Dagboek

Alweer een T&T-avond! Je weet nooit wat je op zo'n avond te wachten staat, maar deze maand was het echt een geweldige ervaring.

Ik had een heel leerzaam gesprek met een transseksueel die haar operaties achter rug heeft. Dat wil trouwens niet zeggen, dat ze daarmee helemaal klaar is met haar transitie. Oh nee! Je transitie is nooit 'klaar'. Toch zegt ze, dat ze nu vrede heeft met zichzelf. Ze wil geen verdere medische ingrepen.
Ze heeft haar operatie in Thailand ondergaan. Het schijnt, dat ze het daar veel beter doen dan in Amsterdam. Ze laten meer heel van het lichaam. Elke zenuw wordt zorgvuldig intact gelaten. Wauw! Als je dat hoort, lijkt het werk dat ze hier in Amsterdam doen maar primitief.
Waarom krijg ik dat soort informatie daar niet? Tja, ze zullen je in Amsterdam niet vertellen dat ze het elders veel beter doen, natuurlijk. En er is een probleempje: De verzekering vergoedt een operatie in Thailand niet. Dus dat kost je zomaar 17.000 Euro. Waar ga ik die halen???

Met een groepje anderen heb ik een goed gesprek gehad over de moeilijkheden op het werk. Altijd weer wordt me gezegd dat ik me weerbaarder op moet stellen. Dat ik niet alles over me heen moet laten gaan, maar terugvechten! Tja, gemakkelijk gezegd, maar vechten ligt helemaal niet in mijn karakter. Ik voel me al gauw door anderen overdonderd, zeker als dat 'authoriteiten' zijn. Ik voel me niet sterk genoeg staan, omdat ik ook niet zonder fouten ben en omdat ik bang ben te verliezen wat ik heb.
Heel veel transseksuelen in Nederland zitten in de ziektewet, de bijstand of de WAO en dat is geen wonder, want ze krijgen nogal wat te verduren! Maar kijk eens naar de USA: Daar krijgen transseksuelen echt geen cent vergoed van hun verzekering. Ze moeten echt alles zelf betalen en ze werken zich dan ook jarenlang uit de naad om hun transitie voor elkaar te krijgen. Ja, dat is triest, maar het heeft ook een voordeel: Ze behouden hun vrijheid en onafhankelijkheid. Volgens mij heeft dat een heel positief effect op je gevoel van eigenwaarde.
Kijk naar mij: Ik ben aan alle kanten afhankelijk van anderen en ik laat maar met me sollen. OK, ik heb het besluit genomen dat ik mijn lichamelijke geslacht wil aanpassen aan mijn gevoel. En ik ben ervan overtuigd dat ik mijn eigen brood kan verdienen. Dat je transseksueel bent, betekent niet dat je handjes verkeerd staan! Ik ben niet van plan om een 'zielig geval' te worden!
Maar intussen ben ik weer helemaal in het spoor terechtgekomen dat anderen uitstippelen:

"Ja, meneer de dokter"
"Ja, meneer de chef"
"Ja, meneer de verzekering"
"Ja, meneer de klant"
Dat gaat lekker zo, ik laat me aan alle kanten vast zetten! Wanneer leer ik nou eens echt voor mezelf te kiezen?

Ik ben ook weer onder het mes geweest voor een laserontharing. Dat duurt toch wel erg lang bij mij zeg! Dit keer hebben we de laser nog eens twee tandjes hoger gezet dan in december: 35 Joule... Au! Hopelijk hebben we een paar haren een flinke opdonder gegeven, maar een paar haren voor 125 Euro is een slechte deal natuurlijk. We wachten het resultaat maar weer af...

Er valt nog veel meer te vertellen over deze avond, maar ik ga dit stukje toch afronden. Het was weer heel fijn om al onze vaste vrienden en kennissen te ontmoeten, maar ook veel mensen die we in maanden niet hadden gezien.

Eerdere T&T-avonden: januari, december, november, oktober, september, augustus, juli, juni, mei en april.


<< Home