Dagboek

Een hele goede vriend van me vierde zijn verjaardag, maar helaas kon ik er niet bij zijn. Ik ben nog steeds niet de deur uit geweest. Gelukkig krijg ik wel frisse buitenlucht, want ik kan op de veranda achter ons huis zitten. Maar een rit met de auto? "Beter van niet..."

Julia is wel naar dat feestje geweest en ze heeft het erg naar haar zin gehad. Ze is ook behoorlijk lang gebleven. Ze heeft daar nog een ex-collega van me ontmoet.
Collega? Ja, het was zelfs meer dan dat. Ik was destijds de projectleider in een project en hij was één van de medewerkers. Zo zie je maar: Ik ben ook wel eens ooit iemand's 'baas' geweest! Dat zie ik nu niet meer zo gemakkelijk gebeuren...

Maar toen was ik zelf ook heel anders, althans zo leek het. Ik ging elke dag in een keurig pak naar mijn werk en ik droeg een stropdas. Kijk, dan krijg je verantwoordelijk werk. Je kennis en ervaring doet er niet zoveel toe, als je er maar 'professioneel' uit ziet. Zo zit onze wereld in elkaar...

Het bracht een hoop herinneringen bij me naar boven. De periode waar ik het nu over heb zal 1996/1997 geweest zijn. Ik reed rond in een chique lease-auto en sliep op door-de-weekse nachten in een hotel. Allemaal betaald door de baas. In die tijd deed ik echt mijn best om een Echte Meneer te zijn/worden. Ik ging in het zwembad van het hotel ook elke dag 1500 meter zwemmen om sterker en mannelijker te worden.

Natuurlijk leefde ik met een leugen. Dat kan ik heel goed. Ik ben niet voor niks toneelspeler! Maar dit leven maakte me niet gelukkig. Misschien was het zelfs wel gedeeltelijk een reactie op al dat 'gemeneer' om me heen, dat ik juist in die tijd begon, in de veilige privacy van mijn hotelkamer, om steeds vaker vrouwenkleding te dragen...



<< Home