Dagboek

Vandaag weer: Ik vulde een enquete in over mijn tevredenheid met onze bedrijfskantine en 1 van de vragen was: Wat is uw geslacht? [man] [vrouw].
Ik zei spontaan: "Wat een irrelevante vraag is dit weer!"
Waarop een collega, die na ruim twee en een half jaar mijn transitie nog steeds niet kan accepteren, snerend opmerkte: "Dat moet jij nodig zeggen!"

Nee, natuurlijk is mijn genderidentiteit voor mij heel belangrijk. Maar dat wil niet zeggen, dat dat maar op allerlei documenten genoteerd moet worden! Dat is lastig als je je niet fijn voelt in het hokje waarin men je heeft ingedeeld.
Het is zelfs heel vervelend als je domweg niet in 1 van die krappe hokjes past, zoals ook voor veel mensen geldt. Er bestaan ook nog interseksuelen! Hun leven lang worden ze gedwongen om in het ene of in het andere bootje te stappen!
Voor ons transseksuelen geldt dat ook. Natuurlijk kan ik NU overal heel trots invullen dat ik vrouw ben. Maar in de tijd dat ik nog 'in de kast' zat, heb ik een grote aversie ontwikkeld tegen deze vraag.
Het vastleggen van het geslacht op officiele documenten heeft alleen maar nadelen. Denk aan het homohuwelijk. Als we het huwelijk vanaf het begin hadden gedefinieerd als "een verbintenis tussen twee mensen", hadden we het hele WOORD "homohuwelijk" niet nodig gehad. Waarom moet het huwelijk zo nodig gedefinieerd zijn als "een verbintenis tussen een man en een vrouw"?

De definitie van man en vrouw is vaag. Wanneer ben je een vrouw?

• Als je XX-chromosomen hebt? -- Dan zijn man-vrouw transseksuelen geen vrouwen!


• Als je een vagina hebt? -- Dan is een pre-op MtF geen vrouw en een post-op opeens wel!


• Als je kinderen kunt baren? -- Dan zijn onvruchtbare vrouwen dus geen vrouwen! En vrouwen na de overgang ook niet!!


• Als je op mannen valt? -- Dan zijn lesbiennes dus geen vrouwen!

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Het is gewoon FOUT om mensen in twee hokjes in te delen. Het is sowieso fout om mensen in hokken te stoppen. Laten we daar alsjeblieft mee ophouden...


<< Home