Dagboek

Om te beginnen moest ik uit op contactlensvloeistof. Gelukkig vonden we een opticien vlakbij het hotel en hoewel mijn Frans niet toereikend is om de finesses van de literatuur te begrijpen, lukte het uitstekend om een lenshouder en -vloeistof te bemachtigen. Ik heb de lenzen voorzichtig uitgepakt. Ze waren een beetje verkleefd met de plastic zak, maar ze waren in elk geval nog vochtig, dus dat was een goed teken. Ik heb ze eerst maar eens voor een paar uur te weken gelegd in de vloeistof.

Er stonden voor vandaag twee wandelroutes op het programma, maar we wilden eerst naar de Grote Markt, daar moet je geweest zijn, dus die zijn we gaan zoeken. Toen we er bijna waren hebben we bij restaurant 'De Platte Steen" een koffie met een wafel genuttigd en daar heb ik mijn lenzen weer ingezet...

Inderdaad is de Grote Markt heel indrukwekkend. Rondom staan bijzondere gebouwen en over elk gebouw op zich is wel een verhaal te vertellen. Helaas geldt zelfs hier wat me bij vele andere gebouwen ook opviel: Ze zijn te groot voor de straat waar ze in staan! Je kunt ze dus niet op de foto krijgen, zelfs niet met mijn groothoeklens.
De oorsprong van de Grote Markt gaat terug tot het einde van de 12de eeuw. Toen groeide hier een markt uit tot een plein waar omheen de Brusselse gilden hun huizen optrokken. Haar hedendaagse aanblik is echter hoofdzakelijk het resultaat van nieuwbouw na het bombardement van de Franse maarschalk De Villeroy die in 1695 in twee dagen tijd de hele Brusselse binnenstad platlegde. De Grote Markt werd volledig verwoest. Alleen de stadhuistoren bleef gespaard.


Maar zelf was ik ook een bezienswaardigheid. Opeens maakte zich een olijke snaak los uit de menigte en hij begon een dansje om me heen te maken! Ook zijn vrienden genoten enorm van mijn aanwezigheid Hij zong er zelfs iets bij dat klonk als "Koi Boy" ofzoiets. Misschien bedoelde hij Kathoy? Het is geen schande om daarmee vergeleken te worden. Kijk maar eens naar Nong Tum (Thailand). Zij is niet alleen een heel mooie vrouw, maar bovendien niet eentje om zonder (boks)handschoenen aan te pakken!

Wij hadden wel iets anders te doen, want we wilden onze routes gaan wandelen. Om te beginnen "Het hart van Brussel". Die route begint wel niet op de markt, maar we zijn gewoon halverwege begonnen.
We verlieten de markt links van het stadhuis via de Charles Bulsstraat. Tegen de stroom toeristen in bewogen we ons in de richting van een andere bezienswaardigheid die iedereen wil zien: Manneken Pis.

Voordat we het Manneken bereikten, werden we getroffen door de aanblik van een standbeeld langs de weg. Ik stond het beeld aandachtig te bekijken -- "Deze handschoenen lijken wel echt" -- toen het plotseling in beweging kwam! En het wilde op de foto, samen met Julia en mij. Nou, dat hebben we gedaan en dat heeft meteen de enige foto op dit rolletje opgeleverd, waar ik zelf op sta!
Daarna gingen we verder op zoek naar het Manneken. We vonden het op een straathoek, omringd door massa's toeristen. Het is een heel klein beeldje, maar gelukkig is het zo hoog geplaatst dat je het gemakkelijk kunt zien over de hoofden van de toeristen heen. Mooi, dat konden we ook weer afstrepen van ons 'to do'-lijstje...


De Zuidstraat, die de Francofonen 'Rue du Midi' noemen is op een wandelroute door het centrum bijna onvermijdelijk. Deze straat was de eerste verbindingsstraat tussen het Zuidstation en het Noordstation, toen de ondergrondse noord-zuidspoorverbinding voor de treinen nog niet was aangelegd, en de reizigers zich te voet van het ene kopstation naar het andere moesten begeven om hun reis voort te zetten. Er is erg weinig te beleven, tenzij je van munten en postzegels houdt.
Zo kwamen we bij de Beurs, waar de route helemaal omheen loopt. Ook dit is weer zo'n gebouw dat veel te groot is voor een mooie foto. In de straten aan beide kanten van de Beurs zijn café's gevestigd met een, volgens onze routebeschijving, heel mooi interieur. We zijn er echter niet binnengegaan, want we hadden geen dorst.
We vervolgden onze weg naar de Sint-Niklaaskerk. Tegenover de kerk is een aantal leuke steegjes te vinden. Daar kun je goed zien hoe de stedelingen in de 17de en 18de eeuw alle mogelijke ruimte probeerden te benutten om er huizen te bouwen. Achterin veel van deze stegen zijn ook weer leuke café's te vinden.

Via de Grasmarkt en de Greepstraat bereikten we de Beenhouwersstraat. We waren echt verrast door wat we hier te zien kregen. De hele straat lijkt wel één groot restaurant! De luifels van beide overzijden raken elkaar bijna in het midden en warmtestralers houden het geheel aangenaam op temperatuur. De terrassen liggen pal naast elkaar en bij elk terras stond een ober klaar om ons uit te nodigen toch vooral op zijn terras plaats te nemen.


Via verschillende overdekte winkelgalerijen bereikten we uiteindelijk het Agoraplein. In het midden van het plein staat een fontein met een standbeeld ter ere van Charles Buls, burgemeester van Brussel op het einde van de 19de eeuw.
Blijkbaar was Charles het zat om op zijn sokkel te staan, dus hij was gezellig op de rand van de fontijn gaan zitten, tussen de toeristen.


Vanaf het Agoraplein kon je door de Heuvelstraat weer op de grote markt komen, maar daar waren we al geweest. Dus wij gingen een andere kant op naar 'Het Oude Koetshuis', een driehoekig pleintje vanwaar vroeger de dilligence naar Parijs, Keulen en vele andere plaatsen vertrok. Op dit punt zijn we overgestapt naar de route "Alle kleuren van de strip". Deze route loopt langs veel van de 'stripmuren' die Brussel rijk is.
We kwamen nu door straten waar we al eerder geweest waren, toen we de Grote Markt zochten, maar dank zij de routebeschrijving zagen we nu dingen, waar we de eerste keer gewoon voorbij gehold waren. In de Dinantstraat was bijvoorbeeld in een zijstraatje een stuk van de eerste stadsmuur te zien.

Rechts zie je nog één van die stripmuren. In dit geval moet je goed kijken, want de schildering gaat bijna naadloos over in de huizen in de straat zelf!

Uiteindelijk waren we weer knap moe geworden van twee routes op dezelfde dag. We waren dan ook heel blij, toen we weer een halte van tram 92 vonden en we lieten ons lekker terugvoeren naar het hotel...




<< Home