Dagboek

Vanavond heb ik een ezboard bezocht, dat alleen toegankelijk is voor 'Queer Womyn'. [Ga dat maar eens vertalen... Je vindt daar vooral lesbische en biseksuele vrouwen...] Maar ook transseksuele vrouwen zijn er welkom. Er is zelfs een speciaal forum voor 'trans matters'. Ik heb daar een antwoord geplaatst aan een transseksuele vrouw van amper twintig jaar oud. Ze is zo wanhopig, dat ze een eind aan haar leven wil maken.

In de hoop dat ik dat kan voorkomen, heb ik een persoonlijke ervaring gepost. Maar toen ik dat gedaan had, dacht ik: "Misschien lezen ook jonge transseksuelen mijn weblog, die met hetzelfde probleem zitten." Daarom plaats ik het ook hier:

"Twintig jaar geleden voelde ik me beroerd, eenzaam, afgewezen, onbemind, een totale mislukking in alles wat ik deed. Ik had toen nog geen flauw idee, wat er met mij aan de hand was.

Ik besloot om er een eind aan te maken. Dus ik ging de deur uit en ik ging op mijn fiets naar het station. Daar heb ik verschillende treinen voorbij zien razen, maar ik was te laf om er voor te springen.

Een uur later was ik weer thuis. Ik kon weer een mislukking aan mijn lijstje toevoegen! Ik voelde me nog miserabeler, dan toen ik van huis ging!

Maar nu ben ik blij, dat ik dat niet gedaan heb! Ik zou gestorven zijn, zonder te begrijpen waarom! Natuurlijk staat mij nog een hoop pijn en ellende te wachten, maar ik geef het niet op! Nooit meer!"

---

(A streetcar named Desire) Met deze (bestaande) tram, die naar eindpunt "Desire" ("Begeerte") in New Orleans rijdt, komt Blanche Dubois het leven van haar zuster Stella binnenrijden. Stella is getrouwd met de ruige Stanley Kowalski in een relatie die grotendeels op fysieke liefde is gebaseerd.
Stanley ontrafelt genadeloos het web van sjieke fantasieën dat Blanche om zich heen weeft. Hij komt erachter dat Blanche na de dood van haar man aan de drank is geraakt, prostitutie heeft bedreven en haar baan als lerares is kwijtgeraakt.
Blanche doet een laatste poging om uit haar ineenstortende wereld te komen door Mitch, een vriend van Stanley, voor zich te winnen. Maar Stanley vertelt Mitch de waarheid over Blanche en geeft haar een buskaartje naar huis.
Na een serie crises eindigt het met de totale instorting van Blanche, die onder het voorwendsel van een zeereis naar een krankzinnigeninrichting wordt gebracht.

Tekst: Tennessee Williams. Regie: Léon van der Sanden. Spel: Marie-Christine de Both, Gitta Fleuren, Hans Trentelman en Hans van Leipsig. Helaas kon Marie-Christine vanavond niet spelen, omdat ze herstellende is van een operatie. In haar plaats speelde Harriët Stroet.

"Tramlijn begeerte" behoort tot de verplichte bagage van elke toneelbezoeker en elke toneelmaker. Het is een echte uitdaging voor spelers en regisseurs om dit op de planken te zetten, want het is beslist geen gemakkelijk stuk.

Dit keer wil ik mijn verhaal eens bij het einde beginnen, dus bij een staande ovatie. De spelers van theatergroep "Het Vervolg" hadden die ook zeker verdiend. Wat een geweldig stuk, wat een mooie bewerking, wat een fantastisch spel!

Voordat het stuk begon, was er eerst een voorbespreking in de foyer. Timothy de Gilde interviewde vanavond Hans Trentelman, die in het stuk de rol van Stanley speelt.
Het stuk is een echte theaterklassieker, maar wat betekent dat nou precies? Het is een stuk, dat over meerdere generaties heen blijft boeien.

Timothy legde veel verbanden tussen het eigen leven van Tennssee Williams en het stuk. Net als Blanche trok Tennessee naar New Orleans in de hoop daar een nieuw leven te beginnen. Hij had daarbij wel meer succes dan Blanche. Hij veranderde zijn naam, kwam openlijk uit voor zijn homoseksualiteit en ging zich toeleggen op toneelschrijven.

In het originele stuk komen 12 rollen voor, maar hier was het teruggebracht tot 4 rollen. Blijft het stuk dan nog wel overeind? Nou, zeker weten! Blanche, Stanley, Stella en Mitch zijn de vier sleutelfiguren in het stuk. De rest is in feite versiering. Zo was de ontmoeting tussen Blanche en de krantenbezorger weergegeven in de vorm van een fantasie van Blanche. Waarom niet? Blanche leeft sowieso in een fantasiewereld. Het paste er uitstekend in.

Natuurlijk was het stuk iets korter geworden dan het origineel. Maar dat maakte het alleen maar krachtiger. En ook zwaarder voor de hoofdrolspelers, want ze krijgen geen moment rust. Twee uur spelen zonder pauze is erg zwaar, zeker als het zo lichamelijk is als in dit stuk. Er wordt gevochten, gevreeën, verkracht... Geloof me, dat vraagt veel van de spelers. Zeker de scène waarin Blanche minutenlang naakt onder de douche staat terwijl ze een moeilijke monoloog uitspreekt, vind ik een enorme prestatie. Dat moet je toch maar durven en kunnen! Daar heb ik echt bewondering voor!

---

Ik raad iedereen aan om naar dit stuk te gaan kijken.
En dat kan, want het wordt nog 24 keer opgevoerd:

25 november: Arnhem www.schouwburg-arnhem.nl (Met inleiding vooraf)
26 november: Leiden www.leidseschouwburg.nl (Met inleiding vooraf)
27 november: Winschoten 05797-415555
30 november: Venray www.schouwburgvenray.nl
1 december: Hoogeveen www.detamboer.nl (Met inleiding vooraf)
3 december: Amsterdam www.theaterbellevue.nl
4 december: Amsterdam www.theaterbellevue.nl (Met inleiding vooraf)
5 december: (matinee) Amsterdam www.theaterbellevue.nl
7 december: Gouda www.goudseschouwburg.nl
8 december: Zoetermeer www.stadstheater.nl
11 december: Breda www.chasse.nl (Met inleiding vooraf)
14 december: Weert www.munttheater.nl (Met inleiding vooraf) uitverkocht
15 december: Venlo www.maaspoort.nl (Met inleiding vooraf)
16 december: Roermond www.oranjerieroermond.nl (Met inleiding vooraf)
17 december: Etten-Leur www.nobelaer.nl
18 december: Drachten www.lawei.nl (Met inleiding vooraf)
21 december: Kerkrade www.parkstadlimburgtheaters.nl
6 januari: Maaseik (B) www.maaseik.be
7 januari: Den Haag www.theateraanhetspui.nl
8 januari: Den Haag www.theateraanhetspui.nl
11 januari: Apeldoorn www.orpheus.nl
13 januari: Tiel www.agnietenhof.nl (Met inleiding vooraf)
14 januari: Wassenaar www.warenar.nl
15 januari: Hasselt (B) www.cchasselt.be

---

Hoera, het is zover! Zojuist is mijn eerste radio column uitgezonden door WMBR in Cambridge (USA) in het programma Gendertalk. WMBR is te beluisteren via Internet. Gendertalk is elke week in de nacht van maandag op dinsdag en begint om middernacht (Nederlandse tijd).

Je kunt mijn column ook hier beluisteren: www.eveliensnel.nl/INTRO3.mp3. De volledige tekst vind je hier.

---

Mijn kleine vakantie is alweer bijna voorbij. De tijd glipt snel door je vingers, zeker als je elke nacht 9 a 10 uur slaapt om bij te komen van de oververmoeidheid. Maar gelukkig hebben we vandaag weer iets leuks gedaan. We hadden onze zinnen gezet op eten bij een leuk restaurantje in Den Bosch. We hadden geen idee waar we dat moesten zoeken, dus we begonnen maar op de Markt.

Een vuistregel om leuke restaurants te vinden is de volgende: Ga naar een beroemde straat of plein en zoek een leuk zijstraatje uit. Daar vind je het. Zo was het ook in dit geval. In de Kolperstraat vonden we een klein eetcafé. Op de gevel staat "Hof van Holland", maar binnen werd de zaak gewoon "'t Hof" genoemd.
Het was er lekker druk, maar er was nog wel plaats voor ons. De menukaart bood te veel om uit te kiezen, maar er was ook een "Tipmenu 't Hof". Meestal is een schotel, die de naam van het huis draagt, een aanrader, dus daar gingen we voor.
Het voorgerecht was een verrukelijke, zeer pittige tomatensoep. Het hoofdgerecht was varkenshaas met champignonsaus, geserveerd met (Belgische) frites en een frisse salade. Als nagerecht konden we kiezen tussen een Dame Blanche en een koffie. Wij kozen voor de koffie, maar als extra'tje kregen we daar een heerlijk mini-glaasje koffielikeur (Café Marakesh) met slagroom bij. Heerlijk!

Helaas kun je er niet pinnen en ook met een credit card kun je niet terecht, dus ik moest even naar het postkantoor om te pinnen, zodat ik daarna contant kon betalen. Dat maakt het wel veel gemakkelijker om een fooi te geven en dat heb ik dan ook gedaan.

Ja, over 'tips' gesproken: Er worden tegenwoordig nauwelijks meer fooien gegeven in de horeca. Dat is ook wel te begrijpen, want bij de invoering van de Euro heeft de hele horeca haar prijzen verdubbeld. Vertel me niet, dat het niet waar is. Sinds we in Euro's betalen sla je in elk etablissement stijl achterover, als je de rekening ziet. Mensen zijn dan niet meer in de stemming om een fooi te geven. Het is begrijpelijk, maar voor het horecapersoneel is het natuurlijk sneu: Ze zijn een belangrijke bron van inkomsten kwijt.

Dus wees nou eens lief en gun die mensen ook wat, zeker als je goed bediend bent. Vroeger gold de regel, dat je 10% van het bedrag als fooi gaf. Bij de nieuwe, verdubbelde prijzen kun je gerust met 5% volstaan. Het personeel van 't Hof had dit zeker verdiend!

---

Ik heb zomaar een weekje vrij! Nee, ik ga nergens naar toe, ik ben blij, dat ik eens een keertje thuis kan blijven. Maar een klein uitstapje kan geen kwaad. Ik kan nu eindelijk eens de rust vinden voor dingen, waar ik mezelf normaal gesproken de tijd niet voor gun.
Zoals een stukje fietsen met Julia. Het was echt prachtig weer vandaag, maar wel een beetje koud. Korte rokjes en sexy topjes zaten er vandaag niet in. We hebben onszelf goed ingepakt en we zijn op pad gegaan. We wonen aan de rand van Eindhoven, dus we hoeven de straat maar uit te fietsen en we zitten in het bos. Heerlijk!

Natuurlijk hoort bij zo'n ritje ook altijd een bezoekje aan een uitspanning langs de route en zo kwamen we weer eens bij "De Leemer Hoef" terecht. Alle tafels waren al ingedekt voor grote gezelschappen, maar het was nog vroeg, dus we mochten best nog even iets van de kleine kaart gebruiken.
Het personeel bleek me nog te kennen. Tja, ik vrees dat ik overal waar ik kom nogal opval. Daar is niks aan te doen. Of misschien kennen ze me ook wel, omdat ik destijds een dijk van een recensie over hun zaak heb geschreven, dat kan ook.
Hoe dan ook, we hadden onze zinnen gezet op een lekkere kop soep. We dachten aan erwtensoep of uiensoep, maar die stonden niet op het menu. Daarom viel de keuze op "Licht gebonden kerriesoep met appel en cocosroom". Het is een verrassende combinatie, maar het werkt heel goed. Heerlijk!

Zoals altijd was het personeel buitengewoon vriendelijk. De ober stak een heel verhaal af over deze soep en ook de baas van het spul kwam een praatje met ons maken. Hij moest wel regelmatig de telefoon aannemen, omdat er mensen belden die voor die avond wilden reserveren. Tja, dat kon dus niet meer, de zaak was hartstikke volgeboekt. Als je daar wilt gaan dineren, zeker als je kinderen meebrengt, is het echt het verstandigste om eerst te reserveren.
Soms komen er mensen met kinderen onaangekondigd aan en dan schuiven de kinderen meteen de speelkamer in. Daar heb je geen kind meer aan. Maar dan is het wel buitengewoon sneu als de ouders niet het geduld hebben om rustig te wachten tot er plaats is en op hun gemak van het eten te genieten. Ze zijn vaak bang, dat het voor de kinderen te lang duurt. Nou, dat is bij De Leemer Hoef echt niet nodig: Die kinderen vermaken zich wel!

Op de terugweg zagen we opeens een heteluchtballon, die gevaarlijk laag vloog. Was hij een noodlanding aan het maken? We zijn gauw gaan kijken, maar er was niks aan de hand. Het zal wel een normale landing geweest zijn. Ze zetten de ballon keurig aan de grond op een klein grasveldje, waar nog net voldoende ruimte was om de ballon leeg te laten lopen en op te vouwen. Precies op tijd ook, trouwens, want de zon ging net onder. Het is vast niet de bedoeling om na zonsondergang nog te vliegen met zo'n ding. Leuk, om dit eens van dichtbij te zien!

---

Ja, ik weet het: De juiste spelling is "Lipoxôme". Maar ik ontdekte net, dat juist doordat ik bij mijn vorige vermelding van Lipoxome de juiste spelling heb gebruikt, Google het alleen kan vinden als in de zoekopdracht ook "ô" is ingevuld :'(

Eigenlijk mag ik mijn gezicht niet meer epileren nu ik volgende maand weer een laserbehandeling krijg, maar in het belang van de wetenschap heb ik toch maar even een haartje uitgetrokken. Zou er al resultaat te zien zijn van de behandeling met Lipoxôme? Er zou iets zwarts te zien moeten zijn bij de haarwortel.

Nou, kijk maar naar het plaatje aan de linkerkant. Deze haar is 6 mm lang en 17 micron dik. De wortel zit in dit plaatje aan de bovenkant. En daar zie ik toch heel duidelijk een zwart vlekje van enkele tientallen microns lang en breed. Het werkt!

---

Binnenkort ben ik weer te horen in het radioprogramma Gendertalk. Dit is te beluisteren via WMBR op Internet. Elke maandagavond om 12:00 uur (ja, om middernacht) begint het. Mocht je het geluk hebben om een keer Boston te bezoeken, dan kun je daar luisteren op maandagavond op 88.1 FM om 18:00 plaatselijke tijd.

Ik ga elke twee weken een column in dat programma verzorgen. Om te beginnen heb ik een paar bestaande stukjes uit mijn dagboek genomen voor de eerste afleveringen, maar ik hoop er ook nieuwe teksten te gaan voorlezen, die dan pas na uitzending in het dagboek verschijnen.

Alle uitzendingen gaan in een groot archief, waar ze blijvend ter beschikking staan om te beluisteren of te downloaden. Dat is te vinden op de site van Gendertalk.

Misschien vraag je je af, waarom ik het zo ver weg zoek. Waarom maak ik niet gewoon een column op de Nederlandse radio? Nou, ten eerste is er op de Nederlandse radio voor zover ik weet geen programma, dat regelmatig aandacht besteedt aan travestie en/of transseksualiteit. Ooit hadden we het programma "Het Roze Rijk", dat zich wel richtte op 'GLBT-issues', maar dat is allang weg bezuinigd. Er is trouwens nog wel een website van "Het Roze Rijk".

Nee, er was een aanleiding. Elk jaar doet WMBR een week lang aan 'fundraising'. Ze proberen dan geld in te zamelen, waaruit de zender gefinancierd wordt. En ze geven cadeautjes weg aan mensen, die een mooie donatie geven. Iedereen krijgt sowieso een bumper sticker, maar er zijn ook T-shirts, koeltassen enzovoort.
Voor een bijdrage van $100,- kun je zelfs een uur zendtijd kopen! Kijk, dat idee sprak me aan. Ik heb twee jaar rondgelopen met het plan om op die manier mijn eigen radioprogramma te gaan maken.

Dus ik heb ruim van te voren contact met WMBR en met Gendertalk opgenomen om te checken of dat aanbod nog steeds geldig was. En ik heb een vorm bedacht, die voor mij gemakkelijker in te vullen is dan een heel uur achter elkaar: Korte columns, ja, dagboekstukjes! Ze liggen op mijn eigen site voor het oprapen!
Ik heb een demo gemaakt en die naar de redactie gestuurd. En Nancy Nangeroni heeft me een heleboel tips gegeven, hoe mijn bijdragen professioneler kunnen overkomen. We hebben er inmiddels zoveel plezier in, dat ze mijn bijdragen ook wel zonder donatie uitgezonden zouden hebben.

Maar ik heb wel die donatie gestort. Laten we maar zeggen, dat het een boete is voor mijn verlegenheid en misplaatste bescheidenheid. Het geld is bij WMBR trouwens in goede handen...

---

Het heeft erg lang geduurd, maar vandaag was het eindelijk zo ver: Tijd voor een bezoek aan mijn psycholoog en de endocrinoloog bij de VU. Het was echt hoog tijd, want mijn Androcur is bijna op. Maar wat zou er dit keer voor me in zitten? Alleen maar een herhalingsreceptje, of eindlijk echte oestrogeen? Ik begin dat geklooi met kruiden knap zat te worden, dat werkt echt te langzaam...

Vandaag ging alles echter verrassend snel. Hoewel we twintig minuten te vroeg waren, kon ik meteen bij de psycholoog terecht! We hadden een kort gesprekje. Natuurlijk moest ik vertellen hoe het met me ging onder invloed van Androcur. Nou, erg goed eigenlijk. Ik ben daar een stuk rustiger door geworden. En mijn libido is tot bijna nul gezakt. Heerlijk!

Toch vond ze me er bedrukt uitzien. Veel minder enthousiast dan bij onze eerdere afspraken. Tja, ik heb ook heel wat te doorstaan. Langzamerhand begin ik te begrijpen hoe het voelt om gediscrimineerd te worden, met name op het werk. Helaas kun je zulke gevoelens meestal niet omzetten in keiharde bewijzen, anders zouden de daders wel aangepakt kunnen worden...

Maar dat brengt me niet van mijn voornemens af! Ik wil nog steeds verder op de ingeslagen weg. Dus ik wil nu zo snel mogelijk oestrogeen. En... Dat ga ik krijgen ook! Op 2 december is de eerstvolgende vergadering van het Genderteam en dan krijg ik vrijwel zeker toestemming. Vandaag heb ik alweer 35 ml. bloed afgestaan voor onderzoeken en mijn eerstvolgende afspraak zal zijn met de endocrinoloog (die ik vandaag dus helemaal niet gezien heb) op 3 december! Dan kan ik meteen mijn recept voor oestrogeen meekrijgen.

Het licht springt van oranje op groen!

---

De eerste zaterdag van de maand, dus... T&T-avond!
Net als in oktober, september, augustus, juli, juni, mei en april togen we naar buurthuis "De Rondweg" in Eindhoven. We moesten er al vroeg zijn, want Julia en ik waren weer aan de buurt om ons vrijwilligerswerk te doen. Julia zit dan achter de kassa en ik sta achter de bar.

Het was een erg drukke avond en het was dan ook gezellig als vanouds. Gelukkig maar, want de afgelopen maanden vond ik de opkomst en de gezelligheid een beetje tegenvallen. Tja, nu het herfst is, is de tijd ook veel meer geschikt voor dit soort aktiviteiten dan in de zomer.
Jammer genoeg had ik zelf weinig gelegenheid om van die gezelligheid te genieten, want ik had het keidruk achter de bar. Er is dan ook een hele mooie omzet gemaakt. We verzamelen de munten, waarmee de gasten betalen altijd in een speciale bak, waar er precies 500 in passen en dit keer was die beter gevuld dan ooit. Bijna vijfhonderd drankjes verkocht! En dat heb ik ook bijna helemaal in mijn eentje gedaan, want ik was ingedeeld met hetzelfde collegaatje als in juli. Wat mij betreft is dat echt de laatste keer geweest. Ze kwam weer later aan dan normaal, besteedde veel tijd aan het kletsen met de gasten en ze vertrok dit keer al om half één, toen de avond zo'n beetje op zijn hoogtepunt was! Gelukkig zijn Henna en Julia ingesprongen, anders had ik het echt niet gered.

Er waren deze maand ook mensen aanwezig, die een product kwamen presenteren. Dat gebeurt wel vaker. Ze bouwen dan een standje op in de bibliotheek, waar ze hun producten uitstallen en waar ze advies geven, hoe je die producten moet gebruiken. Dit keer was er een dame, die prachtige, zelfgemaakte sieraden verkocht en twee anderen die gezichtsverzorgingsproducten verkopen. Ik heb heel even de gelegenheid gehad om naar die sieraden te kijken, maar toen ik daar was uitgekeken, waren de gezichtverzorgingsproducten net ingepakt. Te laat! Jammer dan!

Ook de dames van Medi Skin Care waren er weer. Zij doen laserbehandelingen om van je baardgroei af te komen. Maar mij kunnen ze niet meer helpen. Ik ben al een half jaar geleden gestopt met die behandeling, omdat er bij mij geen verdere verbetering meer mogelijk leek. De laserbehandeling werkt alleen op haren, die pigment bevatten. Het laserlicht werkt in op het pigment in de haren, waardoor de follikels worden vernietigd en de haargroei stopt. Ik had vroeger een behoorlijk zware baard van dikke, zwarte haren. En daar werkt het uistekend op. Ze hebben dan ook hele goede resultaten bij me bereikt. Maar nu zijn de zwarte haren zo'n beetje op en er zijn alleen nog maar witte haren over. Die bevatten geen pigment, dus dan werkt het niet!
Het helpt niet om je witte baardharen zwart te verven, want haarverf werkt alleen maar op de oppervlakte van het haar, niet op de follikel. Maar nu is er een nieuw product: Lipoxôme van Dalton Medicare. En dat werkt volgens de fabrikant juist wel op de follikel. We hebben er niet zoveel vertouwen in, maar we willen het wel uitproberen. Dus ik heb met de dames afgesproken, dat ik als proefkonijn mag dienen. Ik heb een flesje van die spray meegekregen en daar ga ik mezelf de komende maand mee behandelen. Volgende maand krijg ik dan weer een laserbehandeling en dan zullen we kunnen zien of het echt werkt...

---