Dagboek

Drie jaar na mijn transitie heeft mijn vroegere werkgever me nu dan eindelijk definitief de deur uitgewerkt. En dat terwijl er in hun "algemene gedragscode" staat in artikel 4.3: "Elke werknemer heeft gelijke rechten en wordt in zijn beroep gelijk behandeld, ongeacht persoonlijke achtergrond, ras, geslacht, nationaliteit, leeftijd, seksuele geaardheid of geloofsovertuiging."
Die hele gedragscode is een papieren tijger. Als ze van je af willen, dan lukt dat uiteindelijk toch...

Ze konden me niet zomaar ontslaan omdat ik transseksueel ben. Dan had ik gemakkelijk mijn ontslag kunnen aanvechten voor de rechter en ik zou het gewonnen hebben ook. Daarom heeft het ze zo lang gekost om van me af te komen. Maar het is ze nu toch gelukt.
Sinds mijn transitie heb ik geen enkel positief beoordelingsgesprek meer gehad. Altijd was er wel kritiek op mijn functioneren. Die kritiek varieerde van botte leugens en halve waarheden tot vage beschuldigingen en subjectieve indrukken.
Toen voldeed ik toevallig aan de criteria voor ontslag bij een reorganisatie en ik werd doorgesluisd naar een andere werkgever. Ik bleef wel hetzelfde werk doen, maar dan als inhuurkracht in plaats van als vaste medewerker. En de slechte beoordelingen gingen gewoon door.
Nu ik een inhuurkracht ben, is het heel gemakkelijk om van me af te komen. Ze hoefden maar tegen mijn nieuwe werkgever te zeggen dat ze geen behoefte meer hebben aan mijn bijdrage... en hup, daar ga je!

Ik heb de afgelopen tijd veel gehuild. Het is allemaal zo verschrikkelijk onrechtvaardig! En er is niets tegen te doen.

Vanmiddag heb ik afscheid genomen van mijn collega's in het project. Gelukkig ben ik er in geslaagd om dat te doen zonder opnieuw in huilen uit te barsten en zonder sarcastische opmerkingen te maken tegen de managers die me dit geflikt hebben.

Een groepje collega's had op eigen initiatief een mooie, grote bos bloemen voor me aangeschaft. Zo zie je maar dat ik door mijn collega's wel degelijk werd gewaardeerd, anders hadden ze dat niet gedaan. Ik kijk terug op een heel fijne tijd, waarin ik met bijna iedereen ontzettend fijn samengewerkt heb.

Nu is het aan mijn nieuwe werkgever om met een nieuwe opdracht voor me te komen. Ik ben wel benieuwd hoe dat zal gaan. Dat zal een lakmoesproef zijn voor hun "algemene gedragsregels"...


<< Home