Dagboek

Vandaag kwam een transseksuele vriendin van ons op bezoek. Ze heeft soms wat steun nodig vanwege alle moeilijkheden, die ze bij haar transitie van man naar vrouw ondervindt. In feite is ze mij vooruit in dit proces: Ze heeft al drie maanden hormonen via de VU en ze moet deze week terugkomen voor het eerste gesprek in deze fase van de behandeling en om haar hormoonspiegels te laten doormeten.

Toch zou je, als je haar ziet, niet denken dat ze op me vooruitloopt. Ze durft zich maar niet expliciet vrouwelijk te kleden. Donkere kleuren, broeken in plaats van rokken, schoenen als de directrice van een bejaardentehuis, zwarte sokken en een blauw windjack, waar werkelijk niets vrouwelijks aan te ontdekken is.

We proberen haar te pushen om eens wat duidelijker als vrouw naar buiten te treden, maar als er een keertje iemand onvriendelijk naar haar kijkt, schrikt ze daar weer zo van dat ze prompt niet meer durft. We hebben het dit keer heel duidelijk gesteld: We willen je graag ondersteunen, maar je moet echt aan je presentatie werken. Daar moet je doorheen. Dat heb ik ook meegemaakt.

Ik hoop, dat we haar wat positieve energie mee hebben kunnen geven...



<< Home