Dagboek

We hadden zin om weer eens uit eten te gaan. Maar waar? We wilden ergens heen waar we nog nooit geweest waren. Gelukkig biedt onze Rudi (de routeplanner) ook in dat geval uitkomst: Een schijfje met restaurants er in, even aan het wieltje draaien en uitkiezen maar!


"Het Geheim"? Nou, dat leek ons wel spannend, dus we besloten om daar naartoe te gaan. We hadden geen idee waar het was, maar wel dat het 25 km naar het Noordwesten was. Dus Julia nam plaats achter het stuur en we vertrokken. We hadden gekozen voor een route zonder snelwegen, dus Rudi voerde ons via allerlei kleine wegen waar we nog nooit geweest waren. En zo kwamen we terecht in... Oisterwijk!

"U heeft uw bestemming bereikt", sprak Rudi toen we middenin het dorp stonden. Er waren daar restaurants te kust en te keur, maar geen ervan heette "Het Geheim". Toen hebben we het bij één van de restaurants gevraagd.
"Het Geheim?" vroeg de ober: "O, u bedoelt "Het geheim van de Smit"! Tja, dat restaurant betaat niet meer. Het heeft nu een nieuwe eigenaar en een nieuwe naam. Dat is hiernaast..."

En zo kwamen we terecht bij Brasserie Vulders in Oisterwijk. Dat was ook meteen het leukste van de drie restaurants in de straat, want het ene was veel te chic, het andere leek wel een snackbar en dit zat daar precies tussenin.
Ik had besloten om vandaag eens vis te kiezen, hoewel ik meestal vlees wil. Het werd dus vooraf Bretonse bouillabaisse en als hoofdgerecht scholfilet. Natuurlijk met een karafje witte wijn erbij. Het was echt heerlijk, vooral de bouillabaisse! Zo'n lekkere vissoep had ik nog nooit gegeten. Het was een rijke, krachtige bouillon en er zaten allerlei soorten vis in en ook mosselen en nog andere schelpen die ik niet kan benoemen. Vanzelfsprekend waren er ook verschillende soorten garnalen bij en zelfs stukken kreeft!

Als je van bouillabaisse houdt en je komt eens in Oisterwijk, dan moet je dit beslist gaan proberen. Maar denk erom: Niet verder vertellen, het is ons geheim!


<< Home