Dagboek

Julia had me met de auto naar het werk gebracht, dus ik moest met de bus terug naar huis. Vanuit de verte hoorde ik al, dat ik niet alleen zou zijn bij de halte. Er was daar een jongen bezig met een skateboard en hij verveelde zich duidelijk. Ik wist, dat hij zich met me zou gaan bemoeien. Dus wat moest ik doen? Doorlopen naar de volgende halte? Ik dacht van niet!

Het bleek een knulletje te zijn van zeven jaar. Voor zijn leeftijd had hij behoorlijk wat herrie gemaakt. Maar nu richtte hij zijn aandacht op mij. Hij liet wat stoere trucjes zien met zijn surfboard en hij vertelde, dat hij binnenkort, als hij acht werd, een nieuw skateboard zou krijgen.
Volgens mij werd dat ook hoog tijd, want die surfplank zag er niet meer uit. Aan alle kanten was de verf eraf en de lagers leken ook wel versleten, want hij kon niet eens soepel een hellinkje afrollen.
Hij wilde me natuurlijk aan het praten krijgen, om te horen of ik een man of een vrouw was. Nou, ik had geen zin om spelletjes te spelen, dus ik vertelde zelf ook spontaan iets: "Ik hoop dat er zo'n nieuwe bus komt, zo'n Phileas, daar wil ik wel eens mee rijden..."
"Oh ja, zo'n grijze. Nee, in Amerika heb ik een bus gezien, die was helemaal van goud..."

Na een paar minuten kletsen was hij er zeker van, dat ik een man was, dus hij vroeg: "Waarom draag jij vrouwenkleren?"
"Omdat ik dat fijn vind", zei ik: "Ik voel me veel fijner zo!"
"Oh, zit dat zo", zei hij: "Weet je, als ik jarig ben, dan wil ik een surfplank met veel betere wielen!"
Ja, hij wist al precies wat hij wilde hebben. Nou ja, bijna. Hij kon nog kiezen tussen een plank met een opdruk van een motorfiets, die over een gebouw springt, of een plank met dobbelstenen er op afgedrukt. Volgens mij past zo'n motorfiets veel beter bij een surfplank en dat zei ik hem ook, maar hij moest er nog over nadenken...

Uiteindelijk kwam er geen Phileas, maar een gewone, saaie stadsbus. Die heb ik dan toch maar genomen, het duurde allemaal toch al veel te lang. Ik heb vanavond een uur gedaan over de afstand, die ik normaal in twintig minuten op de fiets doe. Maar toch grappig om die jongen ontmoet te hebben. Ik kan hem in een paar woorden uitleggen, wat er met mij aan de hand is en dan is voor hem het onderwerp afgedaan. Dan gaat hij weer door met wat hem echt interesseert: Surfplanken.

Zo zouden alle mensen moeten zijn!



<< Home