Dagboek

Vrijdagmorgen vertrokken we naar Brussel en we kwamen er al voor de middag aan. Men zegt dat het verkeer in Parijs een chaos is, maar in Brussel kunnen ze er ook wat van! Maar toch is men heel hoffelijk in het verkeer. Voetgangers op het zebrapad krijgen echt alle ruimte en als ik eens bijna verkeerd reed en op een rare manier midden op een kruispunt kwam te staan, dan werd er geduldig gewacht om me weer tussen de verkeersstroom te laten.
Ook op mijn verschijning als vrouw werd heel positief gereageerd. Het was 'madame' voor en 'madame' na, niemand deed moeilijk.

In Brussel zijn heel veel leuke wandelroutes te lopen. Natuurlijk kun je ook wandelen zonder een routebeschrijving, maar dan mis je toch heel veel van wat er te zien is.
De route "Charme Troef" begon toevallig bij metrostation Louiza en dat lag precies in de route van 'onze' tram 92.
De eerste bezienswaardigheden waren kunstwerken in het metrostation zelf, dus we zijn even afgedaald om die te gaan zoeken. Daarna hebben we braaf de route gevolgd. Langs de Waterloolaan konden we ons vergapen aan verschillende sjieke winkels. Eén winkel had een hele etalage ingeruimd voor één schoen. Maar de prijs was er dan ook naar. Bij een andere winkel hadden ze een heuse portier aan de ingang staan. We zijn die winkels maar niet binnengegaan.

Even voorbij het Hiltonhotel sloegen we linksaf door een monumentale poort. Via een kasseipadje met aan de rechterkant gerestaureerde koetshuizen uit de 19e eeuw bereikten we een klein parkje, het Egmontpark. Ondanks bordjes die zeiden dat dat niet mocht, zaten er vele jongeren in het gras van het mooie weer te genieten.
We verlieten het park weer via de Marguerite Yourcenarpassage. De ingebeitelde teksten uit het werk van deze Belgische schrijfster waren helaas te moeilijk om echt van te genieten met mijn beperkte kennis van het Frans.
Daarna kwamen we terecht in een buurt waar vooral veel antiquairs en kunsthandelaars gevestigd zijn. En zo kwamen we op de Grote Zavel.
Het was langzamerhand tijd voor een pauze, dus we namen plaats op een terras en bestelden elk een witbiertje. Hopla! Die kosten op de Grote Zavel dus 4 Euro per stuk! Vanaf het terras probeerden we de verschillende winkels te localiseren, die in de routebeschrijving worden genoemd.

Na de stop op de Grote Zavel bereikten we via wat kleine straatjes de Kleine Zavel en daar keken we onze ogen uit: Het parkje van de Kleine Zavel is echt adembenemend. Midden in de stad, omringd door een smeedijzeren hek met 48 standbeelden die de Brusselse ambachten uitbeelden, ligt hier een prachtig aangelegde tuin. Centraal staan de standbeelden van Egmont en Hoorn, symbolen van de Geuzenstrijd tegen de Spaanse Inquisitie.

De route voerde ons terug naar de Waterloolaan ter hoogte van het metrostation Naamsepoort. Toen zijn we wat gaan winkelen. In het winkelcentrum werden we verrast door deze androgyne etalagepop.
Ik had inmiddels flink wat last gekregen van mijn voeten in mijn nieuwe, modieuze schoentjes. Die zijn niet geschikt om grote afstanden mee te lopen. Dus we hebben een paar leuke, roze slippertjes gekocht die ook heel goed pasten bij mijn oranje/roze outfit. En een leesbrilletje, want ik kan met mijn nieuwe contactlenzen heel goed de bezienswaardigheden zien, maar ik kan er geen landkaart mee lezen.


We besloten de middag met een biertje en gingen terug naar het hotel.
Toen begonnen de problemen met mijn contactlenzen pas goed, want ik was wel enthousiast van huis gegaan met de lenzen in mijn ogen, maar ik had mijn lenshouder en lensvloeistof thuis gelaten! De winkels waren inmiddels dicht, dus ik kon ook niks meer gaan kopen. Ik heb de lenzen toen maar luchtdicht ingepakt in stukjes van een plastic pedaalemmerzak en we moesten het beste er maar van hopen...


<< Home