2005-07-25
Roze Maandag
Ik had nog één dagje aan mijn vakantie vastgeknoopt om dit jaar een evenement bij te wonen dat ik al vele malen had moeten missen. De eerste maandag van de Tilburgse kermis staat bekend als "Roze Maandag". Vanuit het hele land trekken homo's, lesbo's, travo's en vele anderen die afwijken van de geijkte huisje-boompje-beestje-heteronorm naar Tilburg om openlijk uiting te geven aan hun gevoelens of om mee te genieten van de aanblik van anderen die dat doen.
Jaar-in-jaar-uit hoorde ik op het nieuws dat het feest weer had plaatsgevonden, maar ik was er niet bij geweest. Daar moest nu maar eens verandering in komen! Dus Julia en ik namen de trein en we begaven ons naar Tilburg. Uiteraard waren we niet de enigen. Al op het station in Eindhoven zagen we groepen jongeren die hetzelfde doel hadden als wij. En we hoorden opmerkingen als: "Kijk, daar zijn nog meer 'roze' mensen."
Tja, als ik naar zoiets toe ga, hoef ik er niet op te rekenen dat de mensen me als vrouw zullen zien. Ze verwachten travestieten en dan doorzien ze me natuurlijk al snel. Zoals ik laatst al schreef is dat best vervelend. Maar dat moest ik er dan maar voor over hebben.
Het was echt heel gezellig in Tilburg. De mensen trokken in drommen naar het kermisterrein en we hoefden dan ook niet de weg te vragen, we lieten ons gewoon met de stroom meedrijven...
En toen... Tja, ik was geloof ik vergeten dat ik helemaal niet van kermissen houd. Er was echt geen enkele attractie waar ik in gewild had. Sommige dingen zijn ook zó eng dat ik al beroerd wordt als ik er alleen maar naar kijk. Dus we hebben alleen wat rondgelopen en rondgekeken. Er waren een paar hele mooie showtravestieten te zien die voortdurend gefotografeerd werden door het publiek.
We hebben ook nog een broodje gegeten bij café "Meesters". Nou, dat mocht een broodje heten; eigenlijk was het een hele maaltijd; heerlijk!
Maar eigenlijk viel die hele Roze Maandag me een beetje tegen. De grootste attractie is die uitbundige travestie en dat past helemaal niet bij mij. En toen het ook nog steeds harder ging regenen, zijn we maar snel weer terug naar Eindhoven gegaan. In elk geval heb ik de Roze Maandag nu een keer meegemaakt...
<< Home
Jaar-in-jaar-uit hoorde ik op het nieuws dat het feest weer had plaatsgevonden, maar ik was er niet bij geweest. Daar moest nu maar eens verandering in komen! Dus Julia en ik namen de trein en we begaven ons naar Tilburg. Uiteraard waren we niet de enigen. Al op het station in Eindhoven zagen we groepen jongeren die hetzelfde doel hadden als wij. En we hoorden opmerkingen als: "Kijk, daar zijn nog meer 'roze' mensen."
Tja, als ik naar zoiets toe ga, hoef ik er niet op te rekenen dat de mensen me als vrouw zullen zien. Ze verwachten travestieten en dan doorzien ze me natuurlijk al snel. Zoals ik laatst al schreef is dat best vervelend. Maar dat moest ik er dan maar voor over hebben.
Het was echt heel gezellig in Tilburg. De mensen trokken in drommen naar het kermisterrein en we hoefden dan ook niet de weg te vragen, we lieten ons gewoon met de stroom meedrijven...
En toen... Tja, ik was geloof ik vergeten dat ik helemaal niet van kermissen houd. Er was echt geen enkele attractie waar ik in gewild had. Sommige dingen zijn ook zó eng dat ik al beroerd wordt als ik er alleen maar naar kijk. Dus we hebben alleen wat rondgelopen en rondgekeken. Er waren een paar hele mooie showtravestieten te zien die voortdurend gefotografeerd werden door het publiek.
We hebben ook nog een broodje gegeten bij café "Meesters". Nou, dat mocht een broodje heten; eigenlijk was het een hele maaltijd; heerlijk!
Maar eigenlijk viel die hele Roze Maandag me een beetje tegen. De grootste attractie is die uitbundige travestie en dat past helemaal niet bij mij. En toen het ook nog steeds harder ging regenen, zijn we maar snel weer terug naar Eindhoven gegaan. In elk geval heb ik de Roze Maandag nu een keer meegemaakt...
<< Home

English
Nederlands
© 1985-2006 E.G. Snel