English
Nederlands
2004-05-30
Is da ene mens?
We hebben van het laatste beetje mooie weer geprofiteerd, door een stukje te gaan fietsen. Eerst naar het Westen, tot aan Steensel en toen naar het Noorden via Knegsel en Oerle. Langs de Noordkant van Veldhoven en langs het kanaal weer terug. Toch mooi 34 kilometer!
Aan de Noordkant van Veldhoven ziet het er niet gezellig uit. Er worden daar enorme hoeveelheden monsterlijke huizen uit de grond gestampt. Is dat nou een Vinex-locatie? Mij niet gezien. We ontdekten in die buurt ook nog een groot kamp met portacabins, waar mensen in schijnen te wonen, met een groot hek er omheen. Wat is dat? Een uitzetcentrum? Een asielzoekerscentrum? Naargeestig...
Ik had me er fijn voor gekleed met een kort rokje en een strak haltertopje. Ik had natuurlijk volop bekijks, dat zijn we wel gewend. De reacties komen vaak, als ik net voorbij ben. Dan zie ik het zelf niet, maar Julia wel. Op een straathoek liepen twee mannen van een jaar of zestig. Toen ik voorbij was viel hun mond open van verbazing: "Is da ene mens?"
Nu moet je weten, dat "mens" in Brabant gebruikt wordt in de betekenis van "man".
Hij vroeg dus of ik man was. En het antwoord moet daarom luiden: "Nee, da's ginne mens!"
Aan de Noordkant van Veldhoven ziet het er niet gezellig uit. Er worden daar enorme hoeveelheden monsterlijke huizen uit de grond gestampt. Is dat nou een Vinex-locatie? Mij niet gezien. We ontdekten in die buurt ook nog een groot kamp met portacabins, waar mensen in schijnen te wonen, met een groot hek er omheen. Wat is dat? Een uitzetcentrum? Een asielzoekerscentrum? Naargeestig...
Ik had me er fijn voor gekleed met een kort rokje en een strak haltertopje. Ik had natuurlijk volop bekijks, dat zijn we wel gewend. De reacties komen vaak, als ik net voorbij ben. Dan zie ik het zelf niet, maar Julia wel. Op een straathoek liepen twee mannen van een jaar of zestig. Toen ik voorbij was viel hun mond open van verbazing: "Is da ene mens?"
Nu moet je weten, dat "mens" in Brabant gebruikt wordt in de betekenis van "man".
Hij vroeg dus of ik man was. En het antwoord moet daarom luiden: "Nee, da's ginne mens!"
2004-05-29
Deadline gemist...
Ojee, dat gaat niet meer lukken!
Ik zou nog even een demonstratie organiseren. Nee, dat is er niet meer van gekomen, sorry...
Maar je zult moeten toegeven, dat mijn weersvoorspelling is uitgekomen!
Ik zou nog even een demonstratie organiseren. Nee, dat is er niet meer van gekomen, sorry...
Maar je zult moeten toegeven, dat mijn weersvoorspelling is uitgekomen!
2004-05-27
Opnieuw het districtenstelsel
Ik zat weer bij Jan Marijnissen te kijken natuurlijk, maar het NOS-journaal echode nog na in mijn oren. Ja hoor: Opnieuw het districtenstelsel. En het wordt nog spannend ook!
Hier moest ik natuurlijk wel op reageren:
"Ik zal niet op bob seger reageren, die schrijft "cetero censeo sgp cum sp non esse delendam", want dat heb ik al uitgelegd, maar het moet me wel van het hart, dat ik even zit te smullen. Voor wat betreft het districtenstelsel ben ik het helemaal eens met de SP, zoals ik ook al heb uitgelegd, en komt wat de VVD nu roept mij heel goed uit. Voorlopig niet! Eerst nadenken... Heel goed. En het hele idee hopelijk snel vergeten! Dus: Niet doen! En anders kabinetscrisis! Dat zijn twee alternatieven, waar ik voor ben.
Maar als het kabinet hierover valt, dan zal het onderwerp vast niet vergeten worden. Nou, dat is ook goed! Ik vind dit heel belangrijk. Ik wil niet, dat onze democratie verziekt wordt tot een Engels of Amerikaans systeem. Ik begrijp werkelijk niet, hoe iemand elke dag naar het nieuws kan kijken en dan toch met zo'n voorstel komen."
Hier moest ik natuurlijk wel op reageren:
"Ik zal niet op bob seger reageren, die schrijft "cetero censeo sgp cum sp non esse delendam", want dat heb ik al uitgelegd, maar het moet me wel van het hart, dat ik even zit te smullen. Voor wat betreft het districtenstelsel ben ik het helemaal eens met de SP, zoals ik ook al heb uitgelegd, en komt wat de VVD nu roept mij heel goed uit. Voorlopig niet! Eerst nadenken... Heel goed. En het hele idee hopelijk snel vergeten! Dus: Niet doen! En anders kabinetscrisis! Dat zijn twee alternatieven, waar ik voor ben.
Maar als het kabinet hierover valt, dan zal het onderwerp vast niet vergeten worden. Nou, dat is ook goed! Ik vind dit heel belangrijk. Ik wil niet, dat onze democratie verziekt wordt tot een Engels of Amerikaans systeem. Ik begrijp werkelijk niet, hoe iemand elke dag naar het nieuws kan kijken en dan toch met zo'n voorstel komen."
2004-05-26
Standards of Care
Humanitas heeft een Nederlandse vertaling gepubliceerd van de 'Standards of Care'. Dat is een officieel, medisch document over de diagnose en de behandeling van transseksualiteit.
Humanitas heeft er ook een inleiding aan toegevoegd, waarin expliciet staat: "Genderdysforie kan van jonge leeftijd, 2 tot 5 jaar al bewust worden ervaren, maar ook mannen en vrouwen van middelbare leeftijd kunnen door zeer uiteenlopende gebeurtenissen ineens de zekerheid ervaren deels of helemaal tot het andere geslacht te behoren. Ook als eerder daarvoor blijkbaar geen enkele aanwijzing leek te zijn."
Voila! Als je dit als kind niet in de gaten hebt gehad, hoeft dat dus niet te betekenen, dat het niet waar is. Ik wist het wel, maar het kan geen kwaad als een onverdachte bron het nog eens bevestigt. Daar kan ik naar verwijzen, als het nodig is...
Humanitas heeft er ook een inleiding aan toegevoegd, waarin expliciet staat: "Genderdysforie kan van jonge leeftijd, 2 tot 5 jaar al bewust worden ervaren, maar ook mannen en vrouwen van middelbare leeftijd kunnen door zeer uiteenlopende gebeurtenissen ineens de zekerheid ervaren deels of helemaal tot het andere geslacht te behoren. Ook als eerder daarvoor blijkbaar geen enkele aanwijzing leek te zijn."
Voila! Als je dit als kind niet in de gaten hebt gehad, hoeft dat dus niet te betekenen, dat het niet waar is. Ik wist het wel, maar het kan geen kwaad als een onverdachte bron het nog eens bevestigt. Daar kan ik naar verwijzen, als het nodig is...
2004-05-25
Een dolle dinsdag
Vandaag (dinsdag) stond weer eens helemaal in het teken van de genderdysforie. Ik had niet alleen een gesprek met de psycholoog van de VU in Amsterdam, maar ook een bijeenkomst van transseksuelen bij Humanitas in Rotteram. Een heftige dienstregeling dus!
Maar er waren ook nog extra hindernissen te overwinnen. Het begon al maandagavond, toen plotseling onze auto niet wilde starten! Nog een geluk, dat dat de avond tevoren gebeurde en niet op het moment, dat we wilden vertrekken! Gisteravond kwam dus eerst de Renault hulpdienst opdraven en toen die er niet uit kwam, kwam ook nog eens de takelwagen, die de auto naar de garage heeft gesleept.
Er was nog voldoende tijd om een noodscenario in werking te zetten. Op zo'n moment merk je, wie je echte vrienden zijn. Dat waren dus een vriendin, die ons met haar auto van Eindhoven naar Heeze bracht, waar dan weer een andere vriendin woont, wier auto we konden lenen. En zo gingen we dus op pad. Niet in onze twingo, maar in een Fiat Cinqueciento. Een leuk autootje en een grote uitkomst, als je zonder wielen zit, maar je merkt wel een duidelijk verschil met de Renault! Ik zou onze auto nooit willen ruilen voor zo'n Fiat!
Maar de Fiat bracht ons wel, waar we zijn wilden. Om te beginnen dus Amsterdam. Onderweg heb ik nog eens het verhaal doorgelezen, dat ik voor de VU heb geschreven over mijn gevoelens van genderdysforie in de afgelopen 44 jaar. Het is moeilijk, om het hele verhaal goed onder woorden te brengen, dus ik vond, dat het zo maar voldoende moest zijn. Het is ook belangrijk, dat ze dat verhaal op tijd krijgen...
Dit was alweer het vijfde gesprek met de psycholoog, dus nog eentje en dan kan ik 'Groen Licht' krijgen? ('Groen Licht' = toestemming voor het begin van de behandeling met hormonen en de operatie.) Nou... Nee! Om te beginnen blijkt, dat ik nog een of andere test moet doorstaan. Een beetje vreemd, want ik had begrepen, dat dat dat 'Interview' zou zijn, dat zo weinig voorstelde, maar het is dus iets anders. Nou, we gaan het wel merken. Maar het betekent allemaal wel, dat het nog weer langer gaat duren!
De psychologe zat nu echt door te vragen, hoe het toch mogelijk is, dat ik me als kind helemaal geen meisje gevoeld zeg te hebben. Ik heb het hier al eerder vermeld: Ik wist gewoon niet, wat er met me aan de hand was. Hoe kan een kind weten, dat het niet in zijn/haar geslachtsrol past? Dan zal het toch eerst moeten leren wat geslachtsrollen zijn en wat die inhouden. Nou, dat heb ik pas veel later geleerd! Het klinkt als een goede smoes om mijn behandeling nog verder te vertragen, dus laten we maar hopen, dat we hier snel uit komen.
Toen ging het naar Rotterdam. Mijn partner moest die avond repeteren voor een musical in Zevenkamp, in de Noord-Oosthoek van de stad en ik moest in Delfshaven zijn, vlak bij het centrum. We zijn dus naar Zevenkamp gereden en daar hebben we eerst iets gegeten. Daarna zou ik dan de metro nemen naar Delfshaven. Jammer genoeg had ik onvoldoende tijd om mijn hele bord leeg te eten, ik moest me echt haasten om op tijd bij Humanitas te kunnen zijn. Het leek te lukken, want tien minuten voor aanvang kwam ik aan op het metrostation Coolhaven. Vandaar hoef je alleen maar de brug over te lopen en je staat al bij Humanitas in de straat. Alleen... De brug was weg! De schrik sloeg me om het hart: Als ik helemaal zou moeten omlopen via de Parksluizen, kon ik nooit meer op tijd komen.
Maar gelukkig was er een oplossing: Er is een tijdelijke veerdienst voor voetgangers, die je gratis naar de overkant van de Coolhaven brengt. Zo kwam ik nog net op tijd aan.
Het was tien maanden geleden, dat ik voor het laatst bij de groep geweest was en er waren dan ook verschillende nieuwe groepsleden, die ik nog niet eerder had ontmoet. Soms is het dan moeilijk te raden, of iemand nou FTM of MTF is...
Wat er in die groep besproken wordt, wordt door niemand naar buiten gebracht, dus dat zal ik hier ook niet doen. Het is altijd fijn om al die mensen weer eens te zien en om te horen, hoe het met ze gaat. Een groepslid heeft alles al geregeld om haar operatie in Thailand te ondergaan. Niks VU, niks 'Groen Licht', gewoon de portemonnee trekken en je krijgt, wat je hebben wilt. Dat is dus altijd nog een mogelijk alternatief, als de VU niet wil begrijpen, dat niet elke transseksueel hetzelfde verhaal heeft.
Je hoort in die groep wel altijd kritische opmerkingen over de werkwijze van de VU, heel anders dan mijn eigen ervaring tot nu toe.
Toen weer teruggemetro'd naar Zevenkamp en de repetitieruimte opgezocht, waar de zangrepetitie nog in volle gang was. Het klinkt goed! Dat wordt vast een mooie productie. Hij gaat op 1 oktober in premiere...
Tenslotte weer met de Fiat terug naar Eindhoven...
Onderweg heb ik dit dagboekstukje ingevoerd, dat kan ik straks zo op het web zetten!
Maar er waren ook nog extra hindernissen te overwinnen. Het begon al maandagavond, toen plotseling onze auto niet wilde starten! Nog een geluk, dat dat de avond tevoren gebeurde en niet op het moment, dat we wilden vertrekken! Gisteravond kwam dus eerst de Renault hulpdienst opdraven en toen die er niet uit kwam, kwam ook nog eens de takelwagen, die de auto naar de garage heeft gesleept.
Er was nog voldoende tijd om een noodscenario in werking te zetten. Op zo'n moment merk je, wie je echte vrienden zijn. Dat waren dus een vriendin, die ons met haar auto van Eindhoven naar Heeze bracht, waar dan weer een andere vriendin woont, wier auto we konden lenen. En zo gingen we dus op pad. Niet in onze twingo, maar in een Fiat Cinqueciento. Een leuk autootje en een grote uitkomst, als je zonder wielen zit, maar je merkt wel een duidelijk verschil met de Renault! Ik zou onze auto nooit willen ruilen voor zo'n Fiat!
Maar de Fiat bracht ons wel, waar we zijn wilden. Om te beginnen dus Amsterdam. Onderweg heb ik nog eens het verhaal doorgelezen, dat ik voor de VU heb geschreven over mijn gevoelens van genderdysforie in de afgelopen 44 jaar. Het is moeilijk, om het hele verhaal goed onder woorden te brengen, dus ik vond, dat het zo maar voldoende moest zijn. Het is ook belangrijk, dat ze dat verhaal op tijd krijgen...
Dit was alweer het vijfde gesprek met de psycholoog, dus nog eentje en dan kan ik 'Groen Licht' krijgen? ('Groen Licht' = toestemming voor het begin van de behandeling met hormonen en de operatie.) Nou... Nee! Om te beginnen blijkt, dat ik nog een of andere test moet doorstaan. Een beetje vreemd, want ik had begrepen, dat dat dat 'Interview' zou zijn, dat zo weinig voorstelde, maar het is dus iets anders. Nou, we gaan het wel merken. Maar het betekent allemaal wel, dat het nog weer langer gaat duren!
De psychologe zat nu echt door te vragen, hoe het toch mogelijk is, dat ik me als kind helemaal geen meisje gevoeld zeg te hebben. Ik heb het hier al eerder vermeld: Ik wist gewoon niet, wat er met me aan de hand was. Hoe kan een kind weten, dat het niet in zijn/haar geslachtsrol past? Dan zal het toch eerst moeten leren wat geslachtsrollen zijn en wat die inhouden. Nou, dat heb ik pas veel later geleerd! Het klinkt als een goede smoes om mijn behandeling nog verder te vertragen, dus laten we maar hopen, dat we hier snel uit komen.
Toen ging het naar Rotterdam. Mijn partner moest die avond repeteren voor een musical in Zevenkamp, in de Noord-Oosthoek van de stad en ik moest in Delfshaven zijn, vlak bij het centrum. We zijn dus naar Zevenkamp gereden en daar hebben we eerst iets gegeten. Daarna zou ik dan de metro nemen naar Delfshaven. Jammer genoeg had ik onvoldoende tijd om mijn hele bord leeg te eten, ik moest me echt haasten om op tijd bij Humanitas te kunnen zijn. Het leek te lukken, want tien minuten voor aanvang kwam ik aan op het metrostation Coolhaven. Vandaar hoef je alleen maar de brug over te lopen en je staat al bij Humanitas in de straat. Alleen... De brug was weg! De schrik sloeg me om het hart: Als ik helemaal zou moeten omlopen via de Parksluizen, kon ik nooit meer op tijd komen.
Maar gelukkig was er een oplossing: Er is een tijdelijke veerdienst voor voetgangers, die je gratis naar de overkant van de Coolhaven brengt. Zo kwam ik nog net op tijd aan.
Het was tien maanden geleden, dat ik voor het laatst bij de groep geweest was en er waren dan ook verschillende nieuwe groepsleden, die ik nog niet eerder had ontmoet. Soms is het dan moeilijk te raden, of iemand nou FTM of MTF is...
Wat er in die groep besproken wordt, wordt door niemand naar buiten gebracht, dus dat zal ik hier ook niet doen. Het is altijd fijn om al die mensen weer eens te zien en om te horen, hoe het met ze gaat. Een groepslid heeft alles al geregeld om haar operatie in Thailand te ondergaan. Niks VU, niks 'Groen Licht', gewoon de portemonnee trekken en je krijgt, wat je hebben wilt. Dat is dus altijd nog een mogelijk alternatief, als de VU niet wil begrijpen, dat niet elke transseksueel hetzelfde verhaal heeft.
Je hoort in die groep wel altijd kritische opmerkingen over de werkwijze van de VU, heel anders dan mijn eigen ervaring tot nu toe.
Toen weer teruggemetro'd naar Zevenkamp en de repetitieruimte opgezocht, waar de zangrepetitie nog in volle gang was. Het klinkt goed! Dat wordt vast een mooie productie. Hij gaat op 1 oktober in premiere...
Tenslotte weer met de Fiat terug naar Eindhoven...
Onderweg heb ik dit dagboekstukje ingevoerd, dat kan ik straks zo op het web zetten!
2004-05-21
Carthago
Ik zit wel vaker te kijken op de weblog van Jan Marijnissen. Laatst was daar een discussie aan de gang over censuur op de reacties op zijn weblog. Ik heb daar op Jan's site nooit iets van gemerkt, maar dat wil niet zeggen, dat er nooit een bericht verwijderd wordt. Zelf heb ik een jarenlange ervaring als beheerder ("SYSOP" noemden we dat toen) van een Bulletin Board Systeem (BBS zeiden wij). Dat was een systeem, dat vrij en gratis toegankelijk was en waarin iedereen berichtjes kon achterlaten. (Op mijn site is een emulatie beschikbaar, die laat zien, hoe dat er uit zag, anno 1985!)
Net zo iets als een weblog dus. En nog beter dan mijn eigen weblog, want bij mij kun je (nog) geen reacties plaatsen. Hoe dan ook: Als je zo'n systeem beheert, dan merk je, dat er soms dingen ingevoerd worden, die maar 1 kant op kunnen: In de prullenbak! Het kan er aan liggen, dan mensen de werking van het systeem niet snappen en daardoor een hoop onzin invoeren. En het kan ook zijn, dat ze een slechte bui hebben en hun agressie proberen af te reageren.
Vandaar, dat ik deze reactie geplaatst heb:
"Censuur is er altijd. Maar je kunt het ook ’systeembeheer’ noemen. Je wilt niet weten, hoeveel vuiligheid er soms gespuid wordt, als je mensen in staat stelt om vanuit de anonimiteit lelijke dingen te roepen.
Dat is natuurlijk iets anders, dan uitspraken verwijderen, die je politiek gezien niet aanstaan, of niet uitkomen. Dat noem ik censuur. En dat heb ik hier nog niet gezien!"
En zojuist werd ik zelf met zoiets geconfronteerd.
In een discussie over de Nederlandse militaire aanwezigheid in Irak dook een bericht op van ene "rowwwenheeze", die schreef:
cetero censeo sp cum sgp non esse delendam
Hallo! Wat staat daar? Het is natuurlijk niet netjes, om in een Nederlandse weblog opeens Latijn te gaan spreken, maar het maakt me zo nieuwsgierig over de vraag wat er nou staat. Latijn? Ja, zo klonk het volgens mij. Ik heb nog even getwijfeld, want 'cetero' vond ik op het Internet in een woordenboek Esperanto. In Esperanto betekent dat zoiets als "resterend". De "cum" zal wel een hoop hits opleveren, omdat dat in het Engels iets betekent, maar in het Latijn is dat gewoon "en". "sp" en "sgp" zag ik eerst aan voor tikfouten, maar in hoofdletters kennen alle Nederlanders de SP en de SGP als politieke partijen.
"Censeo" ken ik als dat nieuwe koffiezetapparaat van Philips en Douwe Egberts. Of heet dat "Senseo"? Hoe dan ook, dat betekende het vast niet. Ik ben de woorden "cetero", "censeo", "esse" en "delendam" gaan zoeken op Internet en het viel me al snel op, dat alle vier die woorden vaak in hetzelfde document, in dezelfde zin voorkwamen! Dit was niet zomaar een zin, dit was een beroemd citaat, maar dan omgeknutseld om er een nieuwe betekenis aan te geven. Het citaat in kwestie is: "Cetero censeo Carthaginem esse delendam." En dat zijn de woorden van Cato in het Forum Romanum. Toen ik dat las, herinnerde ik me mijn oude geschiedenisleraar Van Beemen, die het vaak over Cato had gehad. Na elk betoog in het forum, over welk onderwerp dat ook, voegde Cato als laatste zin toe: "Cetero censeo Carthaginem esse delendam."
En dat betekende dan: "Voorts ben ik van mening, dat Carthago verwoest moet worden." Blijkbaar had Cato een hekel aan de Carthagers of zo, ik weet het niet.
Nou, toen ik dat allemaal uitgezocht had, zat ik nog even in tweestrijd: Zal ik hier iets over posten, of niet? Uiteindelijk heb ik het toch gedaan en ik schreef:
"Ik moest even puzzelen om dat te begrijpen.
Volgens mij staat er: "Voorts ben ik van mening, dat de SP en SGP niet verwoest moeten worden."
Daar ben ik het mee eens.
Maar wil je dan de andere partijen wel verwoesten?"
Dus ik klik op "[Verzenden]" en mijn posting wordt geplaatst. Maar wat zie ik: Het bericht waar ik op gereageerd had, is intussen verwijderd! En terecht natuurlijk: het was hartstikke 'off-topic', zoals we dat tegenwoordig noemen. Maar nu is mijn reactie natuurlijk ook 'off-topic' geworden.
Het grappige in dit geval vind ik dan nog, dat Cato dit te pas en te onpas zei, dus ook 'off-topic'. Maar volgens mij wel altijd als afsluiting van een betoog, dat wel ergens over ging en niet als kreet zonder meer.
Ik ben benieuwd, of mijn posting ook verwijderd gaat worden. Dat zou ik niet onterecht vinden.
Net zo iets als een weblog dus. En nog beter dan mijn eigen weblog, want bij mij kun je (nog) geen reacties plaatsen. Hoe dan ook: Als je zo'n systeem beheert, dan merk je, dat er soms dingen ingevoerd worden, die maar 1 kant op kunnen: In de prullenbak! Het kan er aan liggen, dan mensen de werking van het systeem niet snappen en daardoor een hoop onzin invoeren. En het kan ook zijn, dat ze een slechte bui hebben en hun agressie proberen af te reageren.
Vandaar, dat ik deze reactie geplaatst heb:
"Censuur is er altijd. Maar je kunt het ook ’systeembeheer’ noemen. Je wilt niet weten, hoeveel vuiligheid er soms gespuid wordt, als je mensen in staat stelt om vanuit de anonimiteit lelijke dingen te roepen.
Dat is natuurlijk iets anders, dan uitspraken verwijderen, die je politiek gezien niet aanstaan, of niet uitkomen. Dat noem ik censuur. En dat heb ik hier nog niet gezien!"
En zojuist werd ik zelf met zoiets geconfronteerd.
In een discussie over de Nederlandse militaire aanwezigheid in Irak dook een bericht op van ene "rowwwenheeze", die schreef:
cetero censeo sp cum sgp non esse delendam
Hallo! Wat staat daar? Het is natuurlijk niet netjes, om in een Nederlandse weblog opeens Latijn te gaan spreken, maar het maakt me zo nieuwsgierig over de vraag wat er nou staat. Latijn? Ja, zo klonk het volgens mij. Ik heb nog even getwijfeld, want 'cetero' vond ik op het Internet in een woordenboek Esperanto. In Esperanto betekent dat zoiets als "resterend". De "cum" zal wel een hoop hits opleveren, omdat dat in het Engels iets betekent, maar in het Latijn is dat gewoon "en". "sp" en "sgp" zag ik eerst aan voor tikfouten, maar in hoofdletters kennen alle Nederlanders de SP en de SGP als politieke partijen.
"Censeo" ken ik als dat nieuwe koffiezetapparaat van Philips en Douwe Egberts. Of heet dat "Senseo"? Hoe dan ook, dat betekende het vast niet. Ik ben de woorden "cetero", "censeo", "esse" en "delendam" gaan zoeken op Internet en het viel me al snel op, dat alle vier die woorden vaak in hetzelfde document, in dezelfde zin voorkwamen! Dit was niet zomaar een zin, dit was een beroemd citaat, maar dan omgeknutseld om er een nieuwe betekenis aan te geven. Het citaat in kwestie is: "Cetero censeo Carthaginem esse delendam." En dat zijn de woorden van Cato in het Forum Romanum. Toen ik dat las, herinnerde ik me mijn oude geschiedenisleraar Van Beemen, die het vaak over Cato had gehad. Na elk betoog in het forum, over welk onderwerp dat ook, voegde Cato als laatste zin toe: "Cetero censeo Carthaginem esse delendam."
En dat betekende dan: "Voorts ben ik van mening, dat Carthago verwoest moet worden." Blijkbaar had Cato een hekel aan de Carthagers of zo, ik weet het niet.
Nou, toen ik dat allemaal uitgezocht had, zat ik nog even in tweestrijd: Zal ik hier iets over posten, of niet? Uiteindelijk heb ik het toch gedaan en ik schreef:
"Ik moest even puzzelen om dat te begrijpen.
Volgens mij staat er: "Voorts ben ik van mening, dat de SP en SGP niet verwoest moeten worden."
Daar ben ik het mee eens.
Maar wil je dan de andere partijen wel verwoesten?"
Dus ik klik op "[Verzenden]" en mijn posting wordt geplaatst. Maar wat zie ik: Het bericht waar ik op gereageerd had, is intussen verwijderd! En terecht natuurlijk: het was hartstikke 'off-topic', zoals we dat tegenwoordig noemen. Maar nu is mijn reactie natuurlijk ook 'off-topic' geworden.
Het grappige in dit geval vind ik dan nog, dat Cato dit te pas en te onpas zei, dus ook 'off-topic'. Maar volgens mij wel altijd als afsluiting van een betoog, dat wel ergens over ging en niet als kreet zonder meer.
Ik ben benieuwd, of mijn posting ook verwijderd gaat worden. Dat zou ik niet onterecht vinden.
2004-05-16
Sandwiches en Weblogs
De regenton staat weer! In plaats van de oude, gammele tuintegel, die ik de vorige keer had gebruikt, wat dus mis ging, heb ik nu een sandwich van twee nieuwe tegels gemaakt. Dat moet het toch houden?
Er is een reactie gekomen op mijn weblog. Ik heb toch niet voor niets briefjes met mijn URL uitgedeeld. Mijn zus stuurde me een Eugene-stripje uit de Metro van 10 mei. Ik heb het ingescand, maar als ik het hier plaats krijg ik vast ruzie over copyrights met Jan Dirk Barreveld of met Metro. Dus ik omstrijf het maar:
In de eerste plaatjes zien we een dame achter haar PC. Ze kijkt een beetje stuurs. Dat heeft te maken met wat ze aan het intikken is:
"Het is toch belachelijk, dat zoveel mensen een eigen "Reality Soap" hebben? Vandaag de dag lijkt het wel, of de kwaliteit van je leven afhankelijk is van het aantal mensen, dat naar je kijkt. "Ik heb een publiek, dus ik leef!""
Er komt een nadenkende uitdrukking in haar gezicht terwijl ze haar eigen woorden nog eens overleest...
Dan sluit ze haar verhaal tevreden af met de woorden: "Tot morgen, lief Weblog!"
Er is een reactie gekomen op mijn weblog. Ik heb toch niet voor niets briefjes met mijn URL uitgedeeld. Mijn zus stuurde me een Eugene-stripje uit de Metro van 10 mei. Ik heb het ingescand, maar als ik het hier plaats krijg ik vast ruzie over copyrights met Jan Dirk Barreveld of met Metro. Dus ik omstrijf het maar:
In de eerste plaatjes zien we een dame achter haar PC. Ze kijkt een beetje stuurs. Dat heeft te maken met wat ze aan het intikken is:
"Het is toch belachelijk, dat zoveel mensen een eigen "Reality Soap" hebben? Vandaag de dag lijkt het wel, of de kwaliteit van je leven afhankelijk is van het aantal mensen, dat naar je kijkt. "Ik heb een publiek, dus ik leef!""
Er komt een nadenkende uitdrukking in haar gezicht terwijl ze haar eigen woorden nog eens overleest...
Dan sluit ze haar verhaal tevreden af met de woorden: "Tot morgen, lief Weblog!"
2004-05-11
Eens in de 17 jaar
In de USA hebben ze momenteel een probleem. Het is een sprinkhanenplaag. Dat is heel vervelend natuurlijk, maar het is ook heel interessant. Dit komt namelijk elke 17 jaar terug! Elke 17? Of soms 16 en dan weer 18? Neen! Elke 17 jaar.
En waarom (of waardoor) is dat? Waarom 17?
In de evolutie werd op een gegeven moment 'ontdekt', dat het gunstig was om niet ieder jaar jongen te krijgen, maar bijvoorbeeld elke twee jaar. Maar dan wel veel! Toen 'ontdekten' andere diersoorten (die toevalling de prooidieren waren van de eerste soort), dat het gunstig was om eens in de drie jaar jongen te werpen. Eens in de zes jaar hadden ze dan een zomer, dat de dieren die op hen jaagden, niet aanwezig waren!
Dat idee kun je verder voeren. En de natuur heeft dat ook gedaan. Er ontstonden ook soorten, die eens in de vijf jaar paarden. De vijanden van de eerste soort ontmoetten ze maar een keer per tien jaar en die van de tweede soort een keer per vijftien jaar.
Zo kun je doorgaan. Eens in de 7 jaar en je ontmoet type 1 een keer per 14 jaar, type 2 een keer per 21 jaar en type 3 en keer per 35 jaar...
De soort Magicicada neotredecim heeft ook 11 en 13 overgeslagen en is uitgekomen op 17.
De natuur vindt de priemgetallen uit!
Dat is de schoonheid van wiskunde!
En waarom (of waardoor) is dat? Waarom 17?
In de evolutie werd op een gegeven moment 'ontdekt', dat het gunstig was om niet ieder jaar jongen te krijgen, maar bijvoorbeeld elke twee jaar. Maar dan wel veel! Toen 'ontdekten' andere diersoorten (die toevalling de prooidieren waren van de eerste soort), dat het gunstig was om eens in de drie jaar jongen te werpen. Eens in de zes jaar hadden ze dan een zomer, dat de dieren die op hen jaagden, niet aanwezig waren!
Dat idee kun je verder voeren. En de natuur heeft dat ook gedaan. Er ontstonden ook soorten, die eens in de vijf jaar paarden. De vijanden van de eerste soort ontmoetten ze maar een keer per tien jaar en die van de tweede soort een keer per vijftien jaar.
Zo kun je doorgaan. Eens in de 7 jaar en je ontmoet type 1 een keer per 14 jaar, type 2 een keer per 21 jaar en type 3 en keer per 35 jaar...
De soort Magicicada neotredecim heeft ook 11 en 13 overgeslagen en is uitgekomen op 17.
De natuur vindt de priemgetallen uit!
Dat is de schoonheid van wiskunde!
2004-05-09
Feest
Gisteren hebben we mijn verjaardag gevierd. Het was echt een fijn feest met leuke mensen. Ik heb wat briefjes uitgedeeld met mijn URL er op. Ik hou er niet van om reclame te maken, maar het zou zonde zijn, als mensen die me zo na staan niet op de hoogte zijn van het bestaan van deze weblog.
Het feest was nog in volle gang, toen ik per ongeluk op de klok keek en zag, dat het al vier uur in de nacht was. Gezelligheid kent geen tijd! Heerlijk!
Het feest was nog in volle gang, toen ik per ongeluk op de klok keek en zag, dat het al vier uur in de nacht was. Gezelligheid kent geen tijd! Heerlijk!
2004-05-07
Een beetje dom
Op de weblog van Jan Marijnissen is een leuke discussie aan de gang over een twee-partijen politiek met een districtenstelsel. Dat schijnt iemand voorgesteld te hebben...
Ik ben tegen een districtenstelsel. Ik ben juist zo blij, dat we dat hier niet hebben! Een beetje dom, om het buitenland na te willen doen, als het daar slechter geregeld is.
Natuurlijk mag je in een districtenstelsel best op een kleine partij stemmen. Maar je weet wel zeker, dat je stem dan verloren gaat! (Denk maar aan Ralph Nader.) Vandaar dat twee-partijen-idee, dat komt er vanzelf achteraan…
Een groot gevaar van het districtenstelsel lijkt me ook dat het ‘not in my backyard’-politiek veroorzaakt. Mijn volksvertegenwoordiger komt dan immers uit mijn regio? Dan moet hij er ook voor zorgen, dat alle nare dingen (kerncentrales, munitiefabrieken, uitzetcentra… ) in andere regio’s komen. Zo schiet het niet op, natuurlijk! Als je het landelijk bekijkt, kunnen we de pijn verdelen.
Ik ben tegen een districtenstelsel. Ik ben juist zo blij, dat we dat hier niet hebben! Een beetje dom, om het buitenland na te willen doen, als het daar slechter geregeld is.
Natuurlijk mag je in een districtenstelsel best op een kleine partij stemmen. Maar je weet wel zeker, dat je stem dan verloren gaat! (Denk maar aan Ralph Nader.) Vandaar dat twee-partijen-idee, dat komt er vanzelf achteraan…
Een groot gevaar van het districtenstelsel lijkt me ook dat het ‘not in my backyard’-politiek veroorzaakt. Mijn volksvertegenwoordiger komt dan immers uit mijn regio? Dan moet hij er ook voor zorgen, dat alle nare dingen (kerncentrales, munitiefabrieken, uitzetcentra… ) in andere regio’s komen. Zo schiet het niet op, natuurlijk! Als je het landelijk bekijkt, kunnen we de pijn verdelen.
2004-05-04
Dodenherdenking
Elk jaar wordt er in het hele land gevlagd op mijn verjaardag. Maar de vlag hangt wel halfstok! Het is dodenherdenking. Een raar gevoel. En het komt elk jaar terug. Op mijn verjaardag ben ik meestal toch al een beetje filosofisch gestemd, maar zo'n herdenking maakt nog meer in je los.
Als kind riep ik opstandig: "Waarom zou ik twee minuten stil zijn? Daar worden die mensen echt niet weer levend van!" En dat is waar. Toch heeft herdenken zin. Gebruik die twee minuten om na te denken.
Denk na! Kijk om je heen! De mensen staan elkaar naar het leven! En waarom? Het is zo zinloos. "Oog om oog, tand om tand", staat er in de Bijbel. Fout!!! Als elke moord gewroken moet worden, zal de oorlog nooit ophouden. Denk na!
Als kind riep ik opstandig: "Waarom zou ik twee minuten stil zijn? Daar worden die mensen echt niet weer levend van!" En dat is waar. Toch heeft herdenken zin. Gebruik die twee minuten om na te denken.
Denk na! Kijk om je heen! De mensen staan elkaar naar het leven! En waarom? Het is zo zinloos. "Oog om oog, tand om tand", staat er in de Bijbel. Fout!!! Als elke moord gewroken moet worden, zal de oorlog nooit ophouden. Denk na!
2004-05-03
Jarig
Jazeker, ik ben op 4 mei jarig!
Mijn eerste cadeautje heb ik al te pakken:
Een prachtige, lange, zilveren ketting!
Dank je wel, Julia!!
Mijn eerste cadeautje heb ik al te pakken:
Een prachtige, lange, zilveren ketting!
Dank je wel, Julia!!
2004-05-02
Foto
Zojuist vond ik via Paula's website een leuke foto van mezelf op het Internet...
Daar zit ik, in mijn jeans-jasje, natuurlijk met plenty sigaretten en wijn onder handbereik
Deze foto is gemaakt bij de opnames voor het programma "Kamphues maakt vrienden". Ik kom in dat hele programma hooguit twee seconden in beeld, maar zoals je ziet zat ik er wel met mijn neus bovenop tijdens de interviews.
Daar zit ik, in mijn jeans-jasje, natuurlijk met plenty sigaretten en wijn onder handbereik
Deze foto is gemaakt bij de opnames voor het programma "Kamphues maakt vrienden". Ik kom in dat hele programma hooguit twee seconden in beeld, maar zoals je ziet zat ik er wel met mijn neus bovenop tijdens de interviews.
2004-05-01
Twintig jaar jonger
Zaterdag was het weer TenT-avond en dat was deze maand hard werken geblazen! Ik stond vanavond achter de bar, samen met twee fantastische meiden. Het is in feite een hele extra werkdag. Om 7 uur 'savonds beginnen we met de voorbereidingen en om 3 uur 'snachts zijn we klaar met opruimen.
Het was al meteen spannend, toen ik uit ons Renault Twingo'tje stapte. Twee jongens van vijf en negen jaar keken toe en de oudste zei: "Het is een jongen!"
Nou, het is jammer, dat hij doorzag, dat ik in een mannelijk lichaam geboren ben. Maar als hij me een "jongen" noemt, schat hij me toch één of meer decennia te jong in. En dat is dan wel weer vleiend!
Voor de rest was het gewoon een gezellige avond. Er waren veel nieuwe gezichten. Die middag was er een themamiddag voor partners van travestieten en transseksuelen geweest en ik denk, dat veel van die partners dit keer voor het eerst zo'n avond bijwoonden. Mijn partner was ook naar die themamiddag geweest en bevestigde dat. Er was een partner, die had gezegd, dat ze wel durfde proberen om er bij te zijn, maar dat ze vast niet lang zou blijven. Uren later zat ze er nog! Ja, die avonden zijn fijner, dan veel buitenstaanders zich kunnen voorstellen...
Ik had natuurlijk schoenen met lage hakken uitgekozen, maar toch is zo'n hele avond staan en lopen erg vermoeiend. Ik had na afloop echt geen benen meer!
Het was al meteen spannend, toen ik uit ons Renault Twingo'tje stapte. Twee jongens van vijf en negen jaar keken toe en de oudste zei: "Het is een jongen!"
Nou, het is jammer, dat hij doorzag, dat ik in een mannelijk lichaam geboren ben. Maar als hij me een "jongen" noemt, schat hij me toch één of meer decennia te jong in. En dat is dan wel weer vleiend!
Voor de rest was het gewoon een gezellige avond. Er waren veel nieuwe gezichten. Die middag was er een themamiddag voor partners van travestieten en transseksuelen geweest en ik denk, dat veel van die partners dit keer voor het eerst zo'n avond bijwoonden. Mijn partner was ook naar die themamiddag geweest en bevestigde dat. Er was een partner, die had gezegd, dat ze wel durfde proberen om er bij te zijn, maar dat ze vast niet lang zou blijven. Uren later zat ze er nog! Ja, die avonden zijn fijner, dan veel buitenstaanders zich kunnen voorstellen...
Ik had natuurlijk schoenen met lage hakken uitgekozen, maar toch is zo'n hele avond staan en lopen erg vermoeiend. Ik had na afloop echt geen benen meer!
© 1985-2006 E.G. Snel
