Dagboek

Zaterdagavond was het groot feest. We vierden het feit dat Julia woensdag 65 wordt. We hadden het buurthuis "De Rondweg" afgehuurd, DJ Silvia ingehuurd, een maaltijd voor 61 personen besteld en onze goede vriend Jos uitgenodigd als ceremoniemeester.

Gelukkig werden we niet getracteerd op zo'n oubollige levensloop die je op veel verjaardagen voorgeschoteld krijgt. Jos heette de mensen welkom en bood Julia een mooi boek met foto's en knipsels aan. In dat boek staat de levensloop, die we dus rustig thuis in ons eigen tempo kunnen bekijken. Verder onthulde hij een prachtig tableau van tegeltjes. Alle gasten hadden een tegeltje voor Julia gemaakt en Jos had ze op dit tableau samengevoegd.

Jos had een paar maanden geleden ook aan mij gevraagd of ik foto's had, maar ik heb geen idee waar Julia die bewaart, dus ik had het aan haar gevraagd. Helemaal fout, natuurlijk! Vanaf dat moment heeft Jos me buiten alle voorbereidingen gehouden, want hij was bang dat ik een informatielek zou zijn.
Natuurlijk had Jos ook kontakt met mensen die iets wilden zingen of opvoeren op het feest zelf en over iedereen over de tegeltjes die ze moesten maken, maar daar stond ik nu dus ook meteen buiten. En dat was jammer, want ik had het gevoel dat ik ook iets moest doen. Dus ik had stiekum zelf iets voorbereid. Ik ben erg slecht in jokken en stiekum doen, dus het is een wonder dat Julia niks gemerkt heeft. Ik was al een paar dagen aan het oefenen geweest met mijn bijdrage: Een lied op de wijs van "Hello Mary Lou":

Hallo Julia
Lieve Schat
Mijn Julia wordt 65 jaar

Met jou, Julia, deel ik het pad
Dus hallo Julia
Lieve Schat

Ooit was ik een zielepoot
Een zieke hond 'k lag in de goot
Maar Julia die haalde mij daar uit

Eerst ging dat een tijdje goed,
Ik was nu "welopgevoed"
Maar toen kwam mijn ware aard er uit


Ik zeg:
Hallo Julia
Lieve Schat
Mijn Julia wordt 65 jaar

Met jou, Julia, deel ik het pad
Dus hallo Julia
Lieve Schat

[Tussenspel]


Voor Julia is niks te dol
Al doe ik gek ze houdt 't vol
En ooh waar vind je ooit zo'n sterke vrouw

Daarom ben ik nu zo blij
Jij bent echt een reuzekei
Vandaar dat ik zoveel van je hou

Hee hee
Hallo Julia
Lieve Schat
Mijn Julia wordt 65 jaar

Met jouw, Julia, deel ik het pad
Dus hallo Julia
Lieve Schat

Dus hallo Julia
Lieve Schat

Ja hallo Julia
Lieve Schat

Veel mensen waren ontroerd... Ook Julia natuurlijk. Ze had nooit verwacht dat ik iets zou gaan doen, laat staan zingen. Ik kan helemaal niet zingen! Maar vreemd genoeg schijn ik zelfs zuiver gezongen te hebben. Mijn stem was wel wat beverig, want ik vond het best eng om te doen en ik was zelf ook ontroerd...



Het was echt een heel leuk feest. Allemaal hele goede vrienden, vriendinnen en familie van Julia en van mij. Er zijn nog verschillende andere liedjes gezongen en het eten was echt heerlijk.



Na het eten zong ook Linda een prachtig lied op de wijs van "'t Is moeilijk bescheiden te blijven" met een leuke tekst, geschreven door onze vriendin Mieke. Het refrein mocht iedereen meezingen:

't Is moeilijk om jonger te lijken
Als Drees aan je deur heeft geklopt
Wanneer je de 6 en de 5 hebt
Dan ben je met jong zijn gestopt

Je denkt als je kijkt in de spiegel
Daar staat een geweldige meid
Zo mooi, zo charmant en zo aardig
Van de last van het jong zijn bevrijd


Bij zo'n gelegenheid ontmoet je mensen die je niet zo vaak ziet en er was dan ook veel bewondering voor mijn vrouwelijke verschijning. Ook dit keer had ik natuurlijk een outfit van de Bijenkorf aan, compleet met pumps met hooooge naaldhakken. Ik kreeg de nodige complimentjes.



Op dit laatste plaatje zie je Julia als gelukkige oma temidden van haar kleinkinderen. Met op de voorgrond opnieuw Linda, die was ingehuurd om de kinderen bezig te houden, maar die zich vanavond dus ook als zangeres ontpopte.

We willen iedereen bedanken die heeft meegeholpen om hier een mooi feest van te maken, natuurlijk zijn dat Jos en Maarten en Mieke en Linda en Silvia en Merel en de mensen van het buurthuis en de kok en zijn assistent en de mensen van Mutua Amicitia en alle gasten en, en...


<< Home