Dagboek

Nee, geen "Dimanche a Bruxelles"! We waren in Brussel snel uitgekeken. Eerst hebben we lekker uitgeslapen en toen zijn we snel gaan ontbijten, inladen en uitchecken. Bij het uitchecken stelde de receptioniste de vraag, die het voltallige hotelpersoneel wel op de lippen gebrand zal hebben: "Bent u een man of een vrouw?" Nou, als ze dat zo beleefd vraagt, dan wil ik dat best uitleggen. Ze was wel nieuwsgierig of ik dan de operaties zelf moest betalen. Ze had zelf wel een borstvergroting gewild, maar de kosten waren voor haar een probleem. Tja, de kosten worden bij mij door de verzekering vergoed, tenminste: Als de VU niet zo lang treuzelt dat dit uit het verzekeringspakket geschrapt wordt voordat ik eindelijk aan de beurt ben...


Voor vandaag stond als afsluiter een bezoek aan het Atomium op het programma. Maar dat viel even tegen! Het Atomium zag er vanuit de verte al heel anders uit, dan je het normaal in de reclamefolders ziet staan. Sommige bollen glommen, andere waren dof en weer andere waren doorzichtig! Dat is toch niet normaal?

Het Atomium is wegens restauratie gesloten! Of 'opengelegd', het is maar hoe je het bekijkt. In elk geval konden we er niet in!

Dat is natuurlijk een beetje een sneu einde van deze korte vakantie, dus we besloten om nog even in Turnhout te gaan kijken. En daar vielen we weer met onze neus in de boter. Kijk maar eens wat een prachtig station ze daar hebben! En daar was nog iets te doen ook...
Gelukkig stonden er geen auto's geparkeerd, want zelfs het naar het station brengen van reizigers is hier aan strikte regels gebonden!
In het station troffen we een lange trein met ouderwetse rijtuigen aan.




Maar pas toen we naar het andere eind van het perron liepen, werd het echt interessant. Daar stond een heuse stoomlocomotief klaar om de trein te trekken!
Even aankoppelen, de ketel op stoom brengen en gaan!!!

Dit was een heel mooie afsluiting van een lang weekend, dat voor mij aanvoelde als een vakantie van drie weken. Heerlijk! Ik was in geen vijf jaar op vakantie geweest!

Het is trouwens maar goed, dat het maar drie dagen duurde, want ik ben nu al bijna twee weken achter met het invoeren van mijn belevenissen in mijn weblog. Ik wil gauw weer korte, actuele stukjes schrijven op het moment dat ze me bezighouden! Maar ja, ik wilde jullie dit toch niet onthouden!

Labels: treinen

<< Home