Dagboek

Het is heel grappig. Gisteravond kwam ik op het idee om een stukje te schrijven over hoe het schrijven van deze dagboekstukjes me helpt, om dingen op een rijtje te zetten en duidelijkheid voor mezelf te scheppen. Ik noem dat 'de dingen van je af schrijven'. Maar het was al te laat om daar nog aan te beginnen.
Misschien was ik het hele idee wel weer vergeten, als ik niet toevallig vandaag dit mailtje had ontvangen:
"Ik ben een studente aan de School voor Journalistiek in Utrecht. Ik ben voor school een artikel aan het schrijven over de effecten van het dagboek-schrijven.
Dit naar aanleiding van een conclusie getrokken door Britse psychologen dat het schrijven van een dagboek meer lichamelijke klachten op zou leveren. Ik hoop dat je zo vriendelijk zou willen zijn om voor mij een aantal vragen te beantwoorden om me zo verder op weg te helpen met mijn artikel.
[lijst van vragen]
In ieder geval hartelijk bedankt voor je tijd en
moeite en ik hoop snel wat van je te horen."

Hoe is het mogelijk! Die geleerde heren komen tot precies de omgekeerde conclusie als ik! Dus laat ik de vragen dan maar 1 voor 1 beantwoorden:

• Wat houdt het voor jou in om een dagboek te schrijven?
  Het schrijven van dagboeken is een soort hobby van me.
  Dit on-line dagboek is dan ook niet het enige dat ik bijhoud. Naast dit dagboek heb ik er een waar ik mijn werkervaringen heel gedetailleerd in vastleg. Vaak kopieer ik de commando's, die ik intik op de computer rechtstreeks naar dat dagboek. Als ik dan later vergelijkbaar werk moet doen, kunnen die aantekeningen me enorm helpen.
  En dan is er natuurlijk nog het PSP, het "Personal Software Process", waar ik het laatst al over had in mijn weblog. Dat houdt in, dat ik vastleg hoeveel tijd ik aan dingen besteed en wanneer ik wat gedaan heb. Ik moet zeggen, dat ik daar wat minder nut van ondervind, maar ik heb al zo'n enorme verzameling, dat ik het zonde vind om met informatie verzamelen te stoppen. Stoppen kan altijd nog.
  


• Waarom ben je begonnen met het schrijven van een dagboek?
  Mijn allereerste dagboek ben ik begonnen op zondag 11 juli 1982. Ik had toen iets meegemaakt, waar ik zo van onder de indruk was, dat ik het moest opschrijven. [Ik had een heel leuke ontmoeting met iemand gehad en ik was smoorverliefd geworden, maar dom genoeg had ik niet om een adres gevraagd.] Mijn gevoelens waren zo verpletterend, dat ik ze ergens kwijt moest.
  


• Wat levert het je op? Bijvoorbeeld: rust, ordening, uitlaatklep, etc.
  Ja, precies! Alle drie dus! En ook nog een enorm gevoel van trots en bevrediging, maar nu loop ik op de volgende vraag vooruit...
  


• Waarom heb je besloten dit te publiceren op het internet?
  Dat is een ander verhaal. Ik sta graag in de belangstelling. Al op de lagere school nam ik spontaan het initiatief om spreekbeurten te houden, hoewel niemand daar om had gevraagd. Ik heb ruim twintig jaar actief aan amateurtoneel gedaan. Ook het bulletin board, dat ik in 1985 startte zag ik als een soort podium om mijn mening te verkondigen en interactie te hebben met mijn publiek. Natuurlijk is mijn hele website ook zo iets: Er staan tientallen verslagen op van theaterfestivals, waarvan ik weet dat ze gelezen zijn/worden. Ook door mensen, die in de amateurtheaterwereld in hoog aanzien staan.
  
  Maar deze weblog, specifiek, heb ik op het Internet gezet naar het voorbeeld van vele andere transseksuelen. Ik heb ontzettend veel gehad aan het lezen van de ervaringen van anderen, dat heeft me echt geholpen om mezelf te leren begrijpen en het heeft me moed gegeven om zelf dat moeilijke pad van de transitie van man naar vrouw op te gaan...
  


• Krijg je veel reacties op je dagboek?
  Niet zo veel. Maar wel hele goede, fijne. Met "goed" bedoel ik, dat ik merk dat het mensen aan het denken zet en vragen oproept (zoals in dit geval). Met "fijn" bedoel ik dat ik hele warme reacties krijg, die me een hart onder de riem steken.
  


• heb je het gevoel dat het andere mensen helpt?
  Nou, dat hoop ik dus. Ik hoop dat mijn gebabbel voor anderen waardevol kan zijn, net zoals de dingen, die ik van anderen gelezen heb, dat voor mij waren. (En zijn, want ik lees nog steeds weblogs van anderen, natuurlijk.)
  


• Ondervind jij enige negatieve gevolgen van het elke dag opschrijven van je gevoelens? De Britse psychologen stelden dat mensen d.m.v. het schrijven van een dagboek langer bij hun eigen gevoelens stil stonden waardoor er meer klachten optreden. Ondervind jij dit ook?
  Nee, geen enkel. Maar... Ik schrijf ook niet iedere dag over mijn gevoel. Soms schrijf ik gewoon niks. En soms een recensie over een toneelstuk of een TV-programma. Maar als ik over mijn gevoel schrijf, dan helpt me dat juist om ermee af te rekenen. Pas als het duidelijk is opgeschreven, ben ik er klaar mee. En juist dan kan ik er ook afstand van nemen. Het is goed om bij je eigen gevoelens stil te staan. Zeker als dat leidt tot een duidelijke conclusie. Het publiceren van mijn stukjes dwingt me (vind ik) om tot een conclusie te komen. Een stukje zonder conclusie is 'niet af'. En misschien schort het daar aan bij die mensen waar de psychologen het over hebben. Als je alleen maar opschrijft hoe rot je je voelt en dat elke dag weer, ja dan kun je jezelf misschien wel een depressie aanpraten!
  


• Wat is jouw mening over hun conclusie?
  Ik ben het er dus ontzettend mee oneens. Zelf liep ik ooit bij een psycholoog, die me juist aanspoorde om dagboekstukjes te schrijven (in een voorgeschreven formaat: Situatie -- Gedachte -- Gevoel -- Handeling) en dat hielp ons om mijn problemen in kaart te brengen.
  

Gek is dat toch, dat je soms met een idee in je hoofd rondloopt, en dat er dan juist iets gebeurt, dat daar perfect op aansluit! Ik wist nog niet zeker, of ik over dit onderwerp zou schrijven. Maar als je dan zo'n mailtje krijgt, dan is het antwoord opeens heel duidelijk!



<< Home