English
Nederlands
2004-06-29
Fool's Overture (2)
Misschien is wat uitleg nodig bij mijn posting van gisteren.
Het is gewoon een liedje van Supertramp.
Maar het raakte me heel diep, vanwege de herkenningspunten.
"History recalls how great the fall can be"
De eerste zin zet al de toon. "De geschiedenis leert ons, hoe erg het kan gaan"...
"While everybody's sleeping, the boats put out to sea"
Er gebeurt iets in het geniep. In elk geval, zonder dat ik het in de gaten heb: "Toen iedereen sliep, voeren alle schepen de haven uit."
"Borne on the wings of time
It seemed the answers were so easy to find"
"Gedragen op de vleugels van de tijd zijn de antwoorden zo voor de hand liggend" is een poëtische manier om te zeggen: "Als je alles vooruit weet, kom je met een kwartje de wereld rond!"
""Too late," the prophets cry
The island's sinking, let's take to the sky"
"Te laat! roepen de profeten: Ons eiland zinkt, dan liever de lucht in!!"
Dat is vette pech! Alle boten weg, en nu zinkt ons eiland! De profeten hebben gelijk: Er is nog maar één ontsnappingsweg en dat is: Omhoog!
Op dit punt heb ik zelf een lege regel ingevoerd. Ik vond die niet bij de 'Lyrics' op Internet, maar ik hoor hem wel. Deze song heeft de vorm van een sonnet. Maar het aantal regels klopt niet. Zoals ik het opgeschreven heb is het 6+6+4+4 en het hoort 4+4+3+3 te zijn. Sonnettenkenners zullen meteen zien, dat er nog een paar regels geschrapt kunnen worden, zodat het een echt sonnet wordt, maar anderen willen liever, dat ik nu doorga met de vertaling.
"Called the man a fool, striped him of his pride
Everyone was laughing up until the day he died"
Als dit niet over mij gaat, dan weet ik het niet meer! Er is toch geen man op de wereld zo dom, dat hij zich zou laten ombouwen tot vrouw? "Die gozer is gestoord. Hij gooit zijn trots te grabbel... En gelachen dat we hebben! Tot op z'n crematie!"
"And though the wound went deep": "Het was een diepe wond." Absoluut. Het doet pijn. Letterlijk en figuurlijk.
"Still he's calling us out of our sleep": "Toch roept hij ons wakker" Ja, dat zou ik willen doen. Vandaar deze weblog eigenlijk. Eén van de meest vanzelfsprekende dingen in onze wereld is, dat je mannen en vrouwen hebt. Daar hoef je niet aan te twijfelen, dat zie je meteen en daar houd je rekening mee. Maar helaas, dat simpele wereldbeeld klopt niet! Nou, mijn weblog kan niet meer doen, dan een tipje van de sluier optillen, want er zijn nog veel meer mensen, die op heel verschillende manieren afwijken van het simpele man/vrouw beeld. Breek me de bek niet open!
"My friends, we're not alone
He waits in silence to lead us all home"
"We zijn niet alleen, vrienden! Hij wacht op ons, om ons de weg te wijzen"
Ik weet niet, of ik zo'n heftige taak aankan. Ik zei het al: Ik help een beetje mee..
Nu is het in een sonnet tijd voor een omschakeling, een moment van ontwaken. (Waar heb ik dat meer gehoord?) En dat is er ook. Opeens wordt de tekst veel meer gericht op de lezer (of luisteraar):
"So you tell me that you find it hard to grow
Well I know, I know, I know"
"Je zegt me, dat het zo moeilijk is, om te groeien. Vertel mij wat! Ik weet er alles van!" Ben ik nu aan het vertalen, of ben ik zelf aan het woord?
"And you tell me that you've many seeds to sow
Well I know, I know, I know"
"En je hebt nog zoveel zaad te verspreiden... Ja..." Stop! Ander woord!
Vanaf dit moment zet Supertramp opeens een heel andere muziek neer. De song wordt opeens veel harder. En hij gaat van de status quo naar de nabije toekomst. Maar eerst:
"Can you hear what I'm saying? Can you see the parts that I'm playing ?
"Holy Man, Rocker Man, Come on Queenie, Joker Man, Spider Man, Blue Eyed Meanie""
"Heb je me gehoord? Begrijp je, wat ik moet doorstaan?
"Heilig boontje! Meidengek! Travestiet! Kermit! Clown! Erik Engerd!""
Nu vindt Supertramp, dat er echt een einde aan moet komen, het nummer duurt al langer dan vijf minuten en ze hebben gelijk ook:
""So you found your solution? What will be your last contribution?
"Live it up, rip it up, why so lazy? Give it out, dish it out, let's go crazy,"
"En wat ga jij hieraan doen? Wat is jouw laatste bijdrage?
"Leef er naar, helemaal, niet zo lui! Draag het uit, leg het uit, doe alsof je gek bent,"
Vandaar, opnieuw, deze weblog...
"Yeah!""
;-)
Het is gewoon een liedje van Supertramp.
Maar het raakte me heel diep, vanwege de herkenningspunten.
"History recalls how great the fall can be"
De eerste zin zet al de toon. "De geschiedenis leert ons, hoe erg het kan gaan"...
"While everybody's sleeping, the boats put out to sea"
Er gebeurt iets in het geniep. In elk geval, zonder dat ik het in de gaten heb: "Toen iedereen sliep, voeren alle schepen de haven uit."
"Borne on the wings of time
It seemed the answers were so easy to find"
"Gedragen op de vleugels van de tijd zijn de antwoorden zo voor de hand liggend" is een poëtische manier om te zeggen: "Als je alles vooruit weet, kom je met een kwartje de wereld rond!"
""Too late," the prophets cry
The island's sinking, let's take to the sky"
"Te laat! roepen de profeten: Ons eiland zinkt, dan liever de lucht in!!"
Dat is vette pech! Alle boten weg, en nu zinkt ons eiland! De profeten hebben gelijk: Er is nog maar één ontsnappingsweg en dat is: Omhoog!
Op dit punt heb ik zelf een lege regel ingevoerd. Ik vond die niet bij de 'Lyrics' op Internet, maar ik hoor hem wel. Deze song heeft de vorm van een sonnet. Maar het aantal regels klopt niet. Zoals ik het opgeschreven heb is het 6+6+4+4 en het hoort 4+4+3+3 te zijn. Sonnettenkenners zullen meteen zien, dat er nog een paar regels geschrapt kunnen worden, zodat het een echt sonnet wordt, maar anderen willen liever, dat ik nu doorga met de vertaling.
"Called the man a fool, striped him of his pride
Everyone was laughing up until the day he died"
Als dit niet over mij gaat, dan weet ik het niet meer! Er is toch geen man op de wereld zo dom, dat hij zich zou laten ombouwen tot vrouw? "Die gozer is gestoord. Hij gooit zijn trots te grabbel... En gelachen dat we hebben! Tot op z'n crematie!"
"And though the wound went deep": "Het was een diepe wond." Absoluut. Het doet pijn. Letterlijk en figuurlijk.
"Still he's calling us out of our sleep": "Toch roept hij ons wakker" Ja, dat zou ik willen doen. Vandaar deze weblog eigenlijk. Eén van de meest vanzelfsprekende dingen in onze wereld is, dat je mannen en vrouwen hebt. Daar hoef je niet aan te twijfelen, dat zie je meteen en daar houd je rekening mee. Maar helaas, dat simpele wereldbeeld klopt niet! Nou, mijn weblog kan niet meer doen, dan een tipje van de sluier optillen, want er zijn nog veel meer mensen, die op heel verschillende manieren afwijken van het simpele man/vrouw beeld. Breek me de bek niet open!
"My friends, we're not alone
He waits in silence to lead us all home"
"We zijn niet alleen, vrienden! Hij wacht op ons, om ons de weg te wijzen"
Ik weet niet, of ik zo'n heftige taak aankan. Ik zei het al: Ik help een beetje mee..
Nu is het in een sonnet tijd voor een omschakeling, een moment van ontwaken. (Waar heb ik dat meer gehoord?) En dat is er ook. Opeens wordt de tekst veel meer gericht op de lezer (of luisteraar):
"So you tell me that you find it hard to grow
Well I know, I know, I know"
"Je zegt me, dat het zo moeilijk is, om te groeien. Vertel mij wat! Ik weet er alles van!" Ben ik nu aan het vertalen, of ben ik zelf aan het woord?
"And you tell me that you've many seeds to sow
Well I know, I know, I know"
"En je hebt nog zoveel zaad te verspreiden... Ja..." Stop! Ander woord!
Vanaf dit moment zet Supertramp opeens een heel andere muziek neer. De song wordt opeens veel harder. En hij gaat van de status quo naar de nabije toekomst. Maar eerst:
"Can you hear what I'm saying? Can you see the parts that I'm playing ?
"Holy Man, Rocker Man, Come on Queenie, Joker Man, Spider Man, Blue Eyed Meanie""
"Heb je me gehoord? Begrijp je, wat ik moet doorstaan?
"Heilig boontje! Meidengek! Travestiet! Kermit! Clown! Erik Engerd!""
Nu vindt Supertramp, dat er echt een einde aan moet komen, het nummer duurt al langer dan vijf minuten en ze hebben gelijk ook:
""So you found your solution? What will be your last contribution?
"Live it up, rip it up, why so lazy? Give it out, dish it out, let's go crazy,"
"En wat ga jij hieraan doen? Wat is jouw laatste bijdrage?
"Leef er naar, helemaal, niet zo lui! Draag het uit, leg het uit, doe alsof je gek bent,"
Vandaar, opnieuw, deze weblog...
"Yeah!""
;-)
2004-06-28
FOOL'S OVERTURE
History recalls how great the fall can be
While everybody's sleeping, the boats put out to sea
Borne on the wings of time
It seemed the answers were so easy to find
"Too late," the prophets cry
The island's sinking, let's take to the sky
Called the man a fool, striped him of his pride
Everyone was laughing up until the day he died
And though the wound went deep
Still he's calling us out of our sleep
My friends, we're not alone
He waits in silence to lead us all home
So tell me that you find it hard to grow
Well I know, I know, I know
And you tell me that you've many seeds to sow
Well I know, I know, I know
Can you hear what I'm saying? Can you see the parts that I'm playing ?
"Holy Man, Rocker Man, Come on Queenie, Joker Man, Spider Man, Blue Eyed Meanie"
So you found your solution? What will be your last contribution?
"Live it up, rip it up, why so lazy? Give it out, dish it out, let's go crazy,
Yeah!"
Supertramp
(Rick Davies/Roger Hodgson)
While everybody's sleeping, the boats put out to sea
Borne on the wings of time
It seemed the answers were so easy to find
"Too late," the prophets cry
The island's sinking, let's take to the sky
Called the man a fool, striped him of his pride
Everyone was laughing up until the day he died
And though the wound went deep
Still he's calling us out of our sleep
My friends, we're not alone
He waits in silence to lead us all home
So tell me that you find it hard to grow
Well I know, I know, I know
And you tell me that you've many seeds to sow
Well I know, I know, I know
Can you hear what I'm saying? Can you see the parts that I'm playing ?
"Holy Man, Rocker Man, Come on Queenie, Joker Man, Spider Man, Blue Eyed Meanie"
So you found your solution? What will be your last contribution?
"Live it up, rip it up, why so lazy? Give it out, dish it out, let's go crazy,
Yeah!"
Supertramp
(Rick Davies/Roger Hodgson)
2004-06-27
Fiesta Del Sol & Confetti
"Fiesta del Sol & Confetti is uitgegroeid tot een unieke combinatie van muziek en straattheater. Het is daarmee een festival geworden dat de bezoekers zowel cultuur als entertainment biedt, via steeds verrassende en afwisselende muziek- en theateracts. Een gevarieerd aanbod van diverse internationale muziekstijlen en straattheateracts zorgt voor feestelijke sfeer en ambiance en een groot en enthousiast publiek."
Nou, een middagje theater in de zonnige stad zag ik wel zitten! Maar het theater is niet de hoofdmoot van dit festival en dat merk je toch duidelijk. Om te beginnen hebben we op de markt Duo Savar gezien. Zij brachten een knappe arcobatiek-act. Nou vind ik acrobatiek over het algemeen nogal saai, maar ze brachten er een leuk spelelement in met hun "spel van aantrekken en afstoten"...
Toen zijn we maar eens iets gaan drinken op een terras. Maar ik vond het daar niet echt ontspannen zitten. Je kon nauwelijks met elkaar praten van de herrie van vier verschillende soorten muziek door elkaar. We konden er wel genieten van 'lopend theater'. Zo zagen we een 'politieman' rondlopen met Bromsnor-snor, blauw zwaailicht op de pet en een fiets met sirene. [Later is me uitgelegd, dat die agent dus LeoNARdus was.]
En ook 'Sky Dreams' kwam voorbij: "...grote dansende luchtsculpturen en choreografische elementen. Er wordt een artistiek spel gevoerd op de wind..." Mooi!
Om drie uur werd LeoNARdus verwacht in de Nieuwstraat, maar we zagen nergens een podium waar hij zou optreden. [Later bleek, dat we hier niet LeoNARdus gezien hebben, maar één van de creaties van "Gentle Mental". LeoNARdus was de politieagent, zoals hiernaast afgebeeld...] Hij had ook geen podium nodig! Opeens zagen we hem aankomen. Gekleed in... Ja, in wat? Het was een soort beestenvel. Hij zag er uit als een holbewoner. Hij zocht kontakt met de mensen. Hij keek ze bijvoorbeeld op een heel vertederende manier aan. Of hij liep een stukje met ze op. Dan klom hij weer in een boom. Dan weer benaderde hij een jong stel, kletste even, duwde de man speels opzij, tilde de vrouw op en liep met haar weg. Alles even speels en vriendelijk, gewoon leuk. Soms liep hij ook op handen en voeten en zocht kontakt met een hond. Hij kwam ook op ons af en at even gretig mee van Julia's frietje speciaal. Hij bood mij ook een frietje aan en hoewel ik mijn friet liever met satésaus eet, kon ik het niet afslaan ;-)
Daarna was het tijd voor de sambadromô: "In een optocht van ongeveer 12 sambagroepen waant de bezoeker zich al snel in Rio de Janeiro. De zware trillingen van de grote trom, de surdo, worden gevoeld in alle ledenmaten en het opzwepende ritme zorgt ervoor dat men niet stil kan staan." Nou, dat klopte! Ik kan echt niet stil blijven staan bij zoiets! Het swingde de pan uit! Natuurlijk waren er de schaars geklede danseressen in Braziliaanse stijl en meer dan tien samba orkesten, bijvoorbeeld "She Boem" - je raadt het al - een drumband geheel bemand door vrouwen!
We namen een witbiertje op een terras in de buurt van het stationsplein. In het gedrang vielen me twee dames op, die duidelijk 'overdressed' waren voor een middagje in de stad. Geen wonder! Het bleken twee van de actrices in het volgende stuk, dat we gingen zien. Het optreden van Tri:
"Drie vrouwen in een eigen vertrouwde omgeving. Drie werelden die van elkaar gescheiden zijn en op zichzelf staan. Voorbijgangers kunnen toegeven aan hun voyeuristisch genoegen en vormen hun eigen beeld van het leven van de vrouwen die zich onbespied wanen. Onbespied in hun privé-domein, verzonken in de vredige continuïteit van dagelijkse bezigheden.
Maar dit vredige beeld wordt verstoord door een plotseling omschakeling, een moment van ontwaken…"
Middenin de nieuwstraat had elk van de actrices een eigen decortje. Een vloerkleed met een bed voor de eerste, een geblokt stuk zeil met een toiletpot voor de tweede en een vloerkleed met stoel, tafel en vogelkooi voor de derde. Jammer genoeg was de verstaanbaarheid slecht door de enorme herrie in de stad. Ik vrees, dat veel toeschouwers er weinig of niets van hebben begrepen. Maar het was zeker een leuk kijkspel!
Dat gold trouwens ook voor Sam Shine: "Deze hoogbenige dames hebben de wereld aan hun voeten, tenminste dat denken zij. In al hun schoonheid dansen en sjansen, flaneren en flirten ze..."
Uitgebreide informatie kan worden gevonden in: www.fiesta-del-sol.nl
Nou, een middagje theater in de zonnige stad zag ik wel zitten! Maar het theater is niet de hoofdmoot van dit festival en dat merk je toch duidelijk. Om te beginnen hebben we op de markt Duo Savar gezien. Zij brachten een knappe arcobatiek-act. Nou vind ik acrobatiek over het algemeen nogal saai, maar ze brachten er een leuk spelelement in met hun "spel van aantrekken en afstoten"...
Toen zijn we maar eens iets gaan drinken op een terras. Maar ik vond het daar niet echt ontspannen zitten. Je kon nauwelijks met elkaar praten van de herrie van vier verschillende soorten muziek door elkaar. We konden er wel genieten van 'lopend theater'. Zo zagen we een 'politieman' rondlopen met Bromsnor-snor, blauw zwaailicht op de pet en een fiets met sirene. [Later is me uitgelegd, dat die agent dus LeoNARdus was.]
En ook 'Sky Dreams' kwam voorbij: "...grote dansende luchtsculpturen en choreografische elementen. Er wordt een artistiek spel gevoerd op de wind..." Mooi!
Om drie uur werd LeoNARdus verwacht in de Nieuwstraat, maar we zagen nergens een podium waar hij zou optreden. [Later bleek, dat we hier niet LeoNARdus gezien hebben, maar één van de creaties van "Gentle Mental". LeoNARdus was de politieagent, zoals hiernaast afgebeeld...] Hij had ook geen podium nodig! Opeens zagen we hem aankomen. Gekleed in... Ja, in wat? Het was een soort beestenvel. Hij zag er uit als een holbewoner. Hij zocht kontakt met de mensen. Hij keek ze bijvoorbeeld op een heel vertederende manier aan. Of hij liep een stukje met ze op. Dan klom hij weer in een boom. Dan weer benaderde hij een jong stel, kletste even, duwde de man speels opzij, tilde de vrouw op en liep met haar weg. Alles even speels en vriendelijk, gewoon leuk. Soms liep hij ook op handen en voeten en zocht kontakt met een hond. Hij kwam ook op ons af en at even gretig mee van Julia's frietje speciaal. Hij bood mij ook een frietje aan en hoewel ik mijn friet liever met satésaus eet, kon ik het niet afslaan ;-)
Daarna was het tijd voor de sambadromô: "In een optocht van ongeveer 12 sambagroepen waant de bezoeker zich al snel in Rio de Janeiro. De zware trillingen van de grote trom, de surdo, worden gevoeld in alle ledenmaten en het opzwepende ritme zorgt ervoor dat men niet stil kan staan." Nou, dat klopte! Ik kan echt niet stil blijven staan bij zoiets! Het swingde de pan uit! Natuurlijk waren er de schaars geklede danseressen in Braziliaanse stijl en meer dan tien samba orkesten, bijvoorbeeld "She Boem" - je raadt het al - een drumband geheel bemand door vrouwen!
We namen een witbiertje op een terras in de buurt van het stationsplein. In het gedrang vielen me twee dames op, die duidelijk 'overdressed' waren voor een middagje in de stad. Geen wonder! Het bleken twee van de actrices in het volgende stuk, dat we gingen zien. Het optreden van Tri:
"Drie vrouwen in een eigen vertrouwde omgeving. Drie werelden die van elkaar gescheiden zijn en op zichzelf staan. Voorbijgangers kunnen toegeven aan hun voyeuristisch genoegen en vormen hun eigen beeld van het leven van de vrouwen die zich onbespied wanen. Onbespied in hun privé-domein, verzonken in de vredige continuïteit van dagelijkse bezigheden.
Maar dit vredige beeld wordt verstoord door een plotseling omschakeling, een moment van ontwaken…"
Middenin de nieuwstraat had elk van de actrices een eigen decortje. Een vloerkleed met een bed voor de eerste, een geblokt stuk zeil met een toiletpot voor de tweede en een vloerkleed met stoel, tafel en vogelkooi voor de derde. Jammer genoeg was de verstaanbaarheid slecht door de enorme herrie in de stad. Ik vrees, dat veel toeschouwers er weinig of niets van hebben begrepen. Maar het was zeker een leuk kijkspel!
Dat gold trouwens ook voor Sam Shine: "Deze hoogbenige dames hebben de wereld aan hun voeten, tenminste dat denken zij. In al hun schoonheid dansen en sjansen, flaneren en flirten ze..."
Uitgebreide informatie kan worden gevonden in: www.fiesta-del-sol.nl
2004-06-25
Boter, Kaas en Eieren
2004-06-24
Mechanica
2004-06-23
Een nieuw begin?
Vandaag voor het eerst een gesprek gehad met mijn toekomstige nieuwe werkgever. En dat viel niet tegen. Eigenlijk zou ik wel willen, dat deze mensen gekomen waren als management-consultants om onze eigen bazen te leren, hoe je een high-tech bedrijf moet runnen ondanks de pieken en de dalen in de markt. Zelf ben ik er altijd van overtuigd geweest, dat dat mogelijk moet zijn, maar het lijkt wel alsof ons eigen management het helemaal niet wil. Nou, dan ben ik bij dit nieuwe bedrijf misschien nog wel beter af, dan op de plek waar ik nu zit.
Natuurlijk heb ik meteen mijn transseksualiteit ter sprake gebracht. Er is volgens mij geen betere manier om daarmee om te gaan dan open en eerlijk. Ze waren zeer belangstellend en absoluut niet afwijzend. Ze vroegen al snel, of ik Kelly persoonlijk kende... Nee, die heb ik nooit ontmoet. Transseksualiteit is een zeldzaam verschijnsel, maar niet zo zeldzaam, dat we elkaar allemaal kennen.
Kelly heeft het geluk gehad, dat ze op jonge leeftijd begreep, wat er met haar aan de hand was. Zodoende kon ze snel beginnen met hormonen en geopereerd worden op haar 18e. Je kent het resultaat: Kelly is een prachtige vrouw! Bij mij zul je altijd de invloed blijven zien, die de testosteron op mijn lichaam gehad heeft :-( Trouwens, ik zie het aan haar ook...
We hebben afgesproken, dat ik in hun administratie kom als E.G. Snel (m) met als roepnaam "Evelien". Zo kan ik dus in een nieuwe omgeving gaan beginnen en vanaf de eerste dag Evelien zijn. En de belastingdienst krijgt dan netjes gegevens over mij, die kloppen met mijn SOFI-nummer. Een goede oplossing. Maar ik kijk uit naar de dag, dat die 'm' in een 'v' veranderd wordt! Dan trakteer ik op beschuit met (roze) muisjes!
Mijn kennis en ervaring lijken heel goed aan te sluiten op het werkgebied van dit bedrijf. Ik heb veel ervaring met software configuratiebeheer en ik werk graag in de integratie- en testfase van projecten. Welnu: Configuratiebeheer en testen noemden zij als twee specialiteiten van hun bedrijf.
Ik zie weer een toekomst. Ik voel me niet meer "Verkocht als Slavin"...
Natuurlijk heb ik meteen mijn transseksualiteit ter sprake gebracht. Er is volgens mij geen betere manier om daarmee om te gaan dan open en eerlijk. Ze waren zeer belangstellend en absoluut niet afwijzend. Ze vroegen al snel, of ik Kelly persoonlijk kende... Nee, die heb ik nooit ontmoet. Transseksualiteit is een zeldzaam verschijnsel, maar niet zo zeldzaam, dat we elkaar allemaal kennen.
Kelly heeft het geluk gehad, dat ze op jonge leeftijd begreep, wat er met haar aan de hand was. Zodoende kon ze snel beginnen met hormonen en geopereerd worden op haar 18e. Je kent het resultaat: Kelly is een prachtige vrouw! Bij mij zul je altijd de invloed blijven zien, die de testosteron op mijn lichaam gehad heeft :-( Trouwens, ik zie het aan haar ook...
We hebben afgesproken, dat ik in hun administratie kom als E.G. Snel (m) met als roepnaam "Evelien". Zo kan ik dus in een nieuwe omgeving gaan beginnen en vanaf de eerste dag Evelien zijn. En de belastingdienst krijgt dan netjes gegevens over mij, die kloppen met mijn SOFI-nummer. Een goede oplossing. Maar ik kijk uit naar de dag, dat die 'm' in een 'v' veranderd wordt! Dan trakteer ik op beschuit met (roze) muisjes!
Mijn kennis en ervaring lijken heel goed aan te sluiten op het werkgebied van dit bedrijf. Ik heb veel ervaring met software configuratiebeheer en ik werk graag in de integratie- en testfase van projecten. Welnu: Configuratiebeheer en testen noemden zij als twee specialiteiten van hun bedrijf.
Ik zie weer een toekomst. Ik voel me niet meer "Verkocht als Slavin"...
2004-06-21
Kwetsend
Ik had me er helemaal op ingesteld: Vandaag zou ik mijn zesde gesprek bij de VU hebben. We hadden begrepen, dat er zes gesprekken moesten plaatsvinden, voordat ik groen licht zou kunnen krijgen voor de hormoonbehandeling en de operatie. Maar de vorige keer kregen we opeens te horen, dat er misschien wel meer dan zes gesprekken nodig zouden zijn. Misschien zou ik in dit gesprek op een beetje spoed kunnen aandringen...
Het liep anders. Terwijl ik vanmorgen bezig was de vuilnisbak buiten te zetten, ging de telefoon. Julia schrok wakker en nam hem op. Er was een vrouw aan de lijn, die specifiek vroeg naar Evert Snel. "Die ligt nog te slapen", zei Julia: "Kan ik misschien een boodschap aannemen? Waar gaat het over?" -- "Nee, dat kan niet", zei de stem aan de andere kant van de lijn kortaf: "Dat zal ik hem persoonlijk wel vertellen. Kan hij me terugbellen?" Ze noemde haar naam pas, toe Julia daar expliciet naar vroeg. Tja, zo moet je iemand natuurlijk niet te woord staan aan de telefoon, dus Julia zei: "Als het zo gaat, wordt hier helemaal niet teruggebeld!"
In dit verhaal herkende ik meteen de aanpak van de secretaresse van het genderteam van de VU. Ik heb het zelf ook meegemaakt en ik heb het ook van anderen gehoord. Ze probeert de privacy van hun clienten te beschermen, maar dat gaat niet op een subtiele manier.
Naast een on-line dagboek houd ik al jaren een persoonlijk dagboek bij, dus ik heb mijn eigen ervaringen er even in opgezocht:
Er belt een dame, die heel expliciet vraagt naar meneer Evert Snel. Ja, dat 'ben' ik. Ze blijkt van het genderteam en wil weten of ik nog wil doorgaan met de behandeling. JA, dat wil ik. Maar wat stelde ze de vraag raar. Ik had haar bijna afgepoeierd met een rotopmerking, omdat ze zo raar praatte. Zo praat je niet met een transseksueel!
Opnieuw belt dezelfde vrouw van het Genderteam en opnieuw vraagt ze vreselijk expliciet naar "Evert Snel". Het woord 'meneer' laat ze daarbij dit keer gelukkig achterwege. Ik maak er dit keer een opmerking over. Niet kwaad, of onvriendelijk, maar wel, dat me toen ook al was opgevallen, dat ze het zo expliciet vroeg. "Ja, want dat bent u toch?" Dat kan ik niet ontkennen...
Ja, het genderteam probeert onze privacy te beschermen, maar als je al helemaal als vrouw leeft, zoals ik, dan wordt je privacy juist geschaad door zoiets. Ik begin straks aan een nieuwe baan. Iedereen zal me daar vanaf het begin kennen als Evelien. Het laatste, dat ik daarbij kan gebruiken is een mysterieuze vrouw aan de telefoon, die er op hamert, dat ze een man wil spreken, met een naam die verdacht veel op de mijne lijkt!
Trouwens, het kwetst me gewoon, om als man aangesproken te worden.
Maar ja, het genderteam had me blijkbaar iets te zeggen, dus ik heb ze toch maar even gebeld. De dokter is ziek, de afspraak gaat niet door. Helaas...
Het liep anders. Terwijl ik vanmorgen bezig was de vuilnisbak buiten te zetten, ging de telefoon. Julia schrok wakker en nam hem op. Er was een vrouw aan de lijn, die specifiek vroeg naar Evert Snel. "Die ligt nog te slapen", zei Julia: "Kan ik misschien een boodschap aannemen? Waar gaat het over?" -- "Nee, dat kan niet", zei de stem aan de andere kant van de lijn kortaf: "Dat zal ik hem persoonlijk wel vertellen. Kan hij me terugbellen?" Ze noemde haar naam pas, toe Julia daar expliciet naar vroeg. Tja, zo moet je iemand natuurlijk niet te woord staan aan de telefoon, dus Julia zei: "Als het zo gaat, wordt hier helemaal niet teruggebeld!"
In dit verhaal herkende ik meteen de aanpak van de secretaresse van het genderteam van de VU. Ik heb het zelf ook meegemaakt en ik heb het ook van anderen gehoord. Ze probeert de privacy van hun clienten te beschermen, maar dat gaat niet op een subtiele manier.
Naast een on-line dagboek houd ik al jaren een persoonlijk dagboek bij, dus ik heb mijn eigen ervaringen er even in opgezocht:
20 januari 2004: Genderteam aan de lijn
Er belt een dame, die heel expliciet vraagt naar meneer Evert Snel. Ja, dat 'ben' ik. Ze blijkt van het genderteam en wil weten of ik nog wil doorgaan met de behandeling. JA, dat wil ik. Maar wat stelde ze de vraag raar. Ik had haar bijna afgepoeierd met een rotopmerking, omdat ze zo raar praatte. Zo praat je niet met een transseksueel!
26 februari 2004: Genderteam afspraken
Opnieuw belt dezelfde vrouw van het Genderteam en opnieuw vraagt ze vreselijk expliciet naar "Evert Snel". Het woord 'meneer' laat ze daarbij dit keer gelukkig achterwege. Ik maak er dit keer een opmerking over. Niet kwaad, of onvriendelijk, maar wel, dat me toen ook al was opgevallen, dat ze het zo expliciet vroeg. "Ja, want dat bent u toch?" Dat kan ik niet ontkennen...
Ja, het genderteam probeert onze privacy te beschermen, maar als je al helemaal als vrouw leeft, zoals ik, dan wordt je privacy juist geschaad door zoiets. Ik begin straks aan een nieuwe baan. Iedereen zal me daar vanaf het begin kennen als Evelien. Het laatste, dat ik daarbij kan gebruiken is een mysterieuze vrouw aan de telefoon, die er op hamert, dat ze een man wil spreken, met een naam die verdacht veel op de mijne lijkt!
Trouwens, het kwetst me gewoon, om als man aangesproken te worden.
Maar ja, het genderteam had me blijkbaar iets te zeggen, dus ik heb ze toch maar even gebeld. De dokter is ziek, de afspraak gaat niet door. Helaas...
2004-06-19
RESERVOIR DOGS
De Eindhovense toneelgroep Basta! speelde vanavond "Reservoir Dogs". Het wordt na vandaag nog drie keer gespeeld, dus je hebt nog de kans om zelf te gaan kijken.
"De personages uit Reservoir Dogs van Quentin Tarantino (o.a. Pulp Fiction en Kill Bill) komen samen op locatie in Eindhoven. In het Gaslab op het TU/e terrein zien vier mannen en drie vrouwen elkaar voor èn na een ernstig mislukte overval op een diamantenzaak. Alles draait om de vraag of er een rat is en zo ja; wie?
De overbekende dialogen over het geven van fooi, de juiste naam van een oude TV-serie, de geschiktheid van Roze als naam en ander klein leed krijgen een nieuwe hilarische lading in deze theaterbewerking van de eerste grote film van Tarantino."
Een heftig stuk! Ruwe taal, geweld, discriminatie... En het werd op een fantastische manier gebracht. Basta! is een amateurgezelschap, maar dit hadden professionals niet beter gedaan! Het is ook een ingewikkeld stuk. De introductie doet je verwachten, dat het gewoon twee dialogen zijn, eentje vóór de overval en eentje er na. Maar zo gaat het niet. De hele tijd wordt er flitsend heen-en-weer geswitcht tussen gebeurtenissen voor en na de overval en op verschillende locaties. Ik weet niet, hoe de Nederlandse vertaling tot stand gekomen is, maar die was ook erg goed, met veel taalgebruik, dat inhaakt op de actualiteit.
Het Gaslab van de TU/e is een geweldige locatie voor zo'n stuk. De ruimte heeft precies de sfeer, die je zou verwachten bij criminele acties een grote, kale, ongebruikte ruimte met allerlei buizen, leidingen en schakelaars, die ooit een nuttige functie moeten hebben gehad, maar nu zijn achtergebleven in een onbenut gebouw.
Het was niet druk vanavond, omdat heel Eindhoven voor de buis hing om Nederland-Tsjechië te kijken. Ieder zijn meug. Maar ook bij ons speelde Oranje een belangrijke rol. En om die opmerking te begrijpen, zul je toch echt moeten gaan kijken. Het kan nog drie keer...
"De personages uit Reservoir Dogs van Quentin Tarantino (o.a. Pulp Fiction en Kill Bill) komen samen op locatie in Eindhoven. In het Gaslab op het TU/e terrein zien vier mannen en drie vrouwen elkaar voor èn na een ernstig mislukte overval op een diamantenzaak. Alles draait om de vraag of er een rat is en zo ja; wie?
De overbekende dialogen over het geven van fooi, de juiste naam van een oude TV-serie, de geschiktheid van Roze als naam en ander klein leed krijgen een nieuwe hilarische lading in deze theaterbewerking van de eerste grote film van Tarantino."
Een heftig stuk! Ruwe taal, geweld, discriminatie... En het werd op een fantastische manier gebracht. Basta! is een amateurgezelschap, maar dit hadden professionals niet beter gedaan! Het is ook een ingewikkeld stuk. De introductie doet je verwachten, dat het gewoon twee dialogen zijn, eentje vóór de overval en eentje er na. Maar zo gaat het niet. De hele tijd wordt er flitsend heen-en-weer geswitcht tussen gebeurtenissen voor en na de overval en op verschillende locaties. Ik weet niet, hoe de Nederlandse vertaling tot stand gekomen is, maar die was ook erg goed, met veel taalgebruik, dat inhaakt op de actualiteit.
Het Gaslab van de TU/e is een geweldige locatie voor zo'n stuk. De ruimte heeft precies de sfeer, die je zou verwachten bij criminele acties een grote, kale, ongebruikte ruimte met allerlei buizen, leidingen en schakelaars, die ooit een nuttige functie moeten hebben gehad, maar nu zijn achtergebleven in een onbenut gebouw.
Het was niet druk vanavond, omdat heel Eindhoven voor de buis hing om Nederland-Tsjechië te kijken. Ieder zijn meug. Maar ook bij ons speelde Oranje een belangrijke rol. En om die opmerking te begrijpen, zul je toch echt moeten gaan kijken. Het kan nog drie keer...
2004-06-16
Bij Ilse thuis
Ilse Mikage heeft op haar site echt een enorme hoeveelheid informatie over transseksualiteit en genderdysforie verzameld. Ze heeft onderwerpen als:
Als je weinig over dit soort dingen weet, kun je daar veel leren. Als denkt, dat je er alles over weet, dan kan het geen kwaad om dat nog even te gaan controleren ;-)
- Transseksualiteit voor dummy’s
- Alles over gender-dysforie
- Persoonlijke verhalen
- Religie
- Hormonen
- En nog veel meer...
Als je weinig over dit soort dingen weet, kun je daar veel leren. Als denkt, dat je er alles over weet, dan kan het geen kwaad om dat nog even te gaan controleren ;-)
2004-06-14
Tijd voor een Plaatje
2004-06-13
Zondagavond-Blues
Ik heb het elke week, maar dit keer is het wel heftig. De 'Zondagavond-Blues'. Dat is het gevoel, dat je weekend er op zit. Terwijl je nog zoveel meer had willen doen! De dingen blijven onafgemaakt liggen.
Want morgen gaat de tredmolen weer draaien. Terug aan het werk. De afgelopen maanden is me dat steeds meer moeite gaan kosten. Elke dag weer hing de dreigende reorganisatie als een onweersbui boven ons. De sfeer werd steeds onprettiger. Nu is afgelopen donderdag het onweer losgebroken en ik ben meteen door de bliksem getroffen. Het ergste hoef ik dus niet meer te vrezen, dat heb ik al gehad
Want morgen gaat de tredmolen weer draaien. Terug aan het werk. De afgelopen maanden is me dat steeds meer moeite gaan kosten. Elke dag weer hing de dreigende reorganisatie als een onweersbui boven ons. De sfeer werd steeds onprettiger. Nu is afgelopen donderdag het onweer losgebroken en ik ben meteen door de bliksem getroffen. Het ergste hoef ik dus niet meer te vrezen, dat heb ik al gehad
2004-06-12
EO-Jongerendag
Ik voel me slecht, de laatste dagen. Geen wonder natuurlijk, na wat me donderdag is overkomen. Net nu ik mijn leven weer op orde begon te krijgen, wordt alles kapotgemaakt! Zoiets is voor iedereen erg, maar in mijn geval, als transseksueel-in-de-overgang is het allemaal extra moeilijk. Ik vrees, dat ik bij een sollicitatiegesprek geen goede eerste indruk zou maken. Mensen schrikken vaak een beetje van mij. Dat gaat wel over als ze me leren kennen, maar het is bewezen dat bij een sollicitatie vaak de eerste 15 seconden al beslissend zijn voor de afloop van het gesprek.
Ik heb maar weer eens afleiding gezocht bij de weblog van Jan Marijnissen. Die is naar de EO-jongerendag geweest en dat heeft een heel positieve indruk op hem gemaakt. Hij heeft er een leuk verslag van, met mooie foto's.
Ja, je kunt op belangrijke punten van mening verschillen met overtuigde christenen, maar het is mij ook opgevallen, dat ze vaak heel oprecht, geduldig en beschaafd zijn. Dat is ook, wat het geloof voorschrijft natuurlijk, hoewel ik bij veel christenen zie, dat ze 'de geest' van de bijbel over het hoofd zien en alleen maar drammen over 'de letter', die de vertaler erin geschreven heeft.
Leuk om te horen, dat die 'geest' blijkbaar leeft op de EO-jongerendag…
Ik heb maar weer eens afleiding gezocht bij de weblog van Jan Marijnissen. Die is naar de EO-jongerendag geweest en dat heeft een heel positieve indruk op hem gemaakt. Hij heeft er een leuk verslag van, met mooie foto's.
Ja, je kunt op belangrijke punten van mening verschillen met overtuigde christenen, maar het is mij ook opgevallen, dat ze vaak heel oprecht, geduldig en beschaafd zijn. Dat is ook, wat het geloof voorschrijft natuurlijk, hoewel ik bij veel christenen zie, dat ze 'de geest' van de bijbel over het hoofd zien en alleen maar drammen over 'de letter', die de vertaler erin geschreven heeft.
Leuk om te horen, dat die 'geest' blijkbaar leeft op de EO-jongerendag…
2004-06-10
Verkocht als slavin
Eindelijk is het zo ver: Mijn werkgever heeft een manier verzonnen om mij (en 40 van mijn collega's) te lozen. Ze hebben er acht maanden over gedaan vanaf de eerste aankondiging tot vandaag, maar nu weten we het. Daarmee komt er een einde aan de onzekerheid, waarin alle medewerkers de afgelopen tijd hebben moeten leven. Dit is de derde keer in mijn loopbaan, dat ik wordt gedumpt door een werkgever, dus het begint al aardig te wennen
We worden niet ontslagen. Wat dat betreft is het ditmaal netjes geregeld. We worden, als groep, verkocht. Een ander bedrijf neemt alle 41 slachtoffers over. Dat is beter dan ontslag, zegt men.
Maar zoals altijd is deze reorganisatie geen goed idee. Niemand wordt hier beter van. De motivatie van de medewerkers is in de afgelopen maanden diep gedaald. Velen zijn al op eigen initiatief vertrokken en er zullen er nog meer volgen. De waardevolle kennis en ervaring, die hier in vele jaren is opgebouwd stroomt weg als los zand. Het zal nog moeilijk worden om nieuwe projecten aan te nemen, als de economie weer aantrekt. Kortom een mooi bedrijf wordt vakkundig om zeep geholpen!
Dat het voor de vertrekkende medewerkers, zoals ik, een slechte zaak is, hoef ik niet uit te leggen. Voor mij betekent het, dat ik opnieuw bij een detacheringsbedrijf terecht kom. Terwijl ik juist een paar jaar geleden de keuze had gemaakt, dat ik nooit meer in de detachering wilde werken. Ik koos er juist voor om dicht bij mijn werk te wonen, op een vaste plek en op de fiets naar het werk te gaan. Ik ben er speciaal voor verhuisd en heb mijn huis specifiek gekozen bij deze werkplek. Allemaal voor niks!
En dan het bedrijf waar we naartoe gaan. Op een van hun websites staat, dat zij mensen in dienst hebben, die ervoor kiezen flexibel te werken en vaak van project willen veranderen. Fout! Die website kunnen ze dus nu wel gaan aanpassen. Wat moeten zij met ons? We passen niet in de cultuur van hun bedrijf. We hebben een heel ander profiel, dan waarmee ze op hun website adverteren. Volgens mij hebben ze een kat in zak gekocht!
Het is dus een spel, waarin alleen maar verliezers zijn. Maar waarom wordt het dan gespeeld? Wie wordt hier nou beter van? Misschien de man, die het hele plannetje bedacht heeft? Vast wel... En.. Oja! Natuurlijk! De aandeelhouders! Hoe kon ik ze vergeten? Die zullen wel blij zijn nu...
We worden niet ontslagen. Wat dat betreft is het ditmaal netjes geregeld. We worden, als groep, verkocht. Een ander bedrijf neemt alle 41 slachtoffers over. Dat is beter dan ontslag, zegt men.
Maar zoals altijd is deze reorganisatie geen goed idee. Niemand wordt hier beter van. De motivatie van de medewerkers is in de afgelopen maanden diep gedaald. Velen zijn al op eigen initiatief vertrokken en er zullen er nog meer volgen. De waardevolle kennis en ervaring, die hier in vele jaren is opgebouwd stroomt weg als los zand. Het zal nog moeilijk worden om nieuwe projecten aan te nemen, als de economie weer aantrekt. Kortom een mooi bedrijf wordt vakkundig om zeep geholpen!
Dat het voor de vertrekkende medewerkers, zoals ik, een slechte zaak is, hoef ik niet uit te leggen. Voor mij betekent het, dat ik opnieuw bij een detacheringsbedrijf terecht kom. Terwijl ik juist een paar jaar geleden de keuze had gemaakt, dat ik nooit meer in de detachering wilde werken. Ik koos er juist voor om dicht bij mijn werk te wonen, op een vaste plek en op de fiets naar het werk te gaan. Ik ben er speciaal voor verhuisd en heb mijn huis specifiek gekozen bij deze werkplek. Allemaal voor niks!
En dan het bedrijf waar we naartoe gaan. Op een van hun websites staat, dat zij mensen in dienst hebben, die ervoor kiezen flexibel te werken en vaak van project willen veranderen. Fout! Die website kunnen ze dus nu wel gaan aanpassen. Wat moeten zij met ons? We passen niet in de cultuur van hun bedrijf. We hebben een heel ander profiel, dan waarmee ze op hun website adverteren. Volgens mij hebben ze een kat in zak gekocht!
Het is dus een spel, waarin alleen maar verliezers zijn. Maar waarom wordt het dan gespeeld? Wie wordt hier nou beter van? Misschien de man, die het hele plannetje bedacht heeft? Vast wel... En.. Oja! Natuurlijk! De aandeelhouders! Hoe kon ik ze vergeten? Die zullen wel blij zijn nu...
2004-06-09
Verfkwasten schoonmaken
Dit is de laatste keer, dat ik het gedaan heb! Vandaag twee verfklussen gedaan en dus twee kwasten schoongemaakt. De eerste kwast kostte me een geel topje, waar ik erg aan gehecht was. Het zit nu vol rode spikkels. En de tweede een tafel, die nu bedekt is met roze vlekjes.
Natuurlijk was ook de gootsteen helemaal vies, dus die moest toen ook weer worden schoongemaakt. En de gebruikte terpentine is weer chemisch afval, dus dat moet apart weggebracht worden.
Verfkwasten zijn helemaal niet duur! Koop gewoon niet de allerduurste, dat is maar zonde. Gebruik de kwast voor 1 klus en gooi hem gewoon weg! Volgens mij is dat milieuvriendelijker, sneller, gemakkelijker en brengt het minder risico's met zich mee.
Als je de kwast binnen een paar dagen met dezelfde verf opnieuw wilt gaan gebruiken, is hij heel goed even te bewaren, door de haren stevig in te pakken in een stukje plastic folie...
Natuurlijk was ook de gootsteen helemaal vies, dus die moest toen ook weer worden schoongemaakt. En de gebruikte terpentine is weer chemisch afval, dus dat moet apart weggebracht worden.
Verfkwasten zijn helemaal niet duur! Koop gewoon niet de allerduurste, dat is maar zonde. Gebruik de kwast voor 1 klus en gooi hem gewoon weg! Volgens mij is dat milieuvriendelijker, sneller, gemakkelijker en brengt het minder risico's met zich mee.
Als je de kwast binnen een paar dagen met dezelfde verf opnieuw wilt gaan gebruiken, is hij heel goed even te bewaren, door de haren stevig in te pakken in een stukje plastic folie...
2004-06-08
Venus
Vandaag ging Venus tussen de Aarde en de Zon door. Heftig! Ik heb er helemaal niets van gezien. Ik heb geprobeerd door een CD'tje te kijken en ik heb geprobeerd een beeld van de zon te projecteren met een scheerspiegel, maar het lukte niet.
'Mijn astrologe', Angela, had me hier al weken van te voren voor gewaarschuwd. Ze schreef: "...an extremely important date in your Zodiac and in your future, well now this
date is upon us. It is almost too late to act but [...] receive advice and cousel concerning
this date, this Transit is a very unique event [...] will affect
you very personally, particularly as far as your lovelife is concerned, and I know
that it essential that you are aware exactly when and how you must act..."
Nou ik heb mijn best gedaan met mijn scheerspiegel
Maar haar waarschuwing was niet nodig geweest, want ik wist al 34 jaar, dat dit zou gaan gebeuren. In 1970 las ik het in een boekje over astronomie in onze schoolbibliotheek. 2004 was zo ver in de toekomst, dat ik me er geen voorstelling van kon maken. Wie zou ik dan zijn? Ik stelde me een meneer voor met een hoed op. Was dat mijn toekomst? Ik kon het me niet voorstellen.
Nou, dat blijkt inderdaad niet te kloppen. Ik zit hier achter de computer in een klein, zwart jurkje en ik lijk helemaal niet op een meneer met een hoed op...
Ik heb er helemaal niets van gezien. Ik heb geprobeerd door een CD'tje te kijken en ik heb geprobeerd een beeld van de zon te projecteren met een scheerspiegel, maar het lukte niet.
'Mijn astrologe', Angela, had me hier al weken van te voren voor gewaarschuwd. Ze schreef: "...an extremely important date in your Zodiac and in your future, well now this
date is upon us. It is almost too late to act but [...] receive advice and cousel concerning
this date, this Transit is a very unique event [...] will affect
you very personally, particularly as far as your lovelife is concerned, and I know
that it essential that you are aware exactly when and how you must act..."
Nou ik heb mijn best gedaan met mijn scheerspiegel
Maar haar waarschuwing was niet nodig geweest, want ik wist al 34 jaar, dat dit zou gaan gebeuren. In 1970 las ik het in een boekje over astronomie in onze schoolbibliotheek. 2004 was zo ver in de toekomst, dat ik me er geen voorstelling van kon maken. Wie zou ik dan zijn? Ik stelde me een meneer voor met een hoed op. Was dat mijn toekomst? Ik kon het me niet voorstellen.
Nou, dat blijkt inderdaad niet te kloppen. Ik zit hier achter de computer in een klein, zwart jurkje en ik lijk helemaal niet op een meneer met een hoed op...
2004-06-07
La Meilleure Façon de Marcher
Vanavond TV5 gekeken. La Meilleure Façon de Marcher zag er in de VPRO-gids veelbelovend uit: "Fr '76. Van Claude Miller. Met oa Patrick Dewaere, Patrick Bouchitey en Christine Pascal. Onder mentorschap van François Truffaut maakte Claude Miller met La Meilleure Façon de Marcher zijn eerste lange speelfilm. Hij maakte er meteen naam mee. Dewaere speelt de macho Marc, Bouchitey speelt de ingetogen Phillipe. Beiden zijn leiders op een tienerkamp. Op een avond betrapt Marc Phillippe in dameskleren en vanaf dat moment blijft Marc zijn collega beschimpen. La Meilleure Façon de Marcher bezit een merkwaardige, maar goed lopende combinatie van humor, psychologie, drama en mysterie. Bouchitey en groot talent Dewaere (die in 1982 zelfmoord pleegde) etaleren hun kunde en het camerawerk van Bruno Nuytten (Jean de Florette) won een César."
Overigens is Patrick Bouchitey "in het dagelijks leven helemaal niet zo", verklaarde de omroeper van TV5 geruststellend. Wat natuurlijk de acteerprestatie des te groter maakt!
Mooie film! Als je geïnteresseerd bent in 'GLBT-issues', om maar eens een goed Nederlands woord te gebruiken, dan zul je dit een boeiende film vinden...
Overigens is Patrick Bouchitey "in het dagelijks leven helemaal niet zo", verklaarde de omroeper van TV5 geruststellend. Wat natuurlijk de acteerprestatie des te groter maakt!
Mooie film! Als je geïnteresseerd bent in 'GLBT-issues', om maar eens een goed Nederlands woord te gebruiken
, dan zul je dit een boeiende film vinden...
2004-06-06
Wiki's
Er zijn op het Internet systemen, waar je als gebruiker iets aan kunt toevoegen. Een voorbeeld zijn de commentaren in een weblog. Als jij hier een commentaar invoert, dan komt dat op mijn website te staan. En bij Amazon kun je zelf een recensie over een boek of plaat toevoegen.
Maar het kan nog veel verder gaan! Er zijn sites, die helemaal gevuld worden door de gebruikers. En dat heet een 'wiki'. Ik had er nog nooit van gehoord, totdat ik toevallig terecht kwam bij de Wikipedia. Dat is een encyclopedie, die helemaal gevuld wordt door de gebruikers!
Je vraagt je af, hoe zo iets goed kan gaan. Wie wil er iets bijdragen? Waarom zou je? En hoe wordt de kwaliteit bewaakt? Hoe zit het met vandalisme? Tja, ik weet het niet, maar het is een feit, dat het werkt. Er staat al een heleboel goede, nuttige informatie in...
Ik ben wat wiki's gaan zoeken en bekijken. Ze lopen lang niet allemaal zo goed als de Wikipedia. Bij Wikibooks proberen ze zelfs een hele verzameling boeken op te bouwen. Maar onder 'Nederlands' zijn er nog maar erg weinig te vinden. Wij, als Nederlandse gebruikers kunnen die ruimte vullen. Iedereen kan meedoen. Je kunt meteen beginnen met schrijven.
Een heel leuk idee, dus ik heb Wikibooks een opzetje gegeven voor een leerboek in de natuurkunde. Misschien ga ik er ooit mee verder, misschien maakt iemand anders het af. De tijd zal het leren...
Maar het kan nog veel verder gaan! Er zijn sites, die helemaal gevuld worden door de gebruikers. En dat heet een 'wiki'. Ik had er nog nooit van gehoord, totdat ik toevallig terecht kwam bij de Wikipedia. Dat is een encyclopedie, die helemaal gevuld wordt door de gebruikers!
Je vraagt je af, hoe zo iets goed kan gaan. Wie wil er iets bijdragen? Waarom zou je? En hoe wordt de kwaliteit bewaakt? Hoe zit het met vandalisme? Tja, ik weet het niet, maar het is een feit, dat het werkt. Er staat al een heleboel goede, nuttige informatie in...
Ik ben wat wiki's gaan zoeken en bekijken. Ze lopen lang niet allemaal zo goed als de Wikipedia. Bij Wikibooks proberen ze zelfs een hele verzameling boeken op te bouwen. Maar onder 'Nederlands' zijn er nog maar erg weinig te vinden. Wij, als Nederlandse gebruikers kunnen die ruimte vullen. Iedereen kan meedoen. Je kunt meteen beginnen met schrijven.
Een heel leuk idee, dus ik heb Wikibooks een opzetje gegeven voor een leerboek in de natuurkunde. Misschien ga ik er ooit mee verder, misschien maakt iemand anders het af. De tijd zal het leren...
2004-06-05
T&T
De eerste zaterdag van juni, dus was er weer een T&T-avond. (Zie ook april en mei.) Allemaal travestieten en transseksuelen bij elkaar. Deze mensen hebben allemaal iets gemeen, maar toch zijn er ook enorme verschillen. Vooral de transseksuelen maken in de loop der jaren een hele ontwikkeling mee.
Vandaag zei iemand: "Ik heb geen zin om voor de zoveelste keer een verhaal aan te horen, van iemand die voor het eerst in vrouwenkleding een blokje om is gegaan. Als ik zo'n verhaal hoor, zal ik zeker positief reageren en haar prijzen voor haar moed. Maar dat brengt mij als transseksueel niet verder. Ik zou liever praten met mensen, die op hetzelfde punt staan in hun transformatie als ik, of die zelfs al verder zijn dan ik..."
In dat standpunt herken ik wel iets. Natuurlijk is het nuttig om mensen, die aan het begin van hun ontwikkeling staan te helpen, maar zelf wil je graag ook iets leren op zo'n avond. Toch moeten we ontzettend oppassen, dat we als 'T-tjes' niet onderling verdeeld raken. Soms gaan de verschillende groepen zich tegen elkaar afzetten en dat is echt zonde. We vormen toch al een kleine minderheid in de maatschappij, maar als we elkaar niet willen helpen, dan maken we het alleen maar erger!
Ik wilde haar wijzen op de gespreksgroepen van Humanitas, waar transseksuelen een betere gelegenheid hebben, om ervaringen uit te wisselen, maar gelukkig was ze daarvan al op de hoogte...
Vandaag zei iemand: "Ik heb geen zin om voor de zoveelste keer een verhaal aan te horen, van iemand die voor het eerst in vrouwenkleding een blokje om is gegaan. Als ik zo'n verhaal hoor, zal ik zeker positief reageren en haar prijzen voor haar moed. Maar dat brengt mij als transseksueel niet verder. Ik zou liever praten met mensen, die op hetzelfde punt staan in hun transformatie als ik, of die zelfs al verder zijn dan ik..."
In dat standpunt herken ik wel iets. Natuurlijk is het nuttig om mensen, die aan het begin van hun ontwikkeling staan te helpen, maar zelf wil je graag ook iets leren op zo'n avond. Toch moeten we ontzettend oppassen, dat we als 'T-tjes' niet onderling verdeeld raken. Soms gaan de verschillende groepen zich tegen elkaar afzetten en dat is echt zonde. We vormen toch al een kleine minderheid in de maatschappij, maar als we elkaar niet willen helpen, dan maken we het alleen maar erger!
Ik wilde haar wijzen op de gespreksgroepen van Humanitas, waar transseksuelen een betere gelegenheid hebben, om ervaringen uit te wisselen, maar gelukkig was ze daarvan al op de hoogte...
Labels: TenT
2004-06-04
Een nieuw leven
Gisteren zijn we op bezoek geweest bij een vriendin, die we op de T&T-avonden hebben leren kennen. Ze is een heel nieuw leven aan het opbouwen, waarin ze eindelijk uiting kan geven aan haar vrouwelijke gevoelens. Zonder overigens het mannelijke, dat in haar is, helemaal op nul te zetten.
Als je bij haar rond kijkt, zie je ook wel, dat ze de vaardigheden die je bij mannen of bij vrouwen zou verwachten, in zich verenigt. Ze heeft haar hele huis zelf behangen, vloerbedekking gelegd, de tuin in orde gemaakt... De meeste meubels in haar huis heeft ze zelf gemaakt.
Maar ze kan ook heel goed kantklossen en borduren. Edelsmeden doet ze ook.
We hadden haar de rest van het cement van onze droogmolenvoet gegeven en daarvan had ze zelf ook zo'n voet gemaakt, maar dan wel een hele mooie. Deze zit niet vast in de grond, maar het is een los betonblok geworden, dat je kunt verplaatsen (Als je sterk genoeg bent...)
Ze heeft al kennis gemaakt met de buren en die weten dus al, dat ze soms als man en soms als vrouw de deur uit zal gaan. De buren reageerden heel positief. En nu gaat ze steeds vaker als vrouw er op uit. Ze vertelde hoe fantastisch het aanvoelt om voor het eerst dingen als vrouw te kunnen doen en geaccepteerd te worden.
Dat herken ik heel sterk. Telkens als je een grens overschrijdt, is dat gewoon kicken. Voor het eerst met de tram, voor het eerst naar de supermarkt, voor het eerst naar de tandarts of naar een begrafenis [ja, zelfs dat ]. Ik ben zo blij voor haar, dat het zo goed gaat!
Als je bij haar rond kijkt, zie je ook wel, dat ze de vaardigheden die je bij mannen of bij vrouwen zou verwachten, in zich verenigt. Ze heeft haar hele huis zelf behangen, vloerbedekking gelegd, de tuin in orde gemaakt... De meeste meubels in haar huis heeft ze zelf gemaakt.
Maar ze kan ook heel goed kantklossen en borduren. Edelsmeden doet ze ook.
We hadden haar de rest van het cement van onze droogmolenvoet gegeven en daarvan had ze zelf ook zo'n voet gemaakt, maar dan wel een hele mooie. Deze zit niet vast in de grond, maar het is een los betonblok geworden, dat je kunt verplaatsen (Als je sterk genoeg bent...)
Ze heeft al kennis gemaakt met de buren en die weten dus al, dat ze soms als man en soms als vrouw de deur uit zal gaan. De buren reageerden heel positief. En nu gaat ze steeds vaker als vrouw er op uit. Ze vertelde hoe fantastisch het aanvoelt om voor het eerst dingen als vrouw te kunnen doen en geaccepteerd te worden.
Dat herken ik heel sterk. Telkens als je een grens overschrijdt, is dat gewoon kicken. Voor het eerst met de tram, voor het eerst naar de supermarkt, voor het eerst naar de tandarts of naar een begrafenis [ja, zelfs dat
]. Ik ben zo blij voor haar, dat het zo goed gaat!
2004-06-03
Kaart uit Frankrijk
Vandaag kregen we een kaart van twee vrienden, die op vakantie zijn in frankrijk.
Ze schrijven: "...we hebben het erg naar ons zin gehad op E's verjaardag. We zijn nu in Frankrijk. Het is hier heerlijk rustig. Het snelste, dat hier gebeurt, zijn de wijngaardslakken, die tijdens de ochtendwandeling in het bedauwde gras voorbij razen..."
Ze schrijven: "...we hebben het erg naar ons zin gehad op E's verjaardag. We zijn nu in Frankrijk. Het is hier heerlijk rustig. Het snelste, dat hier gebeurt, zijn de wijngaardslakken, die tijdens de ochtendwandeling in het bedauwde gras voorbij razen..."
2004-06-02
De Test
Weer naar Amsterdam, weer naar de VU, ditmaal voor 'De Test'.
Ik was nog even bang, dat dat hetzelfde zou zijn als 'Het Interview' en dat ik dus weer terug naar huis had gekund, zonder iets te bereiken, maar nee hoor! Dit was weer een heel nieuw avontuur. Er bleken naast mijzelf nog drie transseksuelen in de wachtkamer te zitten en we mochten allemaal samen meekomen voor de test. We gingen het gebouw uit, naar de overkant van de straat, een ander gebouw binnen, aan de andere kant weer er uit, door een tuin en tenslotte het gebouw binnen waar we moesten zijn.
Voor alle vier lagen er vragenlijsten klaar, die we moesten invullen. En we moesten ook nog tekeningen maken. Een huis, een boom, een man en een vrouw.
Alle vragen waren stellingen, waarmee je het wel of niet eens kon zijn. Maar vaak lastig geformuleerd, zoals: "Ik maak me niet vaak ongerust." Of soms zelfs met dubbele ontkenningen. Je moest dus wel erg goed lezen, anders word je misschien nog afgewezen omdat je de tweede 'niet' in de zin over het hoofd hebt gezien.
Tekenen is niet mijn sterkste kant. Behalve bomen en planten. Ik teken graag bomen. Dat is dan ook best een leuke tekening geworden.
Een huis tekenen is een beetje saai...
Tja, en mensen tekenen kan ik helemaal niet. Als je dan ook nog moet kunnen zien wie de man is en wie de vrouw, wordt het nog moeilijker. Ik ben maar begonnen met een baard, dat sluit de twijfel in elk geval uit. Maar om het nog wat duidelijker te maken heb ik hem ook nog een Kalashnikov in handen gegeven. Dat wilde ik althans, maar ik weet niet goed, hoe zo'n ding er uit ziet, dus het lijkt nu meer op een jachtgeweer. Nu ik toch bezig was, wilde ik de vrouw tekenen, terwijl ze een kind de borst gaf. Die twee plaatjes geven voor mij het verschil tussen man en vrouw heel goed weer. Maar die laatste tekening is eigenlijk helemaal mislukt. Ik hoop, dat ze begrijpen, wat ik bedoeld heb...
Nou, het zaakje ingeleverd en weer naar huis gegaan. Ik was de A10 nog niet af, of ik zag de staart van de eerste file al staan. En de routeinformatieborden zeiden: 11 kilometer file, terwijl het rechts, richting Diemen filevrij was.
Maar ja, hoe moet je dan verder? Geen idee! Gelukkig zit je in onze Twingo nooit alleen, want onder het dashboard zit Rudy, de routeplanner. Druk op een knopje, daai aan een wieltje om de lengte van de file in te stellen en druk op OK... Ja hoor: "Nu rechts", zei hij.
En zo werd ik mooi omgeleid via de A9, de A1 en de A27, terug naar de A2, een eind verderop. Maar of het nou allemaal veel geholpen heeft? Ik denk het niet. Overal stonden files. Onderweg werd de route nog twee keer aangepast "in verband met actuele verkeersinformatie", zei Rudy.
Grappig, dat had ik hem nog nooit horen zeggen. Ik had alle tijd om ermee te spelen, dus ik ontdekte ook, dat alle files inderdaad in tekstformaat op het scherm te halen waren. Dat is nou 'TMC', echt heel leuk. Alleen die file van 11 kilometer op de A2 stond er niet in. En die werd ook niet genoemd in de verkeersinformatie op de radio. Blijkbaar is die zo gewoon, dat hij de moeite van het vermelden niet waard is. Maar hij stond er wel! Als Rudy dat geweten had, had hij zelf de afweging kunnen maken of het slimmer was dat stukje A2 over te slaan. Door op de knopjes te drukken en aan de wieltjes te draaien had ik hem nu gedwongen om een omweg te nemen. Ik kan hem dus niet de schuld geven.
De heenreis was 127 km in 1 uur en 21 minuten , de terugreis 145 km in 2 uur en 44 minuten...
Ik was nog even bang, dat dat hetzelfde zou zijn als 'Het Interview' en dat ik dus weer terug naar huis had gekund, zonder iets te bereiken, maar nee hoor! Dit was weer een heel nieuw avontuur. Er bleken naast mijzelf nog drie transseksuelen in de wachtkamer te zitten en we mochten allemaal samen meekomen voor de test. We gingen het gebouw uit, naar de overkant van de straat, een ander gebouw binnen, aan de andere kant weer er uit, door een tuin en tenslotte het gebouw binnen waar we moesten zijn.
Voor alle vier lagen er vragenlijsten klaar, die we moesten invullen. En we moesten ook nog tekeningen maken. Een huis, een boom, een man en een vrouw.
Alle vragen waren stellingen, waarmee je het wel of niet eens kon zijn. Maar vaak lastig geformuleerd, zoals: "Ik maak me niet vaak ongerust." Of soms zelfs met dubbele ontkenningen. Je moest dus wel erg goed lezen, anders word je misschien nog afgewezen omdat je de tweede 'niet' in de zin over het hoofd hebt gezien.
Tekenen is niet mijn sterkste kant. Behalve bomen en planten. Ik teken graag bomen. Dat is dan ook best een leuke tekening geworden.
Een huis tekenen is een beetje saai...
Tja, en mensen tekenen kan ik helemaal niet. Als je dan ook nog moet kunnen zien wie de man is en wie de vrouw, wordt het nog moeilijker. Ik ben maar begonnen met een baard, dat sluit de twijfel in elk geval uit. Maar om het nog wat duidelijker te maken heb ik hem ook nog een Kalashnikov in handen gegeven. Dat wilde ik althans, maar ik weet niet goed, hoe zo'n ding er uit ziet, dus het lijkt nu meer op een jachtgeweer. Nu ik toch bezig was, wilde ik de vrouw tekenen, terwijl ze een kind de borst gaf. Die twee plaatjes geven voor mij het verschil tussen man en vrouw heel goed weer. Maar die laatste tekening is eigenlijk helemaal mislukt. Ik hoop, dat ze begrijpen, wat ik bedoeld heb...
Nou, het zaakje ingeleverd en weer naar huis gegaan. Ik was de A10 nog niet af, of ik zag de staart van de eerste file al staan. En de routeinformatieborden zeiden: 11 kilometer file, terwijl het rechts, richting Diemen filevrij was.
Maar ja, hoe moet je dan verder? Geen idee! Gelukkig zit je in onze Twingo nooit alleen, want onder het dashboard zit Rudy, de routeplanner. Druk op een knopje, daai aan een wieltje om de lengte van de file in te stellen en druk op OK... Ja hoor: "Nu rechts", zei hij.
En zo werd ik mooi omgeleid via de A9, de A1 en de A27, terug naar de A2, een eind verderop. Maar of het nou allemaal veel geholpen heeft? Ik denk het niet. Overal stonden files. Onderweg werd de route nog twee keer aangepast "in verband met actuele verkeersinformatie", zei Rudy.
Grappig, dat had ik hem nog nooit horen zeggen. Ik had alle tijd om ermee te spelen, dus ik ontdekte ook, dat alle files inderdaad in tekstformaat op het scherm te halen waren. Dat is nou 'TMC', echt heel leuk. Alleen die file van 11 kilometer op de A2 stond er niet in. En die werd ook niet genoemd in de verkeersinformatie op de radio. Blijkbaar is die zo gewoon, dat hij de moeite van het vermelden niet waard is. Maar hij stond er wel! Als Rudy dat geweten had, had hij zelf de afweging kunnen maken of het slimmer was dat stukje A2 over te slaan. Door op de knopjes te drukken en aan de wieltjes te draaien had ik hem nu gedwongen om een omweg te nemen. Ik kan hem dus niet de schuld geven.
De heenreis was 127 km in 1 uur en 21 minuten , de terugreis 145 km in 2 uur en 44 minuten...
© 1985-2006 E.G. Snel
