Dagboek

Na dat fijne eerste gesprek was het bijna vanzelfsprekend dat ik ook voor een tweede maal uitgenodigd zou worden om verder te praten over mijn mogelijkheden bij dit bedrijf. Bijna vanzelfsprekend, want hoewel het gewoon goed klikte tussen de recruiter en mij en hoewel mijn kennis en ervaring geweldig goed aansluiten bij het werkgebied van dit bedrijf, was er natuurlijk altijd nog een kans dat daar ergens een bekrompen, ouderwetse hufter bij personeelszaken zou zitten die transseksuelen liever buiten de deur houdt, hoe goed ze in hun werk ook kunnen zijn.

Nou, blijkbaar is dat niet het geval, want ik ben vandaag langs geweest voor het tweede gesprek. Dit keer sprak ik met twee heren: De man uit het management team die verantwoordelijk is voor personeelszaken en een projectleider.
We hebben veel over de techniek in hun belangrijkste product gepraat. Dat is een behoorlijk groot en complex systeem, dat bovendien in de loop van vele jaren gegroeid is en dat op allerlei manieren rekening moet houden met bestaande systemen waar het op moet aansluiten. Misschien zou je er wel eens grondig de bezem doorheen willen halen, maar dat kun je niet zomaar doen. Aanpassingen moeten geleidelijk gedaan worden, rekening houdend met de continuiteit van het bedrijfsproces. Heel interessant allemaal.
Omdat ik voornamelijk ervaring heb met het werken in projecten, was men er van uit gegaan, dat ik dat bij dit bedrijf ook weer zou willen gaan doen. Maar er is nog een andere kant aan het bedrijf en dat is de service-afdeling waar storingsmeldingen binnenkomen en worden opgelost. Dat begint bij een helpdesk-medewerker, die de telefoon aanneemt en de klant vraagt of hij zeker weet dat hij de stekker in het stopcontact heeft gestopt (eerste lijn). De tweede lijn bestaat uit technici die kunnen ingrijpen als er echt iets fout gaat. En de derde lijn bestaat uit mensen die de echt ingewikkelde problemen aanpakken. Zou daar geen plaatsje voor mij zijn? Dat lijkt me afwisselender dan projecten doen.
Er werd een derde persoon bij gehaald, een manager van de service-afdeling en met hem praatten we verder. Zeker is dit afwisselend werk. Soms wordt je 'smorgens gevraagd om aan het ene te werken en na de lunch krijg je te horen dat nu iets anders opeens hogere prioriteit heeft. Vaak moet er nieuwe software ge-installeerd worden bij de klant, ook dat doet de service-afdeling. Er zitten dus veel contacten met de klant aan dat werk vast. Nou, ik ben dol op klanten. Niet alleen omdat daar het geld vandaan komt, maar ook omdat ik graag wil zien dat mensen blij zijn met mijn werk.

Dit was opnieuw een goed gesprek in een open, ontspannen atmosfeer. Ik had het gevoel dat ik heel serieus genomen werd. Ze halen er tenslotte niet zomaar een extra manager bij. Daaruit blijkt dat ze echt bezig waren om de juiste aansluiting te zoeken bij mijn ambities.

En transseksualiteit? Daarover is met geen woord gerept! Waarom ook? Als het goed is, maakt het helemaal niet uit of een medewerker man of vrouw is. Het gaat er alleen om dat hij of zij op de juiste plek terecht komt om optimaal te kunnen functioneren.

Nu is het dus weer afwachten of het positieve gevoel over dit gesprek opnieuw wederzijds is en of er een volgend gesprek komt...


<< Home