Dagboek

Zondag probeerde ik te herstellen van het 'avondje uit' op zaterdag, maar we hadden wel een logé meegenomen van de T&T-avond. Eigenlijk een beetje te druk voor mij, maar toch ook wel weer leuk. Zhij is een goede vriend(in) van ons, waar we echt heel goed mee kunnen praten. En daar heeft zhij behoefte aan, want het leven is niet gemakkelijk voor hem/haar. Julia is een geweldenaar in het praten met mensen-met-problemen en ik moet dan zo verstandig zijn om mezelf terug te trekken en mijn eigen dingen te doen. En dat lukt me steeds beter, gelukkig.

Maar zhij had ook vragen over computers en die moet ik natuurlijk beantwoorden. Het zit zo: Zhij werkt in het onderwijs en sinds kort bij een heel interessante basisschool. Op die school is de basis niet het leerprograma, dat kinderen door de strot gewrongen moet worden, maar de basis zijn de kinderen zelf! Ja, dat is een idee, waar je even aan moet wennen, maar het werkt ontzettend goed. Vooral voor kinderen, die van het begin af aan in deze onderwijsvorm meedoen. De kinderen krijgen daar alle vrijheid. Ze spelen. En als ze iets willen leren, dat staan de onderwijzers klaar, om ze daarbij te helpen.

Zelf heb ik ook die ervaring: Je leert dingen pas echt goed op het moment dat je ze graag wilt weten. Ik had op school altijd grote moeite met talen. Al die stomme woordjes uit je hoofd leren! Waarom? Om een goed cijfer te halen bij de eerstvolgende overhoring? Bah! Dat interesseerde me geen fluit!
Maar als ik een verhaal aan het lezen ben in een vreemde taal en ik weet de betekenis van een woord niet, dan snap ik het verhaal niet! Kijk, op dat moment wil ik iets weten! Dan zoek ik het op in een woordenboek en ik vergeet het nooit meer! Omdat het belangrijk voor me was. Zo werkt die vorm van onderwijs. Dat vind ik echt geweldig!

Maar vandaag was ik de leraar. Zhij had me gevraagd om te helpen, omdat er twee leerlingen in de klas waren, die iets wilden weten over computers. De ene leek vooral geïnteresseerd in de hardware en de andere in de software. Dus om te beginnen hebben we gepraat over Visual Basic. "Dat is toch gratis te downloaden?" vroeg zhij. Nou, niet dat ik weet! We vonden het bij microsoft.com, maar dan wel voor de prijs van $109.

Er is wel een oplossing, want je hebt ook 'Visual Basic for Applications'. En dat zit in al je office-programma's. In Word, in Excel, in Powerpoint enzovoort. En daar kun je hele leuke dingen mee programmeren. Veel van de dingen, die heel vroeger konden met GWBASIC, kunnen gewoon nog steeds met Visual Basic for Applications. Dus ik heb wat gedemonstreerd en mijn oude boek over GWBASIC aan hem/haar uitgeleend.

En dan die andere leerling, die meer in de hardware geïteresseerd is. Hoe kunnen we die helpen? Gelukkig had ik nog een geweldig stripboek in de kast staan: "Evert en de gestripte computer", dat ik ooit van een hele goede vriend gekregen heb. Ook dat boek heb ik uitgeleend, hoewel het een enorme emotionele waarde voor me heeft. Het gaat precies over het juiste onderwerp en het richt zich precies op de juiste leeftijdsgroep. [Nu ik erover schrijf raak ik weer geëmotioneerd. Dit was zo'n persoonlijk geschenk voor Evert, dat was echt heel lief. En juist nu Evert 'dood' is, en 'vervangen' door Evelien, raakt het me nog dieper...]

Maar intussen zat ik op mijn praatstoel. We hebben een hele tijd gepraat over logische poorten en optel-circuits. Een 'adder' telt twee bits bij elkaar op en bestaat uit een 'exclusive OR'-poort en een 'AND'-poort. Een 'full adder' bestaat uit twee 'adders' en één 'OR'-poort. En hoe zijn die poorten dan opgebouwd? Uit transistoren! En hoe werken die dan weer? En elektronenbuizen? En hoe zijn die uitgevonden? Dit is dus precies de onderwijsvorm waar het om gaat: Ik leer iemand iets, omdat zhij het graag wil weten. Echt geweldig!

Zhij zei me dat ik altijd nog in het onderwijs terecht zou kunnen, als ik de software engineering helemaal zat was. En dat weet ik. Maar misschien kan ik die twee dingen wel ooit combineren, dat zou helemaal mooi zijn...




<< Home