Dagboek

Nu er toch geen werk voor me is, kan ik rustig vakantie nemen, dus ik heb om te beginnen maar eens drie weken vrij genomen. Toen ik nog in mijn project werkte kreeg onze projectleider al rode vlekjes als ik een middagje vrij wilde nemen. En nu kan ik opeens gemist worden als kiespijn.

Raar hè?

Nou, ik trek me er maar niks meer van aan; ik probeer deze drie weken gewoon te ontspannen en er niet meer aan te denken. Hopelijk ligt er een leuke opdracht voor me in het verschiet, waarin mijn bijdrage weer wèl gewaardeerd wordt. Dat zou voor het eerst in drie jaar zijn dat ik waardering krijg voor mijn werk!

Maar nu zeur ik alweer over werk!
Ontspan, Evelien, ontspan!


<< Home