English
Nederlands
2004-07-28
Genderqueer
Vorige week had ik het over De Nederlandse T-Krans en over 'mensen in hokjes stoppen'. Nou, kort nadat ik dat geschreven had, hoorde ik op Gendertalk een interview dat alles te maken had met mensen in hokjes stoppen en met mensen, die dat niet met zich laten doen. Gendertalk geeft de volgende inleiding bij dat interview:
"Het woord "Genderqueer" duikt steeds vaker op en het lijkt erop, dat meer en meer mensen zichzelf ermee identificeren. De transgender en genderqueer activist Taryn Levitt, die ondermeer de groep "Beyond Binary" oprichtte (en al eerder een vergelijkbare groep in San Francisco), vertelt vanavond wat het voor hem betekent om genderqueer te zijn en welke invloed dat heeft op zijn activisme."
Het interview maakt deel uit van een radioprogramma, dat in MP3- en in Real Audio formaat te vinden is op de program #470 page. Dit interview begint op 28 minuten en 42 seconden na de start van het programma en duurt 29 minuten.
Het is beslist geen toeval, dat het logo naast de introductie verbluffend veel lijkt op het logo van de webring...
Natuurlijk hebben jullie allemaal allang de aflevering gehoord waarin Julia en ik geïnterviewd worden in Gendertalk, toch? Dat programma staat op de program #449 page. Het begint bij 36:03 in het programma en duurt ongeveer 27 minuten.
Gendertalk heeft ook daar een inleiding bij geschreven: "Julia Rubingh & Evelien Snel waren getrouwd, maar gingen uit elkaar toen Evelien als vrouw wilde gaan leven. Later zijn ze weer bij elkaar gekomen. Ze vertellen wat dit alles voor invloed heeft gehad op hun relatie."
"Het woord "Genderqueer" duikt steeds vaker op en het lijkt erop, dat meer en meer mensen zichzelf ermee identificeren. De transgender en genderqueer activist Taryn Levitt, die ondermeer de groep "Beyond Binary" oprichtte (en al eerder een vergelijkbare groep in San Francisco), vertelt vanavond wat het voor hem betekent om genderqueer te zijn en welke invloed dat heeft op zijn activisme."
Het interview maakt deel uit van een radioprogramma, dat in MP3- en in Real Audio formaat te vinden is op de program #470 page. Dit interview begint op 28 minuten en 42 seconden na de start van het programma en duurt 29 minuten.
Het is beslist geen toeval, dat het logo naast de introductie verbluffend veel lijkt op het logo van de webring...
Natuurlijk hebben jullie allemaal allang de aflevering gehoord waarin Julia en ik geïnterviewd worden in Gendertalk, toch? Dat programma staat op de program #449 page. Het begint bij 36:03 in het programma en duurt ongeveer 27 minuten.
Gendertalk heeft ook daar een inleiding bij geschreven: "Julia Rubingh & Evelien Snel waren getrouwd, maar gingen uit elkaar toen Evelien als vrouw wilde gaan leven. Later zijn ze weer bij elkaar gekomen. Ze vertellen wat dit alles voor invloed heeft gehad op hun relatie."
2004-07-25
Esta
Als ik dan een vrouw ben, dan moeten vrouwenbladen mij toch aanspreken? Ho, ho! Niet generaliseren! Wat de ene vrouw leuk vindt, hoeft helemaal niet voor de andere te gelden. Dus ik heb best wel eens een Marie-Claire gekocht bijvoorbeeld of een Cosmopolitan. Maar dat bleef dan wel bij één keer! Het boeide me blijkbaar niet...
Maar nu is er een nieuw blad, Esta. Een week of twee geleden was er een hoop reclame over en toen was het eerste nummer voor 1 Euro te koop. Maar ik zag ze mooi nergens liggen in de winkels. Misschien waren ze allemaal overal uitverkocht, of misschien waren de stapels zo hoog, dat ik ze niet herkende. (Dat soort dingen gebeurt mij...)
Deze week lag de Esta gewoon bij de andere bladen, zo is hij tenminste te vinden. Je kreeg er nog een knalroze tas bij cadeau ook...
Nou dit blad boeit me wel. Het heeft diepgang. Neem nou het artikel van Juliette Berkhout: "Nadenken is niet sexy -- Zomaar iets roepen wel" Ja, zo is dat: Iedereen heeft overal een mening over en die geeft hij maar al te graag. Je maakt je niet populair door niet onmiddelijk met een antwoord klaar te staan. "Ik weet het (nog) niet", is schijnbaar geen acceptabel antwoord meer... Goed verhaal!
Columnist Bert Klunder probeert zichzelf zo snel mogelijk van de lijst van columnisten afgeschopt te krijgen, lijkt het wel. "Een vrouw is vlug afgeleid", stelt hij en aan de hand van een voorbeeld van een vrouw die in een rondvaartboot ligt te slapen eindigt hij 20 centimeter lager bij de conclusie dat een vrouw, als ze dood gaat, in haar hele leven niks gezien heeft, maar wel lekker geslapen...
Maar het meeste is gewoon aangenaam, interessant leesvoer. Achtergrond, interviews, opinie, relaties, wonen, tips voor het bezichtigen van steden. Ja hoor, misschien koop ik hem over twee weken wel weer...
Maar nu is er een nieuw blad, Esta. Een week of twee geleden was er een hoop reclame over en toen was het eerste nummer voor 1 Euro te koop. Maar ik zag ze mooi nergens liggen in de winkels. Misschien waren ze allemaal overal uitverkocht, of misschien waren de stapels zo hoog, dat ik ze niet herkende. (Dat soort dingen gebeurt mij...)
Deze week lag de Esta gewoon bij de andere bladen, zo is hij tenminste te vinden. Je kreeg er nog een knalroze tas bij cadeau ook...
Nou dit blad boeit me wel. Het heeft diepgang. Neem nou het artikel van Juliette Berkhout: "Nadenken is niet sexy -- Zomaar iets roepen wel" Ja, zo is dat: Iedereen heeft overal een mening over en die geeft hij maar al te graag. Je maakt je niet populair door niet onmiddelijk met een antwoord klaar te staan. "Ik weet het (nog) niet", is schijnbaar geen acceptabel antwoord meer... Goed verhaal!
Columnist Bert Klunder probeert zichzelf zo snel mogelijk van de lijst van columnisten afgeschopt te krijgen, lijkt het wel. "Een vrouw is vlug afgeleid", stelt hij en aan de hand van een voorbeeld van een vrouw die in een rondvaartboot ligt te slapen eindigt hij 20 centimeter lager bij de conclusie dat een vrouw, als ze dood gaat, in haar hele leven niks gezien heeft, maar wel lekker geslapen...
Maar het meeste is gewoon aangenaam, interessant leesvoer. Achtergrond, interviews, opinie, relaties, wonen, tips voor het bezichtigen van steden. Ja hoor, misschien koop ik hem over twee weken wel weer...
2004-07-23
Evelyne
Om vijftien over tien komt Evelientje uit haar bed
Ze kijkt ‘ns in de spiegel en ze neemt een sigaret
Ze wandelt door de kamer en ze gluurt ‘ns door ‘t raam
Ze poetst haar mooie tanden en ze trekt haar kleren aan
Suiker, zegt ze en ze lacht ‘r tanden bloot
Ze drinkt oranje bloesem, ze eet geroosterd brood
“Suiker”, zegt ze en ze lacht d’r tanden bloot
Ze drinkt oranje bloesem en ze eet geroosterd brood
Om vijf na half elf sta ik te bellen aan haar deur
Ze maakt al lachend open en ik ruik ‘r zoete geur
Om tien na half elf liggen we lekker in haar bed
Ze vraagt of ik champagne lust en we draaien Medecine Head
Doe het, zegt ze, en ze lacht ‘r tanden bloot
Ze maakt m’n lichaam dronken en al de kleuren worden rood
Om Vijftien over drie liggen we samen in haar bad
we stoeien in ‘t water en pletsen alles nat
We laten ons lekker zakken in ‘t heerlijk hete sop
En we zoeken onder water naar een zoekgeraakte stop
Zeep, zegt ze, en ze lacht ‘r tanden bloot
Ze wast mijn vuile haren en ze lacht zich bijna dood
Om vijftien voor de vijve neem ik afscheid met ‘n zoen
You know, I love ya darling, wanneer zullen we ‘t nog eens doen
Om vijftien na de vijve komt ‘r man terug van kantoor
Met moegewerkte hersens en twee propjes in z’n oor
Schat, zegt ze, en ze lacht ‘r tanden bloot
Ze geeft hem gauw een zoentje en ze denkt, dag idioot
Tot vijftien over elf kijken ze samen naar tv
je weet wel, zoete koekjes bij een laatste kopje thee
en wordt meneer echt moe, nou, dan gaan ze maar naar bed
Slaap lekker schat, slaapwel, ik heb de wekker juist gezet
Vuur, denkt ze en ze neemt een sigaret
Haar man ligt al te snurken dus ze leest nog wat in bed
Vuur, denkt ze en ze neemt een sigaret
Haar man ligt al te snurken dus ze leest nog wat
mmmm... in dat lekker bed
Tekst: Bert de Coninck
Ze kijkt ‘ns in de spiegel en ze neemt een sigaret
Ze wandelt door de kamer en ze gluurt ‘ns door ‘t raam
Ze poetst haar mooie tanden en ze trekt haar kleren aan
Suiker, zegt ze en ze lacht ‘r tanden bloot
Ze drinkt oranje bloesem, ze eet geroosterd brood
“Suiker”, zegt ze en ze lacht d’r tanden bloot
Ze drinkt oranje bloesem en ze eet geroosterd brood
Om vijf na half elf sta ik te bellen aan haar deur
Ze maakt al lachend open en ik ruik ‘r zoete geur
Om tien na half elf liggen we lekker in haar bed
Ze vraagt of ik champagne lust en we draaien Medecine Head
Doe het, zegt ze, en ze lacht ‘r tanden bloot
Ze maakt m’n lichaam dronken en al de kleuren worden rood
Om Vijftien over drie liggen we samen in haar bad
we stoeien in ‘t water en pletsen alles nat
We laten ons lekker zakken in ‘t heerlijk hete sop
En we zoeken onder water naar een zoekgeraakte stop
Zeep, zegt ze, en ze lacht ‘r tanden bloot
Ze wast mijn vuile haren en ze lacht zich bijna dood
Om vijftien voor de vijve neem ik afscheid met ‘n zoen
You know, I love ya darling, wanneer zullen we ‘t nog eens doen
Om vijftien na de vijve komt ‘r man terug van kantoor
Met moegewerkte hersens en twee propjes in z’n oor
Schat, zegt ze, en ze lacht ‘r tanden bloot
Ze geeft hem gauw een zoentje en ze denkt, dag idioot
Tot vijftien over elf kijken ze samen naar tv
je weet wel, zoete koekjes bij een laatste kopje thee
en wordt meneer echt moe, nou, dan gaan ze maar naar bed
Slaap lekker schat, slaapwel, ik heb de wekker juist gezet
Vuur, denkt ze en ze neemt een sigaret
Haar man ligt al te snurken dus ze leest nog wat in bed
Vuur, denkt ze en ze neemt een sigaret
Haar man ligt al te snurken dus ze leest nog wat
mmmm... in dat lekker bed
Tekst: Bert de Coninck
2004-07-21
Seriemoordenaar
Ik heb het niet over Marc Dutroux. En ook niet over die andere, nog veel ergere, seriemoordenaar, die ontdekt werd, toen Marc eindelijk veilig en definitief achter de tralies verdwenen was.
Welnee, ik heb het over een lief poesje. Ze is klein van stuk. Ze houdt van knuffelen en ze zit graag op schoot. Maar ze brengt wel elke avond een muis of een konijn of een vogel mee. Konijnen vindt ze het lekkerst.
Ik begin er al een beetje aan te wennen, maar ik vind het vreselijk. En er is niets dat we kunnen doen, om die prooidieren te redden. Ik weet het, het is de natuur. Maar zij hoeft niet te jagen. Ze kan zo veel voer krijgen, als ze hebben wil. Maar het is haar instinct. Gelukkig eet ze de prooi ook meestal helemaal op. Ze laat alleen de stukjes liggen die ze niet lekker vindt. De darmen van het konijn bijvoorbeeld. Die zitten vol planten natuurlijk, dat vindt ze niet lekker. En laatst vonden we een oog van een konijn. Ze had er eentje opgegeten, maar dat was blijkbaar niet zo lekker, dus ze had het tweede oog laten liggen...
Welnee, ik heb het over een lief poesje. Ze is klein van stuk. Ze houdt van knuffelen en ze zit graag op schoot. Maar ze brengt wel elke avond een muis of een konijn of een vogel mee. Konijnen vindt ze het lekkerst.
Ik begin er al een beetje aan te wennen, maar ik vind het vreselijk. En er is niets dat we kunnen doen, om die prooidieren te redden. Ik weet het, het is de natuur. Maar zij hoeft niet te jagen. Ze kan zo veel voer krijgen, als ze hebben wil. Maar het is haar instinct. Gelukkig eet ze de prooi ook meestal helemaal op. Ze laat alleen de stukjes liggen die ze niet lekker vindt. De darmen van het konijn bijvoorbeeld. Die zitten vol planten natuurlijk, dat vindt ze niet lekker. En laatst vonden we een oog van een konijn. Ze had er eentje opgegeten, maar dat was blijkbaar niet zo lekker, dus ze had het tweede oog laten liggen...
2004-07-18
De Nederlandse T-Krans
De Nederlandse T-Krans is een webring van pagina's van Nederlandstalige T's.
Maar wat is een webring en wat is een "T"?
Een webring is een samenwerkingsverband van mensen die pagina's op het Internet maken. Iedereen wil graag meer bezoekers op zijn of haar pagina en een webring kan daarbij helpen.
Als je wilt meedoen aan een webring, moet je je aan bepaalde afspraken houden. De belangrijkste afspraak is eigenlijk, dat je op je pagina links maakt naar de andere deelnemers in dezelfde ring. De bezoekers van jouw pagina kunnen zo gemakkelijk doorsurfen naar de pagina's van de andere deelnemers en andersom.
Als je wilt uitleggen wat een "T" is, begeef je je op glad ijs.
Om te beginnen is die "T" natuurlijk een afkorting. Het staat eigenlijk voor verschillende afkortingen tegelijk: TS, TG en TV. TS betekent dan TransSeksueel, TG betekent TransGender en TV staat voor TraVestiet. Al deze termen zijn 'hokjes', waarmee je mensen kunt (proberen te) categoriseren. Over het algemeen vind ik het een slecht idee om mensen in hokken te stoppen. Of je dat nou letterlijk of figuurlijk bedoelt, het beperkt mensen altijd in hun vrijheid. Maar vreemd genoeg zijn er veel mensen, die juist zichzelf graag in een hokje stoppen. Dat geeft ze het gevoel, dat er een groep is, waar ze bij horen.
Ik ga niet proberen definities te geven van transseksueel, transgender en travestiet. Zolang we die termen vaag houden, kan er niemand gekrenkt worden, doordat ik de term voor zijn of haar 'hokje' anders omschrijf, dan hij of zij dat zelf ziet.
Gelukkig maakt het voor deze webring ook niet uit:
Alle Nederlandstalige T's zijn welkom. Dat sluit een hoop gestechel over de definities uit en maakt ook de doelgroep groot genoeg om er een zinvolle webring mee samen te stellen in ons kleine taalgebied. Er zijn op Internet veel webringen voor T's, maar voor zover ik weet is dit de enige, die alleen gericht is op het Nederlandse taalgebied.
Toen ik besloten had, dat zo'n webring nuttig zou zijn, ben ik gaan zoeken of die al bestond. En dat bleek inderdaad het geval: Angelica's Dutch T WebRing. Maar Angelica had er blijkbaar geen zin meer in, want ze had deze webring 'te vondeling gelegd' en toen heb ik me erover ontfermd. Voorlopig is het een hele kleine ring, maar dat kan veranderen.
De ring bestaat nu uit de volgende sites:
- De Nederlandse T-Krans
Dit is de 'homepage' van de ring. Doel van deze pagina is uit te leggen waar de ring over gaat. En om mensen aan te sporen om mee te doen, uiteraard! - De Wereld van een transgender Heks
Informatie over Transgenders, Hekserij en Kelten. - John's Homepage
Over travestie en wat daar bij komt. - Evelien's Dagboek
Dit is de pagina, die je nu aan het lezen bent. De dagelijkse belevenissen van een transseksuele vrouw. Dit dagboek gaat niet alleen over de transitie, maar ook over leuke dingen, zoals wetenschap, theater, poezie en muziek. En over nare dingen, zoals werk en politiek...
Heb je zelf een internetpagina in het Nederlands, waarvan je denkt, dat hij in deze webring zou passen, meld je dan aan als deelnemer. Als je dat doet, kom ik je site bekijken. En als ik ook vind, dat je er in past, dan word je toegelaten...
Zoals je ziet, hebben we nu al een heks en een 'bewonderaar' in de ring. Zijn die dan welkom? Heksen zijn zeker welkom. Vergeet niet, dat wij T-tjes in de middeleeuwen waarschijnlijk allemaal op de brandstapel terecht zouden zijn gekomen, of we onszelf nou heks noemden of niet! Met bewonderaars in de ring wil ik voorzichtiger zijn. John ken ik persoonlijk, zijn site ziet er prima uit en ik vertrouw hem. Bovendien was hij al lid, toen ik de ring overnam.
Mensen met commerciele sites moet ik helaas teleurstellen. Die zijn niet welkom in de ring, hoe T-vriendelijk hun nering ook mag zijn. Misschien valt er te praten over de mogelijkheid tot adverteren, maar ik wil een strikte scheiding aanhouden tussen de inhoud van de sites en de commercie.
P.S. Nog even iets over het logo van deze ring. Dit symbool wordt wereldwijd gebruikt door vele T's. Het is 'public domain', dus iedereen mag het gebruiken. Veel meer daarover is te lezen op de site van Gendertalk.
P.P.S. Om deze webring te bekijken, moet je even helemaal naar beneden scrollen op de voorpagina van mijn Weblog. Daar vind je een blokje met de titel "De Nederlandse T-Krans". Alle leden van de ring hebben dat blokje op hun pagina en dat gebruik je om de ring, of krans, te volgen...
2004-07-17
Het Behouden Huysch
De Arnhemse Theatergroep Oostpool speelt dit weekend op het Wilhelminaplein in Eindhoven de voorstelling "Het Behouden Huysch"
"Eind zestiende eeuw loopt schipper Willem Barentsz met zijn bemanning vast in het poolijs en beleeft er zijn beroemd geworden overwintering op Nova Zembla.
De wind is guur, de gevoelstemperatuur laag en de voorraden worden schaarser en schaarser. Het advies is om niet te huilen, want tranen vriezen vast. Stevige depressies, ernstige ongelukken, opbloeiende verliefdheden en heftige stank wisselen elkaar af. Drank, zingende zagen en brulliederen zorgen voor het enige vertier. Mannen onder elkaar. Of duikt er een verstekelinge op?"
Deze voorstelling was eerder te zien op het Terschellingse Oerol festival en wordt nu op verschillende plaatsen op het vasteland gespeeld.
Vandaag (zaterdag 17 juli) en morgen (zondag 18 juli) dus op het Wilhelminaplein in Eindhoven om 15:00 uur en om 21:00 uur. Entree: 6,50 Euro.
Regie: Ted Keijser - Tekst: Peer Wittenbols - Spel: John Buijsman, Flip Filz, Remco Melles, Anne Martien Lousberg, Folmer Overdiep - Muzikale leiding: Wim Selles en Jasper Boeke.
23:10
Ik ben vanavond wezen kijken en ik was echt onder de indruk. Dit is een geweldig stuk en het wordt fantastisch gespeeld. Het gebrul van de ijsberen en het gegier van de wind gaat je door merg en been. Het zit vol dolkomische effecten, ontroerende tafereeltjes, mooie beelden en indrukwekkende muziek.
Het publiek beloonde deze voorstelling met een staande ovatie en terecht!
Ik raad dus iedereen aan om morgen te gaan kijken. Let even op: De voorstelling van zondagmiddag is afgelast. Je kunt dus alleen nog zondagavond. en let ook even op dat 'vingertje', die reactie op dit artikeltje. Dat kan je mooi 6,50 Euro besparen...
2004-07-16
365 Ballonnen
Morgen wordt ons buurmeisje 1 jaar. En dat zal wel een groot feest worden! Ze hebben de tuin versierd met 365 ballonnen. Ze zijn uren aan het pompen geweest! Ik denk niet, dat ze dit volgend jaar met 730 ballonnen gaan overdoen...
News flash: "Beter van niet" is alweer op de buis! De serie van vorig jaar wordt vandaag plus de komende vijf weken herhaald. Moet ik het opnieuw zeggen? OK... Kijken!
News flash: "Beter van niet" is alweer op de buis! De serie van vorig jaar wordt vandaag plus de komende vijf weken herhaald. Moet ik het opnieuw zeggen? OK... Kijken!
2004-07-14
Madam, de Musical
Het lijkt ontzettend vroeg, want de première is pas op 1 oktober, maar ik hoor net, dat één van de avonden al is uitverkocht! Voor meer informatie en een muzikaal voorproefje kun je terecht op de site van Muut.
(Ik had graag een rechtstreekse link naar de juiste pagina op hun site voor je gemaakt, maar helaas hebben ze hun site zo in elkaar geknutseld, dat zulke links niet werken. Op de site moet je dus even doorklikken naar 'Producties' en dan naar 'Madam'.)
Dus bel nou, voor het te laat is, met 010-4156109 om te reserveren.
Speeldata:
Vrijdag 1 en 8 oktober 20:00 uur
Zaterdag 2 en 9 oktober 20:00 uur
Zondag 3 en 10 oktober 14:00 uur
Zelf ga ik naar de première...
2004-07-12
Totaal 235 milliliter en wat meubilair
Ja, het is echt waar. Ik ga gewoon groen licht krijgen voor mijn behandeling. Om te beginnen moet ik natuurlijk onderzocht worden. Ik moest 'nuchter' verschijnen om bloed en urine af te geven. Maar wat versta je onder nuchter? Ik begrijp, dat ik niet laveloos mocht zijn, dat is duidelijk. Maar je krijgt heel duidelijke aanwijzingen mee: Na 20:00 uur niets meer eten en alleen nog maar water en thee drinken. De volgende ochtend gewoon plassen en daarna alle urine verzamelen in een fles. Ik had een fles meegekregen, waar een olifant ook genoeg aan had gehad...
Zondag werd dus een nuchter avondje...
Ik heb weinig geslapen die nacht. Dit is heel vervelend. Maar ik weet het wel: Dit stelt nog niks voor in vergelijking met wat me nog te wachten staat...
's Morgens deed ik mijn plas en ik begon met water drinken zoals in de aanwijzingen stond, maar ik moest echt niet meteen plassen. Dus met een lege fles toog ik naar Amsterdam, naar de VU, dit keer naar de 'Receptie P', want daar werd ik verwacht. Fout!
Er was nog een dame voor me. Haar naam op het ponsplaatje klopte niet met de naam op het formulier.
"Ja, ik heb een nieuw ponsplaatje"
"Zal ik dan de naam op het formulier ook maar gelijk veranderen?"
"Ja, graag..."
"OK, geen probleem..."
En toen was het mijn beurt.
"Hebt u geen formulier? Nee? Dan kunnen we u niet helpen. Dan weten we niet wat we moeten doen..."
Tja, dan maar naar de kamer van het genderteam, om te vragen om zo'n formulier. Intussen moest ik eindelijk echt wel plassen, dus ik besloot om even een tussenstop te maken op het toilet om de fles te vullen. Ik bracht het tot 200 milliliter, een zielig beetje op de bodem van de fles...
Bij het genderteam stelden ze me meteen gerust: "Nee, schoonheid, je moet je toch altijd eerst hier melden! Dat formulier ligt al klaar! En je krijgt ook meteen een nieuw ponsplaatje..."
Ponsplaatje? Jee! Het is echt waar! Ik krijg groen licht!
Met mijn nieuwe plaatje en mijn formulier terug naar receptie P...
"OK, neemt u maar even plaats, mevrouw, u bent zo aan de beurt."
En het ging inderdaad heel snel. Binnen vijf minuten was ik aan de beurt.
Bloed afnemen is een routine-klusje natuurlijk, maar er wordt zorgvuldig mee omgegaan. Iedereen krijgt een nieuwe naald, de zuster draagt rubber handschoenen...
Ze keek op mijn formulier en haalde het ene na het andere buisje te voorschijn. Ja, er stonden erg veel kruisjes op mijn formulier, er zijn veel dingen, die men wil onderzoeken. Maar toch waren niet alle vakjes aangekruist...
Ze kwam uit op 7 reageerbuisjes en in elk daarvan moest 5 ml. (ik blijf het niet voluitschrijven!) bloed.
De 200 ml. urine was ook voldoende, dus dat was dat. Totaal 235 ml.
Nu terug naar het genderteam. Ik heb nu een afspraak met de endocrinoloog, Prof. Goore op 3 augustus. Jazeker, hij werkt er nog steeds. Ik dacht al, dat onze eerste ontmoeting tevens de laatste zou zijn, maar dat is dus niet zo. Aan de hand van de uitslag van vandaag, zal hij de juiste medicatie voor mij gaan samenstelllen...
Terug thuis wees Julia me op een aanbieding van de Blokker. Een hardhouten tuinbank van 100 Euro voor 50 Euro. Dat is niet te versmaden! Die wilden we nog. Dus wij naar de Blokker. maar die banken zagen er wel erg groot uit, dus ik besloot om Julia even alleen te laten bij de Blokker en eerst thuis de achterbank uit de auto te halen...
Tja, alleen in de Blokker zag Julia natuurlijk nog veel meer moois, dus behalve de bank kochten we ook nog een tafel en vier stoelen van hetzelfde hout en bijpassende kussens. Die spullen waren ook in de aanbieding!
Hebben we nu geld bespaard, door te kopen in de uitverkoop, of hebben we een impuls-aankoop gedaan, die een hoop geld kost? Ik weet het niet. Maar het voelt wel voornaam om in zo'n stoel te zitten en uit te kijken over de rest van je hardhouten (FSC-gekeurde) tuinmeubilair...
Omdat we nu opeens tuinmeubelen over hadden, ging Julia die even naar een vriendin brengen, die ze graag wilde hebben en toen ze weg was, belde een andere vriendin. Zij was vrijdag naar de VU geweest voor controle en dat was goed gegaan. Haar borsten groeien als kool! De arts noemde het een record en je kunt het ook gewoon zien. Volgens mij heeft ze een A cup bereikt in drie maanden...
Toen ik vertelde van mijn plengen van bloed en urine, trok ze meteen de conclusie, dat ik groen licht heb en ze feliciteerde me. Zie je wel, daar heb je het weer: Het is echt waar!
Zondag werd dus een nuchter avondje...
Ik heb weinig geslapen die nacht. Dit is heel vervelend. Maar ik weet het wel: Dit stelt nog niks voor in vergelijking met wat me nog te wachten staat...
's Morgens deed ik mijn plas en ik begon met water drinken zoals in de aanwijzingen stond, maar ik moest echt niet meteen plassen. Dus met een lege fles toog ik naar Amsterdam, naar de VU, dit keer naar de 'Receptie P', want daar werd ik verwacht. Fout!
Er was nog een dame voor me. Haar naam op het ponsplaatje klopte niet met de naam op het formulier.
"Ja, ik heb een nieuw ponsplaatje"
"Zal ik dan de naam op het formulier ook maar gelijk veranderen?"
"Ja, graag..."
"OK, geen probleem..."
En toen was het mijn beurt.
"Hebt u geen formulier? Nee? Dan kunnen we u niet helpen. Dan weten we niet wat we moeten doen..."
Tja, dan maar naar de kamer van het genderteam, om te vragen om zo'n formulier. Intussen moest ik eindelijk echt wel plassen, dus ik besloot om even een tussenstop te maken op het toilet om de fles te vullen. Ik bracht het tot 200 milliliter, een zielig beetje op de bodem van de fles...
Bij het genderteam stelden ze me meteen gerust: "Nee, schoonheid, je moet je toch altijd eerst hier melden! Dat formulier ligt al klaar! En je krijgt ook meteen een nieuw ponsplaatje..."
Ponsplaatje? Jee! Het is echt waar! Ik krijg groen licht!
Met mijn nieuwe plaatje en mijn formulier terug naar receptie P...
"OK, neemt u maar even plaats, mevrouw, u bent zo aan de beurt."
En het ging inderdaad heel snel. Binnen vijf minuten was ik aan de beurt.
Bloed afnemen is een routine-klusje natuurlijk, maar er wordt zorgvuldig mee omgegaan. Iedereen krijgt een nieuwe naald, de zuster draagt rubber handschoenen...
Ze keek op mijn formulier en haalde het ene na het andere buisje te voorschijn. Ja, er stonden erg veel kruisjes op mijn formulier, er zijn veel dingen, die men wil onderzoeken. Maar toch waren niet alle vakjes aangekruist...
Ze kwam uit op 7 reageerbuisjes en in elk daarvan moest 5 ml. (ik blijf het niet voluitschrijven!) bloed.
De 200 ml. urine was ook voldoende, dus dat was dat. Totaal 235 ml.
Nu terug naar het genderteam. Ik heb nu een afspraak met de endocrinoloog, Prof. Goore op 3 augustus. Jazeker, hij werkt er nog steeds. Ik dacht al, dat onze eerste ontmoeting tevens de laatste zou zijn, maar dat is dus niet zo. Aan de hand van de uitslag van vandaag, zal hij de juiste medicatie voor mij gaan samenstelllen...
Terug thuis wees Julia me op een aanbieding van de Blokker. Een hardhouten tuinbank van 100 Euro voor 50 Euro. Dat is niet te versmaden! Die wilden we nog. Dus wij naar de Blokker. maar die banken zagen er wel erg groot uit, dus ik besloot om Julia even alleen te laten bij de Blokker en eerst thuis de achterbank uit de auto te halen...
Tja, alleen in de Blokker zag Julia natuurlijk nog veel meer moois, dus behalve de bank kochten we ook nog een tafel en vier stoelen van hetzelfde hout en bijpassende kussens. Die spullen waren ook in de aanbieding!
Hebben we nu geld bespaard, door te kopen in de uitverkoop, of hebben we een impuls-aankoop gedaan, die een hoop geld kost? Ik weet het niet. Maar het voelt wel voornaam om in zo'n stoel te zitten en uit te kijken over de rest van je hardhouten (FSC-gekeurde) tuinmeubilair...
Omdat we nu opeens tuinmeubelen over hadden, ging Julia die even naar een vriendin brengen, die ze graag wilde hebben en toen ze weg was, belde een andere vriendin. Zij was vrijdag naar de VU geweest voor controle en dat was goed gegaan. Haar borsten groeien als kool! De arts noemde het een record en je kunt het ook gewoon zien. Volgens mij heeft ze een A cup bereikt in drie maanden...
Toen ik vertelde van mijn plengen van bloed en urine, trok ze meteen de conclusie, dat ik groen licht heb en ze feliciteerde me. Zie je wel, daar heb je het weer: Het is echt waar!
2004-07-11
Trading Places
Zojuist gekeken naar de film "Trading Places" op Veronica.
De VPRO-gids noemde het de film van de dag en dat doen ze niet zomaar: "VS 1983. Regisseur John Landis (The Blues Brothers) begaf zich met gigantisch succes op een terrein dat Hollywood reeds in de jaren 30 betrad. Trading Places is een mengsel van films als Hoi Polloi van The Three Stooges (1935) en The prince and the pauper (1937, naar Mark Twain's roman). Het is dan ook een gepast eerbetoon dat twee acteurs die in die tijd al beroemd waren grote rollen spelen in Trading Places. Ralph Bellamy en Don Ameche zijn Randolph en Mortimer Duke, twee steenrijke senioren die vanwege hun slepende 'nature versus nurture' discussie een amorele weddenschap sluiten. Ze ruilen werknemer Louis Winthorpe III (Dan Aykroyd) voor zomaar een arme zwerver (Eddie Murphy) om te kijken of rijkeluiszoon Winthorpe afdaalt naar de criminaliteit en de zwerver zich kan redden in de aandelenhandel. Ongeveer iedereen die een televisie bezit heeft op z'n minst wel eens flitsen opgevangen van wat volgt aan sappige komedie. Ameche, Bellamy, Aykroyd en Murphy worden vaak geroemd om hun vlijmscherpe werk in Trading Places, maar het waren de bijrollen van Jamie Lee Curtis als 'hooker with a heart of gold' en Denholm Elliott als butler die een British Academy Award uit het vuur sleepten."
De film zit goed in elkaar. Het is een goed, grappig verhaal en het wordt mooi in beeld gebracht, met goed camerawerk en passende muziek. Ook de acteerprestaties vond ik uitstekend. Gewoon een paar uur lang ontspannen en genieten. Aanbevolen!
2004-07-10
Braai
Vandaag hebben we een 'braai' gehouden. Zo noemen ze in Zuid-Afrika een barbeque en daar hebben we ook een heel handig soort barbeque leren kennen: De Scottelbraai! In het Kruger wildpark stonden ze op elke picknickplek klaar voor de gasten. (En er was ook personeel aanwezig om ze voor je schoon te maken...)
Het is een heel simpel apparaat. Je schroeft een buis bovenop een campinggas-fles en daarbovenop komt de brander, die veel lijkt op de grootste gaspit van je fornuis. Die brander wordt beschermd tegen de wind door een soort metalen schaal. Daar bovenop komt dan een braadpan, een soort platte wok. Je kunt er vrijwel alles op klaarmaken, net als op een barbeque.
Maar nu hebben we een hulpstuk bij onze scottelbraai gekocht. In plaats van de pan komen boven de brander twee metalen schalen, die het vet opvangen en de warmte verdelen. En daarboven komt dan een rooster. Voilá: Dit is ècht barbeque'en. Maar dan zonder al die vieze houtskool, zonder rook en zonder problemen om het vuur aan te steken. Heerlijk!
Onze gasten waren allemaal toneelamateurs. We noemen onze groep 'De Restantjes'. Dat is, omdat we vroeger de helft van een toneelvereniging waren. Op een kwade dag ontstond er ruzie in de club en toen is de helft van de club, inclusief het hele bestuur ermee gestopt. Waar die ruzie ook alweer over ging is me al een paar keer opnieuw uitgelegd, maar ik blijf het vergeten. Het had vast iets te maken met mensen die heel veel werk voor de club deden en weinig waardering kregen, tegenover anderen die niks deden, maar wel alles beter dachten te weten. Ach ja, zo gaat het toch zo vaak...
We hebben de naam van de vereniging gegund aan de andere helft van de leden, die wel wilden doorgaan en zo werden wij: 'De Restantjes'...
Het is veel werk, zoveel gasten in je huis, Maar het geeft voldoening, zeker als iedereen het zo naar haar zin heeft. (Sinds ik mezelf tot het vrouwelijk geslacht reken, is er nog maar één mannelijk lid van "De Restantjes" en die kon er vandaag helaas niet bij zijn)...
Het is een heel simpel apparaat. Je schroeft een buis bovenop een campinggas-fles en daarbovenop komt de brander, die veel lijkt op de grootste gaspit van je fornuis. Die brander wordt beschermd tegen de wind door een soort metalen schaal. Daar bovenop komt dan een braadpan, een soort platte wok. Je kunt er vrijwel alles op klaarmaken, net als op een barbeque.
Maar nu hebben we een hulpstuk bij onze scottelbraai gekocht. In plaats van de pan komen boven de brander twee metalen schalen, die het vet opvangen en de warmte verdelen. En daarboven komt dan een rooster. Voilá: Dit is ècht barbeque'en. Maar dan zonder al die vieze houtskool, zonder rook en zonder problemen om het vuur aan te steken. Heerlijk!
Onze gasten waren allemaal toneelamateurs. We noemen onze groep 'De Restantjes'. Dat is, omdat we vroeger de helft van een toneelvereniging waren. Op een kwade dag ontstond er ruzie in de club en toen is de helft van de club, inclusief het hele bestuur ermee gestopt. Waar die ruzie ook alweer over ging is me al een paar keer opnieuw uitgelegd, maar ik blijf het vergeten. Het had vast iets te maken met mensen die heel veel werk voor de club deden en weinig waardering kregen, tegenover anderen die niks deden, maar wel alles beter dachten te weten. Ach ja, zo gaat het toch zo vaak...
We hebben de naam van de vereniging gegund aan de andere helft van de leden, die wel wilden doorgaan en zo werden wij: 'De Restantjes'...
Het is veel werk, zoveel gasten in je huis, Maar het geeft voldoening, zeker als iedereen het zo naar haar zin heeft. (Sinds ik mezelf tot het vrouwelijk geslacht reken, is er nog maar één mannelijk lid van "De Restantjes" en die kon er vandaag helaas niet bij zijn)...
2004-07-07
GROEN LICHT!
Eindelijk was het tijd voor mijn afspraak bij de VU, die de vorige keer was uitgesteld.
Natuurlijk zou ik kunnen schrijven over Rudy, die dit keer op eigen initiatief voorstelde om een omweg te nemen 'wegens relevante, actuele verkeersinformatie' en die dat advies later weer introk, toen de file op de A2 was opgelost.
Of ik zou kunnen schrijven over mijn toegenomen zelfvertrouwen, waardoor ik vandaag voor het eerst naar de VU durfde zonder mijn BH op te vullen. Mijn plantaardige hormonen beginnen echt zichtbaar resultaat op te leveren...
Maar vandaag is er maar één ding echt belangrijk om te vermelden: Ik ga groen licht krijgen van de VU! Mijn geval is al binnen een kleinere groep in het genderteam besproken en de conclusie is duidelijk: Ik mag met hormonen gaan beginnen. Dat wordt pas officieel beslist in de eerstvolgende vergadering van het hele team op donderdag 5 augustus, maar mijn psycholoog en de leider van het genderteam zijn hier al zo zeker van, dat de lichamelijke onderzoeken, die nodig zijn voor de hormoonbehandeling al gestart worden!
Om te beginnen zal ik alleen Androcur krijgen. Ik heb me daar nog even kwaad over gemaakt, maar de psychologe legde me uit, dat dat altijd zo gaat bij 'secundaire' transseksuelen. Die gevallen worden erg voorzichtig aangepakt, omdat dat de groep is, waarin nog wel eens mensen spijt krijgen van hun operatie. Bij de 'primaire' transseksuelen komt spijt nooit voor.
Er zullen dus sowieso nog maanden voorbijgaan, voordat ik aan de Oestrogenen mag, maar Androcur is een goed begin. In het verleden heb ik me nog kwaad gemaakt, omdat de VU nooit Oestrogeen voorschrijft, zonder de combinatie met Androcur. Maar dat had er toch ook wel mee te maken, dat ik in die tijd wel borsten wilde, maar geen operatie. Daar was ik toen gewoon nog niet aan toe. Tja, als je dat wilt, dan wil je geen Androcur. Dat breekt je mannelijke seksualiteit af, zonder dat je daar iets anders voor terug krijgt.
Nu denk ik daar anders over: Ik denk dat een verlaagd libido voor mij heel rustgevend zal zijn. Ik heb de effecten van Androcur op anderen gezien en volgens mij zijn ze allemaal rustiger en evenwichtiger geworden door het verdwijnen van die vreselijke, stuwende kracht in je geest en in je lichaam, die mannen opjuint tot het doen van de vreemdste dingen om uit te blinken...
Ik ben heel blij, maar ik kan het allemaal nog bijna niet geloven!!!
Natuurlijk zou ik kunnen schrijven over Rudy, die dit keer op eigen initiatief voorstelde om een omweg te nemen 'wegens relevante, actuele verkeersinformatie' en die dat advies later weer introk, toen de file op de A2 was opgelost.
Of ik zou kunnen schrijven over mijn toegenomen zelfvertrouwen, waardoor ik vandaag voor het eerst naar de VU durfde zonder mijn BH op te vullen. Mijn plantaardige hormonen beginnen echt zichtbaar resultaat op te leveren...
Maar vandaag is er maar één ding echt belangrijk om te vermelden: Ik ga groen licht krijgen van de VU! Mijn geval is al binnen een kleinere groep in het genderteam besproken en de conclusie is duidelijk: Ik mag met hormonen gaan beginnen. Dat wordt pas officieel beslist in de eerstvolgende vergadering van het hele team op donderdag 5 augustus, maar mijn psycholoog en de leider van het genderteam zijn hier al zo zeker van, dat de lichamelijke onderzoeken, die nodig zijn voor de hormoonbehandeling al gestart worden!
Om te beginnen zal ik alleen Androcur krijgen. Ik heb me daar nog even kwaad over gemaakt, maar de psychologe legde me uit, dat dat altijd zo gaat bij 'secundaire' transseksuelen. Die gevallen worden erg voorzichtig aangepakt, omdat dat de groep is, waarin nog wel eens mensen spijt krijgen van hun operatie. Bij de 'primaire' transseksuelen komt spijt nooit voor.
Er zullen dus sowieso nog maanden voorbijgaan, voordat ik aan de Oestrogenen mag, maar Androcur is een goed begin. In het verleden heb ik me nog kwaad gemaakt, omdat de VU nooit Oestrogeen voorschrijft, zonder de combinatie met Androcur. Maar dat had er toch ook wel mee te maken, dat ik in die tijd wel borsten wilde, maar geen operatie. Daar was ik toen gewoon nog niet aan toe. Tja, als je dat wilt, dan wil je geen Androcur. Dat breekt je mannelijke seksualiteit af, zonder dat je daar iets anders voor terug krijgt.
Nu denk ik daar anders over: Ik denk dat een verlaagd libido voor mij heel rustgevend zal zijn. Ik heb de effecten van Androcur op anderen gezien en volgens mij zijn ze allemaal rustiger en evenwichtiger geworden door het verdwijnen van die vreselijke, stuwende kracht in je geest en in je lichaam, die mannen opjuint tot het doen van de vreemdste dingen om uit te blinken...
Ik ben heel blij, maar ik kan het allemaal nog bijna niet geloven!!!
2004-07-05
Positieve energie
Vandaag kwam een transseksuele vriendin van ons op bezoek. Ze heeft soms wat steun nodig vanwege alle moeilijkheden, die ze bij haar transitie van man naar vrouw ondervindt. In feite is ze mij vooruit in dit proces: Ze heeft al drie maanden hormonen via de VU en ze moet deze week terugkomen voor het eerste gesprek in deze fase van de behandeling en om haar hormoonspiegels te laten doormeten.
Toch zou je, als je haar ziet, niet denken dat ze op me vooruitloopt. Ze durft zich maar niet expliciet vrouwelijk te kleden. Donkere kleuren, broeken in plaats van rokken, schoenen als de directrice van een bejaardentehuis, zwarte sokken en een blauw windjack, waar werkelijk niets vrouwelijks aan te ontdekken is.
We proberen haar te pushen om eens wat duidelijker als vrouw naar buiten te treden, maar als er een keertje iemand onvriendelijk naar haar kijkt, schrikt ze daar weer zo van dat ze prompt niet meer durft. We hebben het dit keer heel duidelijk gesteld: We willen je graag ondersteunen, maar je moet echt aan je presentatie werken. Daar moet je doorheen. Dat heb ik ook meegemaakt.
Ik hoop, dat we haar wat positieve energie mee hebben kunnen geven...
Toch zou je, als je haar ziet, niet denken dat ze op me vooruitloopt. Ze durft zich maar niet expliciet vrouwelijk te kleden. Donkere kleuren, broeken in plaats van rokken, schoenen als de directrice van een bejaardentehuis, zwarte sokken en een blauw windjack, waar werkelijk niets vrouwelijks aan te ontdekken is.
We proberen haar te pushen om eens wat duidelijker als vrouw naar buiten te treden, maar als er een keertje iemand onvriendelijk naar haar kijkt, schrikt ze daar weer zo van dat ze prompt niet meer durft. We hebben het dit keer heel duidelijk gesteld: We willen je graag ondersteunen, maar je moet echt aan je presentatie werken. Daar moet je doorheen. Dat heb ik ook meegemaakt.
Ik hoop, dat we haar wat positieve energie mee hebben kunnen geven...
2004-07-03
Barmeisje
Het was de eerste zaterdag van de maand, dus het was weer tijd voor de maandelijkse T&T-avond. (zie ook juni, mei en april). Ik was ook weer aan de beurt om achter de bar te staan en dat was deze keer nog zwaarder dan de vorige keer.
Een groot deel van de tijd stond ik er helemaal alleen voor. Mijn collegaatje arriveerde veel later dan ik en trok zich toen eerst geruime tijd terug om zich op te maken. Ze had ook een stuk minder ervaring in het werk achter de bar. Ik moest haar er nota bene op wijzen, dat je geen theedoek moet gebruiken om de bar mee schoon te maken! De theedoek gebruik je om de glazen af te drogen, zodat die schitterend en proper klaarstaan voor de gasten.
Ze besteedde ook veel tijd aan het praten met de gasten. Nou is dat op zich prima natuurlijk, maar er is ook praktisch werk te doen! Op een gegeven moment stond ze uitgebreid te praten met twee ervaren transseksuelen, die al veel verder zijn met hun transitie dan ik. Het leek me een heel interessant gesprek, dus toen het even rustig was, omdat ik geen klanten hoefde te helpen, wilde ik me bij dat gesprek aansluiten.
Nee zeg! Op dat moment maakten ze van de gelegenheid gebruik om alle drie een bestelling bij mij te plaatsen! Uiteraard hebben ze die gekregen, maar toen was de maat voor mij ook vol. Ik ben toen een tijdje achter de bar vandaan gelopen en ik heb me onder de gasten gemengd, om zelf ook eens de gelegenheid te hebben voor een gesprek. Ik heb dat net zo lang volgehouden, tot ik gezien had, dat zij ook eens een paar gasten bediend had. Toen vond ik, dat ze wel weer genoeg gestraft was en ik heb mijn werkzaamheden weer hervat.
Al met al heb ik zelf natuurlijk weinig aan zo'n avond. Ik vind het niet erg, ik vind dat deze avonden nuttig en belangrijk zijn en ik heb er zelf in het verleden ook veel aan gehad. Daarom zet ik me er graag voor in, zodat anderen er ook door vooruit geholpen worden. Maar ik ben blij, dat ik niet elke maand achter de bar hoef!
Een groot deel van de tijd stond ik er helemaal alleen voor. Mijn collegaatje arriveerde veel later dan ik en trok zich toen eerst geruime tijd terug om zich op te maken. Ze had ook een stuk minder ervaring in het werk achter de bar. Ik moest haar er nota bene op wijzen, dat je geen theedoek moet gebruiken om de bar mee schoon te maken! De theedoek gebruik je om de glazen af te drogen, zodat die schitterend en proper klaarstaan voor de gasten.
Ze besteedde ook veel tijd aan het praten met de gasten. Nou is dat op zich prima natuurlijk, maar er is ook praktisch werk te doen! Op een gegeven moment stond ze uitgebreid te praten met twee ervaren transseksuelen, die al veel verder zijn met hun transitie dan ik. Het leek me een heel interessant gesprek, dus toen het even rustig was, omdat ik geen klanten hoefde te helpen, wilde ik me bij dat gesprek aansluiten.
Nee zeg! Op dat moment maakten ze van de gelegenheid gebruik om alle drie een bestelling bij mij te plaatsen! Uiteraard hebben ze die gekregen, maar toen was de maat voor mij ook vol. Ik ben toen een tijdje achter de bar vandaan gelopen en ik heb me onder de gasten gemengd, om zelf ook eens de gelegenheid te hebben voor een gesprek. Ik heb dat net zo lang volgehouden, tot ik gezien had, dat zij ook eens een paar gasten bediend had. Toen vond ik, dat ze wel weer genoeg gestraft was en ik heb mijn werkzaamheden weer hervat.
Al met al heb ik zelf natuurlijk weinig aan zo'n avond. Ik vind het niet erg, ik vind dat deze avonden nuttig en belangrijk zijn en ik heb er zelf in het verleden ook veel aan gehad. Daarom zet ik me er graag voor in, zodat anderen er ook door vooruit geholpen worden. Maar ik ben blij, dat ik niet elke maand achter de bar hoef!
Labels: TenT
2004-07-02
Beter van niet!
Ik had hier veel eerder op moeten wijzen, maar het is nog niet helemaal te laat: Vanavond om 0:05 uur op Nederland 3 komt de laatste aflevering van het anti-lifestyle programma 'Beter van niet!'. In deze 'ontmoedigingscursus' pakt God de Vader (gespeeld door Erik van Muiswinkel) samen met de Heilige Geest (Jeroen van Merwijk) elke week een ander thema aan, om het de grond in te boren.
Deze twee hoekpunten van de heilige drie-eenheid worden zeer geloofwaardig neergezet, waarbij Professor De Vader een diepgang bereikt, beste vingers - Geen vingers, die geheel past bij zijn respectabele leeftijd. Deze laatste uitzending zal geweid zijn aan het thema 'Naastenliefde' en hoewel trouwe studenten van Professor De Vader de conclusie van het programma al kunnen voorzien, is het altijd weer verfrissend om te zien hoe deze conclusie wordt bereikt en beargumenteerd.
Trouwens, wie alsnog wil kijken, kan gewoon terecht op de site van de RVU
Kijken dus. En "Ga maar veilig op pad, mensen!"
© 1985-2006 E.G. Snel
