English
Nederlands
2005-07-12
Naar de VU
Vandaag weer eens naar de VU geweest voor de driemaandelijkse controle. Ik had verwacht dat dat een vrij saaie routine zou zijn, maar dat pakte anders uit.
Het gesprek bij de psycholoog was behoorlijk heftig. De hormonen bruisen nu door mijn lichaam en dan kom je in een soort 'tweede puberteit'. Ik zou graag de wereld verkennen en spannende, nieuwe dingen doen. Maar in tegenstelling tot een puber heb ik in mijn leven veel dingen die ik graag vast wil houden, zoals een huwelijk en een baan. Dat is moeilijk met elkaar te verenigen.
We hebben vandaag een nieuwe arts leren kennen. Hij komt uit Oostenrijk en is de opvolger van Prof. Gooren. Hij dacht dat ik vullinkjes droeg, maar nee, dit waren gewoon mijn eigen borsten; echt wel een A'tje nu. Hij feliciteerde me daarmee, want dat is, zeker op mijn leeftijd, best een mooi resultaat na zeven maanden hormoongebruik.
Het leek wel of hij de eerste was die serieus heeft gekeken naar de resultaten van mijn onderzoeken. Het bleek, dat ik lijd aan osteoperose. Dat was te zien op de foto van de botscan die vorig jaar is gemaakt. Alleen had niemand tot nu toe de moeite genomen om me daarvan op de hoogte te stellen. [Inmiddels weet ik trouwens dat de botscan gewoon een Röntgen-foto is, dus geen MRI scan.]
Verder blijkt, dat ze vorige keer een fout hebben gemaakt met het bloedonderzoek. Daaruit zou blijken dat ik een oestrogeengehalte van "996", heb, wat ongeveer 10x zo hoog is als van een vruchtbare vrouw. Dat kan natuurlijk niet waar zijn, dus het laboratorium zal wel een foutje gemaakt hebben.
Met de testosteron gaat het gelukkig goed. Die is gedaald van "21", wat zelfs voor een man vrij hoog schijnt te zijn, naar minder dan "1".
En de coördinator van het Genderteam wist ons te vertellen dat er geknabbeld wordt aan de vergoedingen die transeksuelen krijgen bij hun operaties. Dus ik moet maar zorgen dat ik 3000 Euro bij de hand heb om de borstvergroting zelf te betalen. Vroeger werd bij een SRS ook een borstvergroting vergoed, maar nu doen de verzekeraars daar opeens moeilijk over. En als je daar over klaagt, wijzen ze schijnheilig naar de minister. Die zou het niet niet meer goedvinden. Twee transseksuelen gaan nu een proces aanspannen tegen dit onrecht en daarbij staan advocaten van de VU hen terzijde. Gelukkig (?) duurt het nog een hele tijd voordat ik zelf aan de beurt ben, dus misschien wordt dit geschil voor dat moment nog wel opgelost.
<< Home
Het gesprek bij de psycholoog was behoorlijk heftig. De hormonen bruisen nu door mijn lichaam en dan kom je in een soort 'tweede puberteit'. Ik zou graag de wereld verkennen en spannende, nieuwe dingen doen. Maar in tegenstelling tot een puber heb ik in mijn leven veel dingen die ik graag vast wil houden, zoals een huwelijk en een baan. Dat is moeilijk met elkaar te verenigen.
We hebben vandaag een nieuwe arts leren kennen. Hij komt uit Oostenrijk en is de opvolger van Prof. Gooren. Hij dacht dat ik vullinkjes droeg, maar nee, dit waren gewoon mijn eigen borsten; echt wel een A'tje nu. Hij feliciteerde me daarmee, want dat is, zeker op mijn leeftijd, best een mooi resultaat na zeven maanden hormoongebruik.
Het leek wel of hij de eerste was die serieus heeft gekeken naar de resultaten van mijn onderzoeken. Het bleek, dat ik lijd aan osteoperose. Dat was te zien op de foto van de botscan die vorig jaar is gemaakt. Alleen had niemand tot nu toe de moeite genomen om me daarvan op de hoogte te stellen. [Inmiddels weet ik trouwens dat de botscan gewoon een Röntgen-foto is, dus geen MRI scan.]
Verder blijkt, dat ze vorige keer een fout hebben gemaakt met het bloedonderzoek. Daaruit zou blijken dat ik een oestrogeengehalte van "996", heb, wat ongeveer 10x zo hoog is als van een vruchtbare vrouw. Dat kan natuurlijk niet waar zijn, dus het laboratorium zal wel een foutje gemaakt hebben.
Met de testosteron gaat het gelukkig goed. Die is gedaald van "21", wat zelfs voor een man vrij hoog schijnt te zijn, naar minder dan "1".
En de coördinator van het Genderteam wist ons te vertellen dat er geknabbeld wordt aan de vergoedingen die transeksuelen krijgen bij hun operaties. Dus ik moet maar zorgen dat ik 3000 Euro bij de hand heb om de borstvergroting zelf te betalen. Vroeger werd bij een SRS ook een borstvergroting vergoed, maar nu doen de verzekeraars daar opeens moeilijk over. En als je daar over klaagt, wijzen ze schijnheilig naar de minister. Die zou het niet niet meer goedvinden. Twee transseksuelen gaan nu een proces aanspannen tegen dit onrecht en daarbij staan advocaten van de VU hen terzijde. Gelukkig (?) duurt het nog een hele tijd voordat ik zelf aan de beurt ben, dus misschien wordt dit geschil voor dat moment nog wel opgelost.
<< Home
© 1985-2006 E.G. Snel
