij van ons vinden. Als jij al van te voren denkt, dat iemand een klootzak is, dan voelt hij dat aan. En daardoor gaat hij zich bijna automatisch als een klootzak gedragen, in elk geval ga je dat zo voelen. (Ik ken dat mechanisme zelf heel goed, want dit is de manier om als (transseksuele) vrouw geaccepteerd te worden: Ik ga er van uit dat ik geaccepteerd zal worden en dan gebeurt dat ook.)
We doen een spelletje "responsief", waaruit blijkt dat we automatisch doen wat er gezegd wordt, zelfs als het niet als commando bedoeld is.
Remco vertelt over de Amygdala en de Thalamus in de hersenen. Elkaars tegenpolen. De Amygdala is erg kinderlijk. Die wordt dan ook in de eerste zeven levensjaren 'gevuld'. De Thalamus houdt herinneringen vast over oorzaak en gevolg. Ze zijn verbonden via... de Hypofyse (daar heb je hem weer)!
Als iemand je benadeelt, roept de Amygdala: "Schoppen! Slaan! Spugen!", maar de Thalamus zegt: "Zou je dat nou wel doen?" (Heel herkenbaar. Ik heb ook wel eens tegenover mijn vroegere baas gezeten en een sterke aanvechting gevoeld om hem op zijn bek te slaan, maar ja, dat doe je niet.)
We zouden willen, dat de "klootzakken" in onze omgeving veranderen, maar helaas: "Mensen kunnen en willen veranderen, maar ze willen niet veranderd worden."
Voor iedereen die je kent, houd je een 'Emotional Bank Account' bij.
Daarop kunnen ze 'plussen' en 'minnen'. Zelfs rente werkt: Na iemands dood groeit het saldo door, positief of negatief.
Maar moet je hier dan altijd rekening mee houden? Dat is toch niet vol te houden? "Nee hoor", zegt Remco, terwijl hij heftig van "ja" knikt... "Lastig he? Probeer het maar te zien als een spel van Manipu-Helpen(TM), dat maakt het gemakkelijker..."
Een geslaagde avond met een geweldige performance! Ik zou graag eens aan zo'n workshop van Remco willen meedoen.
2005-03-23
Bestuurlijke Vernieuwing
Zou het nu echt over zijn? Is de direct gekozen burgemeester van de baan? Zijn we verlost van het idee van een districtenstelsel? Ik hoop het maar.
Volgens mij hebben we al een gekozen burgemeester: De burgemeester van Maastricht is onlangs gekozen tot de beste burgemeester van Nederland. Mooi! Eén direct gekozen burgemeester in het land vind ik ruimschoots genoeg.
Wat moet straks een VVD-burgemeester met een PvdA-gemeenteraad? Of andersom? Dat botst! Als de burgemeester gekozen moet worden, dan moet de gemeenteraad dat doen.
Ik begrijp die ideeën van D66 helemaal niet. Die voorstellen van D66 voeren ons rechtstreeks naar een twee-partijenstelsel. Ik heb dat al eerder uitgelegd. En geloof mij: D66 zal niet één van die twee partijen zijn. Voor D66 zelf is het dus zelfmoord.
Wat wil die partij dan? Dat de meerderheid van het volk over alles beslist? In een referendum misschien? Is dat democratie? Nou, niet precies. Zaterdag zagen we nog Plato in het programma Kopspijkers. Hij was opgestaan uit zijn graf om nogmaals uit te leggen, dat democratie betekent dat het volk intelligente vertegenwoordigers kiest en dat die dan de beslissingen gaan nemen.
Volgens mij hebben we al een gekozen burgemeester: De burgemeester van Maastricht is onlangs gekozen tot de beste burgemeester van Nederland. Mooi! Eén direct gekozen burgemeester in het land vind ik ruimschoots genoeg.
Wat moet straks een VVD-burgemeester met een PvdA-gemeenteraad? Of andersom? Dat botst! Als de burgemeester gekozen moet worden, dan moet de gemeenteraad dat doen.
Ik begrijp die ideeën van D66 helemaal niet. Die voorstellen van D66 voeren ons rechtstreeks naar een twee-partijenstelsel. Ik heb dat al eerder uitgelegd. En geloof mij: D66 zal niet één van die twee partijen zijn. Voor D66 zelf is het dus zelfmoord.
Wat wil die partij dan? Dat de meerderheid van het volk over alles beslist? In een referendum misschien? Is dat democratie? Nou, niet precies. Zaterdag zagen we nog Plato in het programma Kopspijkers. Hij was opgestaan uit zijn graf om nogmaals uit te leggen, dat democratie betekent dat het volk intelligente vertegenwoordigers kiest en dat die dan de beslissingen gaan nemen.
2005-03-22
Iederwijs
Laatst had ik een heel enthousiast verhaal over de Iederwijs-scholen. Nu heeft iemand van het CDA geroepen, dat zulke scholen veredelde speeltuinen zijn en dat de leerlingen daar niks leren.
Wie heeft er nu gelijk? Ik denk nog steeds dat de kinderen wel degelijk goed onderwijs krijgen op een Iederwijs-school. Ze leren heus wel rekenen en taal. Elk kind wordt individueel in de gaten gehouden en als het bepaalde dingen niet leert, dan wordt er gekeken hoe dat komt en wat daar aan te doen is.
Eén ding leren ze echter niet, vrees ik: De discipline om naar werk te doen en ontzag voor hun meerderen. Zelf heb ik dat wel geleerd. Dat wordt wel van mensen gevraagd in onze samenleving. Het is alleen de vraag of dat mij wel vooruit helpt...
Wie heeft er nu gelijk? Ik denk nog steeds dat de kinderen wel degelijk goed onderwijs krijgen op een Iederwijs-school. Ze leren heus wel rekenen en taal. Elk kind wordt individueel in de gaten gehouden en als het bepaalde dingen niet leert, dan wordt er gekeken hoe dat komt en wat daar aan te doen is.
Eén ding leren ze echter niet, vrees ik: De discipline om naar werk te doen en ontzag voor hun meerderen. Zelf heb ik dat wel geleerd. Dat wordt wel van mensen gevraagd in onze samenleving. Het is alleen de vraag of dat mij wel vooruit helpt...
2005-03-20
Negende column
Het is weer zo ver! Mijn negende column is zojuist uitgezonden door Gendertalk op WMBR. Dit keer heb ik een stel meiden van de chat van TSSupport weten mee te lokken om ook te luisteren...
Vanaf volgende week staat dit programma in het archief van Gendertalk online.
Maar je kunt de column ook, nu meteen, hier beluisteren:
http://www.eveliensnel.nl/UTG21S.WAV
De volledige tekst vind je hier.
Vanaf volgende week staat dit programma in het archief van Gendertalk online.
Maar je kunt de column ook, nu meteen, hier beluisteren:
http://www.eveliensnel.nl/UTG21S.WAV
De volledige tekst vind je hier.
2005-03-17
Jongeren en Seks
Er is vandaag een onderzoeksrapport uitgekomen over de sekservaringen van jongeren. En dat bevestigt min of meer wat ik gisteren geschreven heb: Gemiddeld hebben jongeren voor het eerst seks op 15-jarige leeftijd. En vaak is dat (vooral bij meisjes) tegen hun wil. Blijkbaar is het nog steeds niet duidelijk dat als een meisje 'nee' zegt, dat ze dan ook 'nee' bedoelt...
Mijn eerste ervaring was toen ik 22 was. Dat was niet echt tegen mijn wil, maar het viel me wel ontzettend tegen; meer wil ik daar niet over zeggen...
Mijn eerste ervaring was toen ik 22 was. Dat was niet echt tegen mijn wil, maar het viel me wel ontzettend tegen; meer wil ik daar niet over zeggen...
2005-03-16
Krols
Het is lente en dat is te merken. Al een paar dagen is er een kater met meer dan gewone belangstelling voor onze poes. Maar onze poes is gesteriliseerd. Ze moet helemaal niks hebben van zijn toenaderingspogingen.
Het is gewoon zielig om aan te zien. Die kater blijft maar zitten wachten in onze tuin. Hij kan uren naar onze poes staan te kijken. Ze heeft al een paar keer naar hem uitgehaald, als hij haar te na kwam, maar hij geeft het gewoon niet op!
Is dit nou typisch mannelijk gedrag? Is dit hoe een man een vrouw verovert? Ik weet het niet, ik heb dat nooit gekend. Ik heb me nooit zo gedragen. "Als een meisje nee zegt, dan bedoelt ze ook nee", had ik geleerd en dat leek me ook heel logisch.
Maar misschien blijven 'echte mannen' langer aandringen? Het gedrag van mannen stond me altijd al tegen en tegenwoordig zie ik nog veel scherper hoe lomp ze zich gedragen dan vroeger, toen ik nog probeerde erbij te horen...
Het is gewoon zielig om aan te zien. Die kater blijft maar zitten wachten in onze tuin. Hij kan uren naar onze poes staan te kijken. Ze heeft al een paar keer naar hem uitgehaald, als hij haar te na kwam, maar hij geeft het gewoon niet op!
Is dit nou typisch mannelijk gedrag? Is dit hoe een man een vrouw verovert? Ik weet het niet, ik heb dat nooit gekend. Ik heb me nooit zo gedragen. "Als een meisje nee zegt, dan bedoelt ze ook nee", had ik geleerd en dat leek me ook heel logisch.
Maar misschien blijven 'echte mannen' langer aandringen? Het gedrag van mannen stond me altijd al tegen en tegenwoordig zie ik nog veel scherper hoe lomp ze zich gedragen dan vroeger, toen ik nog probeerde erbij te horen...
2005-03-14
Wat is het geslacht van je hersenen?
Ik heb even een testje gedaan. De uitslag is:
"Your Brain is 66.67% Female, 33.33% Male
Your brain leans female
You think with your heart, not your head
Sweet and considerate, you are a giver
But you're tough enough not to let anyone take advantage of you!"
What Gender Is Your Brain?
Is dit nu het 'wetenschappelijk bewijs' dat ik zo graag wil hebben? Ik dacht het niet! Ik betwijfel ook of de laatste regel wel klopt...
En hoe scoren jullie?
"Your Brain is 66.67% Female, 33.33% Male
Your brain leans female
You think with your heart, not your head
Sweet and considerate, you are a giver
But you're tough enough not to let anyone take advantage of you!"
What Gender Is Your Brain?
Is dit nu het 'wetenschappelijk bewijs' dat ik zo graag wil hebben? Ik dacht het niet! Ik betwijfel ook of de laatste regel wel klopt...
En hoe scoren jullie?
2005-03-09
Huiswerk
Vroeger maakten wij ons huiswerk zelf. Maar tegenwoordig proberen veel mensen werk te besparen, door gebruik te maken van Internet. Zo ontving ik vandaag het volgende verzoek:
"ik ben op school bezig met een project over configuration management en nou ben ik op zoek naar een configuration management plan. Ik las op uw site dat u er een heeft gemaakt. Zou u mij deze willen sturen?"
Zo werkt het natuurlijk niet! De configuratiebeheerplannen die ik heb gemaakt (in totaal een stuk of tien), zijn altijd toegesneden op de situatie bij de klant en in het project. Ze bevatten dan ook klantspecifieke gegevens, die ik nooit aan anderen kan geven. Daar komt bij dat ik niet denk dat iemand er veel van leert om het werk van iemand anders te kopieren.
Wil je een goed configuratiebeheerplan schrijven, dan moet je opschrijven hoe je voor jouw project de tien belangrijke activiteiten van configuratiebeheer gaat uitvoeren. Een goede plek om uit te vinden welke dat zijn is het Software Engineering Institute van Carnegie Mellon University (http://www.sei.cmu.edu/).
Nou was dit een heel beleefde vraag en daar heb ik dan ook een fatsoenlijk antwoord op gestuurd. Het kan veel en veel erger. Onlangs kwam ik tussen de statistieken van mijn pagina's een query tegen die iemand op Google had ingevoerd:
"1. Wat vind je zelf van transseksualiteit? Wat zou je doen als je iemand kende die transseksueel is?"
Heb je het ooit zo zout gegeten? Hier heeft iemand letterlijk de vraag die zijn leraar hem gesteld heeft gekopieerd naar het zoekvenster van Google! Hij heeft zelfs niet de moeite genomen om het nummer van de vraag weg te laten. Zodoende weten we dat dit de eerste vraag van zijn huiswerk was.
Er wordt hier duidelijk naar de persoonlijke mening van de student gevraagd. Het lijkt me buitengewoon dom om jouw persoonlijke mening te gaan zoeken op Internet! Die is daar niet te vinden, want die vind je in jezelf!
Ook voor de manier waarop deze student met Google werkt, scoort hij hiermee bij mij een zware onvoldoende. Als je deze zoekopdracht invoert bij Google, kun je zien dat het echt meer geluk dan wijsheid was, dat deze student toch nog op mijn site belandde.
Je moet natuurlijk nooit de vraag letterlijk kopieren. Je moet je zoekopdracht zo formuleren, dat hij lijkt op het soort antwoorden dat je hoopt te vinden. Bijvoorbeeld: "Transseksualiteit persoonlijke mening"
Ondanks dit alles moet ik tot mijn spijt opmerken, dat de leerlingen die op school het beste waren in spieken in onze maatschappij beter terecht zijn gekomen, dan de leerlingen die hard werkten en zelf met de goede antwoorden kwamen...
Nee, dat is niet eerlijk, maar onze maatschappij is ook niet eerlijk
...
"ik ben op school bezig met een project over configuration management en nou ben ik op zoek naar een configuration management plan. Ik las op uw site dat u er een heeft gemaakt. Zou u mij deze willen sturen?"
Zo werkt het natuurlijk niet! De configuratiebeheerplannen die ik heb gemaakt (in totaal een stuk of tien), zijn altijd toegesneden op de situatie bij de klant en in het project. Ze bevatten dan ook klantspecifieke gegevens, die ik nooit aan anderen kan geven. Daar komt bij dat ik niet denk dat iemand er veel van leert om het werk van iemand anders te kopieren.
Wil je een goed configuratiebeheerplan schrijven, dan moet je opschrijven hoe je voor jouw project de tien belangrijke activiteiten van configuratiebeheer gaat uitvoeren. Een goede plek om uit te vinden welke dat zijn is het Software Engineering Institute van Carnegie Mellon University (http://www.sei.cmu.edu/).
Nou was dit een heel beleefde vraag en daar heb ik dan ook een fatsoenlijk antwoord op gestuurd. Het kan veel en veel erger. Onlangs kwam ik tussen de statistieken van mijn pagina's een query tegen die iemand op Google had ingevoerd:
"1. Wat vind je zelf van transseksualiteit? Wat zou je doen als je iemand kende die transseksueel is?"
Heb je het ooit zo zout gegeten? Hier heeft iemand letterlijk de vraag die zijn leraar hem gesteld heeft gekopieerd naar het zoekvenster van Google! Hij heeft zelfs niet de moeite genomen om het nummer van de vraag weg te laten. Zodoende weten we dat dit de eerste vraag van zijn huiswerk was.
Er wordt hier duidelijk naar de persoonlijke mening van de student gevraagd. Het lijkt me buitengewoon dom om jouw persoonlijke mening te gaan zoeken op Internet! Die is daar niet te vinden, want die vind je in jezelf!
Ook voor de manier waarop deze student met Google werkt, scoort hij hiermee bij mij een zware onvoldoende. Als je deze zoekopdracht invoert bij Google, kun je zien dat het echt meer geluk dan wijsheid was, dat deze student toch nog op mijn site belandde.
Je moet natuurlijk nooit de vraag letterlijk kopieren. Je moet je zoekopdracht zo formuleren, dat hij lijkt op het soort antwoorden dat je hoopt te vinden. Bijvoorbeeld: "Transseksualiteit persoonlijke mening"
Ondanks dit alles moet ik tot mijn spijt opmerken, dat de leerlingen die op school het beste waren in spieken in onze maatschappij beter terecht zijn gekomen, dan de leerlingen die hard werkten en zelf met de goede antwoorden kwamen...
Nee, dat is niet eerlijk, maar onze maatschappij is ook niet eerlijk
...2005-03-08
Kilometervreter
Gisteren naar Rotterdam met de auto, vandaag naar Amsterdam. Zo maak je heel wat kilometers! Gisteren was het in totaal 241 kilometer en vandaag 255 kilometer, totaal: 496 kilometer. Bij die afstand heeft onze Twingo 31 liter benzine gedronken, dus dat is een verbruik van 1:16. Niet slecht dacht ik! Dat wil ik een SUV nog wel eens zien doen! En toen ik thuiskwam, sprong Julia in de Twingo en ze ging er weer mee naar Rotterdam!
Ja, ik was naar Amsterdam, naar de VU. Ik heb een gesprek met mijn psycholoog gehad en eentje met de endocrinoloog. Mijn bloeddruk is gemeten en ik heb de gebruikelijke 35 ml bloed geplengd. Ik ben ook nog gewogen, met mijn schoenen en al mijn kleding aan! En toch woog ik maar 64 kilo. Thuis had ik mezelf vorige week nog in mijn blootje gemeten en toen was het 65 kilo! Een van die weegschalen is stuk! Of zou het komen doordat ik zo'n lege maag had? Ik had ontzettende honger...
Na de 18 maanden 'Real-Life Test' komt bij de VU ook nog eens een wachttijd van 9 maanden kijken, voordat je geopereerd kunt worden. Als ik dat in mijn geval uitreken, kom ik uit op maart 2007. Het lijkt wel of de datum steeds verder weg komt te liggen, in plaats van dichterbij.
Wat valt er verder over te vertellen? Het gaat goed. Ik ben erg blij met mijn vrouwelijke hormonen. Ik wil ze geen dag meer missen!
Vandaag ontmoette ik bij de VU Chantal. Leuk om iemand die je alleen van Internet kent nu eens in het echt te ontmoeten! Op het besloten forum van transcommunity.nl had ik haar beloofd om haar schouders te masseren, maar er bleef me alleen tijd voor een schouderklopje. Ook haar afspraak blijkt goed verlopen te zijn: Ze is met de VU tot een akkoord gekomen over de datum dat ze met oestrogeen mag beginnen.
Ja, ik was naar Amsterdam, naar de VU. Ik heb een gesprek met mijn psycholoog gehad en eentje met de endocrinoloog. Mijn bloeddruk is gemeten en ik heb de gebruikelijke 35 ml bloed geplengd. Ik ben ook nog gewogen, met mijn schoenen en al mijn kleding aan! En toch woog ik maar 64 kilo. Thuis had ik mezelf vorige week nog in mijn blootje gemeten en toen was het 65 kilo! Een van die weegschalen is stuk! Of zou het komen doordat ik zo'n lege maag had? Ik had ontzettende honger...
Na de 18 maanden 'Real-Life Test' komt bij de VU ook nog eens een wachttijd van 9 maanden kijken, voordat je geopereerd kunt worden. Als ik dat in mijn geval uitreken, kom ik uit op maart 2007. Het lijkt wel of de datum steeds verder weg komt te liggen, in plaats van dichterbij.
Wat valt er verder over te vertellen? Het gaat goed. Ik ben erg blij met mijn vrouwelijke hormonen. Ik wil ze geen dag meer missen!
Vandaag ontmoette ik bij de VU Chantal. Leuk om iemand die je alleen van Internet kent nu eens in het echt te ontmoeten! Op het besloten forum van transcommunity.nl had ik haar beloofd om haar schouders te masseren, maar er bleef me alleen tijd voor een schouderklopje. Ook haar afspraak blijkt goed verlopen te zijn: Ze is met de VU tot een akkoord gekomen over de datum dat ze met oestrogeen mag beginnen.
2005-03-07
Een zware dag
Welnu, mijn verhuizing is een feit! Ik heb de kamer waar ik jaren gewerkt heb moeten verlaten en ik heb mijn intrek genomen in de ruimte waar alle slachtoffers van de reorganisatie bijeen gedreven worden. Ik had het best nog een paar dagen kunnen rekken, maar wat schiet je daar uiteindelijk mee op? Nu was ik nog in de gelegenheid om een stoel en een kast te kiezen in onze nieuwe ruimte. De mensen die daar als laatsten aankomen zullen genoegen moeten nemen met het meubilair dat is overgebleven.
Ik was vandaag extra vroeg begonnen, omdat ik na het werk weer naar de groepsbijeenkomst van Humanitas in Rotterdam wilde. Jammer genoeg weten we vaak niet meer dan een week van te voren, wanneer die zullen plaatsvinden en dat is veel te kort om nog een vrije middag aan te vragen. Dankzij onze flexibele werktijden lukte het vandaag ook zonder er een vrije middag aan te besteden.
We hebben weer een fijne bijeenkomst gehad, deze keer. Gelukkig was onze vaste groepsleider, Els, weer hersteld van haar ziekte. Ze schijnt echt flink ziek geweest te zijn! En daarmee was de avond meteen weer heel anders ingericht dan vorige maand. Toen trad Els' collega op als vervangster, maar ze trok zich al na vijf minuten terug met één van de groepsleden, die emotioneel teveel geraakt werd door de bijeenkomst. Ze kwam toen pas terug om acht uur om te vertellen, dat het acht uur was en dat de sessie was afgelopen. Ik dacht toen nog: "Mooi, dan hebben we nog een half uur." Maar dat was niet de bedoeling: De sessie was echt afgelopen! We voelden ons toen duidelijk onbevredigd en we spraken af dat we het onderwerp "Werk en Transseksualiteit" de volgende keer opnieuw zouden oppakken.
Daar reis je dan 120 kilometer voor en na afloop weer 120 kilometer terug! Ik had me voorgenomen om deze sessies voorlopig niet meer bij te wonen als het vandaag weer zo zou gaan, maar dat was gelukkig niet het geval.
We begonnen vandaag met een rondje, waarin iedereen zich kon voorstellen aan de groep... En verder zijn we niet gekomen! Dat geeft ook niks, want de verhalen van de mensen die zich voorstellen bieden vaak al zoveel gespreksstof, dat je aan het thema niet eens toekomt! Ik heb verteld dat ik al 31 maanden als vrouw leef en dat de VU daarvan slechts 3 maanden erkent: De 3 maanden dat ik aan de oestrogeen ben! En ik vertelde dat ik met logopedie bezig ben. Tja, toen moest ik natuurlijk een stukje vrouwelijke spraak laten horen... Voor ik het wist, zat ik te vertellen over het voorlezen van verhaaltjes en over mijn column bij WMBR... Dus ik heb weer reclame voor mijn website zitten maken. Ik kon het niet helpen, het ging vanzelf...
Iemand zei, dat mijn stem tamelijk zwoel overkwam. Dat betekent waarschijnlijk, dat er toch nog teveel lage tonen in zaten. "Ja, telefoonseks ga ik ook nog doen!" was mijn reactie...
Maar het thema "Werk en Transseksualiteit" blijft dus opnieuw staan voor volgende maand.
Ik was vandaag extra vroeg begonnen, omdat ik na het werk weer naar de groepsbijeenkomst van Humanitas in Rotterdam wilde. Jammer genoeg weten we vaak niet meer dan een week van te voren, wanneer die zullen plaatsvinden en dat is veel te kort om nog een vrije middag aan te vragen. Dankzij onze flexibele werktijden lukte het vandaag ook zonder er een vrije middag aan te besteden.
We hebben weer een fijne bijeenkomst gehad, deze keer. Gelukkig was onze vaste groepsleider, Els, weer hersteld van haar ziekte. Ze schijnt echt flink ziek geweest te zijn! En daarmee was de avond meteen weer heel anders ingericht dan vorige maand. Toen trad Els' collega op als vervangster, maar ze trok zich al na vijf minuten terug met één van de groepsleden, die emotioneel teveel geraakt werd door de bijeenkomst. Ze kwam toen pas terug om acht uur om te vertellen, dat het acht uur was en dat de sessie was afgelopen. Ik dacht toen nog: "Mooi, dan hebben we nog een half uur." Maar dat was niet de bedoeling: De sessie was echt afgelopen! We voelden ons toen duidelijk onbevredigd en we spraken af dat we het onderwerp "Werk en Transseksualiteit" de volgende keer opnieuw zouden oppakken.
Daar reis je dan 120 kilometer voor en na afloop weer 120 kilometer terug! Ik had me voorgenomen om deze sessies voorlopig niet meer bij te wonen als het vandaag weer zo zou gaan, maar dat was gelukkig niet het geval.
We begonnen vandaag met een rondje, waarin iedereen zich kon voorstellen aan de groep... En verder zijn we niet gekomen! Dat geeft ook niks, want de verhalen van de mensen die zich voorstellen bieden vaak al zoveel gespreksstof, dat je aan het thema niet eens toekomt! Ik heb verteld dat ik al 31 maanden als vrouw leef en dat de VU daarvan slechts 3 maanden erkent: De 3 maanden dat ik aan de oestrogeen ben! En ik vertelde dat ik met logopedie bezig ben. Tja, toen moest ik natuurlijk een stukje vrouwelijke spraak laten horen... Voor ik het wist, zat ik te vertellen over het voorlezen van verhaaltjes en over mijn column bij WMBR... Dus ik heb weer reclame voor mijn website zitten maken. Ik kon het niet helpen, het ging vanzelf...
Iemand zei, dat mijn stem tamelijk zwoel overkwam. Dat betekent waarschijnlijk, dat er toch nog teveel lage tonen in zaten. "Ja, telefoonseks ga ik ook nog doen!" was mijn reactie...
Maar het thema "Werk en Transseksualiteit" blijft dus opnieuw staan voor volgende maand.
2005-03-06
Achtste Column
Tja, zo is er wekenlang geen nieuwe column te horen en nu dan opeens twee weken achter elkaar! Ik heb het zelf niet kunnen horen, want deze is uitgezonden op het moment dat ik bezig was met opruimen en schoonmaken in het buurthuis, nadat de gasten van onze T&T-avond vertrokken waren.
Ik ben altijd benieuwd hoe mijn column wordt ingepast in de rest van het programma, maar dat zal ik dus pas kunnen horen als deze aflevering volgende week in hun archief verschijnt.
De column zelf kun je nu al online beluisteren op deze URL: http://eveliensnel.nl/audio/MV2MA13.mp3
De volledig tekst vind je hier.
Ik ben altijd benieuwd hoe mijn column wordt ingepast in de rest van het programma, maar dat zal ik dus pas kunnen horen als deze aflevering volgende week in hun archief verschijnt.
De column zelf kun je nu al online beluisteren op deze URL: http://eveliensnel.nl/audio/MV2MA13.mp3
De volledig tekst vind je hier.
2005-03-05
Het Betere Barwerk
Zaterdag was ik weer aan de beurt om bardienst te doen op onze maandelijkse T&T-avond. Vorige keer had ik aangegeven dat ik niet tevreden was over de bijdrage die de andere vrijwilligster achter de bar leverde en dat ik dus niet meer met haar wilde samenwerken. Dat heeft geholpen! Dit keer werkte ik samen met iemand die veel ervaring had en flink de handen uit de mouwen stak! Geweldig, dat maakt het werk een stuk leuker. Het is nog steeds zwaar, maar er komt geen ergernis meer bij kijken. Zo is het heel fijn werk om te doen. Je neemt op zo'n avond honderden bestellingen aan en je helpt de mensen vriendelijk en correct. Daar zijn ze blij mee en dus krijg je waardering voor je werk! Heel anders dan in mijn dagelijkse werk...
Overigens heb ik dat andere meiske sindsdien wat beter leren kennen en ik weet nu, dat zij haar partner is kwijtgeraakt door een nare ziekte en dat ze nu, naast een volledige baan, in haar eentje opdraait voor het huishouden in een gezin met vier kinderen. Bovendien zit ze in hetzelfde proces als ik: Ze is kortgeleden begonnen met het gebruik van vrouwelijke hormonen. Als je dat allemaal optelt, begrijp je wat beter hoe het komt dat ze achter de bar niet functioneerde. Ik ben niet boos meer op haar.
Vanwege de toestand van de wegen waren de dames van de laserontharing vandaag niet aanwezig. En onze disk-jockey Sylvia was wel aanwezig, maar ze had haar apparatuur thuis gelaten, dus ze moest improviseren met de geluidsinstallatie van het buurthuis zelf. Ook een van de gasten die een demonstratie zou komen geven, had die afspraak afgezegd. We moesten dus een hoop elementen missen, maar het werd toch een heel geslaagde avond. Het was erg gezellig en druk.
Er waren ook meerdere mensen die vandaag voor het eerst kwamen. Dat kan te maken hebben met een TV-programma, dat vorige week te zien was bij Omroep Brabant. Onze gastvrouwe, Yvon, die op haar werk gewoon als man verschijnt, trad op in het programma 'Olifantendoders'. Daarin vertelde ze over haar travestie en ze kwam zowel in mannenkleding als in vrouwenkleding in beeld. Dit programma is ingeslagen als een bom! Werkelijk iedereen had het gezien en Yvon heeft enorm veel positieve reacties gekregen: Op het werk, in de buurt en ook van volslagen onbekenden!
Het is voor de nieuwkomers een enorme stap om voor de eerste keer naar zo'n T&T-avond te komen en dan is Julia, die aan de kassa zit, al een eerste opvang. Zij heeft echt een talent om mensen op hun gemak te stellen en dat kwam deze avond weer goed van pas. Als ze eenmaal binnen zijn, neemt Yvon ze onder haar hoede en dan kunnen ze met haar een gesprek onder vier ogen hebben. Er wordt op zulke avonden echt heel goed werk gedaan met deze opvang.
Er was ook nog iemand, die mij kende van het werk. Ik kende hem niet, maar dat is niet zo verwonderlijk. Iedereen kent mij natuurlijk, daar zorgt het geruchtencircuit wel voor. Maar zo zie je maar, dat ik niet de enige ben met transgendergevoelens in mijn werkomgeving. De meesten komen daar niet voor uit en dat is ook niet nodig als je genderdysforie minder sterk is dan bij mij...
Eerdere T&T-avonden: februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei en april.
Overigens heb ik dat andere meiske sindsdien wat beter leren kennen en ik weet nu, dat zij haar partner is kwijtgeraakt door een nare ziekte en dat ze nu, naast een volledige baan, in haar eentje opdraait voor het huishouden in een gezin met vier kinderen. Bovendien zit ze in hetzelfde proces als ik: Ze is kortgeleden begonnen met het gebruik van vrouwelijke hormonen. Als je dat allemaal optelt, begrijp je wat beter hoe het komt dat ze achter de bar niet functioneerde. Ik ben niet boos meer op haar.
Vanwege de toestand van de wegen waren de dames van de laserontharing vandaag niet aanwezig. En onze disk-jockey Sylvia was wel aanwezig, maar ze had haar apparatuur thuis gelaten, dus ze moest improviseren met de geluidsinstallatie van het buurthuis zelf. Ook een van de gasten die een demonstratie zou komen geven, had die afspraak afgezegd. We moesten dus een hoop elementen missen, maar het werd toch een heel geslaagde avond. Het was erg gezellig en druk.
Er waren ook meerdere mensen die vandaag voor het eerst kwamen. Dat kan te maken hebben met een TV-programma, dat vorige week te zien was bij Omroep Brabant. Onze gastvrouwe, Yvon, die op haar werk gewoon als man verschijnt, trad op in het programma 'Olifantendoders'. Daarin vertelde ze over haar travestie en ze kwam zowel in mannenkleding als in vrouwenkleding in beeld. Dit programma is ingeslagen als een bom! Werkelijk iedereen had het gezien en Yvon heeft enorm veel positieve reacties gekregen: Op het werk, in de buurt en ook van volslagen onbekenden!
Het is voor de nieuwkomers een enorme stap om voor de eerste keer naar zo'n T&T-avond te komen en dan is Julia, die aan de kassa zit, al een eerste opvang. Zij heeft echt een talent om mensen op hun gemak te stellen en dat kwam deze avond weer goed van pas. Als ze eenmaal binnen zijn, neemt Yvon ze onder haar hoede en dan kunnen ze met haar een gesprek onder vier ogen hebben. Er wordt op zulke avonden echt heel goed werk gedaan met deze opvang.
Er was ook nog iemand, die mij kende van het werk. Ik kende hem niet, maar dat is niet zo verwonderlijk. Iedereen kent mij natuurlijk, daar zorgt het geruchtencircuit wel voor. Maar zo zie je maar, dat ik niet de enige ben met transgendergevoelens in mijn werkomgeving. De meesten komen daar niet voor uit en dat is ook niet nodig als je genderdysforie minder sterk is dan bij mij...
Eerdere T&T-avonden: februari, januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei en april.
Labels: TenT
2005-03-04
Planet Gender
Tijd voor een positief geluid.
Planet Gender organiseert in de gehele maand maart een evenement in Gent, Belgie. Vanaf zaterdag 5 maart tot en met zondag 3 april 2005 kun je in de Gentse binnenstad een 30-tal tekst- en fotoportretten ontdekken, het werk van beeldende kunstenaars bewonderen en aan discussiemomenten deelnemen.
Vele transseksuelen zijn bereid gevonden om hun verhaal wereldkundig te maken. Om dat te zien, hoef je niet naar Gent af te reizen, maar kun je ook kijken op hun goed verzorgde website.
Planet Gender organiseert in de gehele maand maart een evenement in Gent, Belgie. Vanaf zaterdag 5 maart tot en met zondag 3 april 2005 kun je in de Gentse binnenstad een 30-tal tekst- en fotoportretten ontdekken, het werk van beeldende kunstenaars bewonderen en aan discussiemomenten deelnemen.
Vele transseksuelen zijn bereid gevonden om hun verhaal wereldkundig te maken. Om dat te zien, hoef je niet naar Gent af te reizen, maar kun je ook kijken op hun goed verzorgde website.
2005-03-03
Verhuizing
Nog zo'n pesterijtje op het werk. Sinds 9 mei 2001 zit ik daar prinsheerlijk in een eigen kamer. Maar dat is ook afgelopen hoor! De verhuisdozen zijn al gebracht. Ik word verbannen naar een kantoortuin in een ander gebouw. Een kale, inspiratieloze ruimte waar alle slachtoffers van de reorganisatie bij elkaar gedreven worden als schapen die naar de slachtbank worden geleid.
Het is alsof onze vroegere werkgever wil zeggen: "Wanneer rotten jullie nou eindelijk eens op?" Maar intussen blijft hij ons wel allemaal inhuren om gewoon ons oude werk te blijven doen. Want hij heeft ons nodig! Er is werk zat! Eens te meer een bewijs dat die hele reorganisatie een domme fout van een slecht management was.
Natuurlijk zouden ze nog liever de benzinetank van hun patserige auto leegdrinken dan dat toe te geven. Dat zou gezichtsverlies betekenen. Dus wij moeten weg, weg, weg...
Het is alsof onze vroegere werkgever wil zeggen: "Wanneer rotten jullie nou eindelijk eens op?" Maar intussen blijft hij ons wel allemaal inhuren om gewoon ons oude werk te blijven doen. Want hij heeft ons nodig! Er is werk zat! Eens te meer een bewijs dat die hele reorganisatie een domme fout van een slecht management was.
Natuurlijk zouden ze nog liever de benzinetank van hun patserige auto leegdrinken dan dat toe te geven. Dat zou gezichtsverlies betekenen. Dus wij moeten weg, weg, weg...
© 1985-2006 E.G. Snel
