Dagboek

Nog zo'n pesterijtje op het werk. Sinds 9 mei 2001 zit ik daar prinsheerlijk in een eigen kamer. Maar dat is ook afgelopen hoor! De verhuisdozen zijn al gebracht. Ik word verbannen naar een kantoortuin in een ander gebouw. Een kale, inspiratieloze ruimte waar alle slachtoffers van de reorganisatie bij elkaar gedreven worden als schapen die naar de slachtbank worden geleid.
Het is alsof onze vroegere werkgever wil zeggen: "Wanneer rotten jullie nou eindelijk eens op?" Maar intussen blijft hij ons wel allemaal inhuren om gewoon ons oude werk te blijven doen. Want hij heeft ons nodig! Er is werk zat! Eens te meer een bewijs dat die hele reorganisatie een domme fout van een slecht management was.
Natuurlijk zouden ze nog liever de benzinetank van hun patserige auto leegdrinken dan dat toe te geven. Dat zou gezichtsverlies betekenen. Dus wij moeten weg, weg, weg...


<< Home